Atos 21
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 Ze mâ giì nì, «Yo ꞌví dù á ndì,» ji ndâ kpo ꞌduù tí nó náa Páwòlò tèꞌé tí ndú ꞌdo Éfàsù nó gî, ze giì di ngo ꞌdo Mìlétù ndírí ya gí Kósì. Ze giì yee Ródè ta ꞌbí yé, bìndi ze giì ndii ya gí Pátàrà.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Ze yee Pátàrà si ꞌbí gbâ kû bàkà có bà ya gí Fònésìyà. Ze bà-i-nò giì njè nó tí .
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Ze mâ giì ya kpòò, ze giì dù gbí gbâ kû ŋò muu Kípùrù. Káa ze giì si Kípùrù mò gí gbí gàlì mì ze bìndi ze giì zèè kpokèjì jáá ya gí Sírìyà. Ze giì ṛò tíyò tacó bà tuṛu ndâ i ꞌdo gbí gbâ gí to gbí to Sírìyà a i gbí gbata Tírò.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Ze bà-i-nò giì pà bà tí ndâ mbe tala có mì Jézù gbí gbata Tírò, ze mâ giì ꞌde ndú gî, ze giì bàkà sili vô-nje só mí mì ze ta ndú. Bèṛi-mì-Mbíṛì giì a tàmuu ndú gbí òkò ndâ sili tí nò náa ze tí kuu mì ze ta ndú nò, máa, ndú ꞌdè có ji Páwòlò énó máa, yí ya gí Jèrùzàlémè lá.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Káa, bà ndâ sili mì ze mâ giì cee gî, ze giì ꞌdi me có tí nò náa ndú ꞌdè ji Páwòlò nò lá. Ta o tí nó náa ze kû giì njè ta nó nó, ndú giì kaa cotí ndâ niì ta ndâ ꞌviì gí bà ko ze yee ngé nje ngo á tí bàndò bà o gbâ. Ze giì kucuku muungbó ze mí to ta ndú, bìndi ze giì ꞌdeke tí ze ji Mbíṛì. Ze mâ giì ꞌvee tí ze ta ndú gî,
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 ze giì oloko gí gbí gbâ, bìndi ndú giì dele ndi ndú kû ya gí ꞌbá mì ndú.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Ze giì ṛò tíyò bìndi bà njè nó mì ze ꞌdo Tírò a i ngéé Pìtòlèmédà. Ze giì tèṛì bà-i-nò ká gbaànjé kû ꞌvee ndâ náꞌvindí ze.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Bìndi ze giì ꞌdo bà-i-nò ya gí Cèzàríyà. Ze dù á Cèzàríyà a i ꞌbá mì Fìlípò tí nó tí mbe kû ma Banga-Ngú-Có, tí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó vô-nje só náa à ṛuka ndú tí ndâ mbe konì ndâ tú mì Jézù ta bà njèè ndâ i nô,
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 ta ndâ nájú wó nàꞌô tí ndâ mbutu ꞌvinî mbe kû ꞌdè-kòcò ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ta ꞌbí o gbaànjé si ze bàkà làmbu sili mí Cèzàríyà gî, ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Àgábù, tí mbe kû ꞌdè-kòcò ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì, giì gì ꞌdo gbí to Jùdéyà
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 tacó bà ŋò ze. Yí mâ giì ꞌde ze gî, yí giì njaanga wúꞌdè ꞌdo ṛèꞌdè Páwòlò, bìndi yí giì eṛe ta ndâ kò wó ta ꞌbì wó tí Àgábù toko gî. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ze máa, à ꞌdè énò a Bèṛi-mì-Mbíṛì, máa, «Ndâ Jùdéyà bà eṛe mbe wúꞌdè tí nó Jèrùzàlémè á go énô, má kózò gî, ndú giì kpì ngbàngà tí wó ji ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nô.»
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Ze mâ giì ꞌdi có tí nò, ze ta ndâ ꞌbí ꞌduù giì ꞌdeke tí ze ji Páwòlò, máa, yí ya gí Jèrùzàlémè lá.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Káa Páwòlò giì ꞌvìsì có ji ze máa, «Yo kû bàkà énò a ŋa yè? Yo kû wa a ŋa yè, kû kaṛa ta ṛé ye énò? Ye gbì gbí njembí ye me ká cuki gítí có bà te ye mí gbí zàà lá, ye kili káꞌi nó bà ya tacó bà cì ye mí Jèrùzàlémè á muu Mbe tí ndoo tí Jézù gî.»
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Bà ꞌdè ꞌbí ŋa có mbe ya gí gbí muu Páwòlò tacó wàa yí ꞌví ya gí Jèrùzàlémè lá mâ giì kpò ze gî, ze giì nè nje ze ta bà ki káa ndò có ji yí énó máa, «À bàkà go có mì Mbíṛì.»
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Ze mâ giì kili ndâ káꞌi tacó bà ya ze gí Jèrùzàlémè cee gî,
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 ndâ ꞌbí mbe tala có mì Jézù gbí gbata Cèzàríyà giì ko ze ngé yee tí bàndò bà dù ze Jèrùzàlémè, á ꞌbá mì ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Mànàsónì. Mànàsónì tí nò a ꞌduù mbe gì ta ꞌbá gí Jèrùzàlémè ꞌdo Kípùrù, yí delè a ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ kpédélé mbe ùnje gítí có mì Jézù.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Ndâ náꞌvindí ze giì kaa ndâ káꞌi mì ze gí tàꞌi ta o bà yee ze Jèrùzàlémè ta pétékè tàkòcò ndú.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ze tèṛì á Jèrùzàlémè ká gbaànjé, bìndi Páwòlò giì ya ta ze gí bà ŋò Jákòmò, wàa ze delè ꞌví ŋò ta ndâ ꞌbí kpo ꞌduù mì ze ŋìnó ta o tí nò kuu gbí gbata Jèrùzàlémè nô.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Ze mâ giì ꞌvee ndú gî, Páwòlò giì ꞌvanda ndi ndâ i tí nó náa Mbíṛì bàkà ji ndâ ꞌduù ŋìnó náa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó á ꞌdo gbí nèté mì wó tí Páwòlò ji ndú.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Ndâ kpo ꞌduù mì ze mâ giì ꞌdi ndâ có tí nò náa Páwòlò ꞌdè ji ndú nò, ndú giì ùlù Mbíṛì. Bìndi ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «Wò ŋò ni ta kpéétí lo ngbáṛángàꞌi gî, náꞌvindí ze, máa, muu ndâ Jùdéyà ŋìnó mbe kû zèè tàkìì mì ndú ta ꞌbì ndú sósòꞌô nó kpónó mbe ùnje gítí có mì Jézù gî me i bà ꞌdéké-ꞌdeke lá.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Káa ndú ꞌdáá gî ꞌdi có énó máa, wò kû nìbà i ji ndâ ka ndú Jùdéyà ŋìnó mbe kû ꞌvala ta ndiì á ꞌbá mì ndâ ꞌbí tende ŋa ꞌduù nó énó máa, ndú kaa tí ndú ꞌdo gbí tàkìì mì Mòze gî, wàa ndú ꞌví ya ta ndâ ꞌviì mì ndú gí gbí gàzâ lá, ndú delè ꞌví bàkà ndâ i-Jùdéyà lá.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 «Káa, có bà gì wò kpónó á gí to nó nó bà ndii muu tù ndú wálá. À má énò, ndoo kpónó ꞌví bàkà a ŋa yè?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Bàkà go có tí nó náa ze bà ꞌdè ji wò nô. Ndâ ꞌbí ꞌdakò nàꞌô mbe see tí ndú ji Mbíṛì gî kuu bà-i-nô.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Kaa ndú, wàa yo ꞌví ya ta ndú gí bà bàkà bà có bà see tí ndú nò ꞌdo tàkò ndú gî. Wò má bàkà go có mì ze nò gî, ndâ ꞌduù ꞌdáá gî bà si ndâ có tí nó náa ndú ꞌdi ta ṛè lo nó ká tí ndâ có tí kpokèjì sínò, tacó wò waa ꞌdo tí nèté tàkìì mì ndâ Jùdéyà lá.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 «Káa, à má gítí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe ùnje gítí có mì Jézù gî káa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó, ze cu wáràgà ji ndú gî. Ze ꞌdè có ji ndú gbí wáràgà tí nò énó máa: Ndú gee tí ndú ꞌdo tí bà zò ndâ i ŋìnó náa à ci ji ndâ bààcì gî nô, ndú ꞌví gàà mbelè lá, ndú ꞌví zò ndâ i ŋìnó náa à tè miṛi ndú té-tè nó lá, ndú delè ꞌví kpolo tí ndú á ꞌdo tí bà bàkà bangbaya.»
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Páwòlò giì kaa ndâ ꞌdakò tí nò ta yé bìndi có tí nò ya tí gí bàndò bà ꞌdii muu ndú nò, yí giì ꞌdo ta ndú kà ya gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì tacó bà ci o gítí bà waa mbelè mì wó muu ndú gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî, wàa à ꞌví bàkà ta bà bà see tí ndú nò ꞌdo tí ndú gî.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Ndâ ꞌbí Jùdéyà mbe gì ꞌdo gbí to Ásìyà mâ giì ŋò Páwòlò gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì si ndâ sili tí nó vô-nje só tí ndâ sili bà bàkà bà see tí ndâ ꞌdakò tí nò nàꞌô náa à kaa ndú ji Páwòlò nó dooko bà cee gî, ndú giì volo njembí ndâ ꞌduù gítí wó
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 ta bà go na-ngò-gó ta kòcò ndú ngéé gí yaà, máa, «Ngèlè gítí ze, ndâ Ìzìrìyélì! Ngèlè gítí ze! Ŋìnó a ꞌdakò tí nó náa sè tù ꞌduù ji yí wálá, ꞌbí to delè náa yí di tí lá nò á muu to tí nó wálá, mbe kû nò ta bà ma ṛè ndoo ji ndâ ꞌduù cee to ꞌdáá gî nó ká nô. A yí nó kuu nó ká kû volo ṛè tàkìì mì ndoo. À delè káa gbèe ꞌdakò tí nó náa yo kû ŋò yí nó ká kû ꞌdè vò có gítí bàndò tí nô. Káa yí kpónó gbí ŋìnó gbètèkè a bàndò tí nó náa à kaa ji Mbíṛì gî nó ta bà kaa ndâ Ìgìrígì gì tí gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì.»
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Ndú ꞌdè có tí nò, tacó ndú táánò ta ꞌbí o gbaànjé kùṛo o bà zèè Páwòlò mì ndú nò ŋò ndú ta ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Tòròfímù mbe gì ꞌdo gbí gbata Éfàsù gí gbí gbata Jèrùzàlémè gî, káa à giì dù gbí muu ndú énó máa, Páwòlò ꞌdaka nò a Tòròfímù tí nò ya tí gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Có tí nò náa ndâ ꞌdakò tí nò ꞌdè gítí Páwòlò nò giì volo njembí ndâ ꞌduù gbí gbata Jèrùzàlémè ꞌdáá gî. Ndú bà-i-nò giì kaa ta ngèlè ya gí bà pà bà tí wó gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì. Ndú mâ giì gbo yí gî, ndú giì zèè yí, bìndi ndú giì ja yí ꞌdo gbí ndùgù gí sè, bìndi à giì nè ndâ njekèjì ndùgù ꞌbá-Mbíṛì gî.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ndâ ꞌduù ta o tí nò bà zi Páwòlò gî, náa có má yee tí gbolò ꞌduù kùṛo ndâ àsìkérì mì ndâ Ròmánò gálà, máa, ndâ ꞌduù kû pìì wo gbí gbata Jèrùzàlémè lá nò.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Tacó énò, yí giì kaa ndâ ꞌbí àsìkérì mì wó ta ndâ ꞌbí kùṛo ndâ àsìkérì mì wó, bìndi ndú giì ya ta ndú gí bà ꞌdi ndeṛè wo tí nò. Ndâ ꞌduù mâ giì ŋò ndâ àsìkérì mì ndâ Ròmánò kèjì, ndú giì si bà gbì Páwòlò mí to gî.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Kùṛo ndâ àsìkérì tí nò giì ꞌdè có ji ndâ àsìkérì mì wó bà-i-nò máa, ndú zèè Páwòlò, wàa ndú ꞌví eṛe yí ta ndâ gìnjírì sósòꞌô. Ndâ àsìkérì mâ giì bàkà go có mì kpo ꞌduù mì ndú nò gî, yí giì ꞌvee ndâ ꞌduù gítí ṛè ŋa vò i tí nó náa Páwòlò bàkà nô.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Káa có giì jò gí tàkò ꞌvé mì ꞌdakò tí nò ká tende-tende. Ndâ ꞌduù delè giì dù kû pìì káa wo tí ŋa ŋìnó náa bà ŋò ꞌdóó i tí nó náa Páwòlò bàkà nó giì kpò kùṛo ndâ àsìkérì tí nò gî. Yí mâ giì ŋò énò, yí giì ꞌdè có ji ndâ àsìkérì mì wó máa, ndú ya ta Páwòlò gí gbí kándà mì ndâ yì.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Ndâ àsìkérì mâ giì yee ta Páwòlò tí dáꞌvà á tí njekèjì bà ṛì gí gbí kándà gî, ndú giì te yí ꞌdo bà-i-nò kû ya tí gí tàꞌi té-te, tacó ndâ mbè ꞌduù tí nò giì jìꞌvì kàzà gî.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Ndâ àsìkérì mâ giì ṛì ta Páwòlò gí gbí kándà gî, ndâ ꞌduù giì dù bìnjìì sè kû ṛe-ṛe kû gí tàmuu ndú, máa, «Yo zi yí gî! Yo zi yí gî!»
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Ndâ àsìkérì mâ giì ṛì ta Páwòlò gí gbí kándà gî, Páwòlò giì ꞌvee gbolò ꞌduù tí nò tí kùṛo ndú ꞌdáá gî gbí có Ìgìrígì, máa, «Ye ꞌdè ꞌbí có mì ye ji wò?»
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Wò me ꞌdakò tí nó tí ꞌduù Másìrì, mbe ꞌbì ꞌbí ŋa ngú i mì lo, náa wò giì kaa ta ndâ ꞌdakò álìfì nàꞌô ta ndâ zíꞌi ꞌbì ndú ya tí gí gbí kángáá nga ngoò kû kaṛaka ta ṛé ndâ ꞌduù gî nó lá?»
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Káa Páwòlò giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò máa, «Ye a Jùdéyà. Ye gì me ꞌdo gbí ꞌdé gbata lá. Ye gì a i ꞌdo gbí gbata tí nó tí Tárásùsù á gbí to Sìlísìyà náa ndâ ꞌduù ꞌdáá ŋò ni gî nô. Bàkà nambeè mì lo, wàa wò ꞌví si ye ꞌví ꞌdè có ji ndâ ꞌduù.»
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 ꞌDakò tí nò mâ giì ùnje ji Páwòlò máa, yí ꞌdè có mì wó gî, Páwòlò giì ṛò tíyò pí dáꞌvà, bìndi yí giì tee ꞌbì wó mítí nje wó ji ndâ ꞌduù, máa, ndú dù ngbìì. Ndâ ꞌduù mâ giì dù ngbìì gî, Páwòlò giì ꞌdè có ji ndú gbí nje có mì ndâ Jùdéyà.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.