Atos 21
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NTLH
1 Ze mâ giì nì, «Yo ꞌví dù á ndì,» ji ndâ kpo ꞌduù tí nó náa Páwòlò tèꞌé tí ndú ꞌdo Éfàsù nó gî, ze giì di ngo ꞌdo Mìlétù ndírí ya gí Kósì. Ze giì yee Ródè ta ꞌbí yé, bìndi ze giì ndii ya gí Pátàrà.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Ze yee Pátàrà si ꞌbí gbâ kû bàkà có bà ya gí Fònésìyà. Ze bà-i-nò giì njè nó tí .
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Ze mâ giì ya kpòò, ze giì dù gbí gbâ kû ŋò muu Kípùrù. Káa ze giì si Kípùrù mò gí gbí gàlì mì ze bìndi ze giì zèè kpokèjì jáá ya gí Sírìyà. Ze giì ṛò tíyò tacó bà tuṛu ndâ i ꞌdo gbí gbâ gí to gbí to Sírìyà a i gbí gbata Tírò.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ze bà-i-nò giì pà bà tí ndâ mbe tala có mì Jézù gbí gbata Tírò, ze mâ giì ꞌde ndú gî, ze giì bàkà sili vô-nje só mí mì ze ta ndú. Bèṛi-mì-Mbíṛì giì a tàmuu ndú gbí òkò ndâ sili tí nò náa ze tí kuu mì ze ta ndú nò, máa, ndú ꞌdè có ji Páwòlò énó máa, yí ya gí Jèrùzàlémè lá.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Káa, bà ndâ sili mì ze mâ giì cee gî, ze giì ꞌdi me có tí nò náa ndú ꞌdè ji Páwòlò nò lá. Ta o tí nó náa ze kû giì njè ta nó nó, ndú giì kaa cotí ndâ niì ta ndâ ꞌviì gí bà ko ze yee ngé nje ngo á tí bàndò bà o gbâ. Ze giì kucuku muungbó ze mí to ta ndú, bìndi ze giì ꞌdeke tí ze ji Mbíṛì. Ze mâ giì ꞌvee tí ze ta ndú gî,
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 ze giì oloko gí gbí gbâ, bìndi ndú giì dele ndi ndú kû ya gí ꞌbá mì ndú.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ze giì ṛò tíyò bìndi bà njè nó mì ze ꞌdo Tírò a i ngéé Pìtòlèmédà. Ze giì tèṛì bà-i-nò ká gbaànjé kû ꞌvee ndâ náꞌvindí ze.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Bìndi ze giì ꞌdo bà-i-nò ya gí Cèzàríyà. Ze dù á Cèzàríyà a i ꞌbá mì Fìlípò tí nó tí mbe kû ma Banga-Ngú-Có, tí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó vô-nje só náa à ṛuka ndú tí ndâ mbe konì ndâ tú mì Jézù ta bà njèè ndâ i nô,
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 ta ndâ nájú wó nàꞌô tí ndâ mbutu ꞌvinî mbe kû ꞌdè-kòcò ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ta ꞌbí o gbaànjé si ze bàkà làmbu sili mí Cèzàríyà gî, ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Àgábù, tí mbe kû ꞌdè-kòcò ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì, giì gì ꞌdo gbí to Jùdéyà
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 tacó bà ŋò ze. Yí mâ giì ꞌde ze gî, yí giì njaanga wúꞌdè ꞌdo ṛèꞌdè Páwòlò, bìndi yí giì eṛe ta ndâ kò wó ta ꞌbì wó tí Àgábù toko gî. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ze máa, à ꞌdè énò a Bèṛi-mì-Mbíṛì, máa, «Ndâ Jùdéyà bà eṛe mbe wúꞌdè tí nó Jèrùzàlémè á go énô, má kózò gî, ndú giì kpì ngbàngà tí wó ji ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nô.»
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Ze mâ giì ꞌdi có tí nò, ze ta ndâ ꞌbí ꞌduù giì ꞌdeke tí ze ji Páwòlò, máa, yí ya gí Jèrùzàlémè lá.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Káa Páwòlò giì ꞌvìsì có ji ze máa, «Yo kû bàkà énò a ŋa yè? Yo kû wa a ŋa yè, kû kaṛa ta ṛé ye énò? Ye gbì gbí njembí ye me ká cuki gítí có bà te ye mí gbí zàà lá, ye kili káꞌi nó bà ya tacó bà cì ye mí Jèrùzàlémè á muu Mbe tí ndoo tí Jézù gî.»
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Bà ꞌdè ꞌbí ŋa có mbe ya gí gbí muu Páwòlò tacó wàa yí ꞌví ya gí Jèrùzàlémè lá mâ giì kpò ze gî, ze giì nè nje ze ta bà ki káa ndò có ji yí énó máa, «À bàkà go có mì Mbíṛì.»
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ze mâ giì kili ndâ káꞌi tacó bà ya ze gí Jèrùzàlémè cee gî,
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 ndâ ꞌbí mbe tala có mì Jézù gbí gbata Cèzàríyà giì ko ze ngé yee tí bàndò bà dù ze Jèrùzàlémè, á ꞌbá mì ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Mànàsónì. Mànàsónì tí nò a ꞌduù mbe gì ta ꞌbá gí Jèrùzàlémè ꞌdo Kípùrù, yí delè a ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ kpédélé mbe ùnje gítí có mì Jézù.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Ndâ náꞌvindí ze giì kaa ndâ káꞌi mì ze gí tàꞌi ta o bà yee ze Jèrùzàlémè ta pétékè tàkòcò ndú.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ze tèṛì á Jèrùzàlémè ká gbaànjé, bìndi Páwòlò giì ya ta ze gí bà ŋò Jákòmò, wàa ze delè ꞌví ŋò ta ndâ ꞌbí kpo ꞌduù mì ze ŋìnó ta o tí nò kuu gbí gbata Jèrùzàlémè nô.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Ze mâ giì ꞌvee ndú gî, Páwòlò giì ꞌvanda ndi ndâ i tí nó náa Mbíṛì bàkà ji ndâ ꞌduù ŋìnó náa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó á ꞌdo gbí nèté mì wó tí Páwòlò ji ndú.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Ndâ kpo ꞌduù mì ze mâ giì ꞌdi ndâ có tí nò náa Páwòlò ꞌdè ji ndú nò, ndú giì ùlù Mbíṛì. Bìndi ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «Wò ŋò ni ta kpéétí lo ngbáṛángàꞌi gî, náꞌvindí ze, máa, muu ndâ Jùdéyà ŋìnó mbe kû zèè tàkìì mì ndú ta ꞌbì ndú sósòꞌô nó kpónó mbe ùnje gítí có mì Jézù gî me i bà ꞌdéké-ꞌdeke lá.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Káa ndú ꞌdáá gî ꞌdi có énó máa, wò kû nìbà i ji ndâ ka ndú Jùdéyà ŋìnó mbe kû ꞌvala ta ndiì á ꞌbá mì ndâ ꞌbí tende ŋa ꞌduù nó énó máa, ndú kaa tí ndú ꞌdo gbí tàkìì mì Mòze gî, wàa ndú ꞌví ya ta ndâ ꞌviì mì ndú gí gbí gàzâ lá, ndú delè ꞌví bàkà ndâ i-Jùdéyà lá.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 «Káa, có bà gì wò kpónó á gí to nó nó bà ndii muu tù ndú wálá. À má énò, ndoo kpónó ꞌví bàkà a ŋa yè?
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Bàkà go có tí nó náa ze bà ꞌdè ji wò nô. Ndâ ꞌbí ꞌdakò nàꞌô mbe see tí ndú ji Mbíṛì gî kuu bà-i-nô.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Kaa ndú, wàa yo ꞌví ya ta ndú gí bà bàkà bà có bà see tí ndú nò ꞌdo tàkò ndú gî. Wò má bàkà go có mì ze nò gî, ndâ ꞌduù ꞌdáá gî bà si ndâ có tí nó náa ndú ꞌdi ta ṛè lo nó ká tí ndâ có tí kpokèjì sínò, tacó wò waa ꞌdo tí nèté tàkìì mì ndâ Jùdéyà lá.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 «Káa, à má gítí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe ùnje gítí có mì Jézù gî káa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó, ze cu wáràgà ji ndú gî. Ze ꞌdè có ji ndú gbí wáràgà tí nò énó máa: Ndú gee tí ndú ꞌdo tí bà zò ndâ i ŋìnó náa à ci ji ndâ bààcì gî nô, ndú ꞌví gàà mbelè lá, ndú ꞌví zò ndâ i ŋìnó náa à tè miṛi ndú té-tè nó lá, ndú delè ꞌví kpolo tí ndú á ꞌdo tí bà bàkà bangbaya.»
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Páwòlò giì kaa ndâ ꞌdakò tí nò ta yé bìndi có tí nò ya tí gí bàndò bà ꞌdii muu ndú nò, yí giì ꞌdo ta ndú kà ya gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì tacó bà ci o gítí bà waa mbelè mì wó muu ndú gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî, wàa à ꞌví bàkà ta bà bà see tí ndú nò ꞌdo tí ndú gî.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ndâ ꞌbí Jùdéyà mbe gì ꞌdo gbí to Ásìyà mâ giì ŋò Páwòlò gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì si ndâ sili tí nó vô-nje só tí ndâ sili bà bàkà bà see tí ndâ ꞌdakò tí nò nàꞌô náa à kaa ndú ji Páwòlò nó dooko bà cee gî, ndú giì volo njembí ndâ ꞌduù gítí wó
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 ta bà go na-ngò-gó ta kòcò ndú ngéé gí yaà, máa, «Ngèlè gítí ze, ndâ Ìzìrìyélì! Ngèlè gítí ze! Ŋìnó a ꞌdakò tí nó náa sè tù ꞌduù ji yí wálá, ꞌbí to delè náa yí di tí lá nò á muu to tí nó wálá, mbe kû nò ta bà ma ṛè ndoo ji ndâ ꞌduù cee to ꞌdáá gî nó ká nô. A yí nó kuu nó ká kû volo ṛè tàkìì mì ndoo. À delè káa gbèe ꞌdakò tí nó náa yo kû ŋò yí nó ká kû ꞌdè vò có gítí bàndò tí nô. Káa yí kpónó gbí ŋìnó gbètèkè a bàndò tí nó náa à kaa ji Mbíṛì gî nó ta bà kaa ndâ Ìgìrígì gì tí gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì.»
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Ndú ꞌdè có tí nò, tacó ndú táánò ta ꞌbí o gbaànjé kùṛo o bà zèè Páwòlò mì ndú nò ŋò ndú ta ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Tòròfímù mbe gì ꞌdo gbí gbata Éfàsù gí gbí gbata Jèrùzàlémè gî, káa à giì dù gbí muu ndú énó máa, Páwòlò ꞌdaka nò a Tòròfímù tí nò ya tí gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Có tí nò náa ndâ ꞌdakò tí nò ꞌdè gítí Páwòlò nò giì volo njembí ndâ ꞌduù gbí gbata Jèrùzàlémè ꞌdáá gî. Ndú bà-i-nò giì kaa ta ngèlè ya gí bà pà bà tí wó gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì. Ndú mâ giì gbo yí gî, ndú giì zèè yí, bìndi ndú giì ja yí ꞌdo gbí ndùgù gí sè, bìndi à giì nè ndâ njekèjì ndùgù ꞌbá-Mbíṛì gî.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ndâ ꞌduù ta o tí nò bà zi Páwòlò gî, náa có má yee tí gbolò ꞌduù kùṛo ndâ àsìkérì mì ndâ Ròmánò gálà, máa, ndâ ꞌduù kû pìì wo gbí gbata Jèrùzàlémè lá nò.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Tacó énò, yí giì kaa ndâ ꞌbí àsìkérì mì wó ta ndâ ꞌbí kùṛo ndâ àsìkérì mì wó, bìndi ndú giì ya ta ndú gí bà ꞌdi ndeṛè wo tí nò. Ndâ ꞌduù mâ giì ŋò ndâ àsìkérì mì ndâ Ròmánò kèjì, ndú giì si bà gbì Páwòlò mí to gî.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Kùṛo ndâ àsìkérì tí nò giì ꞌdè có ji ndâ àsìkérì mì wó bà-i-nò máa, ndú zèè Páwòlò, wàa ndú ꞌví eṛe yí ta ndâ gìnjírì sósòꞌô. Ndâ àsìkérì mâ giì bàkà go có mì kpo ꞌduù mì ndú nò gî, yí giì ꞌvee ndâ ꞌduù gítí ṛè ŋa vò i tí nó náa Páwòlò bàkà nô.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Káa có giì jò gí tàkò ꞌvé mì ꞌdakò tí nò ká tende-tende. Ndâ ꞌduù delè giì dù kû pìì káa wo tí ŋa ŋìnó náa bà ŋò ꞌdóó i tí nó náa Páwòlò bàkà nó giì kpò kùṛo ndâ àsìkérì tí nò gî. Yí mâ giì ŋò énò, yí giì ꞌdè có ji ndâ àsìkérì mì wó máa, ndú ya ta Páwòlò gí gbí kándà mì ndâ yì.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Ndâ àsìkérì mâ giì yee ta Páwòlò tí dáꞌvà á tí njekèjì bà ṛì gí gbí kándà gî, ndú giì te yí ꞌdo bà-i-nò kû ya tí gí tàꞌi té-te, tacó ndâ mbè ꞌduù tí nò giì jìꞌvì kàzà gî.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ndâ àsìkérì mâ giì ṛì ta Páwòlò gí gbí kándà gî, ndâ ꞌduù giì dù bìnjìì sè kû ṛe-ṛe kû gí tàmuu ndú, máa, «Yo zi yí gî! Yo zi yí gî!»
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Ndâ àsìkérì mâ giì ṛì ta Páwòlò gí gbí kándà gî, Páwòlò giì ꞌvee gbolò ꞌduù tí nò tí kùṛo ndú ꞌdáá gî gbí có Ìgìrígì, máa, «Ye ꞌdè ꞌbí có mì ye ji wò?»
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Wò me ꞌdakò tí nó tí ꞌduù Másìrì, mbe ꞌbì ꞌbí ŋa ngú i mì lo, náa wò giì kaa ta ndâ ꞌdakò álìfì nàꞌô ta ndâ zíꞌi ꞌbì ndú ya tí gí gbí kángáá nga ngoò kû kaṛaka ta ṛé ndâ ꞌduù gî nó lá?»
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Káa Páwòlò giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò máa, «Ye a Jùdéyà. Ye gì me ꞌdo gbí ꞌdé gbata lá. Ye gì a i ꞌdo gbí gbata tí nó tí Tárásùsù á gbí to Sìlísìyà náa ndâ ꞌduù ꞌdáá ŋò ni gî nô. Bàkà nambeè mì lo, wàa wò ꞌví si ye ꞌví ꞌdè có ji ndâ ꞌduù.»
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 ꞌDakò tí nò mâ giì ùnje ji Páwòlò máa, yí ꞌdè có mì wó gî, Páwòlò giì ṛò tíyò pí dáꞌvà, bìndi yí giì tee ꞌbì wó mítí nje wó ji ndâ ꞌduù, máa, ndú dù ngbìì. Ndâ ꞌduù mâ giì dù ngbìì gî, Páwòlò giì ꞌdè có ji ndú gbí nje có mì ndâ Jùdéyà.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.