Atos 21
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NAA
1 Ze mâ giì nì, «Yo ꞌví dù á ndì,» ji ndâ kpo ꞌduù tí nó náa Páwòlò tèꞌé tí ndú ꞌdo Éfàsù nó gî, ze giì di ngo ꞌdo Mìlétù ndírí ya gí Kósì. Ze giì yee Ródè ta ꞌbí yé, bìndi ze giì ndii ya gí Pátàrà.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Ze yee Pátàrà si ꞌbí gbâ kû bàkà có bà ya gí Fònésìyà. Ze bà-i-nò giì njè nó tí .
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Ze mâ giì ya kpòò, ze giì dù gbí gbâ kû ŋò muu Kípùrù. Káa ze giì si Kípùrù mò gí gbí gàlì mì ze bìndi ze giì zèè kpokèjì jáá ya gí Sírìyà. Ze giì ṛò tíyò tacó bà tuṛu ndâ i ꞌdo gbí gbâ gí to gbí to Sírìyà a i gbí gbata Tírò.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ze bà-i-nò giì pà bà tí ndâ mbe tala có mì Jézù gbí gbata Tírò, ze mâ giì ꞌde ndú gî, ze giì bàkà sili vô-nje só mí mì ze ta ndú. Bèṛi-mì-Mbíṛì giì a tàmuu ndú gbí òkò ndâ sili tí nò náa ze tí kuu mì ze ta ndú nò, máa, ndú ꞌdè có ji Páwòlò énó máa, yí ya gí Jèrùzàlémè lá.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Káa, bà ndâ sili mì ze mâ giì cee gî, ze giì ꞌdi me có tí nò náa ndú ꞌdè ji Páwòlò nò lá. Ta o tí nó náa ze kû giì njè ta nó nó, ndú giì kaa cotí ndâ niì ta ndâ ꞌviì gí bà ko ze yee ngé nje ngo á tí bàndò bà o gbâ. Ze giì kucuku muungbó ze mí to ta ndú, bìndi ze giì ꞌdeke tí ze ji Mbíṛì. Ze mâ giì ꞌvee tí ze ta ndú gî,
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 ze giì oloko gí gbí gbâ, bìndi ndú giì dele ndi ndú kû ya gí ꞌbá mì ndú.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Ze giì ṛò tíyò bìndi bà njè nó mì ze ꞌdo Tírò a i ngéé Pìtòlèmédà. Ze giì tèṛì bà-i-nò ká gbaànjé kû ꞌvee ndâ náꞌvindí ze.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Bìndi ze giì ꞌdo bà-i-nò ya gí Cèzàríyà. Ze dù á Cèzàríyà a i ꞌbá mì Fìlípò tí nó tí mbe kû ma Banga-Ngú-Có, tí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó vô-nje só náa à ṛuka ndú tí ndâ mbe konì ndâ tú mì Jézù ta bà njèè ndâ i nô,
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 ta ndâ nájú wó nàꞌô tí ndâ mbutu ꞌvinî mbe kû ꞌdè-kòcò ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Ta ꞌbí o gbaànjé si ze bàkà làmbu sili mí Cèzàríyà gî, ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Àgábù, tí mbe kû ꞌdè-kòcò ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì, giì gì ꞌdo gbí to Jùdéyà
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 tacó bà ŋò ze. Yí mâ giì ꞌde ze gî, yí giì njaanga wúꞌdè ꞌdo ṛèꞌdè Páwòlò, bìndi yí giì eṛe ta ndâ kò wó ta ꞌbì wó tí Àgábù toko gî. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ze máa, à ꞌdè énò a Bèṛi-mì-Mbíṛì, máa, «Ndâ Jùdéyà bà eṛe mbe wúꞌdè tí nó Jèrùzàlémè á go énô, má kózò gî, ndú giì kpì ngbàngà tí wó ji ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nô.»
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Ze mâ giì ꞌdi có tí nò, ze ta ndâ ꞌbí ꞌduù giì ꞌdeke tí ze ji Páwòlò, máa, yí ya gí Jèrùzàlémè lá.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Káa Páwòlò giì ꞌvìsì có ji ze máa, «Yo kû bàkà énò a ŋa yè? Yo kû wa a ŋa yè, kû kaṛa ta ṛé ye énò? Ye gbì gbí njembí ye me ká cuki gítí có bà te ye mí gbí zàà lá, ye kili káꞌi nó bà ya tacó bà cì ye mí Jèrùzàlémè á muu Mbe tí ndoo tí Jézù gî.»
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Bà ꞌdè ꞌbí ŋa có mbe ya gí gbí muu Páwòlò tacó wàa yí ꞌví ya gí Jèrùzàlémè lá mâ giì kpò ze gî, ze giì nè nje ze ta bà ki káa ndò có ji yí énó máa, «À bàkà go có mì Mbíṛì.»
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Ze mâ giì kili ndâ káꞌi tacó bà ya ze gí Jèrùzàlémè cee gî,
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 ndâ ꞌbí mbe tala có mì Jézù gbí gbata Cèzàríyà giì ko ze ngé yee tí bàndò bà dù ze Jèrùzàlémè, á ꞌbá mì ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Mànàsónì. Mànàsónì tí nò a ꞌduù mbe gì ta ꞌbá gí Jèrùzàlémè ꞌdo Kípùrù, yí delè a ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ kpédélé mbe ùnje gítí có mì Jézù.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Ndâ náꞌvindí ze giì kaa ndâ káꞌi mì ze gí tàꞌi ta o bà yee ze Jèrùzàlémè ta pétékè tàkòcò ndú.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ze tèṛì á Jèrùzàlémè ká gbaànjé, bìndi Páwòlò giì ya ta ze gí bà ŋò Jákòmò, wàa ze delè ꞌví ŋò ta ndâ ꞌbí kpo ꞌduù mì ze ŋìnó ta o tí nò kuu gbí gbata Jèrùzàlémè nô.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Ze mâ giì ꞌvee ndú gî, Páwòlò giì ꞌvanda ndi ndâ i tí nó náa Mbíṛì bàkà ji ndâ ꞌduù ŋìnó náa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó á ꞌdo gbí nèté mì wó tí Páwòlò ji ndú.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Ndâ kpo ꞌduù mì ze mâ giì ꞌdi ndâ có tí nò náa Páwòlò ꞌdè ji ndú nò, ndú giì ùlù Mbíṛì. Bìndi ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «Wò ŋò ni ta kpéétí lo ngbáṛángàꞌi gî, náꞌvindí ze, máa, muu ndâ Jùdéyà ŋìnó mbe kû zèè tàkìì mì ndú ta ꞌbì ndú sósòꞌô nó kpónó mbe ùnje gítí có mì Jézù gî me i bà ꞌdéké-ꞌdeke lá.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Káa ndú ꞌdáá gî ꞌdi có énó máa, wò kû nìbà i ji ndâ ka ndú Jùdéyà ŋìnó mbe kû ꞌvala ta ndiì á ꞌbá mì ndâ ꞌbí tende ŋa ꞌduù nó énó máa, ndú kaa tí ndú ꞌdo gbí tàkìì mì Mòze gî, wàa ndú ꞌví ya ta ndâ ꞌviì mì ndú gí gbí gàzâ lá, ndú delè ꞌví bàkà ndâ i-Jùdéyà lá.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 «Káa, có bà gì wò kpónó á gí to nó nó bà ndii muu tù ndú wálá. À má énò, ndoo kpónó ꞌví bàkà a ŋa yè?
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Bàkà go có tí nó náa ze bà ꞌdè ji wò nô. Ndâ ꞌbí ꞌdakò nàꞌô mbe see tí ndú ji Mbíṛì gî kuu bà-i-nô.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Kaa ndú, wàa yo ꞌví ya ta ndú gí bà bàkà bà có bà see tí ndú nò ꞌdo tàkò ndú gî. Wò má bàkà go có mì ze nò gî, ndâ ꞌduù ꞌdáá gî bà si ndâ có tí nó náa ndú ꞌdi ta ṛè lo nó ká tí ndâ có tí kpokèjì sínò, tacó wò waa ꞌdo tí nèté tàkìì mì ndâ Jùdéyà lá.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 «Káa, à má gítí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe ùnje gítí có mì Jézù gî káa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó, ze cu wáràgà ji ndú gî. Ze ꞌdè có ji ndú gbí wáràgà tí nò énó máa: Ndú gee tí ndú ꞌdo tí bà zò ndâ i ŋìnó náa à ci ji ndâ bààcì gî nô, ndú ꞌví gàà mbelè lá, ndú ꞌví zò ndâ i ŋìnó náa à tè miṛi ndú té-tè nó lá, ndú delè ꞌví kpolo tí ndú á ꞌdo tí bà bàkà bangbaya.»
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Páwòlò giì kaa ndâ ꞌdakò tí nò ta yé bìndi có tí nò ya tí gí bàndò bà ꞌdii muu ndú nò, yí giì ꞌdo ta ndú kà ya gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì tacó bà ci o gítí bà waa mbelè mì wó muu ndú gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî, wàa à ꞌví bàkà ta bà bà see tí ndú nò ꞌdo tí ndú gî.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ndâ ꞌbí Jùdéyà mbe gì ꞌdo gbí to Ásìyà mâ giì ŋò Páwòlò gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì si ndâ sili tí nó vô-nje só tí ndâ sili bà bàkà bà see tí ndâ ꞌdakò tí nò nàꞌô náa à kaa ndú ji Páwòlò nó dooko bà cee gî, ndú giì volo njembí ndâ ꞌduù gítí wó
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 ta bà go na-ngò-gó ta kòcò ndú ngéé gí yaà, máa, «Ngèlè gítí ze, ndâ Ìzìrìyélì! Ngèlè gítí ze! Ŋìnó a ꞌdakò tí nó náa sè tù ꞌduù ji yí wálá, ꞌbí to delè náa yí di tí lá nò á muu to tí nó wálá, mbe kû nò ta bà ma ṛè ndoo ji ndâ ꞌduù cee to ꞌdáá gî nó ká nô. A yí nó kuu nó ká kû volo ṛè tàkìì mì ndoo. À delè káa gbèe ꞌdakò tí nó náa yo kû ŋò yí nó ká kû ꞌdè vò có gítí bàndò tí nô. Káa yí kpónó gbí ŋìnó gbètèkè a bàndò tí nó náa à kaa ji Mbíṛì gî nó ta bà kaa ndâ Ìgìrígì gì tí gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì.»
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Ndú ꞌdè có tí nò, tacó ndú táánò ta ꞌbí o gbaànjé kùṛo o bà zèè Páwòlò mì ndú nò ŋò ndú ta ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Tòròfímù mbe gì ꞌdo gbí gbata Éfàsù gí gbí gbata Jèrùzàlémè gî, káa à giì dù gbí muu ndú énó máa, Páwòlò ꞌdaka nò a Tòròfímù tí nò ya tí gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Có tí nò náa ndâ ꞌdakò tí nò ꞌdè gítí Páwòlò nò giì volo njembí ndâ ꞌduù gbí gbata Jèrùzàlémè ꞌdáá gî. Ndú bà-i-nò giì kaa ta ngèlè ya gí bà pà bà tí wó gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì. Ndú mâ giì gbo yí gî, ndú giì zèè yí, bìndi ndú giì ja yí ꞌdo gbí ndùgù gí sè, bìndi à giì nè ndâ njekèjì ndùgù ꞌbá-Mbíṛì gî.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Ndâ ꞌduù ta o tí nò bà zi Páwòlò gî, náa có má yee tí gbolò ꞌduù kùṛo ndâ àsìkérì mì ndâ Ròmánò gálà, máa, ndâ ꞌduù kû pìì wo gbí gbata Jèrùzàlémè lá nò.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Tacó énò, yí giì kaa ndâ ꞌbí àsìkérì mì wó ta ndâ ꞌbí kùṛo ndâ àsìkérì mì wó, bìndi ndú giì ya ta ndú gí bà ꞌdi ndeṛè wo tí nò. Ndâ ꞌduù mâ giì ŋò ndâ àsìkérì mì ndâ Ròmánò kèjì, ndú giì si bà gbì Páwòlò mí to gî.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Kùṛo ndâ àsìkérì tí nò giì ꞌdè có ji ndâ àsìkérì mì wó bà-i-nò máa, ndú zèè Páwòlò, wàa ndú ꞌví eṛe yí ta ndâ gìnjírì sósòꞌô. Ndâ àsìkérì mâ giì bàkà go có mì kpo ꞌduù mì ndú nò gî, yí giì ꞌvee ndâ ꞌduù gítí ṛè ŋa vò i tí nó náa Páwòlò bàkà nô.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Káa có giì jò gí tàkò ꞌvé mì ꞌdakò tí nò ká tende-tende. Ndâ ꞌduù delè giì dù kû pìì káa wo tí ŋa ŋìnó náa bà ŋò ꞌdóó i tí nó náa Páwòlò bàkà nó giì kpò kùṛo ndâ àsìkérì tí nò gî. Yí mâ giì ŋò énò, yí giì ꞌdè có ji ndâ àsìkérì mì wó máa, ndú ya ta Páwòlò gí gbí kándà mì ndâ yì.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Ndâ àsìkérì mâ giì yee ta Páwòlò tí dáꞌvà á tí njekèjì bà ṛì gí gbí kándà gî, ndú giì te yí ꞌdo bà-i-nò kû ya tí gí tàꞌi té-te, tacó ndâ mbè ꞌduù tí nò giì jìꞌvì kàzà gî.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ndâ àsìkérì mâ giì ṛì ta Páwòlò gí gbí kándà gî, ndâ ꞌduù giì dù bìnjìì sè kû ṛe-ṛe kû gí tàmuu ndú, máa, «Yo zi yí gî! Yo zi yí gî!»
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Ndâ àsìkérì mâ giì ṛì ta Páwòlò gí gbí kándà gî, Páwòlò giì ꞌvee gbolò ꞌduù tí nò tí kùṛo ndú ꞌdáá gî gbí có Ìgìrígì, máa, «Ye ꞌdè ꞌbí có mì ye ji wò?»
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Wò me ꞌdakò tí nó tí ꞌduù Másìrì, mbe ꞌbì ꞌbí ŋa ngú i mì lo, náa wò giì kaa ta ndâ ꞌdakò álìfì nàꞌô ta ndâ zíꞌi ꞌbì ndú ya tí gí gbí kángáá nga ngoò kû kaṛaka ta ṛé ndâ ꞌduù gî nó lá?»
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Káa Páwòlò giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò máa, «Ye a Jùdéyà. Ye gì me ꞌdo gbí ꞌdé gbata lá. Ye gì a i ꞌdo gbí gbata tí nó tí Tárásùsù á gbí to Sìlísìyà náa ndâ ꞌduù ꞌdáá ŋò ni gî nô. Bàkà nambeè mì lo, wàa wò ꞌví si ye ꞌví ꞌdè có ji ndâ ꞌduù.»
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 ꞌDakò tí nò mâ giì ùnje ji Páwòlò máa, yí ꞌdè có mì wó gî, Páwòlò giì ṛò tíyò pí dáꞌvà, bìndi yí giì tee ꞌbì wó mítí nje wó ji ndâ ꞌduù, máa, ndú dù ngbìì. Ndâ ꞌduù mâ giì dù ngbìì gî, Páwòlò giì ꞌdè có ji ndú gbí nje có mì ndâ Jùdéyà.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.