Atos 20
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NAA
1 Bà wo tí nò mâ giì da ꞌdo muu ndâ ꞌduù gbí gbata Éfàsù gî, Páwòlò giì tuu tú gí tàkò ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù. Yí mâ giì kpo-gbí-tà-tù ndú cee gî, yí giì nì, «Yo ꞌví dù á ndì,» á ji ndú, bìndi yí giì zèè kpokèjì Mèsìdónìyà.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Yí giì nò ta bà kpo-gbí-tà-tù ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù gítí ndâ i me mbè ta ndi tí ndâ to tí nó náa yí kû co ta tí ndú nó,
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 yee ká ngé ꞌbá Ìgìrígì. Yí giì bàkà mí ꞌbá Ìgìrígì a pì taꞌô. Ta o tí nó náa yí kû giì bàkà có bà o gbâ, wàa yì ꞌví ya gí gbí to Sírìyà nó, yí giì ꞌdi có énó máa, ndâ Jùdéyà gò mbu mítí kpokèjì ji yì gî. Tacó énò, yí giì ꞌvìsì muu wó gî, máa, yì bà dele ndi yì co tí kpokèjì Mèsìdónìyà.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ndâ mbe ko yí gbí nó tí nò ta o tí nò a ndâ Sùpàtérè tí ꞌviì mì Pírù ta ꞌbá mì ndú gbí gbata Bèréyà, giì je ndâ Àrìsìtárìkù ta Sèkúndù ta ꞌbá mì ndú Tèsàlónìkà, giì je Gáyù tí mbe gì ꞌdo Dérébì, giì je Tìmàtéyò, giì je ndâ Tìkíkùsù ta Tòròfímù ta ꞌbá mì ndú gbí to Ásìyà.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ndâ ꞌduù tí nò náa à ꞌdeke ndú ta bà muu ndú nò giì ya gí bà ùndi ze á kùṛo mí gbí gbata Tòrówà.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Ze ŋìndi ze giì ꞌbì nó tacó bà ya gí tàkò ndú ꞌdo Fìlípì a i bìndi o bà ci ꞌDê-kô gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà. Ze giì ꞌde tí ze ta ndú gbí gbata Tòrówà ta sili vô á bìndi bà njè nó mì ze. Bìndi ze giì bàkà sili vô ta nje sósòꞌô ta ndú mí kà.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 Ze giì kili tacó bà zò i-cí-ci ta ꞌdêꞌo bìndi ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà. Páwòlò ta o tí nò ꞌviindi tí wó gítí bà njè nó ꞌdo gbí gbata Tòrówà ta yé bìndi o tí nò gî. Tacó énò, yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù ngé yee tí kpo-gbíꞌo.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 À òlò ji ze ta o tí nò a ndâ njewu á mí gbí soṛo.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Káa si Páwòlò kû ꞌdè có ji ndâ ꞌduù nó, ꞌbí ꞌviì-ꞌdakò ta ṛè wó a Èwùtíkù mbe ki tí wó to á tí sùbákì giì dù kû tù ṛì. Yí mâ giì yeeke ta ṛì ngé volo gî, yí giì ndo ꞌdo yaà kà gbàràsà to. Ndâ ꞌduù giì njè ꞌdo yaà gí to. Ndú mâ giì ꞌbanga ꞌviì-ꞌdakò tí nò gí yaà, ndú giì ꞌde yí cì gî.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Páwòlò bà-i-nò giì mò tí wó gí to muu ku ꞌviì tí nò, yí giì kunduu yí mí njembí wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù máa, «Gbí ndeṛè bà cì gúku mì yo wálá. Yí a wu wó.»
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Páwòlò giì dele ndi wó ya gí gbí soṛo yaà. Yí mâ giì zò i-cí-ci gî, ndú giì ꞌdè yé ngé too wàyí ta ndâ ꞌduù gî, bìndi yí bà giì njè nó.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Ndâ ꞌduù giì ꞌdaka ꞌviì-ꞌdakò tí nò náa Páwòlò ꞌvala yí nò ya tí gí ꞌbá tí wu wó ta pétékè tàkòcò ndú.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Ze giì o gbâ ꞌdo Tòrówà kû ya gí bà ùndi Páwòlò mí Àsósì kùṛo, wàa ze ꞌví te yí a i ꞌdo kà, á go có tí nó náa yí ꞌdè ji ze nô, tacó à gbí muu wó ta o tí nò a có bà ya gí Àsósì ta kò wó.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Ze mâ giì ꞌde tí ze ta ndú Àsósì go có mì wó nò gî, ze giì o gbâ ta ndú ꞌdo kà ya tí gí Mìtìlénì.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Ze giì tèṛì ṛo ngo á bìndi bà njè nó mì ze ꞌdo Mìtìlénì gbaànjé, bìndi ze giì dù gbí gbâ á tìto ngo kèꞌbî kû zeke Kìyósì, tí ꞌbí to mbe le mí gbí u ngo. Ze kákáꞌi giì tèṛì á bìndi bà ŋò Kìyósì mì ze nò gbaànjé, bìndi ze giì yee Sàmósì, tí ꞌbí to kákáꞌi mbe le mí gbí u ngo. Ze giì ṛò tíyò bìndi bà ndii Sàmósì a i Tàròjìlìyúmù. Ze giì bàkà kákáꞌi káa sili gbaànjé ꞌdo Tàròjìlìyúmù kû ya gí Mìlétù.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Páwòlò ta o tí nò eṛe muu wó gî, maa, ze ꞌví ndii có Éfàsù ká ta nó, tacó go bà volo gbí o nó á mí gbí to Ásìyà tí wó wálá. Tacó à gbí muu wó ta o tí nò kpolo ma a có bà yee Jèrùzàlémè ta sili ziꞌduù-só-nje muuꞌbì bìndi bà ci ngú cû gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà, náa ꞌbí i má ꞌde yì kpokèjì lá nò.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Páwòlò giì tuu ꞌduù ji ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá ŋìnó mbe kû kili ta ṛè mì Jézù gbí gbata Éfàsù nó énó máa, ndú gì gí bà ꞌde yí gbí gbata Mìlétù.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Ndú mâ giì gì gí tà é mì wó gî, yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo ŋò ŋa cè bà ꞌvala ndò mì ye ni ꞌdo tí kpédélé ṛi tí nó táánò náa ye ꞌdò ta kò ye mí gbí òkò tí yo gbí to Ásìyà nó yee gbí ṛi tí nó wúnó nó gî.
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 Ye bàkà nèté mì Mbe tí ndoo ta bà si tí ye tí i lá, ta ndâ séꞌi gbí njembí ye, ta ndâ i mbe kû ŋònòkò muu ye ꞌdo tí gbí ndâ o tí nó náa ndâ Jùdéyà táánò kû eṛe ta gba có mì ndú tà bèngìì gítí bà toṛo nje ye ta to nô.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Ye jé ta gbèe ṛi me kpììkì-kpììkì gítí bà ꞌdè có ji yo gítí ꞌbí ŋa i ŋìnó náa yo bà ꞌde gbí a i nó lá. Ye ta o ꞌdáá gî kû nìbà i ji yo mí kùṛo ndâ ꞌduù ꞌdáá gî. Ye delè kû nò ta bà nìbà i ji yo ꞌdo tí ꞌbá, ya gítí ꞌbá.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Ye kû ꞌdè có ji ndâ Jùdéyà, ta ndâ Ìgìrígì, ta sè ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìnó náa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó énó máa, ndú ꞌvìsì muu ndú ꞌdo tí ndâ vò kpokèjì mì ndú á gítí kpokèjì mì Mbíṛì, wàa ndú delè ꞌví tee njembí ndú mítí Mbe tí ndoo tí Jézù.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 «Yo kpónó kû ŋò nó a tàmuu ye kû ya gí Jèrùzàlémè nô. Ye ꞌdi a có mì Bèṛi-mì-Mbíṛì náa ye kû ya tí nô. Ye ŋò ni lá, máa a ŋa yè ká bà ꞌde ye kà wè,
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 káa có káa ŋìnó máa, ye má yee gbí gbata ŋìnó, Bèṛi-mì-Mbíṛì kû ci ye ngbáṛángàꞌi énó máa, ndâ ꞌduù Jèrùzàlémè kû ùndi ye tacó bà te ye mí gbí zàà, wàa ndâ yì ꞌví mèèkèꞌi tí ye.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Káa ꞌbí ṛè i náa ye bà dù kû ta ṛi mítí me bà tì muu có gítí bà ꞌvala ye muu to tí nó nò lá. Kpóló-kpolo có mì ye kpónó a có gítí bà cee ta nèté tí nó, tí nèté bà ma Banga-Ngú-Có gítí nambeè mì Mbíṛì náa Mbe tí ndoo tí Jézù táánò je ji ye, máa, ye bàkà nô.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 «Ye ŋò ni gî máa, ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí yo tí ndâ ꞌduù tí nó náa ye táánò kû nò ta bà ma có gítí ngú ŋa kpokèjì bà bàkà nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù ji yo nó bà ŋò gbí ṛo ye kákáꞌi wálá.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 Káa, à káa Mbíṛì ká bà ŋò ŋa bà ngbaṛanga njembí ye á gítí yo.
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 Tacó ye jé ta ꞌbí gbèe ṛi ngùù ꞌbí có ŋìnó náa a tí mì Mbíṛì nó ꞌdo tí yo lá.
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 «Yo kpolo tí ꞌdóó miṛi yo, wàa yo delè ꞌví kpolo tí ndâ ꞌduù tí nó náa Bèṛi-mì-Mbíṛì kaa yo tí ndâ mbe kpolo tí ndú nô. Yo kpolo tí ndâ ꞌduù mì Mbíṛì, tí ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù, náa yí tí Jézù sì tàkò ndú ta ꞌdóó mbelè wó nô.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Ye ŋò ni gî máa, ye má ya gî, ndâ gbù kàzà tí ndâ gbôwó kèjì gítí yo ta vò i. Ndú kèjì gí bà ꞌbu ŋa yo ta ndâ ꞌduù tí nó náa yo kû kpolo tí ndú nó kpú gî.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 ꞌBí o wúnò ká kèjì náa ndâ ꞌbí ꞌduù á ꞌdo gbí òkò tí yo bà oloko kû ꞌdè ꞌvéṛè, tacó wàa ndâ ꞌduù ꞌví kaa ꞌdo tí kpokèjì mì yúcó ya a i gí tàkò ndâ có ꞌvéṛè mí ndâ yì.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 À má énò, yo kpolo tí yo. Yo te kácáá mí gbí muu yo énó máa, ye táánò jé kì nje mbíṛì ye gítí yo lá. Ye bàkà nèté gítí yo ta ngo-ṛo tà ṛo ye too yé, ta ṛi, ta ndoò taꞌô tacó wàa, yo ꞌví dù tí tí ndâ ꞌduù jáá.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 Ye kpónó kû kaa yo mí ꞌbì Mbíṛì. Ye kû kaa yo ji yí gí tàkò có nambeè mì wó, tí mbe bàkà yo tí ndâ ꞌviì-ꞌbá ta ndâ ꞌduù tí nó náa yí kaa ndú mò gí mì wó gî nô.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 «Ye jé ta gbèe ṛi yù gùrúsù á ꞌdo tí ꞌduù lá. Ye delè jé yù zì bòngo ꞌdo tí ꞌduù lá.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Yo ŋò ni gî máa, ze ta ndâ ka ye mbe kû dù toko ta ye kû ꞌde ndâ i ŋìnó ta go ndú tí ze nó ꞌdáá gî ká ꞌdo gbí ndâ ꞌbì ye tí nó náa ye kû tù ji yo nô.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Ye bàkà ŋa i ꞌdáá gî tacó bà tùbà ji yo énó máa, ꞌduù ꞌví ka a wuꞌo, tacó bà konì ta ndâ ꞌduù ŋìnó ta wotí tí ndú wálá nô. Ye kû bàkà ndâ i tí nò ta có tí nó náa Mbe tí ndoo ká ꞌdè ta ꞌdóó nje wó énó máa, ‹Tàkòcò ꞌduù peteke ta bà je i ji ndâ ꞌbí ka wó ndii bà lì ꞌbì wó gí tà i ꞌdo ꞌbì ka wó gî,› nó kácáá kuu gbí njembí ye.»
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Páwòlò mâ giì ye nje có mì wó gî, ndú giì kucuku muungbó ndú ta ndâ ꞌduù tí nò ꞌdáá gî mí to. Bìndi ndú giì ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 Bìndi ndâ ꞌduù tí nò gbaànjé-gbaànjé giì ꞌbìtà bà kunduu Páwòlò kû òlò gbí tù wó, ta bà ꞌdù ngo-ṛo ndú mítí wó, kû nì ta «Wò ꞌví ya ndì» ji yí.
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 Có mbe kaṛa ṛé ndú jàngá gî ta o tí nò a có tí nó náa Páwòlò ꞌdè ji ndú énó máa, ndú kákáꞌi bà ŋò ndi gbí ṛo yì wálá nô. Ndú mâ giì ꞌvee Páwòlò cee gî, ndú giì ko yí ya tí gí gbí gbâ.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.