Atos 19
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Páwòlò giì waa to co gú si Àpólò kuu gbí gbata Kòríndì ya gí Éfàsù. Yí mâ giì yee kà, yí giì ꞌde ndâ ꞌbí mbe tala có mì Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 Yí bà-i-nò giì ꞌvee ndú máa, «Bèṛi-mì-Mbíṛì táánò gì gí muu yo ta o bà ùnje mì yo gítí bà càkà tí yo nó gî?»
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Páwòlò giì ꞌvee ndú kákáꞌi máa, «Káa, àá táánò caka tí yo ée?»
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Káa Páwòlò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Ŋa bà caka tí ndâ ꞌduù mì Jòvánì táánò a i tacó tí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe ꞌvìsì muu ndú ꞌdo tí ndâ vò i mì ndú gî nô. Káa Jòvánì táánò ta o ꞌdáá gî kû ꞌdè có ji ndâ ꞌduù ta wotí tí ngé ma énó máa, ndú ùnje gítí có mì ꞌDuù tí nó á kèjì gí tàkò yì nô, ꞌDuù tí nó tí Jézù nô.»
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Ndâ ꞌduù tí nò mâ giì ꞌdi có tí nò náa Páwòlò ꞌdè ji ndú nò gî, àá giì caka tí ndú ta ṛè mì Mbe tí ndoo gî.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Páwòlò mâ giì tee ꞌbì wó mítí ndú, Bèṛi-mì-Mbíṛì giì gì gí muu ndú. Ndú bà-i-nò giì ꞌbìtà bà ꞌdè có gbí ndâ ꞌbí tende ŋa nje có, ta bà ꞌdè-kòcò ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Muu ndâ ꞌduù tí nò ta o tí nò ꞌdáá gî go ndâ ꞌdakò muuꞌbì-nje só.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Bìndi Páwòlò giì ya gí bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì. Yí giì cì pì taꞌô mí kà kû ꞌviiki gbí ndâ có, ta bà yìì ndâ ꞌduù, tacó wàa ndú ꞌví ŋò ta Mbíṛì ni tí gba, ta bà ꞌdè có ta gúku tí wó wálá.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Káa, ndâ ꞌbí mbe ngbútù mbe biya bà ꞌdi có mì Páwòlò gî mâ giì ꞌbìtà bà ꞌdè vò có gítí «Kpokèjì tí nò» mí kùṛo ndâ ꞌduù tí nó mbe kili mí bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì nó, Páwòlò giì kaa ndâ ꞌduù ŋìnó ta go bà ꞌdi có mì wó tí ndú nó, bìndi ndú giì dù kû ya ta ndú gí bà ꞌviiki gbí ndâ có ta ṛi ꞌdáá gî mí tàꞌi bà nìbà i mì ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Tìrànúsù.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Ndâ Páwòlò ta ndâ mbe tala có mì wó bàkà a ndoò sósòꞌô mí gbí nèté bà ꞌviiki gbí có gítí «Kpokèjì tí nò» ta ndâ ꞌduù, bìndi ndâ ꞌduù Ásìyà ꞌdáá gî, ndâ Jùdéyà ta ndâ Ìgìrígì, giì ꞌdi có mì Mbe tí ndoo gî.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Mbíṛì giì je wotí ji Páwòlò me gbolò tacó bà bàkà ndâ kpo-kpò seṛè
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 tí ŋa ŋìnó náa, à kpêtí gbí ndâ o tí nò má je káa vòó zì bòngo nèté mì wó ya tí ji mbe nòꞌo, nòꞌo tí nó ngé kû cee ꞌdo tí wó gî. À delè má je ya tí ji ꞌduù ŋìnó ta i ká gbí muu wó nó, i tí nò ngé kû njè nó ꞌdo gbí muu ꞌduù tí nò gî.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Ndâ ꞌbí Jùdéyà ta nèté mì ndú a bà nò jèlè to kû ko ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù bà-i-nò giì tala bà ko ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù ta ṛè mì Mbe tí ndoo Jézù. Ndú kû bàkà énò ta bà ꞌdè có ji ndâ i-gbí-muu ndâ ꞌduù máa, «Ye kû ꞌdè có ji yo ta ṛè mì Jézù tí nó náa Páwòlò kû ma có mì wó nó énó máa, yo co ꞌdo gbí muu ꞌduù tí nò gî.»
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Ndâ ꞌbí ꞌduù vô-nje só ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe kû me ŋa i tí nò ta o tí nò a ndâ ꞌviì mì ꞌbí Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta ṛè wó á Sévà.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Ta ꞌbí o gbaànjé, ndú mâ giì ꞌdè ŋa có tí nò á ji i-gbí-muu ꞌbí ꞌdakò, i tí nò giì ꞌvee ndú máa, «Ye ŋò Jézù ni ꞌdo sàà gî. Ye delè giì ŋò Páwòlò ni gî. Káa yo, yo a ndâ ꞌdi?»
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Ndú mâ giì zekeꞌo, ndú giì ŋò ꞌdakò tí nò ta i-gbí-muu wó nò langa ya gítí ndú ta ꞌbí ŋa wotí náa ndú jé ŋò sàà kùṛo lá. Yí giì njè gbí ndú ꞌdo ꞌbá ta só, ta gbí-gbì kà mítí ndú.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Ndâ Jùdéyà ta ndâ Ìgìrígì gbí gbata Éfàsù ꞌdáá gî giì ꞌdi tàwo ŋa i tí nò mbe bàkà tí nò gî. Tàwo ŋa i tí nò giì te mítí ndú a gúku tí ŋa ŋìnó náa ndú ꞌdáá gî giì ꞌbìtà bà te duù mítí Mbe tí ndoo Jézù.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìnó gbí òkò tí ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù, ta ká nèté mì ndú a bà volo bà i ta yeè nó giì yù gbí ndâ i-yeè tí nó náa ndú sàà kû bàkà nó ꞌdáá gí sè gî.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Ndâ ꞌbí ŋa ꞌduù ŋìnó mbe kû zò i sàà ꞌdo a i gbí bà bàkà ndâ i-kóꞌdú nó giì kaa ndâ wáràgà-kóꞌdú mì ndú náa ndú sì ꞌdáá gî ta njì fádà álìfì ziꞌduù-só-nje muuꞌbì (50,000), ndú giì doo ta wu mí kùṛo ndâ ꞌduù ꞌdáá gî.
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Có mì Mbe tí ndoo giì dù kû ꞌvèè gbí ŋa kpokèjì tí nò ta wotí ká tí .
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Bà ndâ có mì ndâ mbe ko ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù nò mâ giì da gî, Páwòlò giì koṛo có bà dele ndi wó gí Jèrùzàlémè co tí kpokèjì tí nó mbe co Mèsìdónìyà, bìndi giì co Àkáyà, nô. À gbí muu wó ta o tí nò a có énó máa, yì má ya gí Jèrùzàlémè gî, yì ꞌví giì ya gí Rómà delè.
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Tacó énò, yí giì tuu ndâ ꞌbí mbe konì yí sósòꞌô, ndâ Tìmàtéyò ta Èrásìtù, ya tí gí kùṛo Mèsìdónìyà si yí mí Ásìyà.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Ta o tí nò si Páwòlò kû bàkà có gítí nó nò, wo giì tanga tí gítí «Kpokèjì mì Bìndi-Mbíṛì» gbí gbata Éfàsù.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 ꞌBí ꞌdakò tí mbe du fádà ta ṛè wó a Dìmítìrì, mbe kû ꞌde i me gbolò ꞌdo gbí nèté bà gbì ndâ ꞌbá ꞌdo tí fádà ji bààcì mì ndú ta ṛè wó gbí có Làtínì a Dìyánà, káa á gbí nje có mì ndâ ꞌduù Éfàsù a Àrìtémìsì,
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 giì kili ndâ mbe nèté mì wó, ta ndâ ꞌbí ka wó mbe kû ꞌde i ꞌdo gbí nèté bà du fádà ꞌdáá gî. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ndâ ꞌdakò! Yo ŋò ni gî máa, ndoo kû ꞌde i a i ꞌdo gbí nèté tí nó mì ndoo nô.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Ye koṛo có máa, yo kpónó ŋò ta ṛo yo gî, yo delè ꞌdi ta tù yo gî, máa, ꞌdakò tí nó ta ṛè wó a Páwòlò nó kuu kpékéꞌvé tàkò bà ꞌvìsì muu ndâ ꞌduù me mbè, ta bà ꞌdè có ji ndú máa, ndâ i ŋìnó náa ndâ ꞌduù bàkà ta ꞌbì ndú bìndi ndú giì ꞌdè có máa ndâ i tí nò a Mbíṛì nó, me Mbíṛì ngé gî lá. Yí kû ꞌdè ŋa có mì wó nò me ká gbí gbata Éfàsù cuki lá. Sè to ji yí tí gbí to Ásìyà ꞌdáá gî kpónó káa sè.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Káa có tí nò bà volo me káa ṛè nèté tí nó mì ndoo nó cuki lá. Ndâ ꞌduù bà si ꞌbá mì Àrìtémìsì, tí niì tí nó tí bààcì mì ndoo nó, tí có wálá, ꞌdo ká kuu gbí có tí nò náa yo kû ꞌdi tíṛì-tíṛì nò. À delè wúnò káa gbèe có tí nò ká bà zì nje bà wu ṛè niì tí nò tí bààcì mì ndoo, náa ndâ ꞌduù gbí to Ásìyà ꞌdáá gî, ta ndâ ꞌduù muu to tí nó ꞌdáá gî, kû tègàṛà ṛè wó nò.»
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Có tí nò náa Dìmítìrì ꞌdè nò giì volo njembí ndâ ꞌduù gítí Páwòlò gî. Ndú ꞌdáá gî giì ṛe-ṛe kû dòmùù, máa, «Àrìtémìsì mì ndâ ꞌduù Éfàsù a gbolò bààcì!»
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Ndâ ꞌduù gbí gbata ꞌdáá gî giì ꞌbìtà bà pìì wo, bìndi ndâ mbè ndâ ꞌduù tí nò giì kaa ta ngèlè ṛùkù-ṛùkù, ta bà gbàmà ndâ ꞌbí ꞌdakò tí ndâ ka nó mì Páwòlò sósòꞌô, ndâ Gáyù ta Àrìsìtárìkù, tí ndâ ꞌduù Mèsìdónìyà, ya tí gí gbí ngbàngà.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 À giì dù gbí muu Páwòlò ta o tí nò a có bà ya gí mì ndâ ꞌduù tí nò mbe kaa ya gí gbí ngbàngà nò, káa ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù giì biya ji yí gî.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ kpo-kpò ꞌduù mì ndâ ꞌduù Ásìyà gbí gbata giì tuu tú ji yí máa, yí yuu miṛi wó mí gbí wú ta bà ya gí gbí ngbàngà lá.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Ndâ ꞌduù giì dù kû pìì káa kû maa énò gí kà. Ndú giì ŋò ꞌdóó i tí nó mbe kû bàkà tí nó lá. Ndâ ꞌduù me mbè gbí òkò tí ndú delè giì ŋò i tí nó mbe kili ndú nó ni lá.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Ndâ ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndú giì kaa ndeṛè bà kili ndú nò a i mítí ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Àlèsándòrò, tacó ndâ Jùdéyà ta o tí nò te yí tí kùṛo wo tí nò. Àlèsándòrò bà-i-nò giì mìyà ꞌbì wó ji ndâ ꞌduù, máa ndú dù ngbìì, tacó wàa, yì ꞌví ꞌdè có ji ndú, káa, à giì kpò tí gî,
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 tacó ndâ ꞌduù mâ giì ŋò Àlèsándòrò ni tí Jùdéyà gî, ndú giì ꞌbìtà ndi bà tò kû ta kòcò ndú toko gbaànjé ta kôndi , máa, «Àrìtémìsì mì ndâ ꞌduù Éfàsù a gbolò bààcì! Àrìtémìsì mì ndâ ꞌduù Éfàsù a gbolò bààcì!»
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 ꞌBí gbolò ꞌduù mì ndâ ꞌduù gbí gbata giì jè kpòò, yí mâ giì ṛò ndâ ꞌduù ꞌdo tí kû gî, yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo ndâ ꞌviì Éfàsù! ꞌDóó ṛè ꞌduù tí nó mbe ŋò ni énó máa, gbata tí nó tí Éfàsù nó me bàndò bà kpolo tí ꞌbá mì bààcì tí nó tí Àrìtémìsì nó lá nò a ꞌdi? A ꞌdi ká ꞌdè có ji yo énó máa, Éfàsù me bàndò bà kpolo tí bààcì tí nó mbe ꞌva tí to á ꞌdo gbíṛì nó lá?
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Ŋìnó a ndâ i ŋìnó náa ꞌbí ꞌduù gbaànjé bà ꞌboo ndú wálá nó ká nò. À má énò, ndeṛè bà volo njembí yo kpónó wálá, ndeṛè bà gu tí yo gítí bà bàkà ꞌbí ŋa i nò delè wálá.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Káa ndâ ꞌdakò tí nó náa yo kaa ndú á gì tí gí nó nó gàà ꞌbí i ꞌdo tí niì tí nò tí bààcì mì yo nò ta vò ꞌbì gbaànjé lá. Ndú delè ꞌdè zu có á gítí wó gbaànjé lá.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 «Káa à má mì ndâ Dìmítìrì ta ndâ ka wó muu-tàwu a có ta ꞌbí ꞌduù, o bà kili ndâ gba kuu tí . Ndâ kpo-kpò ꞌduù delè kuu tí . Si ndú ꞌví ya ta có mì ndú nò gí gbí ngbàngà.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Káa à má mì yo a ꞌbí có, yo ꞌví ya ta có mì yo nò á gí kùṛo ndâ kpo ꞌduù tí nó mbe kû kili cóó-cóó nô.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Bà go ndoo máa, ndoo a ndâ mbe wo gítí ndâ i tí nó mbe bàkà tí kpónó nó bà dù me kpo có lá. Tacó ndeṛè bà bàkà ndú mì ndoo ꞌdáá gî wálá. À delè mì ndoo me yúcó tacó bà kili ndoo kpónó nó lá.»
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Gbolò ꞌduù tí nò mâ giì cee ta có mì wó gî, yí giì njè ndâ ꞌduù tí nó mbe kili mí gbí ngbàngà nò gî.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.