Atos 18
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Páwòlò giì njè nó bìndi bà ꞌdè có mì wó á ji ndâ ꞌduù pí gú Àrèyòpágùsù á gbí gbata Àtínà ya gí gbí gbata Kòríndì.
1 Depois disso, saindo de Atenas, Paulo dirigiu-se a Corinto.
2 Yí mâ giì yee kà, yí giì ꞌde ꞌbí ꞌdakò tí Jùdéyà náa à jò yí mí gbí to Póndùsù ta ṛè wó a Àkùyílà. Ndú gì ta niì mì wó Pìrìsílà ꞌdo Ìtálìyà, tacó Kìláwúdìyò tí ngáángbá gba mì ndâ ꞌduù Ìtálìyà mòkò ndâ Jùdéyà ꞌdáá gî ꞌdo Rómà gî. Páwòlò bà-i-nò giì co wiṛi ya gí mì ndú.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, e sua mulher Priscila. Eles pouco antes haviam chegado da Itália, por Cláudio ter decretado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo uniu-se a eles.
3 Yí mâ giì ꞌde ndú tí ndâ mbe cu kémà delè á go yí, yí giì dù á mì ndú ta ndú kû bàkà nèté toko gbaànjé.
3 Como exercessem o mesmo ofício, morava e trabalhava com eles. {Eram fabricantes de tendas.}
4 Yí giì dù kû ya gí bà ꞌvii kí gbí có mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù kû jè ta bà ꞌvìsì muu ndâ Jùdéyà ta ndâ Ìgìrígì ꞌdo tí ndâ vò kpokèjì mì ndú gítí kpokèjì mì Bìndi-Mbíṛì ta ndi tí ndâ bàndò bà kili ndâ ꞌduù tacó bà ùlù Mbíṛì ta ndâ ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà ꞌdáá gî.
4 Todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os gregos.
5 Ndâ Sìlìvánò ta Tìmàtéyò mâ giì yee ꞌdo Mèsìdónìyà gî, o mì Páwòlò giì dù kpolo ma ká gítí bà ma có mì Mbíṛì, kû ꞌdè có ji ndâ Jùdéyà ngbáṛángàꞌi énó máa, Jézù a Bìndi-Mbíṛì.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à pregação da palavra, dando aos judeus testemunho de que Jesus era o Messias.
6 Ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌbìtà bà jòò gbí có ta yí, ta bà go yí, yí giì gù gbí bòngo tí wó mí kùṛo ndú, ta bà ꞌdè có ji ndú máa, «Có ku yo ꞌví dù ká tí miṛi yo. Ye ꞌdo tí kpónó bà ya ꞌdo mì yo gí mì ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó ta ngbáṛángà njembí ye.»
6 Mas como esses contradissessem e o injuriassem, ele, sacudindo as vestes, disse-lhes: O vosso sangue caia sobre a vossa cabeça! Tenho as mãos inocentes. Desde agora vou para o meio dos gentios.
7 Páwòlò giì njè nó ꞌdo bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì á bìndi bà jòò gbí có mì ndú ta ndâ Jùdéyà nò ya gí ꞌbá mì ꞌbí ꞌdakò ta ŋa wó me Jùdéyà lá, ta ṛè wó a Títò Júsìtò, tí mbe ùnje gítí có mì Jézù, ta ꞌbá mì wó ká dê ta bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì.
7 Saindo dali, entrou em casa de um prosélito, chamado Tício Justo, cuja casa era contígua à sinagoga.
8 Kìrísìpù tí kùṛo ndâ ꞌduù á bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì, giì je ndâ ꞌviì mì wó, giì je ndâ ꞌduù me mbè gbí gbata Kòríndì mbe ꞌdi có mì Páwòlò, giì ùnje gítí có mì Mbe tí ndoo gî. Bìndi à giì caka tí ndú gî.
8 Entretanto Crispo, o chefe da sinagoga, acreditou no Senhor com todos os da sua casa. Sabendo disso, muitos dos coríntios, ouvintes de Paulo, acreditaram e foram batizados.
9 Ta ꞌbí bèbìlì gbaànjé, Mbíṛì giì ꞌdè có ji Páwòlò gbí ṛiì, máa, «Páwòlò, cì gúku bà ꞌdè có lá. Dù ngbìì lá.
9 Numa noite, o Senhor disse a Paulo em visão: Não temas! Fala e não te cales.
10 Tacó ye kuu tàkò lo. À má énò, ꞌbí ꞌduù gbí gbata tí nó gbaànjé mbe tee ꞌbì wó mítí lo bà dù wálá. Tacó ndâ ꞌduù mì ye gbí gbata tí nó me mbè.»
10 Porque eu estou contigo. Ninguém se aproximará de ti para te fazer mal, pois tenho um numeroso povo nesta cidade.
11 Páwòlò giì dù kû ma có mì Mbíṛì á ji ndâ ꞌduù gbí gbata Kòríndì á bìndi có tí nò náa Mbíṛì ꞌdè ji yí gbí ṛiì nò ta ndoò gbaànjé ta pì vô-nje gbaànjé pí .
11 Paulo deteve-se ali um ano e seis meses, ensinando a eles a palavra de Deus.
12 Ta ꞌbí o gbaànjé, ndâ Jùdéyà giì toko có mì ndú gbaànjé gî. Bìndi ndú giì ya ta Páwòlò gí gbí ngbàngà kùṛo Gálìyò tí gbolò ꞌduù náa à tuu yí ꞌdo Rómà, mbe kû zèè to Àkáyà á ꞌbá mì ndâ Ìgìrígì.
12 Sendo Galião procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo e levaram-no ao tribunal e disseram:
13 Ndú bà-i-nò giì kpì ngbàngà tí wó ji Gálìyò máa, «Có mì ze ta ꞌdakò tí nó a ŋìnô: Yí kû pèè ta bà ya gí gbí muu ndâ ꞌduù tacó bà solo nje ndú gítí bà bàkà i-Mbíṛì gbí ꞌbí ŋa kpokèjì náa à me yí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà lá.»
13 Este homem persuade os ouvintes a {adotar} um culto contrário à lei.
14 Káa Gálìyò giì ꞌvìsì có ji ndâ Jùdéyà á kùṛo bà ꞌvìsì có mì Páwòlò gí tàkò có mí ndú nò, máa, «Yo ꞌdi có tí nô, ndí yo ndâ Jùdéyà: ꞌDakò tí nó kùtàá má bàkà a ꞌbí i mbe lè gî, yí kùtàá má bàkà a ꞌbí ŋa gbolò vò i, ye kùtàá bà me kpììkì-kpììkì gítí bà tè gí tàkò có mì yo wálá.
14 Paulo ia falar, mas Galião disse aos judeus: Se fosse, na realidade, uma injustiça ou verdadeiro crime, seria razoável que vos atendesse.
15 Káa, à má ká gítí có ta nje sínò, ta có gítí ndâ ṛè ndâ ꞌbí ŋa ꞌduù mì yo, ta có gítí ꞌdóó tàkìì mì yo, yo ꞌdè ŋìnò gbí ꞌdóó ŋa kpokèjì mì yo. Ye biya bà dù tí gba mbe waa có gítí ŋa ndâ có tí nò gî.»
15 Mas se são questões de doutrina, de nomes e da vossa lei, isso é lá convosco. Não quero ser juiz dessas coisas.
16 Gálìyò mâ giì ꞌdè có tí nò ji ndâ Jùdéyà gî, yí giì mòkò ndú ꞌdo gbí ngbàngà kùṛo wó gî.
16 E mandou-o sair do tribunal.
17 Káa ndâ mbè ꞌduù tí nó mbe kaa ya gí bà ꞌdi ngbàngà tí nò nó giì zèè ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Sòsìténè, tí kùṛo ndâ ꞌduù tí bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì. Ndú giì kili mítí ꞌdakò tí nò, bìndi ndú giì gbì yí ká mí gbí ngbàngà kùṛo Gálìyò nò. Káa Gálìyò giì ꞌvee bà tí ndú ta ndâ i mì ndú náa ndú kû me nò gbaànjé lá.
17 Então todos pegaram em Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal, sem que Galião fizesse caso algum disso.
18 Páwòlò giì bàkà bìndi bà ya ta yí mì ndâ Jùdéyà gí gbí ngbàngà nò káa ꞌdóó o, má kózò gî, yí bà giì ꞌdè có ji ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù gbí gbata Kòríndì, máa, ndú si yì ꞌví ya gí gbí to Sírìyà. Ndú bà-i-nò giì o gbâ ta ndâ Pìrìsílà ta Àkùyílà, tí ndâ mbe ko yí. Páwòlò giì waa nje se muu wó kùṛo bà njè nó mì ndú ꞌdo gbí gbata Kèngèréyè, tacó bà ꞌbìtà bà gee tí wó kùṛo bà ya yí gí bà ci i ji Mbíṛì á Jèrùzàlémè.
18 Paulo permaneceu ali {em Corinto} ainda algum tempo. Depois se despediu dos irmãos e navegou para a Síria e com ele Priscila e Áquila. Antes, porém, cortara o cabelo em Cêncris, porque terminara um voto.
19 Ndú mâ giì yee gbí gbata Éfàsù, yí giì jee ndâ Pìrìsílà ta Àkùyílà á mí bàndò, bìndi yí giì ya ta kpéétí wó gí bà ꞌviiki gbí có mì Mbíṛì ta ndâ Jùdéyà á tí bàndò bà kili ndú tacó bà ùlù Mbíṛì.
19 Chegaram a Éfeso, onde os deixou. Ele entrou na sinagoga e entretinha-se com os judeus.
20 Káa si yí kû giì njè nó, ndâ Jùdéyà giì tii yí, máa, yí dù gàà gi. Káa yí giì ya gí gbí có mì ndú nò lá.
20 Pediram-lhe estes que ficasse com eles ali por mais tempo, mas ele não quis.
21 Ta kùṛo bà o gbâ mì wó ꞌdo gbí gbata Éfàsù, yí giì ci ndâ ꞌduù kà, máa, «Ye bà dele ndi ye gì gí mì yo gî, náa Mbíṛì má ùnje gî nò.»
21 Ao despedir-se, disse: Voltarei a vós, se Deus quiser. E partiu de Éfeso.
22 Páwòlò giì o gí to á ꞌdo gbí gbâ á bìndi bà njè nó mì wó ꞌdo gbí gbata Éfàsù á ká ngéé gbí gbata Cèzàríyà. Yí mâ giì ya gí bà ꞌvee ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù á bà-i-nò gî, yí giì ndii ya gí gbí gbata Àndìyókì.
22 Viajou até Cesaréia, subiu {a Jerusalém} e saudou a comunidade e logo em seguida desceu a Antioquia.
23 Yí giì bàkà mí Àndìyókì káa làmbu sili, bìndi yí giì ꞌbì ndi nó mì wó co gbí ndâ to Gàlátì, ta ndâ to Fìríjìyà, kû je wotí ji ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù gbí ndâ to tí nò.
23 Aí se demorou apenas por algum tempo, partiu de novo e atravessou sucessivamente as regiões da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Ta o tí nò si ndâ Pìrìsílà ta Àkùyílà kuu gbí gbata Éfàsù nò, ꞌbí Jùdéyà ta ṛè wó a Àpólò, náa a jò yí mí gbí gbata Àlèsàndèríyà, tí ꞌdakò mbe ꞌdè có, mbe ꞌdi gbí ndâ có gbí wáràgà mì Mbíṛì ngbáṛángàꞌi gî, giì ya gí Éfàsù.
24 Entrementes, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e muito versado nas Escrituras, chegou a Éfeso.
25 Àpólò ya gí Éfàsù tí ꞌdakò náa à yù yí ngbóó gbí kpokèjì mì Mbíṛì gî, ta cèṛéṛé bà nìbà có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù ká tí wó, tí mbe kû ma có ta bà nìbà i gítí Jézù ta ꞌbí gbèe njì có mbe lè ꞌdo gbí òkò tí ndâ có tí nò wálá, ji ndâ ꞌduù. Káa à caka tí wó ká ta ŋa bà caka tí ndâ ꞌduù mì Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù.
25 Era instruído no caminho do Senhor, falava com fervor de espírito e ensinava com precisão a respeito de Jesus, embora conhecesse somente o batismo de João.
26 Ndâ Pìrìsílà ta Àkùyílà mâ giì ꞌdi kòcò Àpólò kû ꞌdè có ji ndâ ꞌduù ta gúku tí wó wálá á bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì, ndú giì ꞌdaka yí ya tí gí ꞌbá mì ndú, bìndi ndú giì toṛo sè búlù ꞌdo tí nèté mì wó ji yí ta bà nìbà sè ndâ ꞌbí i ŋìnó náa à kuu tí gítí «Kpokèjì mì Bìndi-Mbíṛì» nó ji yí.
26 Começou, pois, a falar na sinagoga com desassombro. Como Priscila e Áquila o ouvissem, levaram-no consigo, e expuseram-lhe mais profundamente o caminho do Senhor.
27 Ta o tí nó náa Àpólò kû giì bàkà có bà di ngo ya gí gbí to Àkáyà nó, ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù gbí gbata Éfàsù giì je wotí ji yí. Ndú giì cu wáràgà ji ndâ mbe tala có mì Jézù á Àkáyà, máa, ndú ꞌví te wiṛi mítí wó. Yí mâ giì ye Àkáyà, Mbíṛì giì bàkà nambeè ji yí, ta bà je wotí bà konì ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù á kà ji yí túkàꞌi.
27 Como ele quisesse ir à Acaia, os irmãos animaram-no e escreveram aos discípulos que o recebessem bem. A sua presença {em Corinto} foi, pela graça de Deus, de muito proveito para os que haviam crido,
28 Yí giì kpò nje ndâ Jùdéyà ta wotí ká tí , ta bà tùbà ji ndú ꞌdo gbí wáràgà mì Mbíṛì mí kùṛo ndâ ꞌduù ꞌdáá gî, máa, Jézù a Bìndi-Mbíṛì.
28 pois com grande veemência refutava publicamente os judeus, provando, pelas Escrituras, que Jesus era o Messias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.