Atos 18
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 Páwòlò giì njè nó bìndi bà ꞌdè có mì wó á ji ndâ ꞌduù pí gú Àrèyòpágùsù á gbí gbata Àtínà ya gí gbí gbata Kòríndì.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Yí mâ giì yee kà, yí giì ꞌde ꞌbí ꞌdakò tí Jùdéyà náa à jò yí mí gbí to Póndùsù ta ṛè wó a Àkùyílà. Ndú gì ta niì mì wó Pìrìsílà ꞌdo Ìtálìyà, tacó Kìláwúdìyò tí ngáángbá gba mì ndâ ꞌduù Ìtálìyà mòkò ndâ Jùdéyà ꞌdáá gî ꞌdo Rómà gî. Páwòlò bà-i-nò giì co wiṛi ya gí mì ndú.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Yí mâ giì ꞌde ndú tí ndâ mbe cu kémà delè á go yí, yí giì dù á mì ndú ta ndú kû bàkà nèté toko gbaànjé.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Yí giì dù kû ya gí bà ꞌvii kí gbí có mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù kû jè ta bà ꞌvìsì muu ndâ Jùdéyà ta ndâ Ìgìrígì ꞌdo tí ndâ vò kpokèjì mì ndú gítí kpokèjì mì Bìndi-Mbíṛì ta ndi tí ndâ bàndò bà kili ndâ ꞌduù tacó bà ùlù Mbíṛì ta ndâ ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà ꞌdáá gî.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Ndâ Sìlìvánò ta Tìmàtéyò mâ giì yee ꞌdo Mèsìdónìyà gî, o mì Páwòlò giì dù kpolo ma ká gítí bà ma có mì Mbíṛì, kû ꞌdè có ji ndâ Jùdéyà ngbáṛángàꞌi énó máa, Jézù a Bìndi-Mbíṛì.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌbìtà bà jòò gbí có ta yí, ta bà go yí, yí giì gù gbí bòngo tí wó mí kùṛo ndú, ta bà ꞌdè có ji ndú máa, «Có ku yo ꞌví dù ká tí miṛi yo. Ye ꞌdo tí kpónó bà ya ꞌdo mì yo gí mì ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó ta ngbáṛángà njembí ye.»
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Páwòlò giì njè nó ꞌdo bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì á bìndi bà jòò gbí có mì ndú ta ndâ Jùdéyà nò ya gí ꞌbá mì ꞌbí ꞌdakò ta ŋa wó me Jùdéyà lá, ta ṛè wó a Títò Júsìtò, tí mbe ùnje gítí có mì Jézù, ta ꞌbá mì wó ká dê ta bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Kìrísìpù tí kùṛo ndâ ꞌduù á bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì, giì je ndâ ꞌviì mì wó, giì je ndâ ꞌduù me mbè gbí gbata Kòríndì mbe ꞌdi có mì Páwòlò, giì ùnje gítí có mì Mbe tí ndoo gî. Bìndi à giì caka tí ndú gî.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Ta ꞌbí bèbìlì gbaànjé, Mbíṛì giì ꞌdè có ji Páwòlò gbí ṛiì, máa, «Páwòlò, cì gúku bà ꞌdè có lá. Dù ngbìì lá.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Tacó ye kuu tàkò lo. À má énò, ꞌbí ꞌduù gbí gbata tí nó gbaànjé mbe tee ꞌbì wó mítí lo bà dù wálá. Tacó ndâ ꞌduù mì ye gbí gbata tí nó me mbè.»
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Páwòlò giì dù kû ma có mì Mbíṛì á ji ndâ ꞌduù gbí gbata Kòríndì á bìndi có tí nò náa Mbíṛì ꞌdè ji yí gbí ṛiì nò ta ndoò gbaànjé ta pì vô-nje gbaànjé pí .
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Ta ꞌbí o gbaànjé, ndâ Jùdéyà giì toko có mì ndú gbaànjé gî. Bìndi ndú giì ya ta Páwòlò gí gbí ngbàngà kùṛo Gálìyò tí gbolò ꞌduù náa à tuu yí ꞌdo Rómà, mbe kû zèè to Àkáyà á ꞌbá mì ndâ Ìgìrígì.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Ndú bà-i-nò giì kpì ngbàngà tí wó ji Gálìyò máa, «Có mì ze ta ꞌdakò tí nó a ŋìnô: Yí kû pèè ta bà ya gí gbí muu ndâ ꞌduù tacó bà solo nje ndú gítí bà bàkà i-Mbíṛì gbí ꞌbí ŋa kpokèjì náa à me yí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà lá.»
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Káa Gálìyò giì ꞌvìsì có ji ndâ Jùdéyà á kùṛo bà ꞌvìsì có mì Páwòlò gí tàkò có mí ndú nò, máa, «Yo ꞌdi có tí nô, ndí yo ndâ Jùdéyà: ꞌDakò tí nó kùtàá má bàkà a ꞌbí i mbe lè gî, yí kùtàá má bàkà a ꞌbí ŋa gbolò vò i, ye kùtàá bà me kpììkì-kpììkì gítí bà tè gí tàkò có mì yo wálá.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Káa, à má ká gítí có ta nje sínò, ta có gítí ndâ ṛè ndâ ꞌbí ŋa ꞌduù mì yo, ta có gítí ꞌdóó tàkìì mì yo, yo ꞌdè ŋìnò gbí ꞌdóó ŋa kpokèjì mì yo. Ye biya bà dù tí gba mbe waa có gítí ŋa ndâ có tí nò gî.»
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Gálìyò mâ giì ꞌdè có tí nò ji ndâ Jùdéyà gî, yí giì mòkò ndú ꞌdo gbí ngbàngà kùṛo wó gî.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Káa ndâ mbè ꞌduù tí nó mbe kaa ya gí bà ꞌdi ngbàngà tí nò nó giì zèè ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Sòsìténè, tí kùṛo ndâ ꞌduù tí bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì. Ndú giì kili mítí ꞌdakò tí nò, bìndi ndú giì gbì yí ká mí gbí ngbàngà kùṛo Gálìyò nò. Káa Gálìyò giì ꞌvee bà tí ndú ta ndâ i mì ndú náa ndú kû me nò gbaànjé lá.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Páwòlò giì bàkà bìndi bà ya ta yí mì ndâ Jùdéyà gí gbí ngbàngà nò káa ꞌdóó o, má kózò gî, yí bà giì ꞌdè có ji ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù gbí gbata Kòríndì, máa, ndú si yì ꞌví ya gí gbí to Sírìyà. Ndú bà-i-nò giì o gbâ ta ndâ Pìrìsílà ta Àkùyílà, tí ndâ mbe ko yí. Páwòlò giì waa nje se muu wó kùṛo bà njè nó mì ndú ꞌdo gbí gbata Kèngèréyè, tacó bà ꞌbìtà bà gee tí wó kùṛo bà ya yí gí bà ci i ji Mbíṛì á Jèrùzàlémè.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Ndú mâ giì yee gbí gbata Éfàsù, yí giì jee ndâ Pìrìsílà ta Àkùyílà á mí bàndò, bìndi yí giì ya ta kpéétí wó gí bà ꞌviiki gbí có mì Mbíṛì ta ndâ Jùdéyà á tí bàndò bà kili ndú tacó bà ùlù Mbíṛì.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Káa si yí kû giì njè nó, ndâ Jùdéyà giì tii yí, máa, yí dù gàà gi. Káa yí giì ya gí gbí có mì ndú nò lá.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Ta kùṛo bà o gbâ mì wó ꞌdo gbí gbata Éfàsù, yí giì ci ndâ ꞌduù kà, máa, «Ye bà dele ndi ye gì gí mì yo gî, náa Mbíṛì má ùnje gî nò.»
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Páwòlò giì o gí to á ꞌdo gbí gbâ á bìndi bà njè nó mì wó ꞌdo gbí gbata Éfàsù á ká ngéé gbí gbata Cèzàríyà. Yí mâ giì ya gí bà ꞌvee ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù á bà-i-nò gî, yí giì ndii ya gí gbí gbata Àndìyókì.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Yí giì bàkà mí Àndìyókì káa làmbu sili, bìndi yí giì ꞌbì ndi nó mì wó co gbí ndâ to Gàlátì, ta ndâ to Fìríjìyà, kû je wotí ji ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù gbí ndâ to tí nò.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Ta o tí nò si ndâ Pìrìsílà ta Àkùyílà kuu gbí gbata Éfàsù nò, ꞌbí Jùdéyà ta ṛè wó a Àpólò, náa a jò yí mí gbí gbata Àlèsàndèríyà, tí ꞌdakò mbe ꞌdè có, mbe ꞌdi gbí ndâ có gbí wáràgà mì Mbíṛì ngbáṛángàꞌi gî, giì ya gí Éfàsù.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Àpólò ya gí Éfàsù tí ꞌdakò náa à yù yí ngbóó gbí kpokèjì mì Mbíṛì gî, ta cèṛéṛé bà nìbà có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù ká tí wó, tí mbe kû ma có ta bà nìbà i gítí Jézù ta ꞌbí gbèe njì có mbe lè ꞌdo gbí òkò tí ndâ có tí nò wálá, ji ndâ ꞌduù. Káa à caka tí wó ká ta ŋa bà caka tí ndâ ꞌduù mì Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Ndâ Pìrìsílà ta Àkùyílà mâ giì ꞌdi kòcò Àpólò kû ꞌdè có ji ndâ ꞌduù ta gúku tí wó wálá á bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì, ndú giì ꞌdaka yí ya tí gí ꞌbá mì ndú, bìndi ndú giì toṛo sè búlù ꞌdo tí nèté mì wó ji yí ta bà nìbà sè ndâ ꞌbí i ŋìnó náa à kuu tí gítí «Kpokèjì mì Bìndi-Mbíṛì» nó ji yí.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Ta o tí nó náa Àpólò kû giì bàkà có bà di ngo ya gí gbí to Àkáyà nó, ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù gbí gbata Éfàsù giì je wotí ji yí. Ndú giì cu wáràgà ji ndâ mbe tala có mì Jézù á Àkáyà, máa, ndú ꞌví te wiṛi mítí wó. Yí mâ giì ye Àkáyà, Mbíṛì giì bàkà nambeè ji yí, ta bà je wotí bà konì ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù á kà ji yí túkàꞌi.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Yí giì kpò nje ndâ Jùdéyà ta wotí ká tí , ta bà tùbà ji ndú ꞌdo gbí wáràgà mì Mbíṛì mí kùṛo ndâ ꞌduù ꞌdáá gî, máa, Jézù a Bìndi-Mbíṛì.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.