Atos 18
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARA
1 Páwòlò giì njè nó bìndi bà ꞌdè có mì wó á ji ndâ ꞌduù pí gú Àrèyòpágùsù á gbí gbata Àtínà ya gí gbí gbata Kòríndì.
1 Depois disto, deixando Paulo Atenas, partiu para Corinto.
2 Yí mâ giì yee kà, yí giì ꞌde ꞌbí ꞌdakò tí Jùdéyà náa à jò yí mí gbí to Póndùsù ta ṛè wó a Àkùyílà. Ndú gì ta niì mì wó Pìrìsílà ꞌdo Ìtálìyà, tacó Kìláwúdìyò tí ngáángbá gba mì ndâ ꞌduù Ìtálìyà mòkò ndâ Jùdéyà ꞌdáá gî ꞌdo Rómà gî. Páwòlò bà-i-nò giì co wiṛi ya gí mì ndú.
2 Lá, encontrou certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, em vista de ter Cláudio decretado que todos os judeus se retirassem de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Yí mâ giì ꞌde ndú tí ndâ mbe cu kémà delè á go yí, yí giì dù á mì ndú ta ndú kû bàkà nèté toko gbaànjé.
3 E, posto que eram do mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava, pois a profissão deles era fazer tendas.
4 Yí giì dù kû ya gí bà ꞌvii kí gbí có mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù kû jè ta bà ꞌvìsì muu ndâ Jùdéyà ta ndâ Ìgìrígì ꞌdo tí ndâ vò kpokèjì mì ndú gítí kpokèjì mì Bìndi-Mbíṛì ta ndi tí ndâ bàndò bà kili ndâ ꞌduù tacó bà ùlù Mbíṛì ta ndâ ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà ꞌdáá gî.
4 E todos os sábados discorria na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Ndâ Sìlìvánò ta Tìmàtéyò mâ giì yee ꞌdo Mèsìdónìyà gî, o mì Páwòlò giì dù kpolo ma ká gítí bà ma có mì Mbíṛì, kû ꞌdè có ji ndâ Jùdéyà ngbáṛángàꞌi énó máa, Jézù a Bìndi-Mbíṛì.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que o Cristo é Jesus.
6 Ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌbìtà bà jòò gbí có ta yí, ta bà go yí, yí giì gù gbí bòngo tí wó mí kùṛo ndú, ta bà ꞌdè có ji ndú máa, «Có ku yo ꞌví dù ká tí miṛi yo. Ye ꞌdo tí kpónó bà ya ꞌdo mì yo gí mì ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó ta ngbáṛángà njembí ye.»
6 Opondo-se eles e blasfemando, sacudiu Paulo as vestes e disse-lhes: Sobre a vossa cabeça, o vosso sangue! Eu dele estou limpo e, desde agora, vou para os gentios.
7 Páwòlò giì njè nó ꞌdo bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì á bìndi bà jòò gbí có mì ndú ta ndâ Jùdéyà nò ya gí ꞌbá mì ꞌbí ꞌdakò ta ŋa wó me Jùdéyà lá, ta ṛè wó a Títò Júsìtò, tí mbe ùnje gítí có mì Jézù, ta ꞌbá mì wó ká dê ta bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa era contígua à sinagoga.
8 Kìrísìpù tí kùṛo ndâ ꞌduù á bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì, giì je ndâ ꞌviì mì wó, giì je ndâ ꞌduù me mbè gbí gbata Kòríndì mbe ꞌdi có mì Páwòlò, giì ùnje gítí có mì Mbe tí ndoo gî. Bìndi à giì caka tí ndú gî.
8 Mas Crispo, o principal da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Ta ꞌbí bèbìlì gbaànjé, Mbíṛì giì ꞌdè có ji Páwòlò gbí ṛiì, máa, «Páwòlò, cì gúku bà ꞌdè có lá. Dù ngbìì lá.
9 Teve Paulo durante a noite uma visão em que o Senhor lhe disse: Não temas; pelo contrário, fala e não te cales;
10 Tacó ye kuu tàkò lo. À má énò, ꞌbí ꞌduù gbí gbata tí nó gbaànjé mbe tee ꞌbì wó mítí lo bà dù wálá. Tacó ndâ ꞌduù mì ye gbí gbata tí nó me mbè.»
10 porquanto eu estou contigo, e ninguém ousará fazer-te mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Páwòlò giì dù kû ma có mì Mbíṛì á ji ndâ ꞌduù gbí gbata Kòríndì á bìndi có tí nò náa Mbíṛì ꞌdè ji yí gbí ṛiì nò ta ndoò gbaànjé ta pì vô-nje gbaànjé pí .
11 E ali permaneceu um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Ta ꞌbí o gbaànjé, ndâ Jùdéyà giì toko có mì ndú gbaànjé gî. Bìndi ndú giì ya ta Páwòlò gí gbí ngbàngà kùṛo Gálìyò tí gbolò ꞌduù náa à tuu yí ꞌdo Rómà, mbe kû zèè to Àkáyà á ꞌbá mì ndâ Ìgìrígì.
12 Quando, porém, Gálio era procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus, concordemente, contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Ndú bà-i-nò giì kpì ngbàngà tí wó ji Gálìyò máa, «Có mì ze ta ꞌdakò tí nó a ŋìnô: Yí kû pèè ta bà ya gí gbí muu ndâ ꞌduù tacó bà solo nje ndú gítí bà bàkà i-Mbíṛì gbí ꞌbí ŋa kpokèjì náa à me yí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà lá.»
13 dizendo: Este persuade os homens a adorar a Deus por modo contrário à lei.
14 Káa Gálìyò giì ꞌvìsì có ji ndâ Jùdéyà á kùṛo bà ꞌvìsì có mì Páwòlò gí tàkò có mí ndú nò, máa, «Yo ꞌdi có tí nô, ndí yo ndâ Jùdéyà: ꞌDakò tí nó kùtàá má bàkà a ꞌbí i mbe lè gî, yí kùtàá má bàkà a ꞌbí ŋa gbolò vò i, ye kùtàá bà me kpììkì-kpììkì gítí bà tè gí tàkò có mì yo wálá.
14 Ia Paulo falar, quando Gálio declarou aos judeus: Se fosse, com efeito, alguma injustiça ou crime da maior gravidade, ó judeus, de razão seria atender-vos;
15 Káa, à má ká gítí có ta nje sínò, ta có gítí ndâ ṛè ndâ ꞌbí ŋa ꞌduù mì yo, ta có gítí ꞌdóó tàkìì mì yo, yo ꞌdè ŋìnò gbí ꞌdóó ŋa kpokèjì mì yo. Ye biya bà dù tí gba mbe waa có gítí ŋa ndâ có tí nò gî.»
15 mas, se é questão de palavra, de nomes e da vossa lei, tratai disso vós mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Gálìyò mâ giì ꞌdè có tí nò ji ndâ Jùdéyà gî, yí giì mòkò ndú ꞌdo gbí ngbàngà kùṛo wó gî.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Káa ndâ mbè ꞌduù tí nó mbe kaa ya gí bà ꞌdi ngbàngà tí nò nó giì zèè ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Sòsìténè, tí kùṛo ndâ ꞌduù tí bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì. Ndú giì kili mítí ꞌdakò tí nò, bìndi ndú giì gbì yí ká mí gbí ngbàngà kùṛo Gálìyò nò. Káa Gálìyò giì ꞌvee bà tí ndú ta ndâ i mì ndú náa ndú kû me nò gbaànjé lá.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, o principal da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Páwòlò giì bàkà bìndi bà ya ta yí mì ndâ Jùdéyà gí gbí ngbàngà nò káa ꞌdóó o, má kózò gî, yí bà giì ꞌdè có ji ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù gbí gbata Kòríndì, máa, ndú si yì ꞌví ya gí gbí to Sírìyà. Ndú bà-i-nò giì o gbâ ta ndâ Pìrìsílà ta Àkùyílà, tí ndâ mbe ko yí. Páwòlò giì waa nje se muu wó kùṛo bà njè nó mì ndú ꞌdo gbí gbata Kèngèréyè, tacó bà ꞌbìtà bà gee tí wó kùṛo bà ya yí gí bà ci i ji Mbíṛì á Jèrùzàlémè.
18 Mas Paulo, havendo permanecido ali ainda muitos dias, por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila, depois de ter raspado a cabeça em Cencreia, porque tomara voto.
19 Ndú mâ giì yee gbí gbata Éfàsù, yí giì jee ndâ Pìrìsílà ta Àkùyílà á mí bàndò, bìndi yí giì ya ta kpéétí wó gí bà ꞌviiki gbí có mì Mbíṛì ta ndâ Jùdéyà á tí bàndò bà kili ndú tacó bà ùlù Mbíṛì.
19 Chegados a Éfeso, deixou-os ali; ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Káa si yí kû giì njè nó, ndâ Jùdéyà giì tii yí, máa, yí dù gàà gi. Káa yí giì ya gí gbí có mì ndú nò lá.
20 Rogando-lhe eles que permanecesse ali mais algum tempo, não acedeu.
21 Ta kùṛo bà o gbâ mì wó ꞌdo gbí gbata Éfàsù, yí giì ci ndâ ꞌduù kà, máa, «Ye bà dele ndi ye gì gí mì yo gî, náa Mbíṛì má ùnje gî nò.»
21 Mas, despedindo-se, disse: Se Deus quiser, voltarei para vós outros. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Páwòlò giì o gí to á ꞌdo gbí gbâ á bìndi bà njè nó mì wó ꞌdo gbí gbata Éfàsù á ká ngéé gbí gbata Cèzàríyà. Yí mâ giì ya gí bà ꞌvee ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù á bà-i-nò gî, yí giì ndii ya gí gbí gbata Àndìyókì.
22 Chegando a Cesareia, desembarcou, subindo a Jerusalém; e, tendo saudado a igreja, desceu para Antioquia.
23 Yí giì bàkà mí Àndìyókì káa làmbu sili, bìndi yí giì ꞌbì ndi nó mì wó co gbí ndâ to Gàlátì, ta ndâ to Fìríjìyà, kû je wotí ji ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù gbí ndâ to tí nò.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, confirmando todos os discípulos.
24 Ta o tí nò si ndâ Pìrìsílà ta Àkùyílà kuu gbí gbata Éfàsù nò, ꞌbí Jùdéyà ta ṛè wó a Àpólò, náa a jò yí mí gbí gbata Àlèsàndèríyà, tí ꞌdakò mbe ꞌdè có, mbe ꞌdi gbí ndâ có gbí wáràgà mì Mbíṛì ngbáṛángàꞌi gî, giì ya gí Éfàsù.
24 Nesse meio tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Àpólò ya gí Éfàsù tí ꞌdakò náa à yù yí ngbóó gbí kpokèjì mì Mbíṛì gî, ta cèṛéṛé bà nìbà có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù ká tí wó, tí mbe kû ma có ta bà nìbà i gítí Jézù ta ꞌbí gbèe njì có mbe lè ꞌdo gbí òkò tí ndâ có tí nò wálá, ji ndâ ꞌduù. Káa à caka tí wó ká ta ŋa bà caka tí ndâ ꞌduù mì Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Ndâ Pìrìsílà ta Àkùyílà mâ giì ꞌdi kòcò Àpólò kû ꞌdè có ji ndâ ꞌduù ta gúku tí wó wálá á bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ùlù Mbíṛì, ndú giì ꞌdaka yí ya tí gí ꞌbá mì ndú, bìndi ndú giì toṛo sè búlù ꞌdo tí nèté mì wó ji yí ta bà nìbà sè ndâ ꞌbí i ŋìnó náa à kuu tí gítí «Kpokèjì mì Bìndi-Mbíṛì» nó ji yí.
26 Ele, pois, começou a falar ousadamente na sinagoga. Ouvindo-o, porém, Priscila e Áquila, tomaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Ta o tí nó náa Àpólò kû giì bàkà có bà di ngo ya gí gbí to Àkáyà nó, ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù gbí gbata Éfàsù giì je wotí ji yí. Ndú giì cu wáràgà ji ndâ mbe tala có mì Jézù á Àkáyà, máa, ndú ꞌví te wiṛi mítí wó. Yí mâ giì ye Àkáyà, Mbíṛì giì bàkà nambeè ji yí, ta bà je wotí bà konì ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù á kà ji yí túkàꞌi.
27 Querendo ele percorrer a Acaia, animaram-no os irmãos e escreveram aos discípulos para o receberem. Tendo chegado, auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Yí giì kpò nje ndâ Jùdéyà ta wotí ká tí , ta bà tùbà ji ndú ꞌdo gbí wáràgà mì Mbíṛì mí kùṛo ndâ ꞌduù ꞌdáá gî, máa, Jézù a Bìndi-Mbíṛì.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que o Cristo é Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.