Atos 16
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARC
1 Páwòlò giì ꞌdo Sìlísìyà ya gí Dérébì, yí giì ꞌdo Dérébì ya gí Lísítàrà. Ta o tí nò, ꞌbí ꞌdakò tí mbe tala có mì Jézù, ta ṛè wó a Tìmàtéyò, náa nawu wó a jú Jùdéyà mbe ùnje gítí có mì Jézù gî káa bu wó a Ìgìrígì, kuu ta ꞌbá Lísítàrà.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Tìmàtéyò tí nò a ꞌbí ŋa ꞌdakò náa ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù gbí ndâ gbata Lísítàrà ta gbata Ìkónìyùmù ꞌdáá gî wu gbí wó ngé má.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Páwòlò bà-i-nò giì je Tìmàtéyò ya tí gí gbí gàzâ, tacó wàa, yí ꞌví dù tí ka nó mì yì. Páwòlò bàkà énò tacó ndâ ꞌduù gbí ndâ to tí nò ꞌdáá gî ŋò ni gî, máa, Tìmàtéyò ya gí gbí gàzâ si yí gbí ꞌviì lá, tacó bu wó a Ìgìrígì.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Ndâ Páwòlò ta Tìmàtéyò giì ꞌbìtà bà nò kû ma ndâ có tí nó náa ndâ tú mì Jézù, ta ndâ kpo ꞌduù mì ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù, ꞌdè ꞌdo Jèrùzàlémè énó máa ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù ꞌví bàkà go ndú nó, ta ndi gbí ndâ gbata núú kû ya tí .
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Tacó énò, ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù giì tee njembí ndú mítí Mbíṛì ta wotí tí ndii ŋìnó sàà kùṛo nó gî. Muu ndú delè giì àdì túkàꞌi.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Ndâ Páwòlò ta ndâ ka wó mbe nó giì ndii co gbí ndâ to Fìríjìyà ta Gàlátì ká ta nó, tacó Bèṛi-mì-Mbíṛì kpo-gbí-tà-tù ndú gî, máa, ndú ꞌví ma có mì Mbíṛì mí gbí ndâ to Ásìyà gbí nó mì ndú nò lá.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 À gbí muu ndú ta o tí nò a có bà ya gí gbí to Bèsínìyà, káa, ndú mâ giì dooko gí Mísìyà gî, Bèṛi-mì-Jézù giì biya ji ndú gî.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Ndú bà-i-nò giì ndii có Mísìyà ya gí gbí gbata Tòrówà.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Ta ꞌbí bèbìlì gbaànjé si ndâ Páwòlò ta ndâ ka nó mì wó kuu gbí gbata Tòrówà, ꞌbí i giì gì gí muu Páwòlò go ṛiì nô. Yí giì ŋò ꞌbí ꞌdakò, tí ꞌduù Mèsìdónìyà ṛò tíyò kû ꞌdeke tí wó ji yí énó máa, «Yo ndii gì gí Mèsìdónìyà, wàa yo ꞌví konì ze.»
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Ṛo Páwòlò mâ giì da bìndi i tí nò, ze ngé giì bàkà nó gí Mèsìdónìyà, tacó ze giì ŋò ni ngbáṛángàꞌi gî, máa, a Mbíṛì ká kû tèꞌé tí ze, máa, ze ya gí bà ma Banga-Ngú-Có ji ndâ ꞌduù kà.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Ze bà-i-nò giì o gbâ ꞌdo Tòrówà jáá ya gí Sàmòsìrásì. Ze giì njè nó ꞌdo Sàmòsìrásì ta ꞌbí yé ya gí Nìpólìsì.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Ze giì ya ꞌdo bà-i-nò gí Fìlípì, tí gbolò gbata, delè tí kpóló-kpolo gbata gbí to Mèsìdónìyà, náa à kû zogo a ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò. Ze mâ giì bàkà làmbu sili mí Fìlípì gî,
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 ze giì co ꞌdo gbí ndùgù gbata ta ꞌbí ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gbaànjé ya gí yì ngo, tacó ze ŋò ni gî, máa, ŋìnò bà dù a bàndò bà kili ndâ Jùdéyà tacó bà ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì. Ze bà-i-nò giì ki tí ze to, bìndi ze giì nìbà có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌbí niì mbe kili mí kà.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 ꞌBí niì gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ niì tí nò, ta ṛè wó a Lídìyà, mbe gì ꞌdo gbí gbata Tìyàtírà, tí niì mbe kû co tí kpokèjì mì Mbíṛì, ta nèté mì wó a bà mà bí-bi i bà moo bòngo, mâ giì ꞌdi ndâ có tí nò náa ze ꞌdè ji ndú nò, Mbíṛì giì je njembí bà ùnje gítí ndâ có tí nò náa Páwòlò ꞌdè nò ji yí.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 À mâ giì caka tí ndú ta ndâ ꞌduù ꞌbá mì wó ꞌdáá gî gî, yí giì nanaka mítí ze, máa, ze ya gí bà dù a i ꞌbá mì yì, lê náa ze ŋò ni ta yúcó gî, máa, yì tee njembí yì ꞌdáá mítí Mbíṛì gî nô.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Ta ꞌbí o gbaànjé si ze kû ya gí bàndò bà ꞌdeke tí ji Mbíṛì, ze giì ꞌde ꞌbí ꞌvinî, tí i-gbí-kecì mì ndâ ꞌbí ꞌduù, ta bààcì gbí muu wó. Ndâ mbe tí ꞌvinî tí nò ꞌde i gbí bààcì tí nò gbí muu wó nò ngé ndii gî.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 ꞌVinî tí nò mâ giì ŋò ze, yí giì ꞌbìtà bà ṛu ndi ze ta ndâ Páwòlò ta bà ꞌdè có ta kòcò wó ngéé gí yaà, máa, «Ŋìnó a ndâ bòò mì Mbíṛì tí nó mbe kû dù ngéé gbíṛì nó ká nô. Ndú gì tacó bà tùbà kpokèjì bà ꞌvala yo ji yo.»
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Síí gbí ṛi bà tò ŋa kû tí nò mì ꞌvinî tí nò tàkò ze giì dù lá. Yí mâ giì bàkà kpòò, ta ꞌbí ṛi gbaànjé yí mâ giì gì gí tàkò ze ta ŋa i mì wó nò, njembí Páwòlò giì volo gítí wó gî. Páwòlò giì ꞌvìsì tí wó gí ndiì, yí giì ꞌdè có ji bààcì tí nò á gbí muu ꞌvinî tí nò nò, máa, «Ye kû ꞌdè có ji wò ta ṛè mì Jézù tí Bìndi-Mbíṛì, máa, wò co ꞌdo gbí muu ꞌvinî tí nò gî.» Káa, à káa póó bà ꞌdè có tí nò mì Páwòlò, bààcì tí nò giì co ꞌdo gbí muu ꞌvinî tí nò gî.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Ndâ mbe tí ꞌvinî tí nò mâ giì ŋò ni énó máa, Páwòlò volo gbí bà ꞌde i mì ndâ yì ꞌdo gbí wó gî, ndú giì zèè ndâ Páwòlò ta Sìlìvánò, bìndi ndú giì kaa ndú ta bà gbùṛùngà ndú kû ya tí gí gbí ngbàngà á bàndò ꞌvélè.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Ndú mâ giì yee ta ndú kà gî, ndú giì kpì ngbàngà tí ndú ji ndâ gba énó máa, «Ndâ ꞌdakò tí nó kuu nó a ndâ Jùdéyà, káa ndú kû bàkà ꞌviya mí gbí gbata mì ndoo.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 Ndú kû bàkà ꞌbí ŋa i mì ndú náa à me yúcó tacó tí ndâ bòò Rómà ꞌví ùnje gítí nò lá. Bà ṛu ndi ŋa kpokèjì tí nò mì ndú nò delè me dú tacó tí ndoo tí ndâ bòò Rómà lá.»
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Có tí nò náa ndâ ꞌdakò tí nò ꞌdè nò giì volo njembí ndâ ꞌduù tí nò mbe tì mèè mí gbí ngbàngà ta o tí nò nò gítí ndâ Páwòlò ta Sìlìvánò gî. Ndâ gba bà-i-nò giì yaka gbí ndâ bòngo ꞌdo tí ndâ Páwòlò ta Sìlìvánò ta kpo tàkòcò gî. Bìndi ndú giì waa có mítí ndú, máa, à gbì ndú.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 À mâ giì gbì ndâ Páwòlò ta Sìlìvánò go có mì ndâ gba nò tè gî, à giì kaa ndú nè mí gbí zàà. Bìndi ndâ gba giì ꞌdè có ji mbe ù njekèjì zàà máa, yí kpolo tí ndú tí kpoò.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Mbe ù njekèjì zàà bà-i-nò giì kaa ndú ya tí ngéé gí tàꞌi ŋìnó ngé kùṛo kà nô. Yí mâ giì eṛe kò ndú gî, yí giì nè njekèjì gí tàkò ndú ṛítí gî.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 O mâ giì gbooko gî, ndâ Páwòlò ta Sìlìvánò giì dù kû ꞌdeke tí ndú, ta bà cu cè kû be ta ṛè Mbíṛì, káa ndâ ꞌbí ka ndú náa ndú ta ndú gbí zàà nó giì dù ngbi-ngbìì kû ꞌdi ndâ i tí nò náa ndú kû me nò.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Ndú giì gu káa ndiì ta bà tanga tí mì to. Ndú mâ giì zekeꞌo, ndú giì ŋò ndâ njekèjì zàà ꞌdáá gî njaanga tí nga-ngàà gî. Ndâ gìnjírì tí nó náa à eṛe ta ndâ kò ndâ ꞌduù gbí zàà nó giì kaṛaka gbí tí kpátá-kpàtà, kpátá-kpàtà, ꞌdo tí kò ndú gî.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 ꞌDuù tí nó mbe kû ù njekèjì zàà nó mâ giì gundiì ꞌdo tí ṛì, yí mâ giì ŋò ndâ njekèjì zàà ꞌdáá nga-ngàà, nga-ngàà, yí giì ja sìzò mì wó ꞌdo gbí foko, tacó wàa, yì ꞌví zi ta tí yì gî, tacó yí koṛo có énó máa, ndâ ꞌduù gbí zàà faka ꞌdáá mítí yì gî.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Káa Páwòlò mâ giì ŋò yí tí , yí giì tò kû ji yí ta kòcò wó ngéé gí yaà máa, «Zi tí lo lá! Ze ꞌdáá ta kábà muu ze kuu nô.»
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 ꞌDakò tí nò mâ giì ꞌdi có tí nò náa Páwòlò ꞌdè ji yí nò, yí giì ꞌdè có máa, à òlò ngba wu. À mâ giì òlò ngba wu ji yí gî, yí giì co ta ngèlè ta gúku, kpùṛù-kpùṛù, ya gí bà ꞌva tí wó kùṛo ndâ Páwòlò ta Sìlìvánò.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Yí giì kaa ndú ꞌdo gbí zàà gí sè. Bìndi yí giì ꞌvee ndú máa, «Ye ꞌví bàkà a ŋa yè, tacó wàa ye ꞌví ꞌvala tí , ndâ kpo ꞌduù?»
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji yí énó máa, «Ùnje gítí có mì Mbe tí ndoo tí Jézù, wàa wò bà ꞌvala gî. Ndâ ꞌduù bá mì lo ꞌdáá gî delè bà ꞌvala gî.»
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Ndâ Páwòlò ta Sìlìvánò bà-i-nò giì ꞌbìtà bà ma có gítí Mbe tí ndoo ji ndâ ꞌdakò tí nò, ta ndâ ꞌviì mì wó, giì je ndâ ꞌduù ꞌbá mì wó ꞌdáá gî.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 ꞌDakò tí nò bà-i-nò giì kaa ndâ Páwòlò ta Sìlìvánò ká ta kpo-gbíꞌo tí nò, yí giì caka ṛo ndâ kà bà gbì ndú ta ndi tí kútí ndú nó gî.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 ꞌDakò tí nò giì kaa ndú ya tí gí ꞌbá mì wó, yí giì je i-zó-zò ji ndú. Líkíꞌo giì bàkà ndú ta ndâ ꞌduù ꞌbá mì wó ꞌdáá gî, tacó ndú ꞌvìsì muu ndú ꞌdo tí ndâ tende kpokèjì gítí kpokèjì mì Mbíṛì gî.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Yé mâ giì too gî, ndâ kpo-kpò ꞌduù mbe kû waa có gbí ngbàngà giì tuu ndâ ꞌbí kùṛo ndâ àsìkérì mbe kû kpolo tí ndâ ꞌduù gbí zàà ya tí ji ꞌduù tí nó gbí nèté ta o tí nò nó, máa, «Njaanga ndâ ꞌdakò tí nò gî.»
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 ꞌDakò tí nò mbe kû kpolo tí ndâ ꞌduù gbí zàà ta o tí nò nò giì ya gí mì Páwòlò, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, «Ndâ kpo-kpò ꞌduù mbe kû waa có gbí ngbàngà tuu tú gì tí énò máa, ye njaanga yo gî. À má énò, yo co gí sè, wàa yo ꞌví ya nìkì maa.»
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Káa Páwòlò giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò máa, «Ndâ gba máa yè? Ndú ꞌvee me gbí nje ze lá, káa ndú giì gbì ze tí ndâ ꞌviì-Rómà mí kùṛo ndâ ꞌduù ꞌdáá gî, bìndi ndú giì kaa ze mí gbí zàà, káa, ndú kpónó giì ꞌdè có énó máa, ndâ yì kû njaanga ze gbí dùde? ꞌBí có go énò wálá! Si káa ꞌdóó ndú ká ꞌví gì ta kò ndú, wàa ndú ꞌví kaa ze gí sè.»
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Ndâ kùṛo ndâ àsìkérì tí nò mâ giì je ndi kòcò Páwòlò nò ya tí ji ndâ mbe waa có gbí ngbàngà, bà ꞌdi có énó máa, ndâ Páwòlò ta Sìlìvánò a ndâ ꞌviì-Rómà nò giì te a gúku mítí ndú.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Ndú bà-i-nò giì ya gí mì ndâ Páwòlò ta Sìlìvánò gbí zàà kà, bìndi ndú giì yìì ndú ta bà ꞌdeke tí ndú ji ndú, máa, ndú co gí sè ꞌdo gbí zàà, wàa ndú ꞌví njè nó ꞌdo gbí gbata Fìlípì gî.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Ndâ Páwòlò ta Sìlìvánò giì co ꞌdo gbí zàà ya gí ꞌbá mì Lídìyà. Ndú mâ giì ŋò ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù kà, ndú mâ giì ꞌdè ndâ có ŋìnó mbe kû je wotí ji ndâ ꞌduù nó ji ndú gî, ndú giì njè nó ꞌdo gbí gbata Fìlípì gî.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.