Atos 15
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Ta o tí nò si ndâ Páwòlò ta Bàrànábà kuu Àndìyókì nò, ndâ ꞌbí ꞌdakò ꞌdo gbí to Jùdéyà giì ya gí Àndìyókì kà. Ndú giì dù kû nìbà i ji ndâ ꞌduù máa, «Yo má ya gí gbí gàzâ go có mì Mòze lá, yo bà ꞌvala wálá.»
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Có tí nò náa ndâ ꞌdakò tí nò ꞌdè nò giì ya gí gbí muu ndâ Páwòlò ta Bàrànábà lá. Ndú mâ giì tò kponje ta ndú gítí kpòò, ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù gbí gbata Àndìyókì ká giì jukì ndú ta bà ṛuka ndâ ꞌbí ꞌduù wàa ndú ꞌví ya ta ndâ Páwòlò ta Bàrànábà gí bà ꞌviiki gbí có tí nò ta ndâ tú mì Jézù, giì je ndâ ꞌbí kpo ꞌduù mbe ùnje gítí có mì Jézù gbí gbata Jèrùzàlémè.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù gbí gbata Àndìyókì ꞌdáá gî mâ giì je nó ji ndâ Páwòlò ta Bàrànábà, ta ndâ ꞌduù tí nó náa à ṛuka ndú ji ndú nó gî, ndâ Páwòlò ta Bàrànábà giì nò ta bà dìtà bà ùnje gítí có mì Jézù mì ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó ji ndâ mbe tala có mì Jézù ta ndi gbí ndâ to Fònésìyà ta Sàmárìyà. Líkí bà ꞌdi có tí nò giì dù tí ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù gbí ndâ to tí nò ngé ndii gî.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Ndú mâ giì yee Jèrùzàlémè, ndâ tú mì Jézù ta ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù ꞌdáá gî, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá giì te wiṛi mítí ndú ta banga tí . Bìndi Páwòlò bà-i-nò giì dìtà ndâ i tí nó náa Mbíṛì bàkà ta ndú nó ꞌdáá gî ji ndú.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Káa ndâ ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nò mbe ùnje gítí có mì Jézù náa ndú táánò sàà a ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà nó giì biya có tí nò gî. Ndú giì aanga cèe muu ndú máa, kózò tí ndâ ꞌduù tí nó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó ꞌví ya gí gbí gàzâ. Wàa, à delè ꞌví nìbà ndâ có mì Mòze ji ndú.
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Ndâ tú mì Jézù, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá giì kili ta bà muu ndú, ndú mâ giì ꞌviiki gbí có tí nò kpòò,
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Pìyétòrò giì a gí yaà, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú màa, «Ndâ náꞌvindí ye, yo ŋò ni ngbáṛángàꞌi gî, máa, Mbíṛì táánò gbí ndâ kpédélé o cu ꞌbì wó a i mítí ye ꞌdo gbí òkò tí yo, máa, ye ꞌví dù tí mbe nìbà Banga-Ngú-Có ji ndâ ꞌduù tí nó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó, tacó wàa, ndú ꞌví dù tí tí ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 À má ta bà ꞌdè ta yúcó, Mbíṛì tí nó tí mbe ŋò ndâ có gbí njembí ndâ ꞌduù ꞌdáá gî nó tùbà bà ùnje mì wó gítí ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó ta bà tuu Bèṛi mì wó tí Mbíṛì ji ndú, jé ká go ŋìnó náa yí tí Mbíṛì táánò bàkà ji ndoo nô.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Mbíṛì bàkà ꞌbè mí gbí òkò tí ndoo ta ndú lá. Bà tee njembí ndú mítí Mbíṛì si Mbíṛì ꞌví si njembí ndú ꞌví dù ngbáṛángàꞌi gî.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 À má énò, ndoo tí ndâ Jùdéyà ꞌví kû paa gbí ŋìnó kpónó a i ta bà kpolo tàkòcò Mbíṛì, náa ndoo má kû yòòngò bà te du koṛi tí nó dígísèé mbe kpò ndâ ká gù ndoo gî, delè mbe giì kpò ndoo gî nó, mí pààpì ndâ mbe tala có mì Jézù wàà?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Káa ndoo ùnje gî máa, àá táánò ꞌvala ndoo káa gbèe nambeè tí nò mì Mbe tí ndoo tí Jézù mbe ꞌvala ndú nò nô!»
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Pìyétòrò mâ giì ꞌdè có mì wó cee gî, ndâ ꞌduù tí nó mbe kili nó giì dù ngbi-ngbìì. Gbèe kòcò giì dù lá. Bìndi a ndâ Páwòlò ta Bàrànábà ká giì dìtà ndâ kpo-kpò i ta ndâ seṛè tí nó náa Mbíṛì si ndú bàkà mí gbí òkò tí ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nô.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ndâ Páwòlò ta Bàrànábà mâ giì ꞌdè có mì ndú cee gî, Jákòmò giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù, máa, «Yo sè tù yo gítí có mì ye nô, ndâ náꞌvindí ye!
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Sìmónè ꞌdè gbí ŋa kpédélé kpokèjì bà kaa ndâ ꞌduù mì Mbíṛì á gítí miṛi wó ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó gî.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Sìmónè ꞌvanda mí to nò ndírí a ndi kòcò ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, Mbíṛì máa,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‹Ye bà dele ndi ye gí bà bì ndi ꞌbá mì Dàvídè mbe ꞌva tí to gî nó gí yaà.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Bìndi sè ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Ŋìnò a kòcò Mbe tí ndoo,
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 «À má énò, có gbí muu ye énó máa, ndoo si bà pèè mbi ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá, mbe ꞌvìsì tí ndú gí mì Mbíṛì gî nó mí to.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Ndoo cu a wáràgà, wàa ndoo ꞌví tuu ji ndú énó máa, ndú gee tí ndú ꞌdo tí ndâ i ŋìnó náa ndâ vo-vò bààcì yuu ꞌbì ndú gí gbí ndú gî nô, ndú ꞌví gee tí ndú ꞌdo tí bà bàkà bangbaya, ndú ꞌví gee tí ndú ꞌdo tí bà zò ndâ ŋa yâ ŋìnó náa à tè miṛi ndâ nò tí nò té-tè nô, ndú delè ꞌví gee tí ndú ꞌdo tí ŋa ndâ mbelè ꞌdáá gî.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Tacó ŋìnò a ndâ i ŋìnó náa ndâ mbe ma có mì Mòze ta o ꞌdáá gî táánò kû ma có gítí ndú ta ndi gbí ndâ gbata ꞌdáá gî nó ká nò, à delè táánò kû ꞌdeke ji ndâ ꞌduù ta ndi tí ndâ bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì, ta ndâ ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà ꞌdáá gî káa có gítí ndâ i tí nò ta bà muu ndú nò.»
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Ndâ tú mì Jézù, ta ndâ kpo ꞌduù kùṛo ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù, giì toko có máa, ndâ yì ṛuka ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ yì tí ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù, wàa ndâ yì ꞌví tuu ndú ta ndâ Páwòlò ta Bàrànábà ya tí gí Àndìyókì. Sè ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù ꞌdáá gî mâ giì ùnje gítí có tí nò gî, ndú giì cu ꞌbì ndú mítí ndâ ꞌdakò sósòꞌô tí ndâ wu ꞌdakò gbí òkò tí ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù gbí gbata Jèrùzàlémè. Ṛè ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndú a Júdà ta ꞌbí ṛè wó a Bàràsábà, giì je Sìlìvánò.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Bìndi ndú giì cu wáràgà mí ꞌbì ndú, máa, ndú ya tí ji ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù gbí gbata Àndìyókì.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 «Ze ꞌdi có énó máa, ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ze ká ya gí bà mù njembí yo ta ndâ ꞌbí ŋa có mì ndú, bìndi ndú giì si yo kû koṛo có ká wi-wìì. Ndú bàkà ŋa i tí nò me ta có ꞌdo gbí nje ze lá.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 À má énò, ndòngbú kóṛó-koṛo có mì ze toko gbaànjé kpónó énó máa, ze bà cu ꞌbì mítí ndâ ꞌbí ꞌduù, wàa ze ꞌví tuu ndú ta ndâ Bàrànábà ta Páwòlò, tí ndâ ꞌduù tí nó náa ze kû te duù mítí ndú ta wotí tí ,
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 tí ndâ ꞌdakò mbe sì miṛi ndú ꞌdáá gî ji Mbe tí ndoo Jézù tí Bìndi-Mbíṛì gî nó, wàa ze ꞌví tuu ndú ya tí ji yo.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ze kû tuu ji yo a ndâ Júdà ta Sìlìvánò, tacó wàa yo ꞌví ꞌdi ta ndi gbèe có tí nò náa ze cu mí gbí wáràgà tí nò nó ta tù yo ꞌdo gbí nje ndú.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 «Bèṛi-mì-Mbíṛì koṛo có ṛò énó máa, à ꞌví te ꞌbí du i mbe ndii ndâ có tí nò mí muu yo lá. Ndòngbú bá koṛo có mì ze delè ká go ŋìndi Bèṛi-mì-Mbíṛì nò.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Có tí nò máa, kózò tí yo ꞌví gee tí yo ꞌdo tí i-zó-zò náa a bàkà ji ndâ bààcì, ta mbelè, ta yâ ŋìnó náa a tè miṛi nò tí nò té-tè, giì je bà bàkà bangbaya. Yo kììꞌbà ꞌdo tí ndâ i tí nò, wàa yo bà ya jáá gî. Yo dù nìkì maa.»
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Ndâ ꞌduù tí nò náa ndâ tú mì Jézù tuu ndú nò mâ giì yee gbí gbata Àndìyókì, ndú giì kili ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù kà ꞌdáá gî, bìndi ndú giì je wáràgà tí nó náa à tuu ta ndú nó ji ndú.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Ndú mâ giì ꞌdeke wáràgà tí nò, tàkòcò ndú ꞌdáá gî giì peteke ngé ndii gî, tacó ndâ có gbí wáràgà tí nò je bà wo woò ji ndú gî.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Ndâ Júdà ta Sìlìvánò só káa ndâ mbe ꞌdè-kòcò ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì. Tacó énò, ndú giì ꞌdè có ta ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù ta kôndi o. Ndú giì yù ndú ngbóó tí ndâ ꞌdakò gî.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Ndú mâ giì bàkà làmbu kôndi o mí Àndìyókì gî, ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù kà giì je nó ji ndú ta pétékè tàkòcò ndú, bìndi ndú giì tuu ndi ndú ya tí ji ndâ ꞌduù tí nó mbe tuu ndú ꞌdo Jèrùzàlémè nô.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Káa à giì nìkì tí Sìlìvánò a bà dù yí Àndìyókì.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Ndâ Páwòlò ta Bàrànábà, giì je ndâ ꞌbí mbe ùnje gítí có mì Jézù me mbè, giì dù kû nìbà có mì Mbíṛì, delè kû ma có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù gbí gbata Àndìyókì á bìndi bà dele ndi Júdà gí Jèrùzàlémè.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Ndâ Páwòlò ta Bàrànábà mâ giì bàkà làmbu sili bìndi bà ya Júdà gí Jèrùzàlémè nò gî, ndú giì toko có máa, «Ndà ya gí bà gala ndâ náꞌvindí ndoo gbí ndâ gbata tí nó náa ndà táánò ma có mì Mbe tí ndoo ta ndi gbí ndú nó gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî, wàa ndà ꞌví ŋò ta ngú ŋa ŋìnó náa à tí ndú kà nô.»
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 À gbí muu Bàrànábà ta o tí nò a có bà yuu Jòvánì tí nó ta ꞌbí ṛè wó a Márìkò nó mí gbí nó ta ndú.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Káa có tí nò giì zò muu Páwòlò lá, tacó Jòvánì ta ꞌbí o sàà kùṛo ꞌvìsì tàmuu wó gítí ndú si ndú nje nèté gbí to Pàfílìyà gî.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Có Jòvánì Márìkò nò giì njèè gbí òkò tí ndâ Páwòlò ta Bàrànábà bà-i-nò gî. Tacó énò, Bàrànábà giì je Márìkò, bìndi ndú giì o gbâ ta yí ya gí gbí to Kípùrù.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Páwòlò giì ꞌdaka ta yí a Sìlìvánò. Ndâ náꞌvindí ndú mbe ùnje gítí có mì Jézù mâ giì yù nambeè ꞌdo mì Mbíṛì tacó tí ndú gî,
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 ndú giì zèè ŋìndi ndú a kpokèjì tí nó mbe co gbí ndâ to Sírìyà ta Sìlísìyà nó, kû nò ta bà je wotí ji ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.