Atos 11
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARC
1 Ndâ tú mì Jézù ta ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù gbí to Jùdéyà nó giì ꞌdi có bà ùnje mì ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó gítí có mì Jézù gî.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Tacó énò, Pìyétòrò mâ giì dele ndi wó gí Jèrùzàlémè, ndâ Jùdéyà ŋìnó gbí òkò tí ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù, mbe zèè có gítí bà ya gí gbí gàzâ kácá-kácá nó giì ꞌvee gbí nje wó, máa,
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 «Wò wálá ꞌdo nò bà wiṛi ꞌbá mí ŋa ndâ ꞌduù tí nó mbe ya gí gbí gàzâ lá nó? Wò ꞌdo ndi lo nò bà toko ꞌbì yo ta ndú mí gbí gbèe káꞌi le?»
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 Káa Pìyétòrò giì ꞌdè gbí i tí nó mbe me tí nó ꞌdo ngé ṛèngbó ngbáṛángàꞌi ji ndú énó máa,
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 «Ta ꞌbí o gbaànjé, si ye kû ꞌdeke tí ye ji Mbíṛì gbí gbata Jópà, ꞌbí i giì bàkà ye goòlá ye kû ṛi a ṛiì nô. Bìndi ye gì ŋò ꞌbí i go gbolò kpâ-bòngo náa à dò gbí gî, bìndi à kû giì yuu ꞌdo gbíṛì yàꞌbàà énó gí to dê ṛègbà tí ye tí bàndò tí nó náa ye kû ki tí ye to tí nô.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Ye mâ giì zekeꞌo gbí i tí nò, ye giì ŋò ndâ kpíkpàꞌdà ŋa i mbe kû ꞌvala muu to tí nó léé gî kû gbí : ŋa yo tí ndâ kòtí nò, ta ndâ kòtí kàzà, ta ndâ i mbe kû ja gbí yì ndú có to, ta ndâ i mbe kû ṛì gùù, ta ndâ i mbe kû o ta gbí pípìṛi, ꞌdáá gî.
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 Bìndi ye giì ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌdè có ji ye énó máa, ‹Pìyétòrò! Ziki ndâ i tí nò, wàa wò ꞌví zò ndú!›
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 «Káa ye giì ꞌvìsì có ji ꞌduù tí nò énó màa, ‹Ngé gî lá, Mbe tí ye! Zu i jé ta ꞌbí ṛi gbaànjé di gbí nje ye lá.›
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 «Káa ꞌduù tí nò giì ꞌvìsì có ji ye ꞌdo gbíṛì kákáꞌi máa, ‹Si bà nì «zu i» mítí i ŋìnó náa Mbíṛì bàkà tí ngbáṛángà i gî nó mí to.›
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 ꞌDuù tí nò ꞌdè có ji ye ta bà taꞌô, máa, ye zò ndâ i tí nò, káa ye giì biya ndâ có mì wó nò ꞌdáá gî. Ye mâ giì zekeꞌo bìndi bà ꞌdè có mì wó nò ji ye, ye giì ŋò à ja ndi ndâ i tí nò, ꞌvóndóꞌdóó, ya tí gí gbíṛì gî.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 «Káa, si ye ká kuu gbí kùdù có tí nò, ye mâ giì zekeꞌo, ye giì ŋò ndâ ꞌbí ꞌdakò taꞌô, náa à tuu ndú ji ye ꞌdo gbí gbata Cèzàríyà kû ṛò tíyò á njekèjì ndùgù ꞌbá tí nó náa ye kuu dù tí nô.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 Bèṛi-mì-Mbíṛì bà-i-nò giì ꞌdè có ji ye máa, ye ꞌví me kpììkì-kpììkì gítí bà ya ta ndú gí tà é tí nò lá. Tacó énò, ze giì njè nó ta ndâ ꞌdakò tí nò, giì je ndâ náꞌvindí ye tí nó kuu ta bà muu ndú vô-nje gbaànjé nó, ya gí ꞌbá mì ꞌdakò tí nò mbe tuu ndâ ꞌduù gí tàkò ye nò.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 Ze mâ giì yee kà, ꞌdakò tí nò giì ꞌdè có ji ze máa, yì ŋò a basìlì mì Mbíṛì ká ṛì gí tàꞌi tàkò yì, bìndi yí giì ꞌdè có ji yì máa, ‹Tuu ꞌduù gí Jópà gí tàkò Sìmónè tí nó ta ꞌbí ṛè wó a Pìyétòrò nô,
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 wàa yí ꞌví gì gí bà ꞌdè có mbe ꞌvala yo ta ndâ ꞌviì mì lo ji yo.›
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 «Káa ye mâ giì ꞌbìtà bà ꞌdè có ji ndú, ye giì ŋò Bèṛi-mì-Mbíṛì kû gì ꞌdo gbíṛì gí muu ndú, go bà gì yí gí muu ndoo táánò gbí kpédélé o nô.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Bìndi mbí ye giì ꞌva tí có tí nó náa Mbe tí ndoo táánò ꞌdè ji ndoo énó máa, ‹Jòvánì táánò kû caka tí ndâ ꞌduù ta ngo, káa àá bà giì caka tí yo ta Bèṛi-mì-Mbíṛì,› nô.
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Káa Mbíṛì lê má bàkà ji ndú káa gbèe ŋa nambeè tí nó náa yí táánò bàkà ji ndoo gí tàkò bà ùnje mì ndoo gítí có mì Mbe tí ndoo Jézù tí Bìndi-Mbíṛì nó, ye a ꞌdi, wàa a ye ká ꞌví giì jòò ta gbí có ta Mbíṛì?»
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò náa Pìyétòrò ꞌvìsì ji ndú nò, ndú giì nè nje ndú gí tàkò có bà ŋònòkò tí Pìyétòrò ta ndâ ꞌduù ŋìnó mbe ya gí gbí gàzâ lá nó gî. Ndú bà-i-nò giì ùlù Mbíṛì máa, «Mbíṛì delè je muu ji ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó, tacó bà ꞌvìsì tí ndú ꞌdo tí ndâ vò kpokèjì mì ndú gítí kpokèjì ꞌválá gî.»
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Ndâ ꞌbí mbe ùnje gítí có mì Jézù mbe ꞌvaaka ta gúku bà mèèkèꞌi tí ndú ꞌdo Jèrùzàlémè ta o bà zi Ìsìtéfànò nó, giì ꞌvèè ta ndi gbí ndâ to Fònésìyà ta Kípùrù, ta gbata Àndìyókì, kû ma có mì Jézù kpolo ma ká ji ndâ Jùdéyà.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Ndâ ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndú mbe gì ꞌdo gbí ndâ to Kípùrù ta Sìrínì gí gbí gbata Àndìyókì giì ꞌbìtà bà ma Banga-Ngú-Có mì Mbe tí ndoo tí Jézù ji ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó delè.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Mbe tí ndoo giì konì ndú gbí nèté mì ndú, bìndi ndâ ꞌduù me mbè giì ꞌvìsì muu ndú gítí kpokèjì mì Mbe tí ndoo gî.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Có bà ùnje gítí có mì Jézù mì ndâ tende ŋa ndâ ꞌbí ꞌduù gbí gbata Àndìyókì mâ giì yee tí ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù gbí gbata Jèrùzàlémè, ndú giì tuu ꞌbí ꞌdakò ꞌdo gbí òkò tí ndú ta ṛé wó a Bàrànábà ya tí gí Àndìyókì.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 Bàrànábà mâ giì yee Àndìyókì, yí mâ giì ŋò ŋa nambeè tí nó náa Mbíṛì bàkà ji ndâ ꞌduù kà nó, tàkòcò wó giì peteke gî. Yí bà-i-nò giì kpo-gbí-tà-tù ndú tí kpoò, máa, ndú ꞌdáá gî ꞌví tee njembí ndú mítí Mbe tí ndoo tí kpoò.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Bàrànábà tí nò náa ndâ mbe kili ta ṛè mì Jézù tuu yí ji ndâ ꞌduù Àndìyókì nò a tó ꞌdakò náa Bèṛi-mì-Mbíṛì je wotí ji yí me gbolò ngé ndii gî, tí ꞌdakò mbe tee njembí wó ꞌdáá gî mítí Mbíṛì. Tacó énò, ndâ ꞌduù me mbè giì ùnje gítí có mì Mbe tí ndoo ꞌdo gbí có mì wó.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Bàrànábà giì njè nó ꞌdo Àndìyókì ya gí gbí gbata Tárásùsù gí bà pà bà tí Sàwúlè.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Yí mâ giì ꞌde yí gî, yí giì ꞌdaka yí ya tí gí Àndìyókì. Bìndi ndú giì too ndoò gbaànjé ta yí mí mì ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù kà, kû nìbà i ji ndú.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Ta o tí nò náa ndâ Bàrànábà ta Sàwúlè kuu tí gbí gbata Àndìyókì nò, ndâ ꞌbí mbe kû ꞌdè-kòcò ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì giì gì ꞌdo Jèrùzàlémè gí Àndìyókì.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 ꞌBí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndú gbaànjé ta ṛè wó a Àgábù giì a gí yaà, bìndi yí giì kò kò ji ndâ ꞌduù ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì máa, vò go kèjì gí bà tè ndâ ꞌduù muu to tí nó ꞌdáá gî. (À dú káa yúcó, vò go giì tè to go có mì Àgábù nò gbí o mì Kìláwúdìyò tí ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò.)
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Ndâ mbe tala có mì Jézù gbí gbata Àndìyókì mâ giì ꞌdi có mì Àgábù nò, ndú giì eṛe gba có mì ndú gbaànjé máa, ndâ yì ꞌdáá gî gò i, káa à me énó máa ndâ ꞌduù ꞌdáá gî ꞌví gò i ꞌvii ká ꞌvii nò lá. ꞌDuù ꞌví gò káa bà wotí mì wó, wàa ndâ yì ꞌví tuu ji ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù ŋìnó ꞌbá Jùdéyà nó, wàa ndú ꞌví konì ta tí ndú.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Ndú mâ giì yòò i-ꞌbì ndú go có tí nò náa ndú toko nò cee gî, ndú giì tuu ta ndâ Bàrànábà ta Sàwúlè ji ndâ kpo ꞌduù kùṛo ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù á Jèrùzàlémè.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.