1 Tessalonicenses 2
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Yo ta kpéétí yo ŋò ni gî, máa, ze táánò co gí mì yo kà me kùnga wiṛi lá. Ze ya gí mì yo ta ndeṛè, bìndi ndeṛè mì ze nò giì yù gî, ndâ náꞌvindí ze.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Yo ŋò ni gî máa, ze táánò ta ꞌbí o á kùṛo bà ya ze gí mì yo kà ꞌde kpo-se-muu, ze delè giì ꞌde bà ŋonoko ze mì ndâ ꞌduù gbí gbata Fìlípì gî. Káa àá táánò a Mbíṛì mì ze ká je wotí ji ze, náa ze giì ma tí ta Banga-Ngú-Có mì wó ji yo á mí kùṛo ndâ kpo-kpò mbe kû jòò gbí có ta yí nò.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Ṛèngbó có tí nó náa ze kpónó kû ma ji yo nó me ꞌvéṛè lá; à me vò kóṛó-koṛo có lá; à delè me có ta tiṛì ká gbí lá.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 À me énò lá. À káa Mbíṛì ꞌdo gbí ꞌdóó có mì wó gbí njembí wó ká ŋò ze ni tí ndâ ꞌduù ŋìnó náa yì má kpili Banga-Ngú-Có ji ze, ze bà ni bà ꞌdòkò ndi á go yí á ji ndâ ꞌduù gî. À má énò, ze kû ꞌdè có me tacó bà peteke tàkòcò ndâ ꞌduù lá. Ze kû ꞌdè có a i tacó bà peteke tàkòcò wó tí Mbíṛì, tí mbe kû ŋò ndâ ŋa có gbí njembí ze.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Yo ŋò ngbáṛángàꞌi ni gî, Mbíṛì delè ŋò ni gî máa, ze jé ꞌdè ꞌvéṛè ji yo tacó bà peteke tàkòcò yo nò lá. Ze delè jé bàkà tiṛì tacó bà ꞌde i ꞌdo tí yo lá.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Ze jé pà kpokèjì tacó wàa, ndâ ꞌduù ꞌví ùlù tí ta ze nò lá. Ze pà ndâ i tí nò ꞌdo mì yo lá. Ze delè pà ndú ꞌdo mì ndâ ꞌbí ꞌduù lá.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Ŋìnò táánò bà dù a ndâ i ŋìnó náa ze bà kùmùkù yo, máa, yo bàkà ji ze, sé náa ze a ndâ tú mì Bìndi-Mbíṛì nò, káa ze táánò ya gítí ndâ ŋa ŋìnò lá. Ze táánò dù gbí òkò tí yo ta pétékè ꞌbì ze, go ꞌbì niì mbe kû kpolo tí dó ꞌviì mì wó.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Tacó énò, go yo táánò tí ze ngé ndii gî. Ŋa go yo tí nò táánò tí ze nò! Go yo giì te ze cuki me ká gítí bà ma Banga-Ngú-Có ji yo lá. À giì te mítí ze delè a go bà ꞌvala ta ṛè mì yo. Yo táánò a ndâ wú-gbí-ṛé ze.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Go bà ꞌva mbí yo gítí ndâ ŋa seṛè nèté tí nó náa ze táánò kû bàkà nó kuu tí ze, ndâ náꞌvindí ze. Síí gbí o bà bàkà nèté tacó bà ꞌde ndâ i mì ze gítí miṛi ze ta o tí nò náa ze táánò kû ma ta Banga-Ngú-Có ji yo nò wálá. Ze táánò ŋò ṛi ni lá. Ze delè ŋò bèbìlì ni lá. Ze táánò kû bàkà ndâ ŋa seṛè nèté tí nò énò, tacó wàa, ze ꞌví pèè ta mbí ꞌbí ꞌduù gbaànjé tacó ꞌbí i ta o tí nò náa ze táánò kû ma ta Banga-Ngú-Có ji yo nò lá.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Yo ŋò ta ṛo yo gî, Mbíṛì delè ŋò gî, máa, ze táánò kû ꞌvala ta yo gbí tó ŋa kpokèjì. Ze ꞌvala ta yo ta banga tí , ta tiṛì mì ze gítí yo wálá.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Yo ŋò ni gî, máa, ze táánò kû kpo-gbí-tà-tù yo ká go bà kpo-gbí-tà-tù ndâ ꞌviì mì bu ndú. Ze kû je wotí ji yo ká go bà je wotí mì bu ndâ ꞌviì á ji ndâ ꞌviì mì wó. Ze delè kû do mítí yo náa yo má bàkà i mbe lè gî ká go ŋìnó náa bu ndâ ꞌviì kû bàkà ta ndú.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Ze táánò a ndâ mbe kû nìbà kpokèjì ŋìnó jáá nó ji yo. Ze a ndâ mbe kû je wotí ji yo. Ze delè a ndâ mbe kû ꞌdeke tí ze ji yo, máa, yo ꞌví co tí kpokèjì ŋìnó mbe kû nìkì tí Mbíṛì, tí mbe kû tèꞌé tí yo gí gbí ngba wó, delè tí mbe kû tèꞌé tí yo máa, yo ꞌví dù tí ndâ bòò-gba mì yì nô.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Ze ta o ꞌdáá gî kû ꞌdè nìkì maa ji Mbíṛì tacó tí yo, tacó ta o tí nó náa ze táánò ya tí ta có mì wó tí Mbíṛì gí mì yo kà nó, yo giì ùnje gítí gî. Yo ùnje gítí nò me go bà ùnje mì ꞌduù gítí có mbe co ꞌdo gbí nje ꞌbí ka wó ꞌduù á muu to tí nó nò lá. Yo ùnje gítí a i go bà ùnje mì ndâ ꞌduù gítí có mbe co ꞌdo gbí nje Mbíṛì. À dú káa yúcó, có tí nò náa ze táánò ma ji yo nò a có mbe co ꞌdo gbí nje Mbíṛì, à me có náa ꞌbí ꞌduù ká koṛo ꞌdo gbí muu wó nò lá. A có tí nó mì Mbíṛì mbe dù kû bàkà nèté gbí njembí ndâ mbe ùnje gítí gî nô.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Tacó yo tí ndâ náꞌvindí ze kpónó kû co ká ndírí tí gbèe kpokèjì tí nó náa ndâ ꞌduù mì Mbíṛì mbe kû kili ta ṛè mì Bìndi-Mbíṛì gbí ndâ to Jùdéyà kû co tí nô. Tacó yo kû mbu ji bà mèèkèꞌi tí yo mì ndâ ꞌdóó nambe yo jé ká go ŋa bà mbu ndú ꞌbì ndâ nambe ndú tí ndâ Jùdéyà,
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 tí ndâ mbe zi Mbe tí ndoo tí Jézù. A ndâ ŋa ndâ ꞌduù tí nò táánò ká ziki ndâ ꞌbí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì. Àá táánò a ndú tí ndâ Jùdéyà ká kû mèèkèꞌi tí ze. I tí ndú a bà bàkà ndâ i ŋìnó mbe kû kpolo tàkòcò Mbíṛì, giì je bà jòò gbí có ta ndâ ꞌduù ꞌdáá gî.
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 A ndú táánò ká kû bàkà bà jòò gbí có, ta bà nè kpokèjì bà ma có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó ꞌdo tí ze, tacó wàa ndâ ꞌduù ŋìnó náa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó ꞌví ꞌde ta ꞌválá lá. Ndú kû bàkà vò i ká mí pí ka wó vò i. Káa ndú bà ꞌde mbèlè kpo-tàkòcò mì Mbíṛì mítí ndú.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Káa à má gítí ze, ndâ náꞌvindí ze, ꞌdo tí o tí nó táánò náa ndoo njèè ta gbí òkò tí ndoo ta làmbu o nó, à káa kùfolofo dìì ze ká kàá, káa njembí ze ꞌdáá gî a i mì yo kà. Ze bàkà ŋa i muu to tí nó cee gî, tacó wàa ndoo ꞌví ŋò ta tí ndoo kákáꞌi,
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 tacó kôꞌo tí yo bàkà có bà zi ze gî. ꞌDóó ye tí Páwòlò nó bàkà dú káa ndi ye tacó bà ŋò yo, káa Vò-ꞌduù-tí-nò nè kpokèjì ꞌdo tí ye gî.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Yo kû koṛo có máa a ndâ ꞌdi ká bà te líkíꞌo mítí ze kùṛo Mbe tí ndoo tí Jézù ta o bà gì yí wúnò? À me yo lá? A yo wúnò ká bà dù tí ndâ ngbù êṛé náa ze bà seke mí gbí muu ze, kû dùlù ta tí ze ta ŋa wálá kùṛo Mbe tí ndoo tí Jézù.
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Tacó a yo ká kû mba ze. À delè káa yo ká kû peteke tàkòcò ze.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.