1 Tessalonicenses 2
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs BKJ
1 Yo ta kpéétí yo ŋò ni gî, máa, ze táánò co gí mì yo kà me kùnga wiṛi lá. Ze ya gí mì yo ta ndeṛè, bìndi ndeṛè mì ze nò giì yù gî, ndâ náꞌvindí ze.
1 Porque vós mesmos, irmãos, sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Yo ŋò ni gî máa, ze táánò ta ꞌbí o á kùṛo bà ya ze gí mì yo kà ꞌde kpo-se-muu, ze delè giì ꞌde bà ŋonoko ze mì ndâ ꞌduù gbí gbata Fìlípì gî. Káa àá táánò a Mbíṛì mì ze ká je wotí ji ze, náa ze giì ma tí ta Banga-Ngú-Có mì wó ji yo á mí kùṛo ndâ kpo-kpò mbe kû jòò gbí có ta yí nò.
2 mas, mesmo depois de termos antes sofrido e sido envergonhados, como sabeis, em Filipos, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Ṛèngbó có tí nó náa ze kpónó kû ma ji yo nó me ꞌvéṛè lá; à me vò kóṛó-koṛo có lá; à delè me có ta tiṛì ká gbí lá.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com malícia;
4 À me énò lá. À káa Mbíṛì ꞌdo gbí ꞌdóó có mì wó gbí njembí wó ká ŋò ze ni tí ndâ ꞌduù ŋìnó náa yì má kpili Banga-Ngú-Có ji ze, ze bà ni bà ꞌdòkò ndi á go yí á ji ndâ ꞌduù gî. À má énò, ze kû ꞌdè có me tacó bà peteke tàkòcò ndâ ꞌduù lá. Ze kû ꞌdè có a i tacó bà peteke tàkòcò wó tí Mbíṛì, tí mbe kû ŋò ndâ ŋa có gbí njembí ze.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, quem prova os nossos corações.
5 Yo ŋò ngbáṛángàꞌi ni gî, Mbíṛì delè ŋò ni gî máa, ze jé ꞌdè ꞌvéṛè ji yo tacó bà peteke tàkòcò yo nò lá. Ze delè jé bàkà tiṛì tacó bà ꞌde i ꞌdo tí yo lá.
5 Porque nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Ze jé pà kpokèjì tacó wàa, ndâ ꞌduù ꞌví ùlù tí ta ze nò lá. Ze pà ndâ i tí nò ꞌdo mì yo lá. Ze delè pà ndú ꞌdo mì ndâ ꞌbí ꞌduù lá.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem ainda de outros, quando podíamos ser-vos pesados, como os apóstolos de Cristo;
7 Ŋìnò táánò bà dù a ndâ i ŋìnó náa ze bà kùmùkù yo, máa, yo bàkà ji ze, sé náa ze a ndâ tú mì Bìndi-Mbíṛì nò, káa ze táánò ya gítí ndâ ŋa ŋìnò lá. Ze táánò dù gbí òkò tí yo ta pétékè ꞌbì ze, go ꞌbì niì mbe kû kpolo tí dó ꞌviì mì wó.
7 mas fomos brandos entre vós, como a ama que cuida de seus filhos.
8 Tacó énò, go yo táánò tí ze ngé ndii gî. Ŋa go yo tí nò táánò tí ze nò! Go yo giì te ze cuki me ká gítí bà ma Banga-Ngú-Có ji yo lá. À giì te mítí ze delè a go bà ꞌvala ta ṛè mì yo. Yo táánò a ndâ wú-gbí-ṛé ze.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não o evangelho de Deus apenas, mas ainda as nossas próprias almas; porque éreis muito queridos a nós.
9 Go bà ꞌva mbí yo gítí ndâ ŋa seṛè nèté tí nó náa ze táánò kû bàkà nó kuu tí ze, ndâ náꞌvindí ze. Síí gbí o bà bàkà nèté tacó bà ꞌde ndâ i mì ze gítí miṛi ze ta o tí nò náa ze táánò kû ma ta Banga-Ngú-Có ji yo nò wálá. Ze táánò ŋò ṛi ni lá. Ze delè ŋò bèbìlì ni lá. Ze táánò kû bàkà ndâ ŋa seṛè nèté tí nò énò, tacó wàa, ze ꞌví pèè ta mbí ꞌbí ꞌduù gbaànjé tacó ꞌbí i ta o tí nò náa ze táánò kû ma ta Banga-Ngú-Có ji yo nò lá.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e dor; porque, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Yo ŋò ta ṛo yo gî, Mbíṛì delè ŋò gî, máa, ze táánò kû ꞌvala ta yo gbí tó ŋa kpokèjì. Ze ꞌvala ta yo ta banga tí , ta tiṛì mì ze gítí yo wálá.
10 Vós sois testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco, os que crestes.
11 Yo ŋò ni gî, máa, ze táánò kû kpo-gbí-tà-tù yo ká go bà kpo-gbí-tà-tù ndâ ꞌviì mì bu ndú. Ze kû je wotí ji yo ká go bà je wotí mì bu ndâ ꞌviì á ji ndâ ꞌviì mì wó. Ze delè kû do mítí yo náa yo má bàkà i mbe lè gî ká go ŋìnó náa bu ndâ ꞌviì kû bàkà ta ndú.
11 Assim, como sabeis de que modo exortamos, consolamos e cobramos a cada um de vós, como o pai faz a seus filhos,
12 Ze táánò a ndâ mbe kû nìbà kpokèjì ŋìnó jáá nó ji yo. Ze a ndâ mbe kû je wotí ji yo. Ze delè a ndâ mbe kû ꞌdeke tí ze ji yo, máa, yo ꞌví co tí kpokèjì ŋìnó mbe kû nìkì tí Mbíṛì, tí mbe kû tèꞌé tí yo gí gbí ngba wó, delè tí mbe kû tèꞌé tí yo máa, yo ꞌví dù tí ndâ bòò-gba mì yì nô.
12 para que vós andásseis dignamente diante de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ze ta o ꞌdáá gî kû ꞌdè nìkì maa ji Mbíṛì tacó tí yo, tacó ta o tí nó náa ze táánò ya tí ta có mì wó tí Mbíṛì gí mì yo kà nó, yo giì ùnje gítí gî. Yo ùnje gítí nò me go bà ùnje mì ꞌduù gítí có mbe co ꞌdo gbí nje ꞌbí ka wó ꞌduù á muu to tí nó nò lá. Yo ùnje gítí a i go bà ùnje mì ndâ ꞌduù gítí có mbe co ꞌdo gbí nje Mbíṛì. À dú káa yúcó, có tí nò náa ze táánò ma ji yo nò a có mbe co ꞌdo gbí nje Mbíṛì, à me có náa ꞌbí ꞌduù ká koṛo ꞌdo gbí muu wó nò lá. A có tí nó mì Mbíṛì mbe dù kû bàkà nèté gbí njembí ndâ mbe ùnje gítí gî nô.
13 Por isso também damos graças a Deus sem cessar, porque, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não a palavra de homens, mas segundo é, na verdade, a palavra de Deus, a qual também opera de forma eficaz em vós, os que crestes.
14 Tacó yo tí ndâ náꞌvindí ze kpónó kû co ká ndírí tí gbèe kpokèjì tí nó náa ndâ ꞌduù mì Mbíṛì mbe kû kili ta ṛè mì Bìndi-Mbíṛì gbí ndâ to Jùdéyà kû co tí nô. Tacó yo kû mbu ji bà mèèkèꞌi tí yo mì ndâ ꞌdóó nambe yo jé ká go ŋa bà mbu ndú ꞌbì ndâ nambe ndú tí ndâ Jùdéyà,
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos seguidores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Cristo Jesus; porquanto também sofrestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram,
15 tí ndâ mbe zi Mbe tí ndoo tí Jézù. A ndâ ŋa ndâ ꞌduù tí nò táánò ká ziki ndâ ꞌbí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì. Àá táánò a ndú tí ndâ Jùdéyà ká kû mèèkèꞌi tí ze. I tí ndú a bà bàkà ndâ i ŋìnó mbe kû kpolo tàkòcò Mbíṛì, giì je bà jòò gbí có ta ndâ ꞌduù ꞌdáá gî.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 A ndú táánò ká kû bàkà bà jòò gbí có, ta bà nè kpokèjì bà ma có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó ꞌdo tí ze, tacó wàa ndâ ꞌduù ŋìnó náa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó ꞌví ꞌde ta ꞌválá lá. Ndú kû bàkà vò i ká mí pí ka wó vò i. Káa ndú bà ꞌde mbèlè kpo-tàkòcò mì Mbíṛì mítí ndú.
16 E nos impedem de falar aos gentios para que possam ser salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até o fim.
17 Káa à má gítí ze, ndâ náꞌvindí ze, ꞌdo tí o tí nó táánò náa ndoo njèè ta gbí òkò tí ndoo ta làmbu o nó, à káa kùfolofo dìì ze ká kàá, káa njembí ze ꞌdáá gî a i mì yo kà. Ze bàkà ŋa i muu to tí nó cee gî, tacó wàa ndoo ꞌví ŋò ta tí ndoo kákáꞌi,
17 Nós, porém, irmãos, separados da vossa presença por pouco tempo, não do coração, apressamo-nos o máximo possível para vermos vossas faces com grande desejo.
18 tacó kôꞌo tí yo bàkà có bà zi ze gî. ꞌDóó ye tí Páwòlò nó bàkà dú káa ndi ye tacó bà ŋò yo, káa Vò-ꞌduù-tí-nò nè kpokèjì ꞌdo tí ye gî.
18 Por isso bem quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, uma e outra vez; mas Satanás nos impediu.
19 Yo kû koṛo có máa a ndâ ꞌdi ká bà te líkíꞌo mítí ze kùṛo Mbe tí ndoo tí Jézù ta o bà gì yí wúnò? À me yo lá? A yo wúnò ká bà dù tí ndâ ngbù êṛé náa ze bà seke mí gbí muu ze, kû dùlù ta tí ze ta ŋa wálá kùṛo Mbe tí ndoo tí Jézù.
19 Porque qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de glória? Por acaso não o sois vós na presença de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Tacó a yo ká kû mba ze. À delè káa yo ká kû peteke tàkòcò ze.
20 Porque vós sois nossa glória e alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.