Mateus 26
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs BKJ
1 Wocaꞌ Yéesú woni ɓëewë iñƴaa ɓéeɓ rë, ɗi won taalibe yi tih :
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todas estas palavras, ele disse aos seus discípulos:
2 « Ɗon yúhúté biti tas waal ana feedi Paaga lah maan ? Daa ri wahtaa nay yaayuu soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, mi daaƴu sun kurwah ra. »
2 Sabeis que daqui a dois dias é a festa da Páscoa, e o Filho do homem será traído para ser crucificado.
3 Wahtii baaha, kélfë yí seeƴoh ya a ɓaha ya gina teeꞌuute faam Kayif, seeƴohi gaana ;
3 Então se reuniram os principais sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo, no palácio do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 wa ɓéeɓ habute biti wa ay ɓon níi wa ham Yéesú hap ɗi húl.
4 e consultaram-se entre eles para que pudessem prender Jesus com astúcia para matá-lo.
5 Di filiɓ ƴaaha ɓéeɓ, wa wonantuute biti ɓanay hen filiɓ feeda, toñeh ɓëy gina ay kolee sun fi wa.
5 Mas eles disseram: Não durante o dia da festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Yéesú kolaꞌ dah saañce Betani, haalte faam Simoŋ fa mëssée guuñ ɗa,
6 Ora, estando Jesus em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 tookke na ñam. Lahte ɓelii leɓohte ri, hampe bútlí yotuu laꞌa na wonuu albataar ra, bi líiffé a laakkoloñi kofeelte, yíinté rí wë af.
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro com unguento muito precioso, e derramou-o sobre a sua cabeça, estando ele reclinado à mesa.
8 Oluu taalibe ya yii bah, yaa neɓaay wa, wa na wonantuu hanndal ki wa tih : « Yahi bee lahaꞌ njiriñ mi bih ?
8 Mas, vendo isto, os seus discípulos indignaram-se, dizendo: Qual o propósito deste desperdício?
9 Laakkoloñi ƴee yaayeeh hélíis caak koon cadum fa yeru ñëkíɗɗë ë ? »
9 Pois este unguento podia ter sido vendido por muito, e dado aos pobres.
10 Bi yúh Yéesú yee na wonu wa ra, ɗi won wa tih : « Ɗon moklu ɓelii bee yi ɗeeha ? Yee pagiɗ soꞌ ri bee ra, yii wunte !
10 Entendendo isto, Jesus lhes disse: Por que afligis esta mulher? Pois ela fez uma boa obra para mim.
11 Ñëkíɗ ii koloh filiɓ fon ; ndaa soꞌ mi bee mii hom filiɓ fon dee faraah.
11 Porquanto tendes os pobres sempre convosco; mas a mim nem sempre tendes.
12 Ɗon ot ɓelii bee túm sëꞌ laakkoloñ, ɗi waaƴiɗ hacadi soꞌ.
12 Pois derramando ela este unguento sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Mee ron won kaaf ka ra ee : tígí waariyuun Uni Neba ëldúnë ɓéeɓ, yee paŋ ɓelii bee ra ay naa ɓíllú, nuffi ɓëewë pay ɗii na. »
13 Na verdade eu vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será contado o que esta mulher fez, para memória sua.
14 Filoon fi baaha, Yudaas Iskariyot, ow di taalibe yi sabboo a ana ya payte kélfë yí seeƴoh ya na,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi até os principais sacerdotes,
15 meelte wa yee nay wa rii yere biti ɗi yaay wa Yéesú rë. Wa yerute ri hanjar hélíis sabay éeyë (30).
15 e disse-lhes: O que me dareis, e eu lho entregarei? E eles concordaram em trinta moedas de prata.
16 Kolaꞌte baaha, Yudaas na anti saam wahtaa nay rii ɗamaalee Yéesú níi ri yaay ri wa ra.
16 E desde esse momento, ele buscou oportunidade para traí-lo.
17 Bisa ɗéɓ bissi feedi mbúurú njeñe ya ra, taalibe ya ayute meelute Yéesú wonu ri tih : « Fu fahaꞌ biti fun waaƴɗun ɗo reeri Paaga tígí dih ? »
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, os discípulos vieram até Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos para comeres a Páscoa?
18 Ɗi won wa tih : « Pëyí faam díw filiɓ ginin, ɗon won ɗi tih : “Yëeddëhë daa nah fun won ɗo biti wahtii lahte. Ɗi ay ñamee reeri Paaga faamu, ɓani taalibe yi.” »
18 E ele disse: Ide à cidade, ao tal homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Taalibe ya koluu daaha suute, pagute yee nah wa Yéesú rë, wa waaƴute reeri Paaga.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a Páscoa.
20 Fíníin fín, Yéesú a taalibe yi sabboo a ana ya goorute na reeru.
20 Ao anoitecer, ele assentou-se com os doze.
21 Wa homu reera, ɗi won wa tih : « Mee ron won kaaf ka ra ee : ow di ɗon na ay soo yaay. »
21 E enquanto eles comiam, disse: Na verdade eu vos digo que um de vós me trairá.
22 Keeññi taalibe ya ɗúmpé, wa na meelu Yéesú yínë-yínë wonu ri tih : « Mbaa ri soꞌ neh Yíkëe ? »
22 E eles, demasiadamente tristes, começaram cada um a perguntar-lhe: Senhor, sou eu?
23 Ɗi won wa tih : « Ɓëeꞌ nay soo yaaye ra ee ɓek yaꞌi loon a soꞌ ra.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe sua mão comigo no prato, esse me trairá.
24 Kaah biti soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ mi waɗtee húl ti di bíníyúu rí sun fi soꞌ Téerëe nen ; ndaa mas ɓëeꞌ nay soo yaaye ra ! Biti ri límíh koon daa gén ɗii na. »
24 O Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não tivesse nascido.
25 Ɗi fi Yudaas fa nay rii yaaye ra nampee won tih : « Mbaa ri soꞌ neh Ɓahaa ? » Yéesú won ɗi tih : « Fu wonte ri, ɗi ɗo fi bah ! »
25 Então Judas, que o traía, respondeu e disse: Mestre, sou eu? Ele disse: Tu o disseste.
26 Wa homu ñama, Yéesú ɓeɓpe mbúurú, símpé Koope, lecsaꞌte ri, yeɗte taalibe yi won wa tih : « Ɓéyí ɗon ñam, mbúuríi bee faan soꞌ. »
26 E, enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Filoon fi baaha, ɗi ɓeɓpe kaas béeñ, símpé Koope, yeɗte wa won tih : « Ɓéyí ɗon han ɗon ɓéeɓ,
27 E tomando o cálice, deu graças e deu-lho, dizendo: Bebei todos dele;
28 béeñí ƴee ñif mi soꞌ, ñif ma pokalsaꞌ Koope a ɓëewë rë. Wa ay keen ndah ow caak. Ɗaaha, wa baalu bakaaɗɗi wa.
28 porque isto é o meu sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Mee ron won kaaf ka ra ee : dalaꞌte woteh, mii hanil béeñ níi yiin nay mii hane béeñ has a ɗon Nguur ki Baasoꞌ ra. »
29 Mas eu vos digo que, daqui em diante não mais beberei deste fruto da videira até aquele dia em que o beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Filoon fi baaha, Yéesú a taalibe yi haalute ƴeekaa yi kañaa ya. Wocuu wa ra, wa koluute na suu daŋi Ëlíiffë.
30 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
31 Yéesú won taalibe yi tígí daaha tih : « Elgee woteh beh, ɗon ɓéeɓ ɗon ay sélít ndah yee nay soo kate ra ti di bíníyúu rí Téerëe bitih : “May hap níirëhë húl, te harra yuba ay haslaꞌ.”
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis por minha causa esta noite; pois está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão espalhadas.
32 Di wonaꞌ ri Téerëe daaha kaah. Te filoon fi hawi soꞌ húl, may këllú ɓúudé, mi këllëh rën Galile. »
32 Mas, depois de ser eu ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Peer won ɗi tígí daaha tih : « Wuti ɓëewí kayya ɓéeɓ sélít af yee nay roo kate raa, mii naa mëssí non. »
33 Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos os homens se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Yéesú tahte won tih : « Mee roo won kaaf ka ra ee Peer : elgee woteh beh, fiisiin ki paan, fay taasaꞌ biti fu yúh sëꞌ níi hen waal éeyë. »
34 Disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo que, nesta noite, antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
35 Peer tíkké won tih : « Calalte soꞌ biti mi hawu húl a ɗo, ndaa mii mëssí taasaꞌ biti mi yúh rë. » Wa fi taalibe yi kayya ɓéeɓ ɓal ñeyute una, na wonu yaa yínë.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, eu não te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Tílúu Yéesú a taalibe yi níi wa lahute tígë në wonuu Setsemani ra, ɗi won wa tih : « Hëmí deh, mi pay ɗaŋ Koope. »
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Na saañ ɗi ra, ɗi kúrëelëhté Peer a koyyi Sebede, Saak a Saŋ. Súfúñ daɓpe ri, keeña ɗúmpé ces.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Ɗi won wa tígí daaha tih : « Keeñ soꞌ ɗúm ɗúmë níi mí mínléh ; hëmí soo na deh, te ɗon yeele ! »
38 Então lhes disse: A minha alma está demasiadamente triste, até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ɗi antee hécëh ƴutuuɗ, yeɗɗohte, líhëhté feey, na ɗaŋ won tih : « Baap, mín hen koon fu éccíɗ gulii coono fi bee wuloh soꞌ ! Ndaa di mín ɗíi man ɓéeɓ, yee nay lahe ra ɓanan hen yee fahaꞌ mi ra, ndaa bee fahaꞌ fu ra. »
39 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se sobre a sua face, orando e dizendo: Ó meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Kolaꞌ ri dah, ɗi nimilte taalibe yi éeyë yë në, ɗeeffe wa na neeꞌu. Ɗi won Peer tih : « Ɗon míníh yeel wuti ƴaha wahtu yínë kut a soꞌ a ?
40 E, ele voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos, e disse a Pedro: O que, não pudeste vigiar comigo nem uma hora?
41 Yéelí ɗon ɗaŋ, toñeh ɗon ay keene fíirí Seytaane. Ow na fahaꞌ paŋ yin wun ndaa ri mitay ! »
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Ɗi hécíilté, yampe na ɗaŋ won tih : « Baap, hena biti yin mínéh kaaꞌ mi han gulii coono fi bee raa, yee fahaꞌ fu ra lahan. »
42 Ele se afastou novamente pela segunda vez, e orou, dizendo: Ó meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Ɗi nimilaatte taalibe yi na, ɗeefaatte wa na neeꞌu, bi luk wa pëní fë doole.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Tígí daaha, ɗi yerisse wa daaha hécíilté na ɗaŋ, ñeyaatte unna ɗéɓ ɗë.
44 E, ele deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Nimilaataꞌ ri taalibe ya na waali yíníi bee ra, ɗi ɗeefaat wa na neeꞌlu, ɗi won wa tih : « Ɗon daa na neeꞌlu ɗee ɗon na hílsúu ë ? Síkíríi ! Wahtaa nay yaayuu soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, mi tíkú yaꞌ yi bakaaroh ya ra lahte.
45 Então veio ele aos discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo traído pelas mãos dos pecadores.
46 Këlíi yen saañ ! Ëlsíi, ɓëeꞌ yaay soꞌ ra ee ac ɗa ee. »
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Yéesú hom wona, Yudaas, ow di taalibe yi sabboo a ana ya na ac, ñéerëꞌté a dúukël ow, ƴi kúrú jépíl a duuɗ. Kélfë yí seeƴoh ya a ɓaha ya gina daa wolu wa.
47 E, enquanto ele ainda falava, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele uma grande multidão com espadas e bastões, da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Ɗeef Yudaas fa nay rii yaaye ra, teeɓpe wa yee nay rii page ra níi wa yúhsëꞌ rí rë. Ɗi húmú won wa tih : « Ɓëeꞌ nay mii fëené rë, ɗi baaha ; lah hëbí rí. »
48 Então, o que o traía lhes deu um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar é ele; segure-o rapidamente.
49 Lahaꞌ ri ra, ɗi júɓ sun fi Yéesú ciɗ won ɗi tih : « Ɓahaa, yerne ! » Ɗi fëenté rí.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Salve, mestre; e o beijou.
50 Yéesú won ɗi tih : « Kooja, yee ac fu ra page ri ! » Ɓëewë leɓuu Yéesú tígí daaha, yejuute sun fi, habute ri.
50 E Jesus lhe disse: Amigo, porque tu vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Ow di taalibe yi Yéesú fúulté jépílí wahtii baaha, paaŋke ri súrgíi seeƴohi gaana, lecce nufa.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo sua mão, puxou sua espada e, ferindo um servo do sumo sacerdote, cortou-lhe sua orelha.
52 Yéesú won ɗi tih : « Nimilire jépílú mbari ! Yúhé biti ɓëyí na haaꞌ a jépíl ɓéeɓ ay húlée jépíl.
52 Então Jesus disse-lhe: Põe novamente a tua espada em seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, hão de perecer com a espada.
53 Nufu onay ro biti mi mín dëek Baasoꞌ, ɗi wolaꞌ soꞌ dúukël malaaka sabboo a dúukël ana ɗee leegi wa ac sëmlëꞌí sëꞌ ë ?
53 Tu pensas que eu não posso agora orar a meu Pai, e ele imediatamente me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Ndaa mi paŋ ɗi raa, yee bíníyú Téerëe rë ay lahee ɗíh, te bíníyúté biti iñƴaa waɗti lahaa ɗaaha ? »
54 Mas, nesse caso, como poderia se cumprir aquilo que as escrituras dizem que deve suceder?
55 Yéesú antee won dúukëlí ɓëewë tih : « Ɗon ayuu yi ɗeeha a jépíl a i duuɗ hami soꞌ man mi banndi nen ? Mi húmú homaꞌ filiɓ fon faraah mi yëeddée Faam fi gaani Koope te ɗon habuy soꞌ !
55 Naquela mesma hora disse Jesus à multidão: Saístes, como a um ladrão, com espadas e bastões para me prenderes? Todos os dias eu me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Ndaa iñƴee ɓéeɓ waɗti lahaa ɗeeha, nda yee húmú bíníyú yonente ya ra lah. » Tígí daaha, taalibe yi ɓéeɓ heguute, helute ri.
56 Mas tudo isto foi feito para que pudesse se cumprir as escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Ɓëewë habu Yéesú rë kúrúté rí faam Kayif, seeƴohi gaana, tígë teeꞌuu yëeddëh yí kootii Mëyíis a ɓaha ya gina ra.
57 E os que seguraram a Jesus o conduziram à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Peer hompe filoon wulohte, ñeete tal Yéesú níi rí lahte faam seeƴohi gaana, ɗi haalte baylaa tookke a wohoh ya, na olsoh ɗee nay míllée yaa ra.
58 Mas Pedro o seguiu de longe, até o palácio do sumo sacerdote, e, entrando, sentou-se com os servos, para ver o fim.
59 Kélfë yí seeƴoh ya a ɓëy këemí gaani yëwúɗɗë ɓéeɓ saamute yii míntí yabun Yéesú níi tah ɗi hawu húl.
59 Ora, os principais sacerdotes, e os anciãos, e todo o concílio, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem matá-lo,
60 Ɗee teyu ɓëewë yabu ri ra, caakuu wa níi caak, tahay wa ot yii mín tah ɗi hawu húl. Míllëenë, ow ana ayute
60 mas não achavam nenhuma; sim, embora viessem muitas falsas testemunhas, não acharam nenhuma. Por último, vieram duas falsas testemunhas,
61 wonu tih : « Ɓëyí bee daa won biti ɗi mín poo Faam fi gaani Koope, ɗi taɓahaat ɗi filiɓ waal éeyë. »
61 e disseram: Este homem disse: Eu posso destruir o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Seeƴohi gaana kolohte tígí daaha, meelte Yéesú won tih : « Fu lahay yii lofa fu di yee yabu ro ɓëewí ƴee ra a ? »
62 E o sumo sacerdote levantou e lhe disse: Nada respondes? O que estes testemunham contra ti?
63 Yéesú hente tiɗ héddëhté. Seeƴohi gaana tahaatte won ɗi tih : « Añee ri, fu won di tii Koope fa na pes ɗa, hém daa fu Buura Koo fal ri ra, Koy Koope raa ? »
63 Mas Jesus permanecia em silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Yéesú won ɗi tih : « Fu wonte ri. Cëe mí ɓaat ɗon sun : kolaꞌte woteh, ɗon ay ot soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, mi took hëbís Koope fa mín ɓéeɓ rë, mi hom yaꞌi ñamaa fi, te ɗon ay ot mi aye filiɓ nérrë sun. »
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; contudo, eu vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Kelaꞌ seeƴohi gaana unni ƴah, ɗi ɗaɗte búubí won tih : « Ɗi solte Koope unna won ɗi ƴaa ra ! Yen ay paglee seede yih ? Ɗon kellirute affon sola !
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Ele blasfema falando; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 Ɗon wonu yi na ? » Wa wonu tih : « Ɗi waɗti húlë húlë ! »
66 O que pensais? E eles, respondendo, disseram: Ele é culpado de morte.
67 Wa na anuu rii tuulsaꞌ kanam, na maagu ri kít. Lahte ƴi na fúurú rí mbeƴ,
67 Então eles cuspiram na sua face, e o espancaram; e outros feriram-no com as palmas das suas mãos,
68 wonu ri tih : « Hém daa fu Buura Koo fal ri ra raa, teeɓ fun biti fu yonente, fu won ɓëeꞌ laɓ ɗo ra ! »
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem te bateu?
69 Wahtii baaha, ɗeef Peer húmú ëssë, baylaa filiɓ faam fa. Ow di ɓeleɓɓa na légéyú faam seeƴohi gaana ra leɓohte ri won tih : « Ɗo fi bee ɓal, ɗoni Yéesú fée ké ɓëy Galile bee daa na húmú ñéerúu. »
69 Ora, Pedro estava sentado do lado de fora do palácio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus da Galileia.
70 Ndaa Peer taasaꞌte won fíi ɓëewë ɓéeɓ tih : « Mi yéeh yee fahaꞌ fu won ɗa. »
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Eu não sei o que dizes.
71 Bi na yuloh ri waal ílín, ow kay di ɓeleɓɓa na légéyú faam fa ra otte ri, won ɓëewë húmú daaha ra tih : « Bee ee yínë bi non ɓëewë në húmú ñéerúu a Yéesú fi ɓëy Nasaret ra. »
71 E ele saindo para o pórtico, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este indivíduo também estava com Jesus de Nazaré.
72 Peer kaaꞌaatte añohte tíkké sun won tih : « Mi yéeh ɓëyí bah ! »
72 E ele negou outra vez com juramento: Eu não conheço o homem.
73 Tíkëh ƴutuuɗ, ɓëewë húmú hatni baa ra leɓuute Peer, wonu ri tih : « Lahte íl ɓal ! Ɗo fu non ɓëewí Yéesú, miteh taasaꞌ ! Ɓëyí keloh ro fu wone raa kep yúh baaha ! »
73 Pouco depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Peer hampe yee ham ɗi ra rek, añohte won tih : « Mi fel raa, yii kat soꞌ ɗi baaha ! Mi yéeh ɓëyí bah ! » Una na lús, paan na fiisoh.
74 Então ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço o homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Tígí daaha, ɗi nérsëhté yee húmú won ɗi Yéesú rë biti fiisiin ki paan, ɗi ay taasaꞌ biti ɗi yúh rí níi hen waal éeyë. Ɗi antee ɗúh ëssín, na looy looyi misikke.
75 E Pedro lembrou-se das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.