Mateus 26
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARIB
1 Wocaꞌ Yéesú woni ɓëewë iñƴaa ɓéeɓ rë, ɗi won taalibe yi tih :
1 E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 « Ɗon yúhúté biti tas waal ana feedi Paaga lah maan ? Daa ri wahtaa nay yaayuu soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, mi daaƴu sun kurwah ra. »
2 Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Wahtii baaha, kélfë yí seeƴoh ya a ɓaha ya gina teeꞌuute faam Kayif, seeƴohi gaana ;
3 Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 wa ɓéeɓ habute biti wa ay ɓon níi wa ham Yéesú hap ɗi húl.
4 e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.
5 Di filiɓ ƴaaha ɓéeɓ, wa wonantuute biti ɓanay hen filiɓ feeda, toñeh ɓëy gina ay kolee sun fi wa.
5 Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.
6 Yéesú kolaꞌ dah saañce Betani, haalte faam Simoŋ fa mëssée guuñ ɗa,
6 Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 tookke na ñam. Lahte ɓelii leɓohte ri, hampe bútlí yotuu laꞌa na wonuu albataar ra, bi líiffé a laakkoloñi kofeelte, yíinté rí wë af.
7 chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.
8 Oluu taalibe ya yii bah, yaa neɓaay wa, wa na wonantuu hanndal ki wa tih : « Yahi bee lahaꞌ njiriñ mi bih ?
8 Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:
9 Laakkoloñi ƴee yaayeeh hélíis caak koon cadum fa yeru ñëkíɗɗë ë ? »
9 Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.
10 Bi yúh Yéesú yee na wonu wa ra, ɗi won wa tih : « Ɗon moklu ɓelii bee yi ɗeeha ? Yee pagiɗ soꞌ ri bee ra, yii wunte !
10 Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.
11 Ñëkíɗ ii koloh filiɓ fon ; ndaa soꞌ mi bee mii hom filiɓ fon dee faraah.
11 Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Ɗon ot ɓelii bee túm sëꞌ laakkoloñ, ɗi waaƴiɗ hacadi soꞌ.
12 derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.
13 Mee ron won kaaf ka ra ee : tígí waariyuun Uni Neba ëldúnë ɓéeɓ, yee paŋ ɓelii bee ra ay naa ɓíllú, nuffi ɓëewë pay ɗii na. »
13 Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.
14 Filoon fi baaha, Yudaas Iskariyot, ow di taalibe yi sabboo a ana ya payte kélfë yí seeƴoh ya na,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,
15 meelte wa yee nay wa rii yere biti ɗi yaay wa Yéesú rë. Wa yerute ri hanjar hélíis sabay éeyë (30).
15 e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Kolaꞌte baaha, Yudaas na anti saam wahtaa nay rii ɗamaalee Yéesú níi ri yaay ri wa ra.
16 Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.
17 Bisa ɗéɓ bissi feedi mbúurú njeñe ya ra, taalibe ya ayute meelute Yéesú wonu ri tih : « Fu fahaꞌ biti fun waaƴɗun ɗo reeri Paaga tígí dih ? »
17 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Ɗi won wa tih : « Pëyí faam díw filiɓ ginin, ɗon won ɗi tih : “Yëeddëhë daa nah fun won ɗo biti wahtii lahte. Ɗi ay ñamee reeri Paaga faamu, ɓani taalibe yi.” »
18 Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.
19 Taalibe ya koluu daaha suute, pagute yee nah wa Yéesú rë, wa waaƴute reeri Paaga.
19 Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.
20 Fíníin fín, Yéesú a taalibe yi sabboo a ana ya goorute na reeru.
20 À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.
21 Wa homu reera, ɗi won wa tih : « Mee ron won kaaf ka ra ee : ow di ɗon na ay soo yaay. »
21 Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.
22 Keeññi taalibe ya ɗúmpé, wa na meelu Yéesú yínë-yínë wonu ri tih : « Mbaa ri soꞌ neh Yíkëe ? »
22 Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Ɗi won wa tih : « Ɓëeꞌ nay soo yaaye ra ee ɓek yaꞌi loon a soꞌ ra.
23 Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.
24 Kaah biti soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ mi waɗtee húl ti di bíníyúu rí sun fi soꞌ Téerëe nen ; ndaa mas ɓëeꞌ nay soo yaaye ra ! Biti ri límíh koon daa gén ɗii na. »
24 O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.
25 Ɗi fi Yudaas fa nay rii yaaye ra nampee won tih : « Mbaa ri soꞌ neh Ɓahaa ? » Yéesú won ɗi tih : « Fu wonte ri, ɗi ɗo fi bah ! »
25 Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Wa homu ñama, Yéesú ɓeɓpe mbúurú, símpé Koope, lecsaꞌte ri, yeɗte taalibe yi won wa tih : « Ɓéyí ɗon ñam, mbúuríi bee faan soꞌ. »
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Filoon fi baaha, ɗi ɓeɓpe kaas béeñ, símpé Koope, yeɗte wa won tih : « Ɓéyí ɗon han ɗon ɓéeɓ,
27 Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 béeñí ƴee ñif mi soꞌ, ñif ma pokalsaꞌ Koope a ɓëewë rë. Wa ay keen ndah ow caak. Ɗaaha, wa baalu bakaaɗɗi wa.
28 porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.
29 Mee ron won kaaf ka ra ee : dalaꞌte woteh, mii hanil béeñ níi yiin nay mii hane béeñ has a ɗon Nguur ki Baasoꞌ ra. »
29 Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.
30 Filoon fi baaha, Yéesú a taalibe yi haalute ƴeekaa yi kañaa ya. Wocuu wa ra, wa koluute na suu daŋi Ëlíiffë.
30 E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Yéesú won taalibe yi tígí daaha tih : « Elgee woteh beh, ɗon ɓéeɓ ɗon ay sélít ndah yee nay soo kate ra ti di bíníyúu rí Téerëe bitih : “May hap níirëhë húl, te harra yuba ay haslaꞌ.”
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Di wonaꞌ ri Téerëe daaha kaah. Te filoon fi hawi soꞌ húl, may këllú ɓúudé, mi këllëh rën Galile. »
32 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Peer won ɗi tígí daaha tih : « Wuti ɓëewí kayya ɓéeɓ sélít af yee nay roo kate raa, mii naa mëssí non. »
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Yéesú tahte won tih : « Mee roo won kaaf ka ra ee Peer : elgee woteh beh, fiisiin ki paan, fay taasaꞌ biti fu yúh sëꞌ níi hen waal éeyë. »
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.
35 Peer tíkké won tih : « Calalte soꞌ biti mi hawu húl a ɗo, ndaa mii mëssí taasaꞌ biti mi yúh rë. » Wa fi taalibe yi kayya ɓéeɓ ɓal ñeyute una, na wonu yaa yínë.
35 Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Tílúu Yéesú a taalibe yi níi wa lahute tígë në wonuu Setsemani ra, ɗi won wa tih : « Hëmí deh, mi pay ɗaŋ Koope. »
36 Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Na saañ ɗi ra, ɗi kúrëelëhté Peer a koyyi Sebede, Saak a Saŋ. Súfúñ daɓpe ri, keeña ɗúmpé ces.
37 E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Ɗi won wa tígí daaha tih : « Keeñ soꞌ ɗúm ɗúmë níi mí mínléh ; hëmí soo na deh, te ɗon yeele ! »
38 Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ɗi antee hécëh ƴutuuɗ, yeɗɗohte, líhëhté feey, na ɗaŋ won tih : « Baap, mín hen koon fu éccíɗ gulii coono fi bee wuloh soꞌ ! Ndaa di mín ɗíi man ɓéeɓ, yee nay lahe ra ɓanan hen yee fahaꞌ mi ra, ndaa bee fahaꞌ fu ra. »
39 E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Kolaꞌ ri dah, ɗi nimilte taalibe yi éeyë yë në, ɗeeffe wa na neeꞌu. Ɗi won Peer tih : « Ɗon míníh yeel wuti ƴaha wahtu yínë kut a soꞌ a ?
40 Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?
41 Yéelí ɗon ɗaŋ, toñeh ɗon ay keene fíirí Seytaane. Ow na fahaꞌ paŋ yin wun ndaa ri mitay ! »
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Ɗi hécíilté, yampe na ɗaŋ won tih : « Baap, hena biti yin mínéh kaaꞌ mi han gulii coono fi bee raa, yee fahaꞌ fu ra lahan. »
42 Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Ɗi nimilaatte taalibe yi na, ɗeefaatte wa na neeꞌu, bi luk wa pëní fë doole.
43 E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.
44 Tígí daaha, ɗi yerisse wa daaha hécíilté na ɗaŋ, ñeyaatte unna ɗéɓ ɗë.
44 Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Nimilaataꞌ ri taalibe ya na waali yíníi bee ra, ɗi ɗeefaat wa na neeꞌlu, ɗi won wa tih : « Ɗon daa na neeꞌlu ɗee ɗon na hílsúu ë ? Síkíríi ! Wahtaa nay yaayuu soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, mi tíkú yaꞌ yi bakaaroh ya ra lahte.
45 Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
46 Këlíi yen saañ ! Ëlsíi, ɓëeꞌ yaay soꞌ ra ee ac ɗa ee. »
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Yéesú hom wona, Yudaas, ow di taalibe yi sabboo a ana ya na ac, ñéerëꞌté a dúukël ow, ƴi kúrú jépíl a duuɗ. Kélfë yí seeƴoh ya a ɓaha ya gina daa wolu wa.
47 E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Ɗeef Yudaas fa nay rii yaaye ra, teeɓpe wa yee nay rii page ra níi wa yúhsëꞌ rí rë. Ɗi húmú won wa tih : « Ɓëeꞌ nay mii fëené rë, ɗi baaha ; lah hëbí rí. »
48 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.
49 Lahaꞌ ri ra, ɗi júɓ sun fi Yéesú ciɗ won ɗi tih : « Ɓahaa, yerne ! » Ɗi fëenté rí.
49 E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.
50 Yéesú won ɗi tih : « Kooja, yee ac fu ra page ri ! » Ɓëewë leɓuu Yéesú tígí daaha, yejuute sun fi, habute ri.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Ow di taalibe yi Yéesú fúulté jépílí wahtii baaha, paaŋke ri súrgíi seeƴohi gaana, lecce nufa.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Yéesú won ɗi tih : « Nimilire jépílú mbari ! Yúhé biti ɓëyí na haaꞌ a jépíl ɓéeɓ ay húlée jépíl.
52 Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Nufu onay ro biti mi mín dëek Baasoꞌ, ɗi wolaꞌ soꞌ dúukël malaaka sabboo a dúukël ana ɗee leegi wa ac sëmlëꞌí sëꞌ ë ?
53 Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?
54 Ndaa mi paŋ ɗi raa, yee bíníyú Téerëe rë ay lahee ɗíh, te bíníyúté biti iñƴaa waɗti lahaa ɗaaha ? »
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Yéesú antee won dúukëlí ɓëewë tih : « Ɗon ayuu yi ɗeeha a jépíl a i duuɗ hami soꞌ man mi banndi nen ? Mi húmú homaꞌ filiɓ fon faraah mi yëeddée Faam fi gaani Koope te ɗon habuy soꞌ !
55 Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.
56 Ndaa iñƴee ɓéeɓ waɗti lahaa ɗeeha, nda yee húmú bíníyú yonente ya ra lah. » Tígí daaha, taalibe yi ɓéeɓ heguute, helute ri.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.
57 Ɓëewë habu Yéesú rë kúrúté rí faam Kayif, seeƴohi gaana, tígë teeꞌuu yëeddëh yí kootii Mëyíis a ɓaha ya gina ra.
57 Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Peer hompe filoon wulohte, ñeete tal Yéesú níi rí lahte faam seeƴohi gaana, ɗi haalte baylaa tookke a wohoh ya, na olsoh ɗee nay míllée yaa ra.
58 E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.
59 Kélfë yí seeƴoh ya a ɓëy këemí gaani yëwúɗɗë ɓéeɓ saamute yii míntí yabun Yéesú níi tah ɗi hawu húl.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;
60 Ɗee teyu ɓëewë yabu ri ra, caakuu wa níi caak, tahay wa ot yii mín tah ɗi hawu húl. Míllëenë, ow ana ayute
60 e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,
61 wonu tih : « Ɓëyí bee daa won biti ɗi mín poo Faam fi gaani Koope, ɗi taɓahaat ɗi filiɓ waal éeyë. »
61 e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Seeƴohi gaana kolohte tígí daaha, meelte Yéesú won tih : « Fu lahay yii lofa fu di yee yabu ro ɓëewí ƴee ra a ? »
62 Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?
63 Yéesú hente tiɗ héddëhté. Seeƴohi gaana tahaatte won ɗi tih : « Añee ri, fu won di tii Koope fa na pes ɗa, hém daa fu Buura Koo fal ri ra, Koy Koope raa ? »
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.
64 Yéesú won ɗi tih : « Fu wonte ri. Cëe mí ɓaat ɗon sun : kolaꞌte woteh, ɗon ay ot soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, mi took hëbís Koope fa mín ɓéeɓ rë, mi hom yaꞌi ñamaa fi, te ɗon ay ot mi aye filiɓ nérrë sun. »
64 Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Kelaꞌ seeƴohi gaana unni ƴah, ɗi ɗaɗte búubí won tih : « Ɗi solte Koope unna won ɗi ƴaa ra ! Yen ay paglee seede yih ? Ɗon kellirute affon sola !
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 Ɗon wonu yi na ? » Wa wonu tih : « Ɗi waɗti húlë húlë ! »
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Wa na anuu rii tuulsaꞌ kanam, na maagu ri kít. Lahte ƴi na fúurú rí mbeƴ,
67 Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;
68 wonu ri tih : « Hém daa fu Buura Koo fal ri ra raa, teeɓ fun biti fu yonente, fu won ɓëeꞌ laɓ ɗo ra ! »
68 e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?
69 Wahtii baaha, ɗeef Peer húmú ëssë, baylaa filiɓ faam fa. Ow di ɓeleɓɓa na légéyú faam seeƴohi gaana ra leɓohte ri won tih : « Ɗo fi bee ɓal, ɗoni Yéesú fée ké ɓëy Galile bee daa na húmú ñéerúu. »
69 Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Ndaa Peer taasaꞌte won fíi ɓëewë ɓéeɓ tih : « Mi yéeh yee fahaꞌ fu won ɗa. »
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Bi na yuloh ri waal ílín, ow kay di ɓeleɓɓa na légéyú faam fa ra otte ri, won ɓëewë húmú daaha ra tih : « Bee ee yínë bi non ɓëewë në húmú ñéerúu a Yéesú fi ɓëy Nasaret ra. »
71 E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.
72 Peer kaaꞌaatte añohte tíkké sun won tih : « Mi yéeh ɓëyí bah ! »
72 E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.
73 Tíkëh ƴutuuɗ, ɓëewë húmú hatni baa ra leɓuute Peer, wonu ri tih : « Lahte íl ɓal ! Ɗo fu non ɓëewí Yéesú, miteh taasaꞌ ! Ɓëyí keloh ro fu wone raa kep yúh baaha ! »
73 E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.
74 Peer hampe yee ham ɗi ra rek, añohte won tih : « Mi fel raa, yii kat soꞌ ɗi baaha ! Mi yéeh ɓëyí bah ! » Una na lús, paan na fiisoh.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Tígí daaha, ɗi nérsëhté yee húmú won ɗi Yéesú rë biti fiisiin ki paan, ɗi ay taasaꞌ biti ɗi yúh rí níi hen waal éeyë. Ɗi antee ɗúh ëssín, na looy looyi misikke.
75 E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.