Lucas 6

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bisa na hílsúu yëwúɗɗë rë ín, Yéesú a taalibe yi ñeyu waali húus filiɓ i meey bele. Taalibe ya homu waala, yabute na kodu yaaŋnga yi belaa, na ɓuluñu na húñú.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Lahte fariseŋŋi wonu wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Haalaꞌ yi níi ɗon na pagu yii Kootaa kaddaꞌte ri bisa na hílsúu rë⁠ ⁠?⁠ ⁠»
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon yúhú yee húmú paŋ Dawit bee yaaɓuu ɓani ɓëewí rë maan⁠ ⁠?
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Ɗi húmú haal Faam Koope, ñampe na mbúurëe yefu fíi Koope ra, ƴee seeƴoh ya kut daa waruu naa ñam ra, yeɗte na ɓëewí, wa ñamute ɓal.⁠ ⁠»
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Yéesú ɓaatte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, daa mi lah sañ-sañ sun fi bisa na hílsúu rë.⁠ ⁠»
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Lahte bis hílsëe kay, Yéesú haalte tígë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra, yampe na yëeddëꞌ. Ɓëyí yaꞌi ñamaa fa ɓeedohte húmú në.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 Yëeddëh yí kootii Mëyíis a fariseŋŋa na olsuu Yéesú nda ri ay paƴ ow bisa na hílsúu rë, nda wa lah yii yabun wa ri.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Ndaa bi yúh rí yee nuffi wa, tígí daaha ɗi won ɓëeꞌ tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kolee fu caŋ fíi ɓëewë ɓéeɓ deh.⁠ ⁠» Ɓëeꞌ kolohte caŋke daaha.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Yéesú antee waa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Cëe mi meel ron⁠ ⁠: Kootaa nahaꞌ yi bisa na hílsúu rë⁠ ⁠? Paŋ yin wun mbée paŋ yin ɓos⁠ ⁠? Sëmlëꞌ ow mbée yeris ɓëeꞌ húl⁠ ⁠?⁠ ⁠»
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Ɗi yeelte ɓëewë ɓéeɓ níi, antee won ɓëeꞌ yaꞌa ɓeedoh ra tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yere yaꞌu⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ɓëeꞌ yeɗte yaꞌi, yaꞌa yíppée wah koloŋ.
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Ndaa keeññi ɓëewë ñéerúuy a Yéesú rë haayte níi wa na peenu yee nay wa rii mínée paŋ ra.
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Lahte bis, Yéesú lappe sun daŋ ɗaŋi Koope, ɗi ɗaŋke elga ɓéeɓ.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Ladaꞌ Koo ra, ɗi dëekké taalibe yi, tanisse na ow sabboo a ow ana, falte wa apootar.
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Tii yi wa daa wa ƴeh⁠ ⁠: Simoŋ fa Yéesú yeɗ ri tii Peer ra a Anndere koy-yaafi, Saak a Saŋ, Fílíp, Bartalemi,
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Maccëe, Toomaa, Saak fi Alfe, Simoŋ fi jammbaara,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Yudaas fi Saak a Yudaas Iskariyot fa míllëꞌtée yaay Yéesú rë.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Yéesú kolohte ɓani apootarri na cépú daŋa. Lahaꞌ ri tígí yéeddëꞌté di araal daŋa ra, ɗi caŋke daaha ɗeef taalibe caak húmú në. I ow caak kay húmú në ɓal⁠ ⁠: ƴee ɗúhúu Yerusalem a ginni kayya Yúdée ɓéeɓ, ƴee i gin-taah ɓúk kísí fë⁠ ⁠: Tíir a Sidon.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Wa húmú ayu síkírëhí Yéesú a paƴohi jérrí wë. Ƴee yébítëh na ham wa ra wahute ɓal.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Ɓëewë ɓéeɓ na saamu leɓi faan Yéesú af biti lahte yii na ɗúhëꞌ ɗii na paƴe wa ɓéeɓ.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Yéesú yeelte taalibe yi tígí daaha, won wa tih⁠ ⁠:
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 Ɗon lahute sos-keeñ ɗon fa yaaɓu ra⁠ ⁠:
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 Ɗon lahute sos-keeñ biti ɓëewë kaaꞌ ron, tík ɗon dín,
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 Dëmíi ɗon bec ndah sos-keeñ biti iñƴaaha lah⁠ ⁠:
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 Ndaa mas ɗon fi yíkëe yí alalla⁠ ⁠:
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 Mas ɗon fa lahu njélí doyte ra⁠ ⁠:
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 Mas biti ɓëewë ɓéeɓ wone wun sun fon.
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 Yéesú ɓaatte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon fa síkírúu sëꞌ ƴee ra, mi won ɗon tee⁠ ⁠: lah fëhíi kaaꞌoh yon ɗon pagiɗ haaꞌoh yon yin wun⁠ ⁠;
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 yéeníyíi ɓëewë në cuju ron ra yin wun, ɗon ɗagiɗ ɓëewë na moklu ron ra.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Ow laɓ ro mbeƴ, lah yere ri kakaabi yínëe. Ow naaf sabidooru, ngana kaddaꞌ ri ɓeyi búubí jíitlëe ɓal.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 Ɓëyí ɗaŋ ro one ri. Ɓëyí ɓeɓ yii daa fu lahaꞌ ri, ngana meel ɗi ri.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Iña fahuu ron biti ɓëewë pagiɗ ɗon wa ra, lah pëgíríi wë ɓëewí kayya ɗaaha.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 «⁠ ⁠Ɗon fahuun ɓëewí fahuute ron kut raa, ɗon séentúu në waafi mën ɗíh⁠ ⁠? Bakaaroh ya sah fahuute ɓëewë daa fahuu wa ra.
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 Ɗon pagrun yin wun ɓëewë në pagiru ron yin wun kut raa, ɗon séentúu në waafi mën ɗíh⁠ ⁠? Bakaaroh ya sah henuu ri ɗaaha.
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 Te ɗon wëtɗún ɓëewë habuu ron biti kut wa ay ron yíníl rëe, ɗon séentúu në waafi mën ɗíh⁠ ⁠? Bakaaroh ɓal na wëtíɗ bakaaroh, séentée biti ri ay yínlú teemi yee wëtɗëꞌ rí rë.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Ɗaa neh⁠ ⁠! Lah fëhíi kaaꞌoh yon, ɗon pagiɗ wa yin wun te ngënë séentíi yíníl biti ron wëtɗëꞌ. Hen ɗaaha raa, waafon ay gaan. Ɗon ay teeɓee biti ɗon koyyi Koope fa sunaa-sun ɗaaha, ndée keeña naaꞌte ɓëewë në gérmíh a ƴee ɓosu ra na.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Di naaꞌaꞌ Boffon keeñ níi naaꞌ, lah mëdí ɗaaha nen naaꞌ-keeñ.
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 Ɗon heefuy ow raa, Koope ii ron heef ɓal⁠ ⁠; ɗon habruy ow yin raa, Koope ii ron habiɗ yin ɓal⁠ ⁠; lah bëelíi, Koope ay ron baal.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Ëní ɓëewí kayya, Koope ay ron on⁠ ⁠: boonnon ay túmú níi líif, ɗegu níi yúfée. Ɗee na natɗuu ɗon ɓëewë rë, Koope ay ron natɗee ɗaaha.⁠ ⁠»
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Yéesú ñeyaatte wa léeh won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Búumíɗ mínéh nook búumíɗ neh a⁠ ⁠? Lahaa ɗaaha raa, wa ɓéeɓ ana ay keen ngas.
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Yoodoh lukeh yëeddëhí mín⁠ ⁠; ndaa yoodohi yoon níi ɗúmël ɓéeɓ ay mín ti yëeddëhí nen.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 «⁠ ⁠Fu olsoh yi losa íl koy-yaafu te fu kénsëey dúuñë ílú⁠ ⁠?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 Ɗo fa olay sah dúuñë ílú rë, fu mínëꞌ won koy-yaafu biti fay rii nísíɗ losa ílí ɗíh⁠ ⁠? Wonu teem ɓúkú⁠ ⁠! Nísé dúuñë ílú níi íllú lan paaƴ, fanti mín nís losa íl koy-yaafu.
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 «⁠ ⁠Tal kilki lahte njiriñ na líméh koy kilki lahay njiriñ, te tal kilki lahay njiriñ na líméh koy ki lahte njiriñ.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Tal kilik yúhsúu koy ka⁠ ⁠: ñoltok na líméh koy sún te tal hak na líméh koy ɓaꞌ.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ɓëyí naaꞌte keeñ hom wonaꞌ yii wunte ndah keeñi naaꞌa lahaꞌ ri ra⁠ ⁠; ɓëyí ɓosse keeñ nék hom wonaꞌ yii ɓosse ndah ɓosi keeña homaꞌ ri ra. Yii won ow ɓéeɓ ɗúhëꞌ rí keeñi kaah.
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 «⁠ ⁠Yi tah ɗon dékée dëekëꞌí sëꞌ Yíkëe te ɗon na pëgíh iña na won mi ron ra⁠ ⁠?
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 Cëe mi teeɓ ron ɗee na man ɓëyí na ac soo na ɓéeɓ, na síkírëh unna na won mi ra te pagaꞌ wa ɗaaha⁠ ⁠:
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 ɗi madaꞌ a ɓëyí saañ taɓahe faam, hacce feey fa níi daɓpe ngaŋa, yíppé taɓaha sun. Ayaꞌ mbënë më rë, mulaa na hút na laɓoh faam fa, ndaa mínéh ríi bëp bi híin taɓaha.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Ndaa ɓëyí síkírëh sëꞌ te anti ñeyay woni soꞌ, ɗi madaꞌ a ɓëeꞌ taɓah faami te hacay dalaa ra. Ayaꞌ mulaa laɓohte faam fa ra, ɗi yíppée bëp, poysaꞌte ɓéeɓ.⁠ ⁠»
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.