Lucas 5

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Lahte bis, Yéesú húmú ɓúk laahi Senesaret, ow caak ayute na yejantuu hëbísí, na fahuu síkírëhí Unni Koope.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Ɗi otte gaal ana ɓúk laaha, ɗeef seeɓoh ya cépúté na hosu mbaalli wa.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Tígí daaha, ɗi haalte gaali yínëe, bi Simoŋ daa lahaꞌ ri, nahte ri yeñi gaala filiɓ mulaa, ɗi hécëh ƴutuuɗ ɓúk laaha. Ɗi tookke filiɓ na yëedíɗ ɓëewë.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Wocaꞌ ri wona ra, ɗi won Simoŋ tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kúré gaala tígí nooɗte, ɗon anti bac mbaallon, ɗon seeɓ.⁠ ⁠»
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Simoŋ won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, yee mínú fun ra fun pagute rí elga ɓéeɓ, fun habuy yin. Ndaa hém daa fu nah soꞌ paŋi raa, fun ay bac mbaalla.⁠ ⁠»
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Wa yeeluutee bac mbaalla. Jénnë habu wa ra caak caako níi mbaalla dalte pas.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Tígí daaha, wa heegute ɓëewë húmú gaali yínëe rë yaꞌ, wa ac habraꞌi wa. Ayuu wa ra, wa líifrúté gaalli ana ya jén níi gaalla tallaꞌ honoh.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Olaꞌ Simoŋ Peer yii bah, ɗi yeɗɗohte ƴekke fíi Yéesú, won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗamaay mi leɓee ro Yíkëe, ndée mi bakaaroh.⁠ ⁠»
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 Simoŋ a ɓëewë ɓani húmú rë ɓéeɓ tíitúté, bi caak jénnë habu wa ra níi caak.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Saak a Saŋ koyyi Sebede, ƴee wani Simoŋ boku légéy rë tíitúté ɓal. Ndaa Yéesú won Simoŋ tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ngana tíit⁠ ⁠! Dalaꞌte woteh, fay soo tasee saamiɗ ow.⁠ ⁠»
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Tígí daaha, wa teerute, helute iña lahuu wa ra ɓéeɓ ñeyute tal Yéesú.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Lahte bis, Yéesú húmú gin-taah deyi baaha, ɓëyí faana yahte a guuñ púlëhté ɗii na. Olaꞌ ɓëeꞌ Yéesú, ɗi yeɗɗohte kotti líhëhté feey, na ɗaŋ ri won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, mi yúhté biti fu mín sëe paƴ mi haalaat ɓëewë në. Fii soo rii pagiɗ a⁠ ⁠?⁠ ⁠»
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Yéesú yeɗte yaꞌi tíkké sun fi, won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi tahte ɗaŋu. Yípée wah⁠ ⁠!⁠ ⁠» Guuña yíppée lan faan ɓëeꞌ.
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Yéesú kaddaꞌte ri ɓílíɗ won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ngana won ow yii beh. Paye seeƴoha na ɗi olsoh ro, te fu yeraꞌ saraha nahaꞌ Mëyíis rë fu púusëh, teeɓi ɓëewë ɓéeɓ biti fu lante.⁠ ⁠»
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Filiɓ fi baaha ɓéeɓ, tii Yéesú ɓaattee hen lëyëŋ⁠ ⁠; ow caak na ayu síkírëhí, jéríɗɗë filiɓ fi wa nahee paƴ.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Ndaa hom níi rëe Yéesú saañ tígí ɗaayte, ɗi hom dín fë ɗage Koope.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Lahte bis, Yéesú hom yëeddëꞌ, i fariseŋ a i yëeddëh yí kootii Mëyíis maasuute⁠ ⁠; wa ɗúhúu ginna luufa di Galile a Yúdée, lahte ƴi ɗúhúu Yerusalem ɓal. Doolii Koo-Yíkëe húmú Yéesú në, tahte ri na paƴ jéríɗɗë.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Lahte ɓëewí kúrú lëfëñíɗ sun dil ayute, na fahuu haal faam fa, komi ri Yéesú.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Ndaa wa yíih tígë nay wa rii ñéyré rë af caagi ɓëewë. Wa míllúu ríi lëwíɗ sun fi lasa, saamute buut anutee yëellíɗ lëfëñídë hom sun fi dila ra fíi Yéesú leelii ɓëewë.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Olaꞌ Yéesú ɗee gémúu wë rí rë, ɗi won lëfëñídë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ƴaal kowa, fu baalute bakaaɗɗu.⁠ ⁠»
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 Yëeddëh yí kootii Mëyíis a fariseŋŋa na wonu nuffi wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyée na sol Koope bee ra wa⁠ ⁠? Daa mín baalaꞌ bakaaɗ henay Koope⁠ ⁠?⁠ ⁠»
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Bi yúh Yéesú yee nuffi wa, ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon níɓúu yii baa ɗíh⁠ ⁠?
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 Yi daa lukki yooɓ biti mi won ɓëyí beh⁠ ⁠: fu baalute bakaaɗɗu, mbée kolee fu tíl⁠ ⁠?
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Woteh ɗon ay yúh biti soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, mi lahte sañ-sañi baalaa mi bakaaɗ feey fi beh.⁠ ⁠» Ɗi won lëfëñídë tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kolee fu pon dilu, fu saañ faam. Daa mi túuƴ ɗë rí.⁠ ⁠»
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Lëfëñídë yíppée koloh fíi ɓëewë ɓéeɓ, ponte dila húmú fënɗú rí rë, na saañ faam, na kañ Koope.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Ɓëewë ɓéeɓ éemúté níi éem, na kañu Koope ñéerëꞌté a tíit na wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Bee woteh bee lëhírëy.⁠ ⁠»
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Filoon fi baaha, Yéesú ɗúhté, otte yeekoh túm tookke tígë në légéyëꞌ rí rë⁠ ⁠; ɗi hínú Léwí. Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kolee fu ñee tal soꞌ.⁠ ⁠»
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Léwí yíppée koloh, yerisse ɓéeɓ, wa ñéerúuté.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Léwí antee cëgíɗ ndaje faami, teeriyohi Yéesú. Wani i yeekoh túm caak a i ow kay daa boku ñama.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Fariseŋŋa a yëeddëh yí kootii Mëyíis, ƴee nonu waa na ra, bi neɓaay wa yaa, wa wonu taalibe yi Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yi tah ɗon na boku ñam a yeekoh yi túmë a bakaaroh ya⁠ ⁠?⁠ ⁠»
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Jéríɗɗë daa sohluu paƴoh ndaa ɓëewë wahu ra neh.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Bakaaroh ya daa tahu mi koloh nda wa lof pesaɗ, ndaa ɓëewë júɓú rë neh.⁠ ⁠»
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 I fariseŋ wonu Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Taalibe yi Saŋ na caakuu oor, ɗage⁠ ⁠; ƴi fariseŋŋa henuu ɗaaha ɓal, ndaa taalibe yu dékúu ñam a han.⁠ ⁠»
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Bee kílëek lahte ra, ɗon habuu biti ɗon mínú oorloh kooƴƴa, te ɗeefa ɓëeꞌ kooɗ ɗa lísë leelii wa a⁠ ⁠? Ɗon halaatuy ri maan⁠ ⁠? Funi taalibe yi soꞌ nék madu a ɓëeꞌ kooɗ baa ra hom a kooƴƴi ra nen.
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Bis ay lah, mi këllú leelii wa. Tígí daaha, wa ay oor.⁠ ⁠»
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Yéesú wonte wa léehí bee ɓal⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ow na leceh nuf búuɓ has daafaꞌ ri búuɓ kíilíɗ. Henun ɗaaha raa, búubí hasa ay lah ɗaɗ, te nuf píisí hasa ii ñéerëꞌ a búubí kíildë.
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Te ow na soreh béeñí hasi anti dal poosaꞌ filiɓ mbúus hun kíilíɗ. Henun ɗaaha raa, béeñë ay poo mbúusë, wa yúfëh, mbúusë yah.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Béeñ has kay, soruu mbúus has.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Ɓëyí meeɗte hani poosaꞌte na faheeh han has⁠ ⁠; ɗi habaꞌ biti hana poosaꞌ ra daa lukki neɓ.⁠ ⁠»
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.