Lucas 23
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs BKJ
1 Ɓëewë ɓéeɓ koluute, kúrúté Yéesú Pilaat gëernëerë në,
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 na yabu ri iñƴee wonu tih : « Ɗi homaꞌ daaha ɓeke ɓëy gina nuf, kaddee wa yeraꞌ túm, te ri tík afi Buura Koo fal ri ra. »
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Pilaat meelte Yéesú won ɗi tih : « Daa fu buuri yëwúɗɗë ë ? » Yéesú won ɗi tih : « Fu wonte ri, daa mi ! »
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Pilaat won kélfë yí seeƴoh ya a ɓëewí kayya húmú në rë ɓéeɓ tih : « Mi olay yii mín tah ow keen sun fi ɓëyí beh. »
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Ndaa ɓëewë ɓaatutee ɓéyíɗ unni wa sun na wonu tih : « Ɗi ñeyaꞌ yëeddëꞌ yí, yahe nuffi ɓëewë. Ɗi dalaꞌ Galile, ñeete Yúdée ɓéeɓ níi rí lahte dee woteh. »
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Kelaꞌ Pilaat unni ƴaa ra, ɗi meelaꞌte won tih : « Ɗi ɓëy Galile woo ? »
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Ɓëewë wonu ri tih : « Ɗi dék në kay ! » Pilaat yúhté biti Erot daa ílíf Galile fi baaha, te ɗi fi Erot húmú Yerusalem waalli ƴaaha, ɗi yeeltee yeñ ɓëewë kúɗ Yéesú ɗii na.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Olaꞌ Erot Yéesú rë, keeña sosse níi sos, ndah ri húmú kelohte ban fi, te ri maañcee fahaꞌ oli. Ɗi fahaꞌte rii ot page kimtaan.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Ɗi meelte ri yin caak, ndaa Yéesú tahay ɓúkí ɗii na.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Kélfë yí seeƴoh ya a yëeddëh yí kootii Mëyíis digirute unni wa na yabu Yéesú yin caak.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Erot a soldaarri ɓal na ñaawlu Yéesú, ɓekute ri búubí wunte na këekkëlíyú rí. Filoon fi baaha, Erot yejaatte ri Pilaat na.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Erot a Pilaat na húmú tëfrëntíih kíi, ndaa dalaꞌte yiin fin fa wa henute kooƴ.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Pilaat dëekrëhté kélfë yí seeƴoh ya, ɓaha ya a ɓëy gina,
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 won wa tih : « Ɗon wonu ti ɓëeꞌ komu ron soꞌ bee ra yahaꞌ nuffi ɓëy gina yahoo. Mi meelaꞌ ri fíiyën, ndaa mi olay yin di iña yabu ron ɗi ra.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Erot ɓal ɗaaha, daa tah ɗi yeñ ri soo na. Ɓëyí bee pagay yii cal ɗi hawu húl.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Cëe mi laɓiroh ri laraw, mi yeris ri. » [
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 ]
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Ndaa wa ɓéeɓ na ɗaañnjuu wonu tih : « Hawe ri húl, fu ɗúhríɗ fun Barabaas. »
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 Ɗi fi Barabaas húmú non ɓëewë na haaꞌuu njíittí gina ra, te ri húmú happe ow húl ɓal, daa tah ri téƴú kasu.
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Bi fahaꞌ Pilaat yeɗɗi Yéesú, ɗi ɓeyaatte una, woni biti Yéesú pagay yin ɓos.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Ndaa ɓëewë ɓaatutee ɗaañnjoh na wonu tih : « Daaƴe ri kurwah ɓal ! Daaƴe ri kurwah ! »
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Pilaat ɓeyaatte una waali éeyë fë won wa tih : « A ri paŋ yii ɓosi bih ? Mi ollay ri yii cal hawaa húl. Cëe mi laɓiroh ri laraw, mi yeris ri. »
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Ndaa wa na ɓaatuu ɗaañnjoh na wonu tih : « Daaƴe ri kurwah ɓal ! Daaƴe ri kurwah ! » Ɗaañnjohi misiga kúrëelëhté Pilaat
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 níi ri tahte pagri wa yee fahuu wa ra.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Tígí daaha, Pilaat ɗúhíɗté Barabaas fa fahuu wa biti daa yeɗɗun ra, ɗi fa yahi nuffi ɓëewë a hap ow húl daa húmú tah ri téƴú rë, yeɗɗaꞌte wa Yéesú.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Na kúrú soldaarra Yéesú tígë nay rii hawuu húl rë, wa teeꞌuute a ɓëyí dék Siren, hínú Simoŋ, ɗeef ɗi kolaꞌ meey. Wa habute ri, enute ri kurwaha, ñéyrúté rí filoon Yéesú.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Ow caak ñeyute filoon Yéesú. Ɓeleɓ caak húmú filiɓ fi wa, na fogu ri na hawuu.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Yéesú yíssëhté waa na, won wa tih : « Ɗon fi ɓeleɓɓi ɓëy Yerusalem, ngënë lëeyí sëꞌ, lëeyí affon a koyyon !
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Jamanu ay lah, ɓëewë won tih : “Lahute sos-keeñ, ɓeleɓɓa míníh pok loo ra, ƴee mësúy lah koy, ƴee mësúy kúu rë !”
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Tígí daaha, ɓëewë ay nah daŋŋa keen sun fi wa, won dúŋŋë súuƴ wë.
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Kilik hilsiɗ daa míntí henu ɗee raa, mas kilik súhíɗ ! »
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Soldaarra kúrëelúuté banndi ana ɓal, ƴi ay hawu húl a Yéesú.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Lahuu wa tígë në wonuu Këeŋ-af ra, wa daaƴute Yéesú kurwah. Wa daaƴaaluute banndi yi ana ya ɓal : ɓëyí yínëe paaꞌte Yéesú yaꞌ ñamaa, yínëe paaꞌte ri yaꞌ sugu.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Yéesú won tígí daaha tih : « Baap, baale wa, ndée wa yíih yee na pagu wa bee ra. » Soldaarra púlúfúté búuɓɓí Yéesú, woruute wa hanndal ki wa.
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Ɓëewë cagute na olsuu. Kélfë yí yëwúɗɗë na ñaawlu Yéesú wonu tih : « Ɗi sëmlëey i ow kay woo ? Ɗi sëmlëe afi ɓal hena biti daa ri Buura Koo fal ri ra kaah ! »
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Soldaarra na ñaawlu ri ɓal. Wa ɓeyute bineegar, leɓuute ri na fahuu hënndí,
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 wonu ri tih : « Hena biti daa fu buuri yëwúɗɗë rëe, sëmlée afu ! »
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Wa bíníyúté unni ƴee yeeddaꞌ ki afa sun : « Ɓëyí bee daa buuri yëwúɗɗë. »
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Banndii yínëe hom sun fi kurwahi, na sol Yéesú won ɗi tih : « Fu won neh daa fu Buura Koo fal ri ra a ? Sëmlée afu, fu sëmlëꞌ fun na ɓal ! »
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Ndaa banndii yínëe na won afa tih : « Ɗo fu kaañce Koope déꞌ ! Ɗoni ɓëyí bee daa boku daan ee.
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Bi yen waɗte : yen yínlú iña pagu yen ɗa kat ! Ndaa ɗi fi bee pagay yin ɓos. »
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Ɗi antee won tih : « Yéesú, lah hele nuf soo na biti fu took Nguur ku. »
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Yéesú won ɗi tih : « Mee roo won kaaf ka ra ee : woteh fee Koo beh, fay home soo na Aljana. »
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 — ausente —
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 — ausente —
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Yéesú ɗaasse foŋ tígí daaha won tih : « Baap, mi tíkké coonaa fi soꞌ yaꞌu. » Wonaꞌ ri unni ƴaa níi wocce ra, ɗi yeɗɗohte lússé.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Olaꞌ kélfíi soldaara yee lah ra, ɗi kañce Koope won tih : « Ɓëyí bee ɓëyí júɓpé kaah ! »
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Oluu ɓëewë maasuu ra yee lah ra, wa tíkúté yaꞌ yi wa affi wa na looyu na nimilu faam.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Kooƴƴi Yéesú ɓéeɓ cagu hanndal na olsuu yee lah ra. Ɓeleɓɓa húmú ñéerúu a Yéesú dalaꞌte Galile ra húmú filiɓ fi wa.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Ɗi payte Pilaat na meelte ri ɓúudé fí Yéesú.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Tahraꞌ ri Pilaat ra, ɗi nuuliɗte ɓúudé fë kurwaha, líiwté rí perkal, kúɗté rí ɗappe ri kolom ki yotu loo laꞌ, bi yéŋké biti ɓúudé hëcɗúy në.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Wahtu ya tas balaa bisa na hílsúu yëwúɗɗë rë lah caaklilay.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Ɓeleɓɓa na húmú ñéerúu a Yéesú dalaꞌte Galile ra, ñeyute tal Suseef, wa olsuute nuŋa, olute ɗee fënɗúu ɓúudé fí Yéesú rë.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Wa nimilute faam, waaƴute i yin heeñlaa a laakkoloñ, yugusii ɓúudé fë. Lahaꞌ bisi hílsëe rë, wa hílsúuté ti di túuƴúu rí nen.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.