Lucas 1
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs BKJ
1 Ɓah Tewofil, ow caak bíníyúté di oluu wa ri, di yii leŋke iña lah filiɓ fi fun dee bín fë rë,
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 ti di ɓíllúu wë ɓëewë maasuu iñƴaaha dalaani wa ra, te daa wa ɓëewë na waariyu Unni Koope ra.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Soꞌ ɓal, mi nampee meelsaꞌ yii lante sun fi iñƴaaha ɓéeɓ, mi na téebíɗ, dalaꞌte dalaani wa, mantee ot biti ette mi bíníyíɗ ɗë wë.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Hen ɗaaha raa, fay yúh biti iña teeɓu fu ra ɓéeɓ kaah.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Jamanaa henaꞌ Erot buuri Yúdée rë, húmú lahte seeƴohi hínú Sakari, ɗi non goomali seeƴoh yi Abiyaa koon. Ɓeleɓi hínú Ilsabet, ɗi sédí Aaron seeƴohi gaana.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Wa ɓéeɓ ana húmú júɓúté íllí Koope, wa na hélíh yin túuƴëꞌ yë, wa na pagu iña nahaꞌ Koo-Yíkëe rë ɓéeɓ.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Wa húmú lahuy koy, af biti Ilsabet húmú mínéh pok loo, te wa ɓéeɓ ana ɓahayute.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Lahte bis, Sakari hompe waaji seeƴoha yuliɗ Koope na ra, ndah goomali daa eyuu paŋi.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Di ɓaahuu wa ri, seeƴoh ya húmú tansuu ow, këɗrí Koope cuuraay tígë lukki sela filiɓ Faam fi gaani Koo-Yíkëe rë. Bee yínée tansa keen sun fi.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Wahtaa na karaꞌ cuuraaya ra, ɓëewë ɓéeɓ húmú ëssë na ɗagu.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Sakari hom filiɓ níi ri otte malaakii Koo-Yíkëe hatna paaꞌ tígë na tamuu cuuraay ra yaꞌ ñamaa.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ɗi tíitté, afa kúnëhté.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Ndaa malaakaa won ri tih : « Ngana tíit Sakari ! Koope tahte ɗaŋu : ɓeleɓu Ilsabet ay roo límíɗ koy ƴaal, lah dëekée rí Saŋ.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Keeñu ay naa sos níi sos te límí ay neɓaꞌ ow caak.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Ɗi ac ow gaan íllí Koo-Yíkëe. Ɗi ii han béeñ mbée hani mín maniyil ɓéeɓ. Balaa ri límú, ɗi ay líif a Ruuh-Peseŋ.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Ɗi ay nimiliɗ ow caak di ɓëy Israyel Koope na, Yíkíi wë.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Ɗi ay këllëh Yíkëe, ñéerëꞌ a doolii Ruuhi Koope húmú yonente Éelí në rë, yugusaꞌ hanndal ki baappa a koyya, nimiliɗ ɓëewë súugúu Koope ra, wa ñéerëꞌ a ɓëewë júɓú rë. Ɗi ay saam dúukëlí ɓëewí ay homɗe Koo-Yíkëe. »
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Sakari meelte malaakaa won ri tih : « May yúhée biti yii baa ay lah ɗíh ? Soꞌ mi ɓahate te ɓeleɓ soꞌ ɓitiffe. »
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Malaakaa tahte won ri tih : « Daa mi Gaburyel, mi homaꞌ hëbís Koo. Daa ri wol soꞌ ɗoo na, komu uni nebi bah.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Yee won mi ro baa ra ay lahee ɗaaha biti wahtaa lah. Ndaa gémë gémëy fu soꞌ ra tahte fii míníl won níi yiin nay lahe iñƴaaha ra. »
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Ƴaaha ɓéeɓ ɓëewë húmú ëssë na sehu, wa éemúté maaña maañ Sakari filiɓ tígí selaa ra.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Ɗúhëꞌ rí rë, ɗi mínéh won waa na, ɗi wonaꞌ a wa wonaɗ likiɗ. Tígí daaha, ɓëewë anutee yúh biti ri ot yin tígë.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Ɗúmlëꞌ Sakari waalla eyuu ri Faam Koope ra, ɗi nimilte faam.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Gétëꞌ iñƴaa ɓéeɓ rë, hompe níi Ilsabet ɓeleɓi pokke loo, hompe yii mitte céyín iip faam ɗúhëy. Ɗi won nufi tih :
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 « Ëlí yee pagiɗ soꞌ Koo-Yíkëe rë kan ! Nufa payte soo na, ɗi níssé gacaa húmú homaꞌ mi leelii ɓëewë rë. »
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 — ausente —
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Lahaꞌ malaakaa faam Maryaama ra, ɗi won ri tih : « Coleere Maryaama, ɗo fa Koo-Yíkëe on ɗo mal ra. Ɗi ee ɗoo na. »
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Woni malaakaa kúnté af Maryaama ; ɗi na níɓ yee waɗti fahaa won wodohi baa ra.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Malaakaa won ri tígí daaha tih : « Ngana tíit Maryaama, Koope daa on ɗo mal.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Síkírée ! Fay pok loo te fay lahee koy ƴaal, lah dëekée rí Yéesú.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Ɗi ac ow gaan te ri ay dëekúu Koy Koope fa sunaa-sun. Koo-Yíkëe ay rii yeɗ ñaani nguur ki Dawit ciffi.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Ɗi ay hen buuri ɓëy Israyel faraah, Nguur ki ii mëssí ɗúm. »
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Maryaama won malaakaa tih : « Yii baa ay mínée lah ɗíh te mi yéeh ƴaal ? »
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Malaakaa won ri tih : « Ruuh-Peseŋ ay cép sun fu, Koope fa sunaa-sun ay teeɓaꞌ doolii ɗoo na. Daa tah kúkëyí selaa nay fuu lahee ra ay dëekúu Koy Koope.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Ɓitifaꞌ mboko mu Ilsabet níi, ɗi pokke loo ; ɗi fa húmú wonu biti mínéh lah koy ra, ɗi hom céyín fí pëenë fí woteh.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Lahay yii wooñ Koo. »
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Maryaama won tígí daaha tih : « Mi súrgíi Koo-Yíkëe ; yee won fu ra lahaan ɗaaha. » Tígí daaha, malaakaa takohte, saañce.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Tíkëh i waal, Maryaama kolohte yíppée saañ gini hom daŋŋi deyi Yúdée.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Lahaꞌ ri ra, ɗi haalte faam Sakari, wodohte Ilsabet.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Ilsabet na keloh wodohi Maryaama, koy ka lowa hégíƴëhté, Ruuh-Peseŋ yíppée rii haal.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Tígí daaha, ɗi ɓéyíɗté uni sun won tih : « Koope lukki barkel ro ɓeleɓɓa feey fa ɓéeɓ te koy ka lowu barkelte ɓal.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Daa mi wa níi, yaafi Yíkíi sëꞌ na ac yérí sëꞌ ?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Ole ! Mi na keloh wodohu rek, keeñ koy ka loo soꞌ sosse níi sos, tahte ri na hégíƴëh.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Fu lahte sos-keeñ, gémë gém fu biti iña wonu fu te kolaꞌ Koo-Yíkëe në rë ay lah. »
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Maryaama won tígí daaha tih :
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ɗi fa na sëmlëꞌ sëꞌ rë tahte keeñ soꞌ sosse níi sos,
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 di yee helaꞌ ri nuf soo na ra, soꞌ mi súrgë ɗii na kut ra.
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 Koope fa mín ɓéeɓ rë pagiɗte soꞌ yii gaante ;
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Dee níi kiri fi kirih,
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Ɗi teeɓaꞌte doolii, paŋke i yin gaan ;
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 Ɗi cépíɗté buurra ñaanni nguur ki wa,
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 Ɗi onte ɓëewë yaaɓu ra njél,
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 Ɗi sëmlëꞌté ɓëy Israyel súrgë yí,
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 ti di húmú gapaꞌ ri caacci yen nen, Abraham a séttí níi kiri fi kirih. »
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Maryaama hompe Ilsabet na yii mitte céyín éeyë antee nimil faam.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Lahaꞌ loo Ilsabet ra, ɗi lahte koy ƴaal.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Keluu ɓëewë dékú a ri ra a mboko yi biti Koo-Yíkëe teeɓpe ri naaꞌ-keeñ níi rë, ɓani wa ɓéeɓ bokute lahute na sos-keeñ.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Nimilaꞌ bisa límú kúkëyë rë, ɓëewë ayute leji. Wa fahuu yeri tii Sakari koon, boffa ;
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 ndaa yaafa tahte won tih : « Ëe-ëeꞌ, ɗi hínú Saŋ. »
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Wa wonu ri tih : « Lahay ɓëyí hínú ɗaaha mboko yu na. »
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Wa anutee won a boffa wonaɗ likiɗ, meelute ri tiya nay yeru koohi ra.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Tígí daaha, Sakari meelaꞌte arduwaas, bíníté në unni ƴeh : « Ɗi ay hínú Saŋ. » Ɓëewë ɓéeɓ éemúté në.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Pereem Sakari yíppée pëkísëh, ɗi dalaatte won, ɗi yampe na sím Koope.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Ɓëewë ɓani wa dékú rë ɓéeɓ tíitúté. Wona hente lëyëŋ deyi daŋŋi Yúdée ɓéeɓ.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Ɓëewë keluu iñƴaa ra ɓéeɓ na níɓú yii leŋ na, wa na meelu affi wa yee nay míllée kúkëyë rë, ndée lante biti Koo-Yíkëe ñéerëꞌté a ri.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ruuh-Peseŋ haalte Sakari boffi kúkëyë, ɗi na léhín unni kolaꞌ Koope na won tih :
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 « Ɓëewë ɓéeɓ símún Yíkëe, Koope fi ɓëy Israyel, di yee yeelaꞌ ri ɓëewí, sëmlëꞌté wë rë.
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Ɗi kompe yen ɓëyí gaani nay yen sëmlée, bi ɗúhëꞌ tali Dawit súrgíi.
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 Daa ri yee maañ rii gapaꞌ, ñeyaꞌte ri yonente yi sela yi ra.
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 Ɗi húmú wonte yen biti ri ay yen sëmlëꞌ yaꞌ yi haaꞌoh yi yen a kaaꞌoh yi yen.
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 Ɗi teeɓpe caacci yen naaꞌ-keeñ, hampe yee húmú pok ri hanndal ki wa ra.
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 Koope añohte ciffi yen Abraham biti
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 ɗi ay yen sëmlëꞌ yaꞌ yi kaaꞌoh yi yen, nda yen néekíñíih jaamiyohi ;
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 nda pesi yen ɓéeɓ, yen hen ɓëewí selayute te júɓúté íllí.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Te ɗo fi koy soꞌ, fay dëekúu yonentii Koope fa sunaa-sun, ndée fay këllëh Yíkëe, fu ɗariɗ ri waali,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 fu teeɓe ɓëewí biti ri ay waa sëmlëꞌ, baal wa bakaaɗɗi wa.
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 Koope fi yen baahte te ri naaꞌte keeñ, daa tah ɗi ay yen hawaan a niiñi ɗúhëꞌ sun ti naꞌa na púl rë nen,
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 niiñli yen fa homu ñúus te tasuu seh kúl kë rë, ɗi tík yen waali jaammaa. »
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Saŋ na ooɗ, afa na ɓaatti kúnsëh. Ɗi húmú pesaꞌ luufa níi yiin teekiroh ri ɓëy Israyel ra.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.