Lucas 1
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARA
1 Ɓah Tewofil, ow caak bíníyúté di oluu wa ri, di yii leŋke iña lah filiɓ fi fun dee bín fë rë,
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 ti di ɓíllúu wë ɓëewë maasuu iñƴaaha dalaani wa ra, te daa wa ɓëewë na waariyu Unni Koope ra.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Soꞌ ɓal, mi nampee meelsaꞌ yii lante sun fi iñƴaaha ɓéeɓ, mi na téebíɗ, dalaꞌte dalaani wa, mantee ot biti ette mi bíníyíɗ ɗë wë.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Hen ɗaaha raa, fay yúh biti iña teeɓu fu ra ɓéeɓ kaah.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Jamanaa henaꞌ Erot buuri Yúdée rë, húmú lahte seeƴohi hínú Sakari, ɗi non goomali seeƴoh yi Abiyaa koon. Ɓeleɓi hínú Ilsabet, ɗi sédí Aaron seeƴohi gaana.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Wa ɓéeɓ ana húmú júɓúté íllí Koope, wa na hélíh yin túuƴëꞌ yë, wa na pagu iña nahaꞌ Koo-Yíkëe rë ɓéeɓ.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Wa húmú lahuy koy, af biti Ilsabet húmú mínéh pok loo, te wa ɓéeɓ ana ɓahayute.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Lahte bis, Sakari hompe waaji seeƴoha yuliɗ Koope na ra, ndah goomali daa eyuu paŋi.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Di ɓaahuu wa ri, seeƴoh ya húmú tansuu ow, këɗrí Koope cuuraay tígë lukki sela filiɓ Faam fi gaani Koo-Yíkëe rë. Bee yínée tansa keen sun fi.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Wahtaa na karaꞌ cuuraaya ra, ɓëewë ɓéeɓ húmú ëssë na ɗagu.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Sakari hom filiɓ níi ri otte malaakii Koo-Yíkëe hatna paaꞌ tígë na tamuu cuuraay ra yaꞌ ñamaa.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ɗi tíitté, afa kúnëhté.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Ndaa malaakaa won ri tih : « Ngana tíit Sakari ! Koope tahte ɗaŋu : ɓeleɓu Ilsabet ay roo límíɗ koy ƴaal, lah dëekée rí Saŋ.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Keeñu ay naa sos níi sos te límí ay neɓaꞌ ow caak.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Ɗi ac ow gaan íllí Koo-Yíkëe. Ɗi ii han béeñ mbée hani mín maniyil ɓéeɓ. Balaa ri límú, ɗi ay líif a Ruuh-Peseŋ.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Ɗi ay nimiliɗ ow caak di ɓëy Israyel Koope na, Yíkíi wë.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Ɗi ay këllëh Yíkëe, ñéerëꞌ a doolii Ruuhi Koope húmú yonente Éelí në rë, yugusaꞌ hanndal ki baappa a koyya, nimiliɗ ɓëewë súugúu Koope ra, wa ñéerëꞌ a ɓëewë júɓú rë. Ɗi ay saam dúukëlí ɓëewí ay homɗe Koo-Yíkëe. »
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Sakari meelte malaakaa won ri tih : « May yúhée biti yii baa ay lah ɗíh ? Soꞌ mi ɓahate te ɓeleɓ soꞌ ɓitiffe. »
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Malaakaa tahte won ri tih : « Daa mi Gaburyel, mi homaꞌ hëbís Koo. Daa ri wol soꞌ ɗoo na, komu uni nebi bah.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Yee won mi ro baa ra ay lahee ɗaaha biti wahtaa lah. Ndaa gémë gémëy fu soꞌ ra tahte fii míníl won níi yiin nay lahe iñƴaaha ra. »
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Ƴaaha ɓéeɓ ɓëewë húmú ëssë na sehu, wa éemúté maaña maañ Sakari filiɓ tígí selaa ra.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Ɗúhëꞌ rí rë, ɗi mínéh won waa na, ɗi wonaꞌ a wa wonaɗ likiɗ. Tígí daaha, ɓëewë anutee yúh biti ri ot yin tígë.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Ɗúmlëꞌ Sakari waalla eyuu ri Faam Koope ra, ɗi nimilte faam.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Gétëꞌ iñƴaa ɓéeɓ rë, hompe níi Ilsabet ɓeleɓi pokke loo, hompe yii mitte céyín iip faam ɗúhëy. Ɗi won nufi tih :
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 « Ëlí yee pagiɗ soꞌ Koo-Yíkëe rë kan ! Nufa payte soo na, ɗi níssé gacaa húmú homaꞌ mi leelii ɓëewë rë. »
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 — ausente —
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Lahaꞌ malaakaa faam Maryaama ra, ɗi won ri tih : « Coleere Maryaama, ɗo fa Koo-Yíkëe on ɗo mal ra. Ɗi ee ɗoo na. »
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Woni malaakaa kúnté af Maryaama ; ɗi na níɓ yee waɗti fahaa won wodohi baa ra.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Malaakaa won ri tígí daaha tih : « Ngana tíit Maryaama, Koope daa on ɗo mal.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Síkírée ! Fay pok loo te fay lahee koy ƴaal, lah dëekée rí Yéesú.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Ɗi ac ow gaan te ri ay dëekúu Koy Koope fa sunaa-sun. Koo-Yíkëe ay rii yeɗ ñaani nguur ki Dawit ciffi.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Ɗi ay hen buuri ɓëy Israyel faraah, Nguur ki ii mëssí ɗúm. »
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Maryaama won malaakaa tih : « Yii baa ay mínée lah ɗíh te mi yéeh ƴaal ? »
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Malaakaa won ri tih : « Ruuh-Peseŋ ay cép sun fu, Koope fa sunaa-sun ay teeɓaꞌ doolii ɗoo na. Daa tah kúkëyí selaa nay fuu lahee ra ay dëekúu Koy Koope.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Ɓitifaꞌ mboko mu Ilsabet níi, ɗi pokke loo ; ɗi fa húmú wonu biti mínéh lah koy ra, ɗi hom céyín fí pëenë fí woteh.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Lahay yii wooñ Koo. »
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Maryaama won tígí daaha tih : « Mi súrgíi Koo-Yíkëe ; yee won fu ra lahaan ɗaaha. » Tígí daaha, malaakaa takohte, saañce.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Tíkëh i waal, Maryaama kolohte yíppée saañ gini hom daŋŋi deyi Yúdée.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Lahaꞌ ri ra, ɗi haalte faam Sakari, wodohte Ilsabet.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ilsabet na keloh wodohi Maryaama, koy ka lowa hégíƴëhté, Ruuh-Peseŋ yíppée rii haal.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Tígí daaha, ɗi ɓéyíɗté uni sun won tih : « Koope lukki barkel ro ɓeleɓɓa feey fa ɓéeɓ te koy ka lowu barkelte ɓal.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Daa mi wa níi, yaafi Yíkíi sëꞌ na ac yérí sëꞌ ?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Ole ! Mi na keloh wodohu rek, keeñ koy ka loo soꞌ sosse níi sos, tahte ri na hégíƴëh.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Fu lahte sos-keeñ, gémë gém fu biti iña wonu fu te kolaꞌ Koo-Yíkëe në rë ay lah. »
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Maryaama won tígí daaha tih :
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ɗi fa na sëmlëꞌ sëꞌ rë tahte keeñ soꞌ sosse níi sos,
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 di yee helaꞌ ri nuf soo na ra, soꞌ mi súrgë ɗii na kut ra.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Koope fa mín ɓéeɓ rë pagiɗte soꞌ yii gaante ;
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Dee níi kiri fi kirih,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ɗi teeɓaꞌte doolii, paŋke i yin gaan ;
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ɗi cépíɗté buurra ñaanni nguur ki wa,
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ɗi onte ɓëewë yaaɓu ra njél,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Ɗi sëmlëꞌté ɓëy Israyel súrgë yí,
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 ti di húmú gapaꞌ ri caacci yen nen, Abraham a séttí níi kiri fi kirih. »
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Maryaama hompe Ilsabet na yii mitte céyín éeyë antee nimil faam.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Lahaꞌ loo Ilsabet ra, ɗi lahte koy ƴaal.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Keluu ɓëewë dékú a ri ra a mboko yi biti Koo-Yíkëe teeɓpe ri naaꞌ-keeñ níi rë, ɓani wa ɓéeɓ bokute lahute na sos-keeñ.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Nimilaꞌ bisa límú kúkëyë rë, ɓëewë ayute leji. Wa fahuu yeri tii Sakari koon, boffa ;
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 ndaa yaafa tahte won tih : « Ëe-ëeꞌ, ɗi hínú Saŋ. »
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Wa wonu ri tih : « Lahay ɓëyí hínú ɗaaha mboko yu na. »
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Wa anutee won a boffa wonaɗ likiɗ, meelute ri tiya nay yeru koohi ra.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Tígí daaha, Sakari meelaꞌte arduwaas, bíníté në unni ƴeh : « Ɗi ay hínú Saŋ. » Ɓëewë ɓéeɓ éemúté në.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Pereem Sakari yíppée pëkísëh, ɗi dalaatte won, ɗi yampe na sím Koope.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Ɓëewë ɓani wa dékú rë ɓéeɓ tíitúté. Wona hente lëyëŋ deyi daŋŋi Yúdée ɓéeɓ.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Ɓëewë keluu iñƴaa ra ɓéeɓ na níɓú yii leŋ na, wa na meelu affi wa yee nay míllée kúkëyë rë, ndée lante biti Koo-Yíkëe ñéerëꞌté a ri.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ruuh-Peseŋ haalte Sakari boffi kúkëyë, ɗi na léhín unni kolaꞌ Koope na won tih :
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 « Ɓëewë ɓéeɓ símún Yíkëe, Koope fi ɓëy Israyel, di yee yeelaꞌ ri ɓëewí, sëmlëꞌté wë rë.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Ɗi kompe yen ɓëyí gaani nay yen sëmlée, bi ɗúhëꞌ tali Dawit súrgíi.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Daa ri yee maañ rii gapaꞌ, ñeyaꞌte ri yonente yi sela yi ra.
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Ɗi húmú wonte yen biti ri ay yen sëmlëꞌ yaꞌ yi haaꞌoh yi yen a kaaꞌoh yi yen.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Ɗi teeɓpe caacci yen naaꞌ-keeñ, hampe yee húmú pok ri hanndal ki wa ra.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Koope añohte ciffi yen Abraham biti
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 ɗi ay yen sëmlëꞌ yaꞌ yi kaaꞌoh yi yen, nda yen néekíñíih jaamiyohi ;
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 nda pesi yen ɓéeɓ, yen hen ɓëewí selayute te júɓúté íllí.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Te ɗo fi koy soꞌ, fay dëekúu yonentii Koope fa sunaa-sun, ndée fay këllëh Yíkëe, fu ɗariɗ ri waali,
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 fu teeɓe ɓëewí biti ri ay waa sëmlëꞌ, baal wa bakaaɗɗi wa.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Koope fi yen baahte te ri naaꞌte keeñ, daa tah ɗi ay yen hawaan a niiñi ɗúhëꞌ sun ti naꞌa na púl rë nen,
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 niiñli yen fa homu ñúus te tasuu seh kúl kë rë, ɗi tík yen waali jaammaa. »
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Saŋ na ooɗ, afa na ɓaatti kúnsëh. Ɗi húmú pesaꞌ luufa níi yiin teekiroh ri ɓëy Israyel ra.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.