Lucas 16
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs BKJ
1 Yéesú ñeyaatte taalibe yi anil na léeh wë won tih : « Ɓëyí caakke yin húmú lahaꞌ dagi daa na tooppitoh alal mi ; ɗi antee keloh biti daga yahaꞌ alal mi yahoo.
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Ɓëeꞌ dëekké daga, won ɗi tih : “Yee keloh mi ɗoo na ra neɓaay soꞌ ! Teeɓ soꞌ ɗee légéyëꞌ fú rë ; woc raa fu yeris légéyë.”
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Daga won nufi tih : “Bee nay mii líkúu légéy bee ra, may hene ɗíh ? Mi lahay doole línëe te mi sopohte saraatoh.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Mi otte yee nay mii page ra, hen ɗaaha mi líkú légéyí sëꞌ rëe, lah ɓëewí mín sëe yef faam wa.”
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 Tígí daaha, ɗi dëekké ɓëewë lahru kélfíi kabut ra ɓéeɓ yínë-yínë. Ɗi won bee ɗéɓ ɗë tih : “Fu lahiɗ kélfíi sëꞌ yih ?”
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Ɓëeꞌ won ɗi tih : “Mi lahiɗ ɗi bërgú dúuléen tíméer (100).” Daga won ɗi tih : “Kéedí kabut ku abeh ; yípée took fu bíní bërgú sabay iip (50).”
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Ɗi antee dëek ow kay, won ɗi tih : “Fu lahiɗ kélfíi sëꞌ yih ?” Ɓëeꞌ won ɗi tih : “Mi lahiɗ ɗi saaku pep tíméer (100).” Daga won ɗi tih : “Kéedí kabut ku abeh ; bíníyé saaku sabay peeye (80).”
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Kélfëe laasse ɗee lahaꞌ daga júɓëy rë nuf. Kaah biti ɓëewë fahuu ëldúnë rë luku ɓëewë homu niiña ra lah nuf pagaa yin hanndal ki wa. »
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 Yéesú ɓaatte won tih : « Mantee ron won tee : sëemí kooƴ a alal ma lahuu ron feey fi bee ra, nda tíl níi ɗon lahluy wa raa, Koope tah ɗon faami níi kiri fi kirih.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 Ɓëyí júɓ di yin ƴutuuɗ, ay júɓ di yin gaan ɓal ; ɓëyí júɓëy di yin ƴutuuɗ, ii júɓ di yin gaan.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Kon hena biti ɗon júɓúy di na kúrúu ron alal ma feey fi bee raa, ɗon habuu biti ɗon ay déŋéenú alal ma lukki lah solo ra a ?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Te hena biti ɗon júɓúy di yii leŋke alal ow kay raa, ɗon yaakaaru biti ɗon ay liil alal ma waɗ ɗon lahuun faraah ra a ?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 Lahay súrgíi mín légéyíɗ kélfë ana : ɗi ay kaaꞌ ow yínë waa na, pokoh ɓëyí yínëe në ; ɗi ay ñee won ow yínë waa na, kaaꞌ síkírëhí ɓëyí yínëe. Ti ɗaaha nen, ɗon míníh boollaꞌ foŋko Koope a foŋko hélíis. »
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Fariseŋŋa tíkú hélíis kep affi wa ra, keluu wa unnee ke Yéesú ƴaa ra, wa ɓéeɓ na këekkëlíyú rí.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Yéesú won wa tih : « Ɗon fahuu biti ɓëewí kayya habaꞌ ron ɓëewí júɓúté, ndaa Koope yúh yee keeññon. Yee na habuu ɓëewë biti daa lukki lah solo ra, ɗi yii ɓosse níi ɓos Koope na.
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 Balaa Saŋ Batis, Koope húmú ñeyaꞌ Kootaa a téeré yí yonente ya yëeddée. Ayaꞌ Saŋ níinén Uni Nebi Nguur ki Koope daa na waariyu te ɓëyí fahaꞌ naa haal ɓéeɓ fay naa cagoh.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Biti sun a feey muuy daa lukki yooɓ biti koy una lukki ƴin di Kootaa ra múuƴ.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 Ƴaali yes ɓeleɓi, kooɗ ɓeleɓ kay, njaaliyohte. Te ɓëyí kooɗ ɓelii yesute, njaaliyohte ɓal.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 « Húmú lahaꞌ ɓëyí caakke alal, ɗi ɓekaꞌ búuɓɓí wunte te kofeelte, faraah ɗi ñamaꞌ neɓ.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Bín fë, húmú lahte ñëkídí hínú Lasaar, faana ɓéeɓ líiffé puul, fënɗúté helute ílí faam ɓëeꞌ.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Nufa tasse wooñnjiidi ñami ɓëeꞌ, ndaa ri liileh na. Ɓaatte biti ɓuh ya na ayu ɗeewe puulla faana.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 « Hompe níi ñëkídë húlté, malaaka ya kúrúté rí hëbís Abraham. Yíkíi alal ma húlté ɓal, hacute,
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 saañce safara, na mok dín fë. Ɓéyrëꞌ rí afi ra, ɗi séenté Abraham, Lasaar tookke hëbísí.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ɗi won Abraham tígí daaha tih : “Caac Abraham yérém sëꞌ, fu wol Lasaar soop kuni muluɓ kom soꞌ, mi hilsiɗ gol-gol soꞌ, ndée mi mokke filiɓ kíi kí ƴee níi mok.”
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Ndaa Abraham won ɗi tih : “Koy soꞌ, nérsée biti fu liilte neɓu na húmú pesaꞌ fu ra, te Lasaar húmú pesaꞌ coono. Ɗi liilte nebi leegi, fu hompe coono.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Ɓaatte biti nuŋ gaan ee hanndal ki yen, tahte ow mínéh koloh fun na ac ɗon na, te ow mínéh koloh ɗon na ac fun na.”
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Yíkíi alal ma won Abraham tih : “Kon mi na ɗaŋ ɗo Caac, fu wol Lasaar faam fun ;
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 mi lahte na ñéyíɗ iip, lah raa ɗi líkín wë, toñeh wa ay soo ɗeefre coono fi beh.”
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Abraham won ɗi tih : “Wa lahute kootii Mëyíis a téeré yí yonente ya waa na níi wocce, wa ñeyun iña wonu na ra.”
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 Yíkíi alal ma won ɗi tih : “Ëe-ëeꞌ caac Abraham, ƴaa doyay ; ndaa ow koloh ɓúudé pay waa na raa, tígí daaha wa ay lof pesaɗ.”
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Abraham won ɗi tih : “Wa kaaꞌ keloh woni Mëyíis a yonente ya raa, wuti ow koloh ɓúudé ɗeefiɗ wa raa, wa ii rii síkírëh.” »
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.