Lucas 16
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARIB
1 Yéesú ñeyaatte taalibe yi anil na léeh wë won tih : « Ɓëyí caakke yin húmú lahaꞌ dagi daa na tooppitoh alal mi ; ɗi antee keloh biti daga yahaꞌ alal mi yahoo.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Ɓëeꞌ dëekké daga, won ɗi tih : “Yee keloh mi ɗoo na ra neɓaay soꞌ ! Teeɓ soꞌ ɗee légéyëꞌ fú rë ; woc raa fu yeris légéyë.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Daga won nufi tih : “Bee nay mii líkúu légéy bee ra, may hene ɗíh ? Mi lahay doole línëe te mi sopohte saraatoh.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Mi otte yee nay mii page ra, hen ɗaaha mi líkú légéyí sëꞌ rëe, lah ɓëewí mín sëe yef faam wa.”
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Tígí daaha, ɗi dëekké ɓëewë lahru kélfíi kabut ra ɓéeɓ yínë-yínë. Ɗi won bee ɗéɓ ɗë tih : “Fu lahiɗ kélfíi sëꞌ yih ?”
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ɓëeꞌ won ɗi tih : “Mi lahiɗ ɗi bërgú dúuléen tíméer (100).” Daga won ɗi tih : “Kéedí kabut ku abeh ; yípée took fu bíní bërgú sabay iip (50).”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Ɗi antee dëek ow kay, won ɗi tih : “Fu lahiɗ kélfíi sëꞌ yih ?” Ɓëeꞌ won ɗi tih : “Mi lahiɗ ɗi saaku pep tíméer (100).” Daga won ɗi tih : “Kéedí kabut ku abeh ; bíníyé saaku sabay peeye (80).”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Kélfëe laasse ɗee lahaꞌ daga júɓëy rë nuf. Kaah biti ɓëewë fahuu ëldúnë rë luku ɓëewë homu niiña ra lah nuf pagaa yin hanndal ki wa. »
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Yéesú ɓaatte won tih : « Mantee ron won tee : sëemí kooƴ a alal ma lahuu ron feey fi bee ra, nda tíl níi ɗon lahluy wa raa, Koope tah ɗon faami níi kiri fi kirih.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Ɓëyí júɓ di yin ƴutuuɗ, ay júɓ di yin gaan ɓal ; ɓëyí júɓëy di yin ƴutuuɗ, ii júɓ di yin gaan.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Kon hena biti ɗon júɓúy di na kúrúu ron alal ma feey fi bee raa, ɗon habuu biti ɗon ay déŋéenú alal ma lukki lah solo ra a ?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Te hena biti ɗon júɓúy di yii leŋke alal ow kay raa, ɗon yaakaaru biti ɗon ay liil alal ma waɗ ɗon lahuun faraah ra a ?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Lahay súrgíi mín légéyíɗ kélfë ana : ɗi ay kaaꞌ ow yínë waa na, pokoh ɓëyí yínëe në ; ɗi ay ñee won ow yínë waa na, kaaꞌ síkírëhí ɓëyí yínëe. Ti ɗaaha nen, ɗon míníh boollaꞌ foŋko Koope a foŋko hélíis. »
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Fariseŋŋa tíkú hélíis kep affi wa ra, keluu wa unnee ke Yéesú ƴaa ra, wa ɓéeɓ na këekkëlíyú rí.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Yéesú won wa tih : « Ɗon fahuu biti ɓëewí kayya habaꞌ ron ɓëewí júɓúté, ndaa Koope yúh yee keeññon. Yee na habuu ɓëewë biti daa lukki lah solo ra, ɗi yii ɓosse níi ɓos Koope na.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Balaa Saŋ Batis, Koope húmú ñeyaꞌ Kootaa a téeré yí yonente ya yëeddée. Ayaꞌ Saŋ níinén Uni Nebi Nguur ki Koope daa na waariyu te ɓëyí fahaꞌ naa haal ɓéeɓ fay naa cagoh.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Biti sun a feey muuy daa lukki yooɓ biti koy una lukki ƴin di Kootaa ra múuƴ.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Ƴaali yes ɓeleɓi, kooɗ ɓeleɓ kay, njaaliyohte. Te ɓëyí kooɗ ɓelii yesute, njaaliyohte ɓal.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 « Húmú lahaꞌ ɓëyí caakke alal, ɗi ɓekaꞌ búuɓɓí wunte te kofeelte, faraah ɗi ñamaꞌ neɓ.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Bín fë, húmú lahte ñëkídí hínú Lasaar, faana ɓéeɓ líiffé puul, fënɗúté helute ílí faam ɓëeꞌ.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Nufa tasse wooñnjiidi ñami ɓëeꞌ, ndaa ri liileh na. Ɓaatte biti ɓuh ya na ayu ɗeewe puulla faana.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 « Hompe níi ñëkídë húlté, malaaka ya kúrúté rí hëbís Abraham. Yíkíi alal ma húlté ɓal, hacute,
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 saañce safara, na mok dín fë. Ɓéyrëꞌ rí afi ra, ɗi séenté Abraham, Lasaar tookke hëbísí.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Ɗi won Abraham tígí daaha tih : “Caac Abraham yérém sëꞌ, fu wol Lasaar soop kuni muluɓ kom soꞌ, mi hilsiɗ gol-gol soꞌ, ndée mi mokke filiɓ kíi kí ƴee níi mok.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ndaa Abraham won ɗi tih : “Koy soꞌ, nérsée biti fu liilte neɓu na húmú pesaꞌ fu ra, te Lasaar húmú pesaꞌ coono. Ɗi liilte nebi leegi, fu hompe coono.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Ɓaatte biti nuŋ gaan ee hanndal ki yen, tahte ow mínéh koloh fun na ac ɗon na, te ow mínéh koloh ɗon na ac fun na.”
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Yíkíi alal ma won Abraham tih : “Kon mi na ɗaŋ ɗo Caac, fu wol Lasaar faam fun ;
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 mi lahte na ñéyíɗ iip, lah raa ɗi líkín wë, toñeh wa ay soo ɗeefre coono fi beh.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Abraham won ɗi tih : “Wa lahute kootii Mëyíis a téeré yí yonente ya waa na níi wocce, wa ñeyun iña wonu na ra.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Yíkíi alal ma won ɗi tih : “Ëe-ëeꞌ caac Abraham, ƴaa doyay ; ndaa ow koloh ɓúudé pay waa na raa, tígí daaha wa ay lof pesaɗ.”
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Abraham won ɗi tih : “Wa kaaꞌ keloh woni Mëyíis a yonente ya raa, wuti ow koloh ɓúudé ɗeefiɗ wa raa, wa ii rii síkírëh.” »
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.