Gênesis 41
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NVT
1 Tíkëh kíil ana, buur heeƴce. Filiɓ heeja, ɗi caŋ ɓúk laahi Níl,
1 Dois anos inteiros se passaram, e o faraó sonhou que estava em pé na margem do rio Nilo.
2 ɗi otte fana paana yi wunute te líifúté ɗúhúté laaha, na njemetu jeñ fa.
2 Em seu sonho, viu sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
3 Filoon fi wa, ŋak fana paana kay ƴi ɓosute níi ɓos ɗúhúté laaha, ɗeefrute ƴee ɗéɓ ɗë ɓúk laaha.
3 Em seguida, viu outras sete vacas saírem do Nilo. Eram feias e magras e pararam junto das vacas gordas à beira do rio.
4 Tígí daaha, ŋakki fañnja ɓosute níi rë yípútée ñam fañnji paana yi wunnee ɗéɓ ɗë ɓéeɓ. Buur yúunëhté.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas e saudáveis. Nessa parte do sonho, o faraó acordou.
5 Ɗi neeꞌaatte, heeƴilte : ɗi otte yaaŋnga paana yi líifúté te wunute ɗúhúté baaŋa yínë.
5 Depois, voltou a dormir e teve outro sonho. Dessa vez, viu sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
6 Yaaŋnga paana kay ƴi sayŋaanute, mbëeyë më tampe wa ɗúhúté filoon fi ƴee ɗéɓ ɗë.
6 Em seguida, apareceram mais sete espigas, mas elas eram murchas e ressequidas pelo vento do leste.
7 Yaaŋnga ya sayŋaan ra yípútée hon paana yi wunnee ɗéɓ ɗë doɗok. Tígí daaha buur yúunëhté antee yúh biti heeƴ heeƴo.
7 Então as espigas miúdas engoliram as sete espigas cheias e bem formadas. O faraó acordou novamente e percebeu que era um sonho.
8 Yíilëꞌ Koo ra, af buur kúnëhté, ɗi dëekrëhté ɗíkísëh yë a ɓëewë lahu un Ésíp rë ɓéeɓ, ɓílíɗté wë heeƴƴi. Ndaa ow ëe ow waa na mínéh ríi teeɓ yee won heeƴƴa ra.
8 Na manhã seguinte, perturbado com os sonhos, o faraó chamou todos os magos e os sábios do Egito. Contou-lhes os sonhos, mas ninguém conseguiu interpretá-los.
9 Tígí daaha, daga kúɗ hanna ra tahte won buur tih : « Woteh, mi nérsëhté tooñee ke soꞌ merees.
9 Por fim, o chefe dos copeiros se pronunciou. “Hoje eu me lembrei do meu erro”, disse ao faraó.
10 Fu húmú neeɓaꞌte funi daga kúɗ paŋa ra níi fu ɓekrohte fun kasii daga kúɗ wohoh ya ra.
10 “Algum tempo atrás, o senhor se irou com o chefe dos padeiros e comigo e mandou prender-nos no palácio do capitão da guarda.
11 Elga ín, fun heeƴute ; heeƴƴa, bina-bina ɓéeɓ a yee won ɗi ra.
11 Certa noite, o chefe dos padeiros e eu tivemos, cada um, um sonho, e cada sonho tinha o seu significado.
12 Filiɓ kasaa bín fë, ɗeef lahte fiil Ébrë húmú fun na. Ɗi ñaami daga kúɗ wohoh ya ra. Ɓíllúu fun ɗi heeƴƴa ra, ɗi teeɓaꞌte bina-bina ɓéeɓ yee won ɗi ra.
12 Estava conosco na prisão um rapaz hebreu que era escravo do capitão da guarda. Contamos a ele nossos sonhos, e ele explicou o que cada um significava.
13 Te iña ɓéeɓ hente ti ɗee wonaꞌ ri fun wa ra nen. Mi wëegísírúté légéyí sëꞌ, ɓëyí yínëe hawute, kerute. »
13 E tudo aconteceu exatamente como ele havia previsto. Fui restaurado ao meu cargo de chefe dos copeiros, e o chefe dos padeiros foi enforcado em público.”
14 Buur nahaꞌte kalii Suseef, ɗi yíppée ɗúhrú kasaa, nenute, lofute búuɓ, acce caŋke fíi buur.
14 Na mesma hora, o faraó mandou chamar José, e ele foi trazido depressa da prisão. Depois de barbear-se e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Buur won ɗi tih : « Mi heeƴ heeƴo, te lahay ɓëyí mín sëe teeɓ yee won heeƴƴa ra. Te mi kelohte biti heeji ɓíllú fú ɓéeɓ, fu mín teeɓaꞌ yee won ɗi ra. »
15 Disse o faraó a José: “Tive um sonho esta noite e ninguém aqui conseguiu me dizer o que ele significa. Soube, porém, que ao ouvir um sonho você é capaz de interpretá-lo”.
16 Suseef tahte won tih : « Soꞌ neh ! Koope daa mín rëe teeɓ kéy fú. »
16 José respondeu: “Essa capacidade não está em minhas mãos, mas Deus pode revelar o significado ao faraó e acalmá-lo”.
17 Buur tahte won Suseef tih : « Filiɓ heeji soꞌ mi húmú caŋ ɓúk laahi Níl.
17 Então o faraó contou o sonho a José: “Em meu sonho, eu estava em pé na margem do rio Nilo
18 Mi otte fana paana yi wunute te líifúté ɗúhúté laaha, na njemetu filiɓ jeñ fa.
18 e vi sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
19 Filoon fi wa ŋak fana paana kay ƴi súhúté níi súh, súfúñúté níi, ɗúhúté laaha. Wa ɓosu ɓoso níi mí ëllëy mani wa filiɓ Ésíp ɓéeɓ.
19 Em seguida, vi saírem do rio sete vacas feias e magras que pareciam doentes. Nunca vi animais tão horríveis em toda a terra do Egito.
20 Ŋakki fañnji ɓossa yípútée ñam fañnji paana yi wunnee ɗéɓ ɗë.
20 Essas vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas.
21 Fañnji ɓossa honute wunna doɗok, ndaa ow mínéh yúh biti wa haalute loo yi wa, ndah biti wa lísúu ɓos ti merees nen. Tígí daaha, mi yúunëhté.
21 Contudo, não parecia que haviam acabado de comer as outras vacas, pois continuavam tão magras e feias quanto antes. Então, acordei.
22 Mi heeƴilte, mi otte yaaŋnga paana yi líifúté te wunute ɗúhúté baaŋa yínë.
22 “Em meu sonho, também vi sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
23 Yaaŋnga paana kay ƴi sayŋaanute, mbëeyë më tampe wa ɗúhúté filoon fi wa.
23 Em seguida, apareceram outras sete espigas, mas elas eram murchas, miúdas e ressequidas pelo vento do leste.
24 Yaaŋnga ya sayŋaan ra yípútée hon paana yi wunna. Ƴaa ɓéeɓ, mi ɓílíɗté wë ɗíkísëh yë, ndaa ow ëe ow mínéh sëe teeɓ yee won wa ra. »
24 As espigas miúdas engoliram as sete espigas saudáveis. Contei os sonhos aos magos, mas ninguém foi capaz de dizer o que significam”.
25 Suseef won buur tih : « Heeƴƴi ana ya won yaa yínë. Koo teeɓ ɗo yee nay rii page ra.
25 José respondeu: “Os dois sonhos do faraó significam a mesma coisa. Deus está dizendo ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
26 Fañnji wunni paana ya daa kíil paana, a yaaŋnga yi wunni paana ya, kíil paana ɓal ; kon heeja yínë.
26 As sete vacas saudáveis e as sete espigas de trigo cheias representam sete anos de prosperidade.
27 Ŋakki fañnji paana yi kayya ɓosute níi ɓos ra, a yaaŋnga yi paana ya sayŋaan níi mbëeyë më tampe wa ra, kíil paana ɓal, ndaa i kíil yaaɓ.
27 As sete vacas feias e magras e as sete espigas miúdas e ressequidas pelo vento do leste representam sete anos de fome.
28 Buur ! Daa ri yee na wonaꞌ mi ro koon bitih, Koope hom teeɓu yee nay rii page ra.
28 “Acontecerá exatamente como eu descrevi, pois Deus revelou ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
29 Kíillí paana yee fíi ƴee ac kíillí laaɓpe níi laaɓ filiɓ Ésíp.
29 Os próximos sete anos serão um período de grande prosperidade em toda a terra do Egito.
30 Kíil paana yi ac yaabi misikke nay naa tíkée, tah níi ɓëewë hal kíillí laaɓɓa gét ɗë. Yaaba ay múkíl gina.
30 Depois, haverá sete anos de fome tão grande que toda essa prosperidade será esquecida no Egito, pois a fome destruirá a terra.
31 Yaaba ay misik níi tígí teem misik, te ɓëewë ii yúhíl biti sah laaɓ lëhíɗté.
31 A escassez de alimento será tão terrível que apagará até a lembrança dos anos de fartura.
32 Fu ot heeja ayaꞌ waal ana, yúhé biti Koope caŋke paŋi, te ii maañ fíi.
32 Quanto ao fato de terem sido dois sonhos parecidos, significa que esses acontecimentos foram decretados por Deus, e ele os fará ocorrer em breve.
33 « Buur, kon fu tallaꞌ biti fu yíppí saam ɓëyí ñaañce te ɓonte, fu tík gina yaꞌi.
33 “Portanto, o faraó deve encontrar um homem inteligente e sábio e encarregá-lo de administrar o Egito.
34 Lah fale ɓal filiɓ gina ɓëewí nay yeeke túm. Misahi caŋ filiɓ Ésíp ɓéeɓ, hena ŋaal iip raa, yínëe nísú, hen túmë níi bín ɗúmëe kíillí laaɓɓi paana ya ra.
34 O faraó também deve nomear supervisores sobre a terra, para que recolham um quinto de todas as colheitas durante os sete anos de fartura.
35 Kíillí laaɓɓa na ac ƴee ra, ɓëewí ƴaa ay négírée ŋaalla, gaɗ wa filiɓ gin-taah ya, fu yeele na, hen pesaa.
35 Encarregue-os de juntar todo o alimento produzido nos anos bons que virão e levá-lo para os armazéns do faraó. Mande-os estocar e guardar os cereais, para que haja mantimento nas cidades.
36 Hen ɗaaha raa, gina ay lah cëtëelëe daa níi bín ɗúmëe kíillí paana yi yaaba ra. Tígí daaha, ɓëy gina ii húl a yaaɓ. »
36 Desse modo, quando os sete anos de fome vierem sobre a terra do Egito, haverá comida suficiente. Assim, a fome não destruirá a terra”.
37 Woni Suseef neɓaꞌte buur a dakki.
37 O faraó e seus oficiais gostaram das sugestões de José.
38 Buur won dakki tih : « Koo soɗte ɓëyí bee nufi níi ɗí líiffé. Mbaa yen ay olil mani ? »
38 Por isso, o faraó perguntou aos oficiais: “Será que encontraremos alguém como este homem? Sem dúvida, há nele o espírito de Deus!”.
39 Buur yeeltee won Suseef tih : « Koope teeɓ ro iñƴaaha ɓéeɓ rëe, ɗeef lahay ɓëyí teemmaꞌ roo ñaañ a ɓon.
39 Então o faraó disse a José: “Uma vez que Deus lhe revelou o significado dos sonhos, é evidente que não há ninguém tão inteligente ou sábio quanto você.
40 Kon daa fu nay këllée gina, te ɓëewí sëꞌ ɓéeɓ ay ñeye unu. Ñaani buur ka kut nay ɓíssée biti daa mi paaꞌ ro sun. »
40 Ficará encarregado de minha corte, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Apenas eu, que ocupo o trono, terei uma posição superior à sua”.
41 Ɗi wonilte ri tih : « Wote fee Koo beh, mi tíkké rë af gini Ésíp ɓéeɓ. »
41 O faraó acrescentou: “Eu o coloco oficialmente no comando de toda a terra do Egito”.
42 Buur antee nís supii, ɓekke ri kun Suseef ; ɗi ɓekke ri búuɓ naaꞌ peyeɓ bi píisë kofeelte, líkké rí suumi úrís lúum.
42 Então o faraó tirou do dedo o seu anel com o selo real e o pôs no dedo de José. Mandou vesti-lo com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Ɗi yëegíɗté Suseef wëtíirí ana fi, i ow këllúuté na wonu : « Ëní rí waal ! » Buur tíkëꞌté rí ɗah af gini Ésíp ɓéeɓ.
43 Também o fez andar na carruagem reservada para quem era o segundo no poder, e, por onde José passava, gritava-se a ordem: “Ajoelhem-se!”. Assim, o faraó colocou José no comando de todo o Egito
44 Buur tíkílté won Suseef tih : « Daa mi buur ! Ndaa, ow kaañay paŋ yin dee te ñeyeh roo na. »
44 e lhe disse: “Eu sou o faraó, mas ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito sem a sua permissão”.
45 — ausente —
45 O faraó deu a José um nome egípcio: Zafenate-Paneia. Também lhe deu uma mulher, que se chamava Azenate. Ela era filha de Potífera, sacerdote de Om. Assim, José recebeu autoridade sobre todo o Egito.
46 — ausente —
46 Tinha 30 anos quando começou a servir na corte do faraó, o rei do Egito. Depois de sair da presença do faraó, José foi inspecionar toda a terra do Egito.
47 Filiɓ kíillí laaɓɓi paana ya, léffë gaante.
47 Como previsto, durante sete anos a terra produziu fartas colheitas.
48 Suseef négírëꞌté ŋaalla kíillí paana ya ɓéeɓ Ésíp, gaɗte wa filiɓ ginna ; gin fi gin ɓéeɓ, ŋaalla kolaꞌ meeyya leɓoh ri ra garuu na.
48 Ao longo desse tempo, José juntou todas as colheitas do Egito e armazenou nas cidades os cereais produzidos nos campos ao redor.
49 Ɗaaha, Suseef gaɗte pesaa caak ti pep feey nen. Ɗee teem ŋaalla caak ra, tahte níi nuf taslay kíní wë. Caagi wa ƴúukké af.
49 Armazenou uma quantidade imensa de cereais, como a areia do mar. Por fim, parou de manter registros, pois havia demais para medir.
50 Na lah yaaba ra, ɓeleɓ Suseef, Asnat fi Potiferaa, lahte koy ƴaal ana.
50 Durante esse tempo, antes do primeiro ano de fome, José e sua mulher, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, tiveram dois filhos.
51 Suseef dëekëꞌ saawi Manase, ɗi won daaha tih : « Koope onte soꞌ níi mi halte mogi soꞌ ɓéeɓ a wulohi soꞌ faam baasoꞌ. »
51 José chamou o filho mais velho de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todas as minhas dificuldades e toda a família de meu pai”.
52 Ɗi dëekëꞌ ñéedë Efarayim, ɗi won daaha tih : « Koope onte soꞌ i koy gina loocaꞌ mi ra. »
52 José chamou o segundo filho de Efraim, pois disse: “Deus me fez prosperar na terra da minha aflição”.
53 Ɗúmëꞌ kíillí laaɓɓi paana ya Ésíp rë,
53 Por fim, terminaram os sete anos de colheitas fartas em toda a terra do Egito,
54 kíillí paana yi yaaba yíppée dal, ti di húmú wonaꞌ ri Suseef ra nen. Yaaba laɓpe ginna ɓéeɓ, ndaa ɗee teem gini Ésíp rë ɓéeɓ yeffe pesaa.
54 e começaram os sete anos de fome, como José havia previsto. A fome também afetou as regiões vizinhas, mas havia alimento de sobra em todo o Egito.
55 Laɓaꞌ yaaba ɓëy Ésíp rë, gina ɓéeɓ na foŋ af buur, ɗi won wa tih : « Gétí Suseef na, yii won ɗi ron, lah pëgí rí. »
55 Depois de algum tempo, porém, a fome também se espalhou pelo Egito. Quando o povo clamou ao faraó para que lhe desse alimento, ele respondeu a todos os egípcios: “Dirijam-se a José e sigam as instruções dele”.
56 Bi ɓaatti misik yaaba gina, Suseef kúnsírëhté gaɗɗi pesaa ya, na yaay ɓëy Ésíp pep.
56 Quando faltou alimento em toda parte, José mandou abrir os armazéns e vendeu cereais aos egípcios, pois a fome era terrível em toda a terra do Egito.
57 Ɓëy ginni kayya ɓéeɓ ayuu lom pep Suseef na ɓal, bi ɗah yaaba ɓëewë në ɓéeɓ.
57 Gente de todos os lugares ia ao Egito comprar cereais de José, pois a fome era terrível no mundo inteiro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.