Gênesis 12
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARA
1 Lahte bis, Koo-Yahwee won Abraam tih : « Kolee ginon, fu hel mboko yu a ɓëy faamon ndín, fu saañ gina nay mi roo kúré rë.
1 Ora, disse o Senhor a Abrão: Sai da tua terra, da tua parentela e da casa de teu pai e vai para a terra que te mostrarei;
2 May paŋ níi talu gaan, te may roo barkel. Fay lah tii te barkuu ay kaɗ ɓëewí kayya.
2 de ti farei uma grande nação, e te abençoarei, e te engrandecerei o nome. Sê tu uma bênção!
3 May barkel ɓëyí ɗagiɗ ro yin wun, ndaa ɓëyí cuñ ro, may rii alak. May ñeyee ɗoo na mi barkel talla feey fa ɓéeɓ. »
3 Abençoarei os que te abençoarem e amaldiçoarei os que te amaldiçoarem; em ti serão benditas todas as famílias da terra.
4 Abraam kolaꞌ ɗaaha Haran, saañce ti ɗee túuƴëꞌ rí Yahwee ra nen. Lot ñéerëꞌté a ri. Na koloh Abraam daaha ra, ɗeef ɗi húmú lahaꞌ kíil sabay paana a kíil iip (75).
4 Partiu, pois, Abrão, como lho ordenara o Senhor , e Ló foi com ele. Tinha Abrão setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 Abraam kúrëelëhté ɓeleɓi Saaray a Lot koy ñéedí. Wa kúrëelúuté alal ma lahuu wa ra ɓéeɓ a ñaamma lomuu wa Haran ra, ɓeyute waali Kanaan.
5 Levou Abrão consigo a Sarai, sua mulher, e a Ló, filho de seu irmão, e todos os bens que haviam adquirido, e as pessoas que lhes acresceram em Harã. Partiram para a terra de Canaã; e lá chegaram.
6 wa húusúté gina níi wa lahute tal kilki gaani Moore na yúulúu rë, di Sihem. Bín fë, ɗeef ɓëy Kanaan dékú deyi baaha.
6 Atravessou Abrão a terra até Siquém, até ao carvalho de Moré. Nesse tempo os cananeus habitavam essa terra.
7 Yahwee feeñiyohte Abraam won ɗi tih : « Fu otte feey fi bee a ? May yere ri ɓëyí non talu ! » Abraam yípíɗté Yahwee fa feeñiyoh ri ra ílíƴ hawraa daaha.
7 Apareceu o Senhor a Abrão e lhe disse: Darei à tua descendência esta terra. Ali edificou Abrão um altar ao Senhor , que lhe aparecera.
8 Ɗi kolaꞌ dah, saañce deyi daŋŋa paaꞌ Betel púlëen naꞌ ra, yíppé taanta yi hanndal ki Betel a Aay. Betel paaꞌaꞌ ri haalaan naꞌ, Aay paaꞌaꞌ ri púlëen naꞌ. Ɗi yíppé ílíƴ hawraa kay daaha. Na yúulëh rí Koope na ra, ɗi ñeyaꞌ ri tiyi, dëekëꞌté rí Yahwee.
8 Passando dali para o monte ao oriente de Betel, armou a sua tenda, ficando Betel ao ocidente e Ai ao oriente; ali edificou um altar ao Senhor e invocou o nome do Senhor .
9 Filoon fi baaha, Abraam ɗoffe taanta yi, ɓeɓpe waali Negep, na laay na saañ, na laay na saañ.
9 Depois, seguiu Abrão dali, indo sempre para o Neguebe.
10 Hompe níi yaaɓ haalte gina. Misigi yaaba tahte níi Abraam saañce maangaan Ésíp.
10 Havia fome naquela terra; desceu, pois, Abrão ao Egito, para aí ficar, porquanto era grande a fome na terra.
11 Tílúu wë níi wa leɓuute gina ra, Abraam won ɓeleɓi Saaray tih : « Ole, mi yúhté biti fu ɓelii ɗampe.
11 Quando se aproximava do Egito, quase ao entrar, disse a Sarai, sua mulher: Ora, bem sei que és mulher de formosa aparência;
12 Ɓëy Ésíp ot ɗo raa, wa ay won nuffi wa biti fu ɓeleɓ soꞌ, wa ay soo hap húl, yeris ɗo fu pes.
12 os egípcios, quando te virem, vão dizer: É a mulher dele e me matarão, deixando-te com vida.
13 Hém neɓaꞌ ro, lah wone wa biti fu ñéedí sëꞌ, nda wa mín sëe ham hami wunte af ɗo, wa yeris soꞌ mi pes. »
13 Dize, pois, que és minha irmã, para que me considerem por amor de ti e, por tua causa, me conservem a vida.
14 Ɗaaha, lahaꞌ Abraam Ésíp rë, ɓëy Ésíp olute biti ɓelaa ɗampe níi ɗam.
14 Tendo Abrão entrado no Egito, viram os egípcios que a mulher era sobremaneira formosa.
15 I dak di dakki buuri Ésíp olute ɓelaa, laasute ɗami fíi buur. Ɓelaa ɓeyute, komute buur faam.
15 Viram-na os príncipes de Faraó e gabaram-na junto dele; e a mulher foi levada para a casa de Faraó.
16 Af Saaray tahte buur hampe Abraam hami wunte, onte ri i har, i peꞌ a i fana, yeɗte ri i súrgë ƴaal a ɓeleɓ, onte ri i mbaam ƴaal a ɓeleɓ a i géléem.
16 Este, por causa dela, tratou bem a Abrão, o qual veio a ter ovelhas, bois, jumentos, escravos e escravas, jumentas e camelos.
17 Ndaa Koo-Yahwee ɓekke buur a ɓëy faami jérrí misikke, af Saaray ɓeleɓ Abraam.
17 Porém o Senhor puniu Faraó e a sua casa com grandes pragas, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 Buur antee dëekrëh Abraam won ɗi tih : « Fu pagaꞌ soꞌ pagadi baa ɗíh ? Yi tah fu wonay soꞌ biti yaa ɓeleɓu ?
18 Chamou, pois, Faraó a Abrão e lhe disse: Que é isso que me fizeste? Por que não me disseste que era ela tua mulher?
19 Fu wonaꞌ biti ɗi ñéedú ɗíh, níi ma na ɓeɓ ɗi ɓeleɓ ? Leegi ɓeleɓu abah ; ɓeye ri te fu saañ ! »
19 E me disseste ser tua irmã? Por isso, a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, eis a tua mulher, toma-a e vai-te.
20 Tígí daaha, buur túuƴcé súrgë yí ɓeni Abraam níi ɗúhëení gina, ɓani ɓeleɓi a alal ma lahaꞌ ri ra ɓéeɓ.
20 E Faraó deu ordens aos seus homens a respeito dele; e acompanharam-no, a ele, a sua mulher e a tudo que possuía.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.