Marcos 5

ULwitikano uLupya (NDH) vs BKJ

Sair da comparação
1 UYeesu na bhamanyili bhaake bhakalobhoka nu kufika ku isiila inine ilya sumbi ughwa Ghalilaayi, mu chiisu icha Bhaghelaasi.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Bhwo uYeesu iika mu bhwato, nakalinga umundu yumo yuuyo akakolighwa ni mbepo imbiibhi, akafuma ku mapumba nu kubhuuka pakukomaana nu Yeesu.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Umundu uyo akiikalagha ku mapumba. Akabha na maka leka, atakabhaapo umundu naayumo ughwa kumupinya nalinga kwo kubhombela iminyololo.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Utubhalilo utwingi bhakamupinyagha ni mbingu ni minyololo, poope akalatulanianga fyoshi. Soona atakabhaapo umundu naayumo ughwa maka agha kumupoota.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Amashiku ghooshi pamuusi na pabhushiku, umundu ughwa mbepo yula akashunguulilagha ku mapumba na mu tughamba, akayweghagha leka, soona akiibheghanianga na mayondo.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Bhwo aamubhona uYeesu pabhutali, akamukindilila nu kufughamila pandaashi papaake.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 UYeesu akayibhuusha akati, “Kali, ingamu yaako ghwe ghwini?” Imbepo yila yikamwamula yikati, “Ingamu yangu nee Leghiyooni, kwo kuti, tuli bhingi.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Po imbepo imbiibhi yila yikamusuuma ngaani uYeesu ukuti manye ashikiishange mu chiisu chila.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Bhwo isho shikubhombighwa, pabhutali panandi ghukabhaapo umutiimo umukulu ughwa ngulubhe shiisho shikalyanga mu bhwilomuka ubhwa kaghamba.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Po imbepo imbiibhi shila shikamusuuma uYeesu shikati, “Tukukusuuma utwitikishe twingile mu ngulubhe shila.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Po uYeesu akashiitikisha. Imbepo imbiibhi shila shikatiilaamwo mu mundu yula nu kuya kwingila mu mutiimo ughwa ngulubhe shila. Umutiimo ghula ghukabha ni ngulubhe abhoelufu bhabhili (2,000). Ingulubhe shila shikakinda lubhilo mu bhwilomuka nu kughwila mwa sumbi nu kufwa shooshi.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Abhaliishi abha ngulubhe bhaabho bhakabhaapo pala, bhakakinda ukubhuuka mu twaya utukulu nu kushunguulila mu twaya utunandi ukulingaania shooshi shiisho bhakashibhona. Bhwo abhandu bhaapulika, bhakiisa pakutesha shiisho shikabhoneka.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Bhwo bhaafika kwa Yeesu, abhandu bhala bhakamwagha umundu yula yuuyo akabha aakoliighwe ni mbepo imbiibhi iikiile, afwalite imyenda, ali na mahala ghaake ghooshi, po bhakooghopa leka.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Po abhandu bhaabho bhakabhaapo nu kushibhona shooshi isho, bhakabhapangila abhandu abhanine shiisho shikabhoneka ku mundu yuuyo akabha aakoliighwe ni mbepo imbiibhi pamupeene ni nongwa isha ngulubhe shila.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Po abhakaaya bhakamusuuma uYeesu ukuti atiileemwo mu chiisu chaabho.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Bhwo akwingila mu bhwato, umundu yula yuuyo akakolighwa ni mbepo imbiibhi akamusuuma ukuti abhuukaghe pamupeene naghwe.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 UYeesu atakamwitikisha ukubhuuka pamupeene naghwe, loole akamubhuula akati, “Bhuuka ku kaaya kaako na ku bhakamu bhaako, uye ubhabhuule imbombo shooshi shiisho uMalafyale uChaala aakubhombela na muumwo aakupelela ichisa.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Po umundu yula akabhuuka ku kaaya kaake na mu Ndekapooli, kwo kuti, “Utwaya kalongo (10),” nu kwanda ukufumusha imbombo ingulu shooshi shiisho uYeesu akamubhombela. Po abhandu bhooshi bhaabho bhakamupulikishanga, bhakaswighagha.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 UYeesu na bhamanyili bhaake bhakiingila mu bhwato nu kulobhoka soona usumbi ukubhuuka ku isiila inine. Bhwo bhaafika ku isiila, ichilundilo ichikulu icha bhandu chikamushunguulila bhwo ali kulubhafu kwa sumbi.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Po akiisa pala umundu yumo yuuyo ingamu yaake akabha ghwi Yayilo. UYayilo akabha ghwe yumo mu bhalongoshi abha sinaghoghi. Bhwo aamubhona uYeesu, akiiponia pa tulundi twake.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Akamusuuma uYeesu ngaani akati, “Ghwe Malafyale, umwana ghwangu umulindu mubhine leka, ali papiipi ukufwa. Ingukusuuma ghwise ubhiike utukono twako pamwanya papaake ukuti apole nu kwendelela ukubha mwumi.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Po uYeesu akaanda ukubhuuka pamupeene nu Yayilo kukaaya kaake. Ichilundilo ichikulu icha bhandu chikamukongagha nu kumufinya imbafu shooshi.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Mu chilundilo icho, akabhaamwo umukolo yumo yuuyo akabha nu bhubhine ubhwa kufuma ibhanda ku fyinja kalongo na fibhili (12).
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Umukolo yula akabha aataamighwa leka ku nongwa iya kubheeta ku bhaghanga abhingi nu kutaagha ichuuma chaake chooshi. Pamupeene nu kubhomba ulwo, poope ubhubhine bhwake bhutakapolagha, loole bhukoongelagha ukukinda kubhwandilo.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Umukolo yula akabha apulikite inongwa isha Yeesu, po akaanda ukuselengania ichilundilo icha bhandu ukuti eegheleshe umwenda ughwa Yeesu kunyuma,
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 paapo akayugha mwene mu ndumbula yaake akati, “Linga naaghwegheleshaashe umwenda ghwake indiimbole.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Po bhwo eeghelesha, nakalinga ibhanda likuuma. Po umukolo yula akiibhona mu mubhili ghwake ukuti aapola.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Nakalinga, uYeesu akamanya ukuti amaka ghamu ghaatiila mu mubhili ghwake. Po akasanuka, akabhuusha akati, “Kali, ghwini yuuyo eeghelesha imyenda yangu?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Abhamanyili bhaake bhakamwamula bhakati, “Ghwe Mumanyishi, nuughwe kuchibhona ichilundilo icha bhandu abhingi abha muumwo tukufinyana! Kali, tubhaghiile bhuleele ukumanya ukuti ghwini aakweghelesha?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Loole uYeesu akakelengania kuno na kuno ukuti amubhone yuuyo aamweghelesha.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Umukolo yula akashaaghania ukuti abhandu indibhashimanye ukuti ghwe yuuyo amwegheleshiishe, akooghopa leka nu kubha nu lutende. Po akabhuuka nu kufughamila pandaashi pa Yeesu nu kuyugha ubhwanalooli bhwoshi.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 UYeesu akamubhuula akati, “Ghwe mulindu, ghwapola ku nongwa iya kuti kuunyiitika une. Bhuukagha ku lutengaano, ghwapola ubhubhine bhwako.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Bhwo uYeesu akaali ali pakuyugha, bhakiisa abhandu ukufuma kukaaya aka Yayilo, bhakamubhuula bhakati, “Ghwe songo, umwana ghwako umulindu aatuleka. Po manye ghwendelelaghe ukumutamya umumanyishi.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Loole bhwo uYeesu aabhapulika abhandu bhala akati, “Manye upaashange, endelelagha ukuunyiitika.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 UYeesu atakamwitikisha umundu naayumo ukukongana nabho, loole mwene uPeeteli, uYaakobhu nu Yoohani ughwamwabho ughwa Yaakobhu.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Bhwo bhaafika pakaaya aka songo yula, uYeesu akapulika umuywegho ughwa bhandu bhaabho bhakalilagha ku bhuswimaane ubhukulu.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Po uYeesu akiingila mu nyumba nu kubhuusha akati, “Kali, kooni mukuywegha nu kulila? Umulindu uyu atafwile, loole apitiileeshe.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Loole abheene bhakamuseka nu kumufuuya uYeesu. Po uYeesu akabhafumya bhooshi kuuse, akamwegha ughwise nu ngʼina ughwa mulindu yula na bhamanyili bhaake, bhakiingila mu nyumba muumwo umulindu yula akabha.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Po uYeesu akamukola akakono umulindu yula nu kumubhuula akati, “Talita kumi,” kwo kuti, “Mulindu, ingukubhuula, nyatuka.”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nakalinga, umulindu yula akiima, akaanda ukughenda. Umulindu yula akabha ni fyinja kalongo na fibhili (12). Bhwo shaabhoneka shooshi isho, abhapaapi bhaake na bhandu bhaabho bhakabhaapo pala bhakaswigha leka.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Po uYeesu akabhakaanisha ngaani ukuti manye bhamubhuulaghe umundu naayumo, soona akabhabhuula ukuti bhamupe umulindu yula ifindu ukuti alye.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.