Marcos 5
ULwitikano uLupya (NDH) vs ARIB
1 UYeesu na bhamanyili bhaake bhakalobhoka nu kufika ku isiila inine ilya sumbi ughwa Ghalilaayi, mu chiisu icha Bhaghelaasi.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Bhwo uYeesu iika mu bhwato, nakalinga umundu yumo yuuyo akakolighwa ni mbepo imbiibhi, akafuma ku mapumba nu kubhuuka pakukomaana nu Yeesu.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Umundu uyo akiikalagha ku mapumba. Akabha na maka leka, atakabhaapo umundu naayumo ughwa kumupinya nalinga kwo kubhombela iminyololo.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Utubhalilo utwingi bhakamupinyagha ni mbingu ni minyololo, poope akalatulanianga fyoshi. Soona atakabhaapo umundu naayumo ughwa maka agha kumupoota.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Amashiku ghooshi pamuusi na pabhushiku, umundu ughwa mbepo yula akashunguulilagha ku mapumba na mu tughamba, akayweghagha leka, soona akiibheghanianga na mayondo.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Bhwo aamubhona uYeesu pabhutali, akamukindilila nu kufughamila pandaashi papaake.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 UYeesu akayibhuusha akati, “Kali, ingamu yaako ghwe ghwini?” Imbepo yila yikamwamula yikati, “Ingamu yangu nee Leghiyooni, kwo kuti, tuli bhingi.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Po imbepo imbiibhi yila yikamusuuma ngaani uYeesu ukuti manye ashikiishange mu chiisu chila.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Bhwo isho shikubhombighwa, pabhutali panandi ghukabhaapo umutiimo umukulu ughwa ngulubhe shiisho shikalyanga mu bhwilomuka ubhwa kaghamba.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Po imbepo imbiibhi shila shikamusuuma uYeesu shikati, “Tukukusuuma utwitikishe twingile mu ngulubhe shila.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Po uYeesu akashiitikisha. Imbepo imbiibhi shila shikatiilaamwo mu mundu yula nu kuya kwingila mu mutiimo ughwa ngulubhe shila. Umutiimo ghula ghukabha ni ngulubhe abhoelufu bhabhili (2,000). Ingulubhe shila shikakinda lubhilo mu bhwilomuka nu kughwila mwa sumbi nu kufwa shooshi.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Abhaliishi abha ngulubhe bhaabho bhakabhaapo pala, bhakakinda ukubhuuka mu twaya utukulu nu kushunguulila mu twaya utunandi ukulingaania shooshi shiisho bhakashibhona. Bhwo abhandu bhaapulika, bhakiisa pakutesha shiisho shikabhoneka.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Bhwo bhaafika kwa Yeesu, abhandu bhala bhakamwagha umundu yula yuuyo akabha aakoliighwe ni mbepo imbiibhi iikiile, afwalite imyenda, ali na mahala ghaake ghooshi, po bhakooghopa leka.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Po abhandu bhaabho bhakabhaapo nu kushibhona shooshi isho, bhakabhapangila abhandu abhanine shiisho shikabhoneka ku mundu yuuyo akabha aakoliighwe ni mbepo imbiibhi pamupeene ni nongwa isha ngulubhe shila.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Po abhakaaya bhakamusuuma uYeesu ukuti atiileemwo mu chiisu chaabho.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Bhwo akwingila mu bhwato, umundu yula yuuyo akakolighwa ni mbepo imbiibhi akamusuuma ukuti abhuukaghe pamupeene naghwe.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 UYeesu atakamwitikisha ukubhuuka pamupeene naghwe, loole akamubhuula akati, “Bhuuka ku kaaya kaako na ku bhakamu bhaako, uye ubhabhuule imbombo shooshi shiisho uMalafyale uChaala aakubhombela na muumwo aakupelela ichisa.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Po umundu yula akabhuuka ku kaaya kaake na mu Ndekapooli, kwo kuti, “Utwaya kalongo (10),” nu kwanda ukufumusha imbombo ingulu shooshi shiisho uYeesu akamubhombela. Po abhandu bhooshi bhaabho bhakamupulikishanga, bhakaswighagha.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 UYeesu na bhamanyili bhaake bhakiingila mu bhwato nu kulobhoka soona usumbi ukubhuuka ku isiila inine. Bhwo bhaafika ku isiila, ichilundilo ichikulu icha bhandu chikamushunguulila bhwo ali kulubhafu kwa sumbi.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Po akiisa pala umundu yumo yuuyo ingamu yaake akabha ghwi Yayilo. UYayilo akabha ghwe yumo mu bhalongoshi abha sinaghoghi. Bhwo aamubhona uYeesu, akiiponia pa tulundi twake.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Akamusuuma uYeesu ngaani akati, “Ghwe Malafyale, umwana ghwangu umulindu mubhine leka, ali papiipi ukufwa. Ingukusuuma ghwise ubhiike utukono twako pamwanya papaake ukuti apole nu kwendelela ukubha mwumi.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Po uYeesu akaanda ukubhuuka pamupeene nu Yayilo kukaaya kaake. Ichilundilo ichikulu icha bhandu chikamukongagha nu kumufinya imbafu shooshi.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Mu chilundilo icho, akabhaamwo umukolo yumo yuuyo akabha nu bhubhine ubhwa kufuma ibhanda ku fyinja kalongo na fibhili (12).
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Umukolo yula akabha aataamighwa leka ku nongwa iya kubheeta ku bhaghanga abhingi nu kutaagha ichuuma chaake chooshi. Pamupeene nu kubhomba ulwo, poope ubhubhine bhwake bhutakapolagha, loole bhukoongelagha ukukinda kubhwandilo.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Umukolo yula akabha apulikite inongwa isha Yeesu, po akaanda ukuselengania ichilundilo icha bhandu ukuti eegheleshe umwenda ughwa Yeesu kunyuma,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 paapo akayugha mwene mu ndumbula yaake akati, “Linga naaghwegheleshaashe umwenda ghwake indiimbole.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Po bhwo eeghelesha, nakalinga ibhanda likuuma. Po umukolo yula akiibhona mu mubhili ghwake ukuti aapola.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Nakalinga, uYeesu akamanya ukuti amaka ghamu ghaatiila mu mubhili ghwake. Po akasanuka, akabhuusha akati, “Kali, ghwini yuuyo eeghelesha imyenda yangu?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Abhamanyili bhaake bhakamwamula bhakati, “Ghwe Mumanyishi, nuughwe kuchibhona ichilundilo icha bhandu abhingi abha muumwo tukufinyana! Kali, tubhaghiile bhuleele ukumanya ukuti ghwini aakweghelesha?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Loole uYeesu akakelengania kuno na kuno ukuti amubhone yuuyo aamweghelesha.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Umukolo yula akashaaghania ukuti abhandu indibhashimanye ukuti ghwe yuuyo amwegheleshiishe, akooghopa leka nu kubha nu lutende. Po akabhuuka nu kufughamila pandaashi pa Yeesu nu kuyugha ubhwanalooli bhwoshi.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 UYeesu akamubhuula akati, “Ghwe mulindu, ghwapola ku nongwa iya kuti kuunyiitika une. Bhuukagha ku lutengaano, ghwapola ubhubhine bhwako.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Bhwo uYeesu akaali ali pakuyugha, bhakiisa abhandu ukufuma kukaaya aka Yayilo, bhakamubhuula bhakati, “Ghwe songo, umwana ghwako umulindu aatuleka. Po manye ghwendelelaghe ukumutamya umumanyishi.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Loole bhwo uYeesu aabhapulika abhandu bhala akati, “Manye upaashange, endelelagha ukuunyiitika.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 UYeesu atakamwitikisha umundu naayumo ukukongana nabho, loole mwene uPeeteli, uYaakobhu nu Yoohani ughwamwabho ughwa Yaakobhu.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Bhwo bhaafika pakaaya aka songo yula, uYeesu akapulika umuywegho ughwa bhandu bhaabho bhakalilagha ku bhuswimaane ubhukulu.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Po uYeesu akiingila mu nyumba nu kubhuusha akati, “Kali, kooni mukuywegha nu kulila? Umulindu uyu atafwile, loole apitiileeshe.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Loole abheene bhakamuseka nu kumufuuya uYeesu. Po uYeesu akabhafumya bhooshi kuuse, akamwegha ughwise nu ngʼina ughwa mulindu yula na bhamanyili bhaake, bhakiingila mu nyumba muumwo umulindu yula akabha.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Po uYeesu akamukola akakono umulindu yula nu kumubhuula akati, “Talita kumi,” kwo kuti, “Mulindu, ingukubhuula, nyatuka.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nakalinga, umulindu yula akiima, akaanda ukughenda. Umulindu yula akabha ni fyinja kalongo na fibhili (12). Bhwo shaabhoneka shooshi isho, abhapaapi bhaake na bhandu bhaabho bhakabhaapo pala bhakaswigha leka.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Po uYeesu akabhakaanisha ngaani ukuti manye bhamubhuulaghe umundu naayumo, soona akabhabhuula ukuti bhamupe umulindu yula ifindu ukuti alye.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.