João 11
ULwitikano uLupya (NDH) vs ARIB
1 Akabhaakwo umundu yumo yuuyo ingamu yaake akabha ghwi Laasalo. ULaasalo akabha mubhine. Umundu uyo akiikalagha mu kaaya aka Bheetaniya pamupeene na bhalumbu bhaake uMaliiya nu Maalita.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 UMaliiya uyo yuuyo umukulu ghwake uLaasalo akabha mubhine, ghwe yuuyo akamusululila uMalafyale inyemba isha kunuukila nu kumupuupula ulufumbi mu tulundi ni chingʼwili chaake.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Po uMaliiya nu Maalita bhakatuma indumi kwa Yeesu bhakati, “Ghwe Malafyale, tukukubhuula ukuti umumanyani ghwako uLaasalo mubhine.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Bhwo uYeesu aapokeela indumi iyo, akayugha akati, “Ubhubhine ubhwo bhutaa bhwa kumughogha uLaasalo, loole bhwa kulangisha ubhukulumba ubhwa Chaala nu kuti une ni Mwana ghwake imbaalighwange na bhandu ukughendela ubhubhine ubhwo.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 UYeesu akabhasaaghilagha leka uMaalita na bhoghwamwabho uMaliiya nu Laasalo.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Bhwo uYeesu aapulika ukuti uLaasalo mubhine, amashiku mabhili ghakakinda bhwo akaali ali pabhuyo bhula bhula paapo akabha.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Po bhwo amashiku mabhili agho ghaakinda, uYeesu akabhabhuula abhamanyili bhaake akati, “Tubhuuke soona mu chiisu icha Yuteeya.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Abhamanyili bhaake bhakamwamula bhakati, “Ghwe Mumanyishi, luluulushe abhalongoshi abha Bhayuuta bhaalondagha ukukukoma na mayondo ukuti ufwe, kali, kooni kulonda ukubhuuka soona ku Yuteeya?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 UYeesu akabhaamula akati, “Kali, umuusi ghutali ni isala kalongo na shibhili (12)? Linga umundu akughenda mu kabhalilo ako, atabhaghiile ukwipuutula akalundi kaake paapo ubhwelu bhukumwafwa ukutesha utundu twoshi utwa pa chiisu ichi.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Loole umundu yuuyo akughenda pabhushiku, abhaghiile ukwipuutula paapo ubhwelu ubhwa kumwafwa ukutesha akiisa bhutaliipo.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Bhwo uYeesu aayugha isho, akeendelela ukubhabhuula abhamanyili bhaake akati, “Umumanyani ghwitu uLaasalo apitiile, loole indiimbuuke pakumulamusha.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Po abhamanyili bhaake bhakamwamula bhakati, “Ghwe Malafyale, linga apitiile, indialamushe nu kupola.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 UYeesu panu akayughagha ukuti uLaasalo aafwa, loole abhamanyili bhaake bhakiinongʼonagha ukuti akayughagha ukuti uLaasalo aghonite utulo.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Po uYeesu akabhabhuula pabhwelu abhamanyili bhaake akati, “ULaasalo aafwa.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Loole une naasekela ku nongwa yiinyu paapo indaaliikwo bhwo uLaasalo akufwa ukuti muunyiitike ngaani. Po isagha, tubhuuke kukwake.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Umumanyili yumo uToomasi yuuyo bhakamwitishanga ingamu iya Mbasa, akabhabhuula abhamanyili abhanine akati, “Tubhuuke nuutwe ukuti tuye tufwe pamupeene nu Yeesu.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Po bhwo uYeesu aafika mu chiisu icha Yuteeya mu kaaya aka Bheetaniya, akaagha uLaasalo aamala amashiku manna mu ipumba ukufuma muumwo bhakamushiilila.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Akaaya aka Bheetaniya kakabha isa ikilomiita shitatuushe ukufuma mu kaaya aka Yelusaleemu.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 ABhayuuta abhingi ukufuma mu chiisu icha Yuteeya bhakabha bhiisile ku Bheetaniya pakubhasubhaasha uMaalita nu Maliiya ku nongwa iya kufwilighwa nu mukulu ghwabho uLaasalo.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Bhwo abhandu bhaamubhuula uMaalita ukuti uYeesu ali mu sila akwisa, akafuma kuuse nu kubhuuka pakumupokeela, loole uMaliiya akashaala mu nyumba.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Bhwo uMaalita aakomaana nu Yeesu, akamubhuula akati, “Ghwe Malafyale, linga ukabhangaapo panu, umukulu ghwangu ngali atafwile.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Loole poope imeenye ukuti uChaala indiakupe kooshi kaako indiumusuume.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Po uYeesu akamwamula uMaalita akati, “Umukulu ghwako uLaasalo indiashuuke nu kubha mwumi soona.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 UMaalita akamwamula uYeesu akati, “Ghwe Malafyale, ishimeenye ukuti indiakashuuke nu kubha mwumi soona pi ishiku ilya bhumalilo ubhwa chiisu ichi, ishiku liilyo uChaala indiakabhashuushe abhafwe bhooshi.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 UYeesu akamwamula uMaalita akati, “Une neene ingubhashuusha abhandu ukuti bhabhe bhuumi soona. Umundu ghweshi yuuyo akuunyiitika une nalinga afwe pa chiisu ichi, indieendelelaghe ukubha mwumi.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ghwepe umundu yuuyo mwumi, soona akuunyiitika une ataaakafwe naalumo. Ghwe Maalita, kali, kushiitika isho naayugha?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 UMaalita akamwamula uYeesu akati, “Nalooli Malafyale, niitika ukuti ughwe ghwe Mesiiya, uMwana ughwa Chaala, ghweghwe twakulindililagha ukuti kwisa pa chiisu ichi ukufuma kwa Chaala.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Bhwo uMaalita aayugha nu Yeesu, akabhuuka kukaaya kaabho. Bhwo aafika, akamwitisha umunungʼuna ghwake uMaliiya ku bhushiifu, akamubhuula akati, “UMumanyishi ghwitu ali kula, akukwitisha.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Bhwo uMaliiya aapulika isho, akanyatuka lubhilo nu kubhuuka kuukwo uYeesu akabha.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 UYeesu akabha akaali atiingiile mu kaaya aka Bheetaniya, loole akabha ali pabhuyo paapo uMaalita akaya aamupokeela.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Bhwo abhandu bhala bhaabho bhakamusubhaashanga uMaliiya mu nyumba bhaamubhona akunyatuka nu kufuma kuuse, po bhakaanda ukumukonga paapo bhakiinongʼonagha ukuti uMaliiya aabhuuka ku ipumba kula pakulila.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Bhwo uMaliiya aafika pabhuyo paapo uYeesu akabha, akafughamila mu tulundi twake bhwo akulila, akamubhuula akati, “Ghwe Malafyale, linga ukabhangaapo panu, umukulu ghwangu ngali atafwile.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Po bhwo uYeesu aamubhona uMaliiya akulila na Bhayuuta bhaabho bhiisa naghwe bhoope bhakulila, akalabha leka mu ndumbula yaake.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Po uYeesu akabhabhuusha akati, “Kali, mwamushiilite kuughu uLaasalo?” Bhakamwamula bhakati, “Ghwe Malafyale, tubhuuke tukulangishe paapo twamushiilite.”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 UYeesu akalila.
35 Jesus chorou.
36 Po aBhayuuta abho bhaabho bhakiisa ku ifwa bhakayugha bhakati, “Tesha muumwo uYeesu aamughaniile uLaasalo!”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Loole bhamu bhakayugha bhakati, “Umundu uyu ghwe yuuyo akamuposha umufwamaaso ukuti ateshange, po kali, kooni ataabhombagha shimo ukuti uLaasalo manye afwe?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Bhwo uYeesu akaali akulabha soona mu ndumbula yaake, akafika pi ipumba paapo bhakamushiila uLaasalo. Ipumba lila likabha mbako liilyo bhakalyifunikila ni iyondo ikulu ku mulyango.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 UYeesu akabhabhuula abhandu bhaabho bhakabhaapo pala akati, “Libhungunie iyondo ilyo ku mulyango.” UMaalita akamwamula uYeesu akati, “Ghwe Malafyale, ku kabhalilo aka umufimba ghwake indighwande ukunuuka paapo ghaakinda amashiku manna ukufuma muumwo twamushiiliile.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 UYeesu akamwamula uMaalita akati, “Une ingubhuulite ukuti linga kwitika, indiughabhone amaka amakulu agha Chaala muumwo ghabheeliile.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Po abhandu bhaabho bhakabhaapo pala, bhakalibhungunia iyondo lila liilyo likabha ku mulyango. UYeesu akatesha kumwanya, akiipuuta kwa Chaala akati, “Ghwe Taata, ingukupaalisha paapo ghwashipokeela inyipuuto shangu.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Imeenye ukuti linga ingukusuuma, kuumbulikagha akabhalilo kooshi, loole inguyugha ishi ku nongwa iya chilundilo icha bhandu abha bhaliipo panu ukuti bhiitike ukuti ghweghwe ghuundumite.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Bhwo uYeesu aayugha isho, akiitisha ku ishu ilya pamwanya akati, “Ghwe Laasalo, fuma kuuse!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Po uLaasalo yuuyo aafwile, akafuma mu ipumba bhwo utulundi nu tukono twake tuniembetelele nu mwenda ghuughwo bhakamushiilila. Soona akabha ni chitambaala chiicho bhakamwifunika ku maaso. UYeesu akabhabhuula abhandu bhala akati, “Mwabhule imyenda iyo nu kumuleka abhuukaghe.” ULaasalo akufuma mu ipumba|src="CN01769C.TIF" size="col" ref="11:44"
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Bhwo aBhayuuta abhingi bhaabho bhakiisa pakumusubhaasha uMaliiya bhaashibhona shiisho uYeesu akashibhomba, bhakamwitika.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Loole aBhayuuta bhamu bhakabhuuka ku Bhafalisaayi nu kubhabhuula shiisho uYeesu akashibhomba.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Po abhosongo abha bhapuuti na Bhafalisaayi bhakabhungaana pa lukomaano ulwa Libhalaasa ilya Bhayuuta, bhakabhuusania bheene-bheene bhakati, “Kali, tubhombe kooni? Paapo umundu uyu akubhomba ifyika ifyingi.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Linga twamulekaashe ukuti abhombaghe ifyika ifyo, abhandu bhooshi indibhamwitike ukuti ghwi Kilisiti. Linga bhaamwitika nu kumukonga, aBhalooma indibhiise pakukomania ichiisu chiitu ni Nyumba iya Chaala.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Po yumo mu bhosongo abho yuuyo ingamu yaake akabha ghwi Kayaafa, yuuyo akabha mupuuti usongo ichinja icho, akayugha akati, “Umwe mutashimeenye shiisho mukuyugha!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Kali, mutakumanya ukuti kaali kiisa ukuti umundu yumo afwe ku nongwa iya bhandu bhooshi ukukinda ukuti ichiisu chooshi chipyutighwe?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 UKayaafa atakayugha isho ku bhwighane bhwake mwene. Loole ku nongwa iya kuti akabha mupuuti usongo mu chinja icho, akasololagha ukuti uYeesu indiafwe ku nongwa iya Bhayuuta.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Soona, uYeesu ataaafwe ku nongwa iya Bhayuuta bheene, loole na ku nongwa iya kubhabhungaania abhandu abha Chaala bhaabho bhanyambaanite ukuti bhabhange pamupeene.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Po ukufuma ishiku ilyo, abhalongoshi abha Bhayuuta bhakaanda ukwinongʼona isila iya kumughogha uYeesu.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Ku nongwa iyo, uYeesu akaleka ukughenda pabhwelu mu kaaya aka Yuteeya, po akatiila nu kubhuuka kupiipi nu lungalangala, mu kaaya aka Efulayimu nu kwikala kula kula pamupeene na bhamanyili bhaake.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Ichaaka icha Bhayuuta icha Pasaka chikabha chaapalamila. Po abhandu abhingi bhakafuma mu twaya twabho ukubhuuka ku Yelusaleemu ukuti bhiiyeelufye bhwo ichaaka chikaali ukufika.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Po bhakeendelela ukumulonda uYeesu. Bhwo bhabhungaanite pamupeene mu lupaso ulwa Nyumba iya Chaala, bhakaanda ukubhuusania bheene-bheene bhakati, “Kali, umwe mukwinongʼona bhuleele? Kali, umundu uyo indiiise ku chaaka pamu ataaiise?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Abhosongo abha bhapuuti na Bhafalisaayi bhakabha bhalaghiile ukuti umundu ghweshi yuuyo aamanya kuukwo uYeesu ali, abhuuke nu kubhabhuula ukuti bhamukole.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.