Romanos 3

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Amo̱ e̱ gye̱ ane̱ŋ fe̱raa, nte̱tɔ ke̱tɔ timaa ne̱ Yudaa awuye de bo̱ kyo̱ŋ ase̱sɛ laŋgyaŋ? Bamo̱ atwe̱e̱tu ke̱te̱ŋŋe̱‑ɔ de bamo̱ to̱nɔ aaa?
1 Em que, então, se avantaja o judeu? Ou qual é a utilidade da circuncisão?
2 Kase̱ŋtiŋ, Yudaa awuye‑o a nya ŋyure kyo̱ŋ se̱sɛ ke̱maa. Ke̱tɔ gye̱ŋkpɛɛsɛ ne̱ baa nya‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a sa ne̱ baa ŋu mò̱ mfɛɛre̱.
2 Muita, em todos os aspectos. Principalmente porque lhes foram confiados os oráculos de Deus.
3 Amo̱se̱‑ɔ, amɔ Yudaa awuye‑o bo̱ko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gya mò̱ kanɔ‑ɔ se̱ aaa? Kase̱ŋtiŋ fe̱raa, bo̱ko̱ bo̱‑rɔ. Ane̱ŋ se̱‑ɔ, amo̱‑ɔ a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ maa lɛɛ waa ke̱tɔ timaa ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ waa a ɔ sa bamo̱‑ɔ ɔɔɔ?
3 Mas então! Se alguns deles não foram fiéis, acaso a sua infidelidade destruirá a fidelidade de Deus?
4 Daabii daa! Hare̱e̱ se̱sɛ ke̱maa e̱ gye̱ ɔye̱bapo̱ gbaa, Wuribware̱ fe̱raa de kase̱ŋtiŋ saŋ ke̱maa. Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Deefid a kyo̱rɛɛ Wuribware̱ kuŋu si ase̱ŋ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
4 De modo algum. Porque Deus há de ser reconhecido como veraz, e todo homem como mentiroso, segundo está escrito: Assim, serás reconhecido justo nas tuas palavras e vencerás, quando julgares {Sl 50,6}.
5 Mbe̱yɔmɔ, nsaŋse̱ ɔko̱ i gyiiri Wuribware̱ ikii fe̱yɛ ane̱ dimaadi bo̱ro̱kɔɔne̱ e̱ kaapo̱ dame̱naŋsɛ fe̱yɛ Wuribware̱ kpeŋ e̱ gye̱ otimaa, ne̱ ase̱sɛ pɛɛɛ gye̱ e̱bɔye̱ awaapo̱ Wuribware̱ ase̱. Amo̱ fe̱raa, ɔ yɛ, Wuribware̱ ya kperi bamo̱ e̱bɔye̱ se̱ gyiiri bamo̱ ke̱se̱bɔ, ɔ mo̱ŋ waa nɛɛnɛɛ.
5 Portanto, se a nossa injustiça realça a justiça de Deus, que diremos então? Para falar como os homens: não é injusto Deus quando descarrega a sua cólera?
6 Amaa se̱sɛ maa taare̱ a ɔ tɔwe̱ ane̱ŋ. Ne̱ Wuribware̱ e̱ mo̱ŋ gye̱ otimaa ne̱e̱, weetee e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ ɔ taare̱ a ɔ waa na o gyi kaye̱ mɔ‑rɔ ase̱sɛ ase̱ŋ nɛɛnɛɛ‑ɔ ne̱e̱?
6 Certo que não! De outra maneira, como julgaria Deus o mundo?
7 Ane̱ŋ a se̱sɛ‑ɔ be̱e̱ ɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱ kaye̱ba ne̱ n de‑o e̱ sa ne̱ ba ŋu fe̱yɛ Wuribware̱ wo̱re̱ dooo e̱ gye̱ kase̱ŋtiŋ wuye, ne̱ ka sa ne̱ ɔ nya ke̱dabe̱ na wuraa, ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ Wuribware̱ be̱e̱ o bu mo̱ ke̱pɔ fe̱yɛ n gye̱ ɔbɔye̱waapo̱?
7 Mas, se a verdade de Deus brilha ainda mais para a sua glória por minha mentira, por que serei eu ainda julgado pecador?
8 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ m ma waa bɔye̱, na ase̱sɛ nya ŋu fe̱yɛ Wuribware̱ gye̱ otimaa?” Ase̱sɛ ko̱ bo̱‑rɔ ne̱ baa saare̱ mo̱ po̱rɔ mo̱ fe̱yɛ mo̱ a tɔwe̱ ane̱ŋ a ase̱ŋ mɔ. Ba ba aye̱ba ne̱e̱. A bware fe̱yɛ Wuribware̱ gyiiri ane̱ŋ a ase̱sɛ amo̱ ke̱se̱bɔ.
8 Então, por que não faríamos o mal para que dele venha o bem, expressão que os caluniadores, falsamente, nos atribuem? É justo que estes tais sejam condenados.
9 To, amɔ ŋ yɛ Yudaa awuye‑o ase̱ŋ bɔ bo̱ko̱ lee ne̱e̱ bɛɛɛ? Daabii! N gye̱ ane̱ŋ ne̱e̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ a kyɔ kaapo̱ mo̱ne̱ ane̱ŋ ne̱ e̱bɔye̱ de Yudaa awuye‑o fɔŋfɔŋ na bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o si ke̱yaale̱ŋ‑ɔ.
9 E então? Avantajamo-nos a eles? De maneira alguma. Pois já demonstramos que judeus e gregos estão todos sob o domínio do pecado, como está escrito:
10 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
10 Não há nenhum justo, não há sequer um.
11 Ɔko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ o nu ase̱ŋ kaase̱.
11 Não há um só que tenha inteligência, um só que busque a Deus.
12 Bamo̱ pɛɛɛ mo̱ŋ de kase̱ŋtiŋ,
12 Extraviaram-se todos e todos se perverteram. Não há quem faça o bem, não há sequer um {Sl 13,lss}.
13 “Bamo̱ ase̱ŋ tɔwe̱sɛ ke̱maa gye̱ kanɔte̱ŋ ne̱ ka mɔɔ‑ɔ.
13 A sua garganta é um sepulcro aberto; com as suas línguas enganam; veneno de áspide está debaixo dos seus lábios {Sl 5,10; 139,4}.
14 “Bamo̱ nnɔ e̱ lo̱ŋ ase̱sɛ,
14 A sua boca está cheia de maldição e amargar {Sl 9,28}.
15 “Bo̱ bo̱ saa na ase̱sɛ ne̱ baa gyi ke̱be̱ŋ‑ɔ ke̱mɔɔ.
15 Os seus pés são velozes para derramar sangue.
16 Bamo̱ e̱nare̱kpa pɛɛɛ‑rɔ tɔnye̱ra dooo ne̱e̱.
16 Há destruição e ruína nos seus caminhos,
17 Bo̱ mo̱ŋ nyi kaye̱e̱yuri a e̱kpa‑ɔ.”
17 e não conhecem o caminho da paz {Is 59,7s}.
18 “Bo̱ mo̱ŋ lɛɛ bo̱ de Wuribware̱ bo̱ te̱e̱ sɛye̱,
18 Não há temor a Deus diante dos seus olhos {Sl 35,2}.
19 Mbe̱yɔmɔ, ane̱ a ŋu ase̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a mbraa‑ɔ a tɔwe̱‑ɔ. M po̱rɔ bamo̱ ne̱ bo̱ yɛ bo̱ gya mmo̱ se̱‑ɔ fe̱yɛ baa waa e̱bɔye̱, ne̱ bo̱ mo̱ŋ de kanɔ yaye̱sɛ. Kase̱ŋtiŋ si, kaye̱‑rɔ pɛɛɛ ɔko̱ maa taare̱ a o lee Wuribware̱ kanɔ fe̱yɛ ɔ gya mò̱ mbraa‑ɔ se̱ nɛɛnɛɛ.
19 Ora, sabemos que tudo o que diz a lei, di-lo aos que estão sujeitos à lei, para que toda boca fique fechada e que o mundo inteiro seja reconhecido culpado diante de Deus:
20 Ɔko̱ ya tɔwe̱ fe̱yɛ, ane̱ŋ ne̱ ɔ gya Wuribware̱ a mbraa‑ɔ se̱‑ɔ ɔ gye̱ se̱sɛ timaa, amɔ ɔ ba aye̱ba ne̱e̱. A le̱e̱ fe̱yɛ mbraa‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ n sa ne̱ se̱sɛ dimaadi i ŋu fe̱yɛ ɔ waa bɔye̱ saŋ ke̱maa.
20 Porquanto pela observância da lei nenhum homem será justificado diante dele, porque a lei se limita a dar o conhecimento do pecado.
21 Amaa ŋkee fe̱raa Wuribware̱ a lee ane̱ŋ ne̱ ɔ waa ase̱sɛ na bo̱ kii ase̱sɛ timaa mò̱ ase̱‑ɔ bo̱ kaapo̱ ane̱. Hare̱e̱ abware̱se̱ŋ a wo̱re̱‑ɔ‑rɔ, mò̱ mbraa‑ɔ na akyaamɛɛ ne̱ baa dɛɛ kye̱na‑ɔ a tɔwe̱ amo̱ ase̱ŋ‑ɔ gbaa ooo, n gye̱ mò̱ mbraa‑ɔ ne̱ o de ɔ waa amo̱‑ɔ.
21 Mas, agora, sem o concurso da lei, manifestou-se a justiça de Deus, atestada pela lei e pelos profetas.
22 — ausente —
22 Esta é a a justiça de Deus pela fé em Jesus Cristo, para todos os fiéis {pois não há distinção;
23 — ausente —
23 com efeito, todos pecaram e todos estão privados da glória de Deus},
24 — ausente —
24 e são justificados gratuitamente por sua graça; tal é a obra da redenção, realizada em Jesus Cristo.
25 — ausente —
25 Deus o destinou para ser, pelo seu sangue, vítima de propiciação mediante a fé. Assim, ele manifesta a sua justiça; porque no tempo de sua paciência, ele havia deixado sem castigo os pecados anteriores.
26 — ausente —
26 Assim, digo eu, ele manifesta a sua justiça no tempo presente, exercendo a justiça e justificando aquele que tem fé em Jesus.
27 — ausente —
27 Onde está, portanto, o motivo de se gloriar? Foi eliminado. Por qual lei? Pela das obras? Não, mas pela lei da fé.
28 — ausente —
28 Porque julgamos que o homem é justificado pela fé, sem as observâncias da lei.
29 — ausente —
29 Ou Deus só o é dos judeus? Não é também Deus dos pagãos? Sim, ele o é também dos pagãos.
30 — ausente —
30 Porque não há mais que um só Deus, o qual justificará pela fé os circuncisos e, também pela fé, os incircuncisos.
31 Amɔ Yeesuu ko̱kɔɔre̱gyi mɔ yɛ ane̱ ma lɛɛ gya Wuribware̱ a mbraa‑ɔ se̱ ne̱e̱ e̱e̱e̱? Daabii! Ane̱ saŋ ane̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ mò̱ mbraa‑ɔ bware.
31 Destruímos então a lei pela fé? De modo algum. Pelo contrário, damos-lhe toda a sua força.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.