Romanos 3
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB
1 Amo̱ e̱ gye̱ ane̱ŋ fe̱raa, nte̱tɔ ke̱tɔ timaa ne̱ Yudaa awuye de bo̱ kyo̱ŋ ase̱sɛ laŋgyaŋ? Bamo̱ atwe̱e̱tu ke̱te̱ŋŋe̱‑ɔ de bamo̱ to̱nɔ aaa?
1 Que vantagem, pois, tem o judeu? ou qual a utilidade da circuncisão?
2 Kase̱ŋtiŋ, Yudaa awuye‑o a nya ŋyure kyo̱ŋ se̱sɛ ke̱maa. Ke̱tɔ gye̱ŋkpɛɛsɛ ne̱ baa nya‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a sa ne̱ baa ŋu mò̱ mfɛɛre̱.
2 Muita, em todo sentido; primeiramente, porque lhe foram confiados os oráculos de Deus.
3 Amo̱se̱‑ɔ, amɔ Yudaa awuye‑o bo̱ko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gya mò̱ kanɔ‑ɔ se̱ aaa? Kase̱ŋtiŋ fe̱raa, bo̱ko̱ bo̱‑rɔ. Ane̱ŋ se̱‑ɔ, amo̱‑ɔ a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ maa lɛɛ waa ke̱tɔ timaa ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ waa a ɔ sa bamo̱‑ɔ ɔɔɔ?
3 Pois quê? Se alguns foram infiéis, porventura a sua infidelidade anulará a fidelidade de Deus?
4 Daabii daa! Hare̱e̱ se̱sɛ ke̱maa e̱ gye̱ ɔye̱bapo̱ gbaa, Wuribware̱ fe̱raa de kase̱ŋtiŋ saŋ ke̱maa. Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Deefid a kyo̱rɛɛ Wuribware̱ kuŋu si ase̱ŋ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
4 De modo nenhum; antes seja Deus verdadeiro, e todo homem mentiroso; como está escrito: Para que sejas justificado em tuas palavras, e venças quando fores julgado.
5 Mbe̱yɔmɔ, nsaŋse̱ ɔko̱ i gyiiri Wuribware̱ ikii fe̱yɛ ane̱ dimaadi bo̱ro̱kɔɔne̱ e̱ kaapo̱ dame̱naŋsɛ fe̱yɛ Wuribware̱ kpeŋ e̱ gye̱ otimaa, ne̱ ase̱sɛ pɛɛɛ gye̱ e̱bɔye̱ awaapo̱ Wuribware̱ ase̱. Amo̱ fe̱raa, ɔ yɛ, Wuribware̱ ya kperi bamo̱ e̱bɔye̱ se̱ gyiiri bamo̱ ke̱se̱bɔ, ɔ mo̱ŋ waa nɛɛnɛɛ.
5 E, se a nossa injustiça prova a justiça de Deus, que diremos? Acaso Deus, que castiga com ira, é injusto? {Falo como homem.}
6 Amaa se̱sɛ maa taare̱ a ɔ tɔwe̱ ane̱ŋ. Ne̱ Wuribware̱ e̱ mo̱ŋ gye̱ otimaa ne̱e̱, weetee e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ ɔ taare̱ a ɔ waa na o gyi kaye̱ mɔ‑rɔ ase̱sɛ ase̱ŋ nɛɛnɛɛ‑ɔ ne̱e̱?
6 De modo nenhum; do contrário, como julgará Deus o mundo?
7 Ane̱ŋ a se̱sɛ‑ɔ be̱e̱ ɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱ kaye̱ba ne̱ n de‑o e̱ sa ne̱ ba ŋu fe̱yɛ Wuribware̱ wo̱re̱ dooo e̱ gye̱ kase̱ŋtiŋ wuye, ne̱ ka sa ne̱ ɔ nya ke̱dabe̱ na wuraa, ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ Wuribware̱ be̱e̱ o bu mo̱ ke̱pɔ fe̱yɛ n gye̱ ɔbɔye̱waapo̱?
7 Mas, se pela minha mentira abundou mais a verdade de Deus para sua glória, por que sou eu ainda julgado como pecador?
8 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ m ma waa bɔye̱, na ase̱sɛ nya ŋu fe̱yɛ Wuribware̱ gye̱ otimaa?” Ase̱sɛ ko̱ bo̱‑rɔ ne̱ baa saare̱ mo̱ po̱rɔ mo̱ fe̱yɛ mo̱ a tɔwe̱ ane̱ŋ a ase̱ŋ mɔ. Ba ba aye̱ba ne̱e̱. A bware fe̱yɛ Wuribware̱ gyiiri ane̱ŋ a ase̱sɛ amo̱ ke̱se̱bɔ.
8 E por que não dizemos: Façamos o mal para que venha o bem?-como alguns caluniosamente afirmam que dizemos; a condenação dos quais é justa.
9 To, amɔ ŋ yɛ Yudaa awuye‑o ase̱ŋ bɔ bo̱ko̱ lee ne̱e̱ bɛɛɛ? Daabii! N gye̱ ane̱ŋ ne̱e̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ a kyɔ kaapo̱ mo̱ne̱ ane̱ŋ ne̱ e̱bɔye̱ de Yudaa awuye‑o fɔŋfɔŋ na bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o si ke̱yaale̱ŋ‑ɔ.
9 Pois quê? Somos melhores do que eles? De maneira nenhuma, pois já demonstramos que, tanto judeus como gregos, todos estão debaixo do pecado;
10 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
10 como está escrito: Não há justo, nem sequer um.
11 Ɔko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ o nu ase̱ŋ kaase̱.
11 Não há quem entenda; não há quem busque a Deus.
12 Bamo̱ pɛɛɛ mo̱ŋ de kase̱ŋtiŋ,
12 Todos se extraviaram; juntamente se fizeram inúteis. Não há quem faça o bem, não há nem um só.
13 “Bamo̱ ase̱ŋ tɔwe̱sɛ ke̱maa gye̱ kanɔte̱ŋ ne̱ ka mɔɔ‑ɔ.
13 A sua garganta é um sepulcro aberto; com as suas línguas tratam enganosamente; peçonha de áspides está debaixo dos seus lábios;
14 “Bamo̱ nnɔ e̱ lo̱ŋ ase̱sɛ,
14 a sua boca está cheia de maldição e amargura.
15 “Bo̱ bo̱ saa na ase̱sɛ ne̱ baa gyi ke̱be̱ŋ‑ɔ ke̱mɔɔ.
15 Os seus pés são ligeiros para derramar sangue.
16 Bamo̱ e̱nare̱kpa pɛɛɛ‑rɔ tɔnye̱ra dooo ne̱e̱.
16 Nos seus caminhos há destruição e miséria;
17 Bo̱ mo̱ŋ nyi kaye̱e̱yuri a e̱kpa‑ɔ.”
17 e não conheceram o caminho da paz.
18 “Bo̱ mo̱ŋ lɛɛ bo̱ de Wuribware̱ bo̱ te̱e̱ sɛye̱,
18 Não há temor de Deus diante dos seus olhos.
19 Mbe̱yɔmɔ, ane̱ a ŋu ase̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a mbraa‑ɔ a tɔwe̱‑ɔ. M po̱rɔ bamo̱ ne̱ bo̱ yɛ bo̱ gya mmo̱ se̱‑ɔ fe̱yɛ baa waa e̱bɔye̱, ne̱ bo̱ mo̱ŋ de kanɔ yaye̱sɛ. Kase̱ŋtiŋ si, kaye̱‑rɔ pɛɛɛ ɔko̱ maa taare̱ a o lee Wuribware̱ kanɔ fe̱yɛ ɔ gya mò̱ mbraa‑ɔ se̱ nɛɛnɛɛ.
19 Ora, nós sabemos que tudo o que a lei diz, aos que estão debaixo da lei o diz, para que se cale toda boca e todo o mundo fique sujeito ao juízo de Deus;
20 Ɔko̱ ya tɔwe̱ fe̱yɛ, ane̱ŋ ne̱ ɔ gya Wuribware̱ a mbraa‑ɔ se̱‑ɔ ɔ gye̱ se̱sɛ timaa, amɔ ɔ ba aye̱ba ne̱e̱. A le̱e̱ fe̱yɛ mbraa‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ n sa ne̱ se̱sɛ dimaadi i ŋu fe̱yɛ ɔ waa bɔye̱ saŋ ke̱maa.
20 porquanto pelas obras da lei nenhum homem será justificado diante dele; pois o que vem pela lei é o pleno conhecimento do pecado.
21 Amaa ŋkee fe̱raa Wuribware̱ a lee ane̱ŋ ne̱ ɔ waa ase̱sɛ na bo̱ kii ase̱sɛ timaa mò̱ ase̱‑ɔ bo̱ kaapo̱ ane̱. Hare̱e̱ abware̱se̱ŋ a wo̱re̱‑ɔ‑rɔ, mò̱ mbraa‑ɔ na akyaamɛɛ ne̱ baa dɛɛ kye̱na‑ɔ a tɔwe̱ amo̱ ase̱ŋ‑ɔ gbaa ooo, n gye̱ mò̱ mbraa‑ɔ ne̱ o de ɔ waa amo̱‑ɔ.
21 Mas agora, sem lei, tem-se manifestado a justiça de Deus, que é atestada pela lei e pelos profetas;
22 — ausente —
22 isto é, a justiça de Deus pela fé em Jesus Cristo para todos os que crêem; pois não há distinção.
23 — ausente —
23 Porque todos pecaram e destituídos estão da glória de Deus;
24 — ausente —
24 sendo justificados gratuitamente pela sua graça, mediante a redenção que há em Cristo Jesus,
25 — ausente —
25 ao qual Deus propôs como propiciação, pela fé, no seu sangue, para demonstração da sua justiça por ter ele na sua paciência, deixado de lado os delitos outrora cometidos;
26 — ausente —
26 para demonstração da sua justiça neste tempo presente, para que ele seja justo e também justificador daquele que tem fé em Jesus.
27 — ausente —
27 Onde está logo a jactância? Foi excluída. Por que lei? Das obras? Não; mas pela lei da fé.
28 — ausente —
28 concluímos pois que o homem é justificado pela fé sem as obras da lei.
29 — ausente —
29 É porventura Deus somente dos judeus? Não é também dos gentios? Também dos gentios, certamente,
30 — ausente —
30 se é que Deus é um só, que pela fé há de justificar a circuncisão, e também por meio da fé a incircuncisão.
31 Amɔ Yeesuu ko̱kɔɔre̱gyi mɔ yɛ ane̱ ma lɛɛ gya Wuribware̱ a mbraa‑ɔ se̱ ne̱e̱ e̱e̱e̱? Daabii! Ane̱ saŋ ane̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ mò̱ mbraa‑ɔ bware.
31 Anulamos, pois, a lei pela fé? De modo nenhum; antes estabelecemos a lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.