Romanos 3
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVT
1 Amo̱ e̱ gye̱ ane̱ŋ fe̱raa, nte̱tɔ ke̱tɔ timaa ne̱ Yudaa awuye de bo̱ kyo̱ŋ ase̱sɛ laŋgyaŋ? Bamo̱ atwe̱e̱tu ke̱te̱ŋŋe̱‑ɔ de bamo̱ to̱nɔ aaa?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? A circuncisão tem algum valor?
2 Kase̱ŋtiŋ, Yudaa awuye‑o a nya ŋyure kyo̱ŋ se̱sɛ ke̱maa. Ke̱tɔ gye̱ŋkpɛɛsɛ ne̱ baa nya‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a sa ne̱ baa ŋu mò̱ mfɛɛre̱.
2 Sim, há muitos benefícios. Em primeiro lugar, aos judeus foi confiada toda a revelação de Deus.
3 Amo̱se̱‑ɔ, amɔ Yudaa awuye‑o bo̱ko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gya mò̱ kanɔ‑ɔ se̱ aaa? Kase̱ŋtiŋ fe̱raa, bo̱ko̱ bo̱‑rɔ. Ane̱ŋ se̱‑ɔ, amo̱‑ɔ a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ maa lɛɛ waa ke̱tɔ timaa ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ waa a ɔ sa bamo̱‑ɔ ɔɔɔ?
3 É verdade que alguns deles foram infiéis, mas isso significa que Deus será infiel?
4 Daabii daa! Hare̱e̱ se̱sɛ ke̱maa e̱ gye̱ ɔye̱bapo̱ gbaa, Wuribware̱ fe̱raa de kase̱ŋtiŋ saŋ ke̱maa. Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Deefid a kyo̱rɛɛ Wuribware̱ kuŋu si ase̱ŋ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
4 De maneira nenhuma! Ainda que todos sejam mentirosos, Deus é verdadeiro. E as Escrituras dizem a seu respeito: “Será provado que tens razão no que dizes, e ganharás tua causa no juízo”.
5 Mbe̱yɔmɔ, nsaŋse̱ ɔko̱ i gyiiri Wuribware̱ ikii fe̱yɛ ane̱ dimaadi bo̱ro̱kɔɔne̱ e̱ kaapo̱ dame̱naŋsɛ fe̱yɛ Wuribware̱ kpeŋ e̱ gye̱ otimaa, ne̱ ase̱sɛ pɛɛɛ gye̱ e̱bɔye̱ awaapo̱ Wuribware̱ ase̱. Amo̱ fe̱raa, ɔ yɛ, Wuribware̱ ya kperi bamo̱ e̱bɔye̱ se̱ gyiiri bamo̱ ke̱se̱bɔ, ɔ mo̱ŋ waa nɛɛnɛɛ.
5 Alguém poderia dizer: “Mas nosso pecado não cumpre um bom propósito, ajudando os outros a verem como Deus é justo? Não é uma injustiça, portanto, Deus nos castigar?”. (Estou seguindo o ponto de vista humano.)
6 Amaa se̱sɛ maa taare̱ a ɔ tɔwe̱ ane̱ŋ. Ne̱ Wuribware̱ e̱ mo̱ŋ gye̱ otimaa ne̱e̱, weetee e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ ɔ taare̱ a ɔ waa na o gyi kaye̱ mɔ‑rɔ ase̱sɛ ase̱ŋ nɛɛnɛɛ‑ɔ ne̱e̱?
6 Claro que não! Se fosse assim, como Deus poderia julgar o mundo?
7 Ane̱ŋ a se̱sɛ‑ɔ be̱e̱ ɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱ kaye̱ba ne̱ n de‑o e̱ sa ne̱ ba ŋu fe̱yɛ Wuribware̱ wo̱re̱ dooo e̱ gye̱ kase̱ŋtiŋ wuye, ne̱ ka sa ne̱ ɔ nya ke̱dabe̱ na wuraa, ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ Wuribware̱ be̱e̱ o bu mo̱ ke̱pɔ fe̱yɛ n gye̱ ɔbɔye̱waapo̱?
7 Alguém poderia argumentar, ainda: “Mas por que Deus me condena como pecador se minha mentira ressalta sua verdade e lhe traz mais glória?”.
8 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ m ma waa bɔye̱, na ase̱sɛ nya ŋu fe̱yɛ Wuribware̱ gye̱ otimaa?” Ase̱sɛ ko̱ bo̱‑rɔ ne̱ baa saare̱ mo̱ po̱rɔ mo̱ fe̱yɛ mo̱ a tɔwe̱ ane̱ŋ a ase̱ŋ mɔ. Ba ba aye̱ba ne̱e̱. A bware fe̱yɛ Wuribware̱ gyiiri ane̱ŋ a ase̱sɛ amo̱ ke̱se̱bɔ.
8 E alguns até nos difamam, afirmando que dizemos: “Quanto mais pecarmos, melhor!”. Quem diz essas coisas merece condenação.
9 To, amɔ ŋ yɛ Yudaa awuye‑o ase̱ŋ bɔ bo̱ko̱ lee ne̱e̱ bɛɛɛ? Daabii! N gye̱ ane̱ŋ ne̱e̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ a kyɔ kaapo̱ mo̱ne̱ ane̱ŋ ne̱ e̱bɔye̱ de Yudaa awuye‑o fɔŋfɔŋ na bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o si ke̱yaale̱ŋ‑ɔ.
9 Pois bem, devemos concluir que nós, judeus, somos melhores que os outros? Não, de maneira nenhuma, pois já mostramos que todos, judeus ou gentios, estão sob o poder do pecado.
10 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
10 Como afirmam as Escrituras: “Ninguém é justo, nem um sequer.
11 Ɔko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ o nu ase̱ŋ kaase̱.
11 Ninguém é sábio, ninguém busca a Deus.
12 Bamo̱ pɛɛɛ mo̱ŋ de kase̱ŋtiŋ,
12 Todos se desviaram, todos se tornaram inúteis. Ninguém faz o bem, nem um sequer.”
13 “Bamo̱ ase̱ŋ tɔwe̱sɛ ke̱maa gye̱ kanɔte̱ŋ ne̱ ka mɔɔ‑ɔ.
13 “Sua conversa é repulsiva, como o odor de um túmulo aberto; sua língua é cheia de mentiras.” “Veneno de serpentes goteja de seus lábios.”
14 “Bamo̱ nnɔ e̱ lo̱ŋ ase̱sɛ,
14 “Sua boca é cheia de maldição e amargura.”
15 “Bo̱ bo̱ saa na ase̱sɛ ne̱ baa gyi ke̱be̱ŋ‑ɔ ke̱mɔɔ.
15 “Apressam-se em cometer homicídio;
16 Bamo̱ e̱nare̱kpa pɛɛɛ‑rɔ tɔnye̱ra dooo ne̱e̱.
16 por onde passam, deixam destruição e sofrimento.
17 Bo̱ mo̱ŋ nyi kaye̱e̱yuri a e̱kpa‑ɔ.”
17 Não sabem onde encontrar paz.”
18 “Bo̱ mo̱ŋ lɛɛ bo̱ de Wuribware̱ bo̱ te̱e̱ sɛye̱,
18 “Não têm o menor temor de Deus.”
19 Mbe̱yɔmɔ, ane̱ a ŋu ase̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a mbraa‑ɔ a tɔwe̱‑ɔ. M po̱rɔ bamo̱ ne̱ bo̱ yɛ bo̱ gya mmo̱ se̱‑ɔ fe̱yɛ baa waa e̱bɔye̱, ne̱ bo̱ mo̱ŋ de kanɔ yaye̱sɛ. Kase̱ŋtiŋ si, kaye̱‑rɔ pɛɛɛ ɔko̱ maa taare̱ a o lee Wuribware̱ kanɔ fe̱yɛ ɔ gya mò̱ mbraa‑ɔ se̱ nɛɛnɛɛ.
19 É evidente que a lei se aplica àqueles a quem ela foi entregue, pois seu propósito é evitar desculpas e mostrar que todo o mundo é culpado diante de Deus.
20 Ɔko̱ ya tɔwe̱ fe̱yɛ, ane̱ŋ ne̱ ɔ gya Wuribware̱ a mbraa‑ɔ se̱‑ɔ ɔ gye̱ se̱sɛ timaa, amɔ ɔ ba aye̱ba ne̱e̱. A le̱e̱ fe̱yɛ mbraa‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ n sa ne̱ se̱sɛ dimaadi i ŋu fe̱yɛ ɔ waa bɔye̱ saŋ ke̱maa.
20 Pois ninguém será declarado justo diante de Deus por fazer o que a lei ordena. A lei simplesmente mostra quanto somos pecadores.
21 Amaa ŋkee fe̱raa Wuribware̱ a lee ane̱ŋ ne̱ ɔ waa ase̱sɛ na bo̱ kii ase̱sɛ timaa mò̱ ase̱‑ɔ bo̱ kaapo̱ ane̱. Hare̱e̱ abware̱se̱ŋ a wo̱re̱‑ɔ‑rɔ, mò̱ mbraa‑ɔ na akyaamɛɛ ne̱ baa dɛɛ kye̱na‑ɔ a tɔwe̱ amo̱ ase̱ŋ‑ɔ gbaa ooo, n gye̱ mò̱ mbraa‑ɔ ne̱ o de ɔ waa amo̱‑ɔ.
21 Agora, porém, conforme prometido na lei de Moisés e nos profetas, Deus nos mostrou como somos declarados justos diante dele sem as exigências da lei:
22 — ausente —
22 somos declarados justos diante de Deus por meio da fé em Jesus Cristo, e isso se aplica a todos que creem, sem nenhuma distinção.
23 — ausente —
23 Pois todos pecaram e não alcançam o padrão da glória de Deus,
24 — ausente —
24 mas ele, em sua graça, nos declara justos por meio de Cristo Jesus, que nos resgatou do castigo por nossos pecados.
25 — ausente —
25 Deus apresentou Jesus como sacrifício pelo pecado, com o sangue que ele derramou, mostrando assim sua justiça em favor dos que creem. No passado ele se conteve e não castigou os pecados antes cometidos,
26 — ausente —
26 pois planejava revelar sua justiça no tempo presente. Com isso, Deus se mostrou justo, condenando o pecado, e justificador, declarando justo o pecador que crê em Jesus.
27 — ausente —
27 Podemos então nos vangloriar de ter feito algo para sermos aceitos por Deus? Não, pois nossa absolvição não vem pela obediência à lei, mas pela fé.
28 — ausente —
28 Portanto, somos declarados justos por meio da fé, e não pela obediência à lei.
29 — ausente —
29 Afinal, Deus é Deus apenas dos judeus? Não é também Deus dos gentios? Claro que sim!
30 — ausente —
30 Existe um só Deus, e ele declara justos tanto judeus como gentios somente pela fé.
31 Amɔ Yeesuu ko̱kɔɔre̱gyi mɔ yɛ ane̱ ma lɛɛ gya Wuribware̱ a mbraa‑ɔ se̱ ne̱e̱ e̱e̱e̱? Daabii! Ane̱ saŋ ane̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ mò̱ mbraa‑ɔ bware.
31 Então, se enfatizamos a fé, quer dizer que podemos abolir a lei? Claro que não! Na realidade, é só quando temos fé que cumprimos verdadeiramente a lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.