Romanos 15

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Amo̱se̱‑ɔ, ane̱ ne̱ ane̱ e̱ kɔɔre̱ Kristoo ane̱ i gyi keŋkeŋ‑o de̱e̱ nyite bamo̱ ne̱ bamo̱ ko̱kɔɔre̱gyi mo̱ŋ kyɔ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ba kisi ko̱tɔko̱ se̱. Na ane̱ de̱e̱ waa ke̱tɔ ne̱ ki i gyi bamo̱ akatɔ‑ɔ. Ane̱ ma waa ke̱tɔ ne̱ ki i gyi ane̱ wo̱re̱ akatɔ‑ɔ.
1 Mas nós que somos fortes devemos suportar as fraquezas dos fracos e não agradar a nós mesmos.
2 Ane̱ ɔke̱maa de̱e̱ waa ke̱tɔ ne̱ ki i gyi mò̱ ko̱so̱bɛɛ Kristoonyi akatɔ‑ɔ, na ke̱ nya waa mò̱ daŋ, na ɔ kya mò̱‑rɔ, ane̱ŋ ne̱ mò̱ ko̱kɔɔre̱gyi e̱ nya a ko̱ waa ko̱kyɔ‑ɔ.
2 Portanto, cada um de nós agrade ao seu próximo no que é bom para edificação.
3 Ŋu fe̱yɛ Kristoo gbaa, n gye̱ ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ pre̱ mò̱ fɔŋfɔŋ‑ɔ ne̱ ɔɔ waa. Ɔɔ waa fe̱yɛ ɔko̱ ne̱ ɔɔ kyo̱rɛɛ Wuribware̱ kuŋu si ase̱ŋ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
3 Porque também Cristo não agradou a si mesmo, mas, como está escrito: Sobre mim caíram as injúrias dos que te injuriavam.
4 Mbe̱yɔmɔ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ke̱ bo̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ le̱e̱ hare̱e̱ de̱daa‑ɔ, baa kyo̱rɛɛ bo̱ kaapo̱ ane̱ ne̱e̱, na ane̱ nya ŋu ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a kya bamo̱ ne̱ baa taare̱ gyi awo̱re̱fɔɔ‑rɔ kanyite‑o‑ro‑o. Ane̱ŋ a atɔ ke̱kare̱‑ɔ e̱ sa ane̱ wɔre̱ na te̱maa.
4 Porque tudo que dantes foi escrito para nosso ensino foi escrito, para que, pela paciência e consolação das Escrituras, tenhamos esperança.
5 Amo̱ a tɛɛ a gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ sa mo̱ne̱ kanyite na wɔre̱‑ɔ, amo̱ fe̱raa ane̱ e̱ ko̱re̱ mò̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ɔ sa a mo̱nꞌ nyite abɛɛ, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Kristoo Yeesuu a nyite bo̱ko̱‑ɔ.
5 Ora, o Deus de paciência e consolação vos conceda o mesmo sentimento uns para com os outros, segundo Cristo Jesus,
6 Ane̱ŋ‑ɔ na mo̱ne̱ nnɔ nya twɛɛ abɛɛ se̱, na mo̱nꞌ waa kanɔ kyo̱rɔ Wuribware̱ ne̱ ɔ gye̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu Kristoo mò̱ se̱‑ɔ.
6 para que concordes, a uma boca, glorifiqueis ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Ane̱ŋ se̱‑ɔ, mo̱ne̱ ma kine abɛɛ, fe̱yɛ ane̱ŋ dɛɛ ne̱ Kristoo gbaa mo̱ŋ kine mo̱ne̱‑ɔ. Na Wuribware̱ nya nkyo̱rɔ na wuraa.
7 Portanto, recebei-vos uns aos outros, como também Cristo nos recebeu para glória de Deus.
8 Ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ kaapo̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Kristoo a ba fe̱yɛ ɔ bo̱ waa kusuŋ bo̱ sa Yudaa awuye‑o ne̱e̱, na ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ waa a ɔ sa bamo̱ ade̱daapo̱‑ɔ nya waa kase̱ŋtiŋ.
8 Digo, pois, que Jesus Cristo foi ministro da circuncisão, por causa da verdade de Deus, para que confirmasse as promessas feitas aos pais;
9 Mfaanɛɛ se̱‑ɔ, na nde̱ se̱ awuye taare̱ kyo̱rɔ Wuribware̱ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ mbe̱yɔmɔ oo ŋu bamo̱ e̱wɛɛ‑ɔ se̱. Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɔ Wuribware̱ mò̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
9 e para que os gentios glorifiquem a Deus pela sua misericórdia, como está escrito: Portanto, eu te louvarei entre os gentios e cantarei ao teu nome.
10 Ne̱ baa be̱e̱ kyo̱rɛɛ fe̱yɛ, “Nde̱ se̱ awuye,
10 E outra vez diz: Alegrai-vos, gentios, com o seu povo.
11 Ne̱ baa be̱e̱ kyo̱rɛɛ fe̱yɛ,
11 E outra vez: Louvai ao Senhor, todos os gentios, e celebrai-o todos os povos.
12 Mo̱nꞌ be̱e̱ ke̱e̱ ke̱tɔ ne̱ Isaya a kyo̱rɛɛ‑ɔ,
12 E outra vez diz Isaías: Uma raiz em Jessé haverá, e, naquele que se levantar para reger os gentios, os gentios esperarão.
13 Mo̱ e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kɔɔre̱ Wuribware̱ mo̱ne̱ i gyi‑o si‑o, Wuribware̱ ne̱ ɔ sa ne̱ mo̱ne̱ e̱ kɔɔre̱ mo̱ne̱ i gyi fe̱yɛ mo̱ne̱ e̱ yɔ so̱so̱‑ɔ sa mo̱ne̱ kakatɔgyi bwe̱e̱tɔ na kaye̱e̱yuri, na Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa a ke̱yaale̱ŋ‑ɔ nya sa a mo̱ne̱ te̱maa‑ɔ de̱e̱ tii si bwe̱e̱tɔ.
13 Ora, o Deus de esperança vos encha de todo o gozo e paz em crença, para que abundeis em esperança pela virtude do Espírito Santo.
14 Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, a mo̱ŋ gye̱ fe̱yɛ ma kɔɔre̱ mo̱ne̱ mo̱ i gyi ne̱e̱ se̱ ne̱ mo̱ e̱ kyo̱rɛɛ ase̱ŋ mɔ mo̱ e̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱. Amaa mo̱ a kɔɔre̱ gyi ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ e̱ waa abɛɛ ke̱dame̱naŋsɛ saŋ ke̱maa, ne̱ mo̱ne̱ de kanyiase̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ taare̱ mo̱ne̱ de kamo̱ mo̱ne̱ e̱ kaapo̱ abɛɛ atɔ.
14 Eu próprio, meus irmãos, certo estou, a respeito de vós, que vós mesmos estais cheios de bondade, cheios de todo o conhecimento, podendo admoestar-vos uns aos outros.
15 — ausente —
15 Mas, irmãos, em parte vos escrevi mais ousadamente, como para vos trazer outra vez isto à memória, pela graça que por Deus me foi dada,
16 — ausente —
16 que eu seja ministro de Jesus Cristo entre os gentios, ministrando o evangelho de Deus, para que seja agradável a oferta dos gentios, santificada pelo Espírito Santo.
17 Amo̱se̱‑ɔ n de kpa fe̱yɛ, mo̱ a gye̱ Kristoo se̱sɛ‑ɔ se̱‑ɔ, ŋ kaapo̱ mo̱ e̱ye̱e̱ bo̱ le̱e̱ ke̱tɔ ne̱ mo̱ a waa sa Wuribware̱‑ɔ se̱.
17 De sorte que tenho glória em Jesus Cristo nas coisas que pertencem a Deus.
18 — ausente —
18 Porque não ousaria dizer coisa alguma, que Cristo por mim não tenha feito, para obediência dos gentios, por palavra e por obras;
19 — ausente —
19 pelo poder dos sinais e prodígios, na virtude do Espírito de Deus; de maneira que, desde Jerusalém e arredores até ao Ilírico, tenho pregado o evangelho de Jesus Cristo.
20 Mo̱ a kpa ne̱e̱ fe̱yɛ saŋ ke̱maa n tɔwe̱ ase̱ŋ timaa‑o to̱ŋ ko̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ tɛɛ nu Kristoo ke̱nyare̱ se̱‑ɔ. Mo̱ ya waa ane̱ŋ, saŋ‑ɔ a mo̱ŋ gye̱ fe̱yɛ ɔko̱ a talii ne̱ ɔɔ da‑ɔ se̱ ne̱ mo̱ e̱ pwɛɛ mo̱ e̱ gya se̱.
20 E desta maneira me esforcei por anunciar o evangelho, não onde Cristo houvera sido nomeado, para não edificar sobre fundamento alheio;
21 Mo̱ e̱ waa amo̱‑ɔ ne̱e̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
21 antes, como está escrito: Aqueles a quem não foi anunciado o verão, e os que não ouviram o entenderão.
22 Bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ mo̱ a tu kpa bwe̱e̱tɔ ya tɔwe̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ gywii ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ‑ɔ se̱, ne̱ bo̱ fo̱ mbe̱yɔmɔ, mo̱ŋ tɛɛ taare̱ nya kpa bo̱ ka mo̱ne̱ kanɔ.
22 Pelo que também muitas vezes tenho sido impedido de ir ter convosco.
23 — ausente —
23 Mas, agora, que não tenho mais demora nestes sítios, e tendo já há muitos anos grande desejo de ir ter convosco,
24 — ausente —
24 quando partir para a Espanha, irei ter convosco; pois espero que, de passagem, vos verei e que para lá seja encaminhado por vós, depois de ter gozado um pouco da vossa companhia.
25 Amaa mbe̱yɔmɔ fe̱raa mo̱ e̱ kpa fe̱yɛ ŋ yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ ya kya Wuribware̱ ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ‑rɔ.
25 Mas, agora, vou a Jerusalém para ministrar aos santos.
26 Ke̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ e̱ yɔ mfe̱ŋ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ asɔre̱e̱ ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ Makedoniya na Akaya e̱swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ a da bamo̱ e̱ye̱e̱ se̱ fe̱yɛ ba kyo̱ŋwe̱ Kristoo awuye ne̱ ba wu kitiri, ne̱ bo̱ bo̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ atanne̱.
26 Porque pareceu bem à Macedônia e à Acaia fazerem uma coleta para os pobres dentre os santos que estão em Jerusalém.
27 Bamo̱ fɔŋfɔŋ ya da bamo̱ ŋkpo̱nɔ se̱ kra ane̱ŋ a ase̱ŋ‑ɔ. Amaa kase̱ŋtiŋ fe̱raa, a kyɔ a tiri fe̱yɛ bo̱ sa Yudaa awuye atiripo̱ amo̱ ko̱tɔko̱. A le̱e̱ fe̱yɛ nde̱ se̱ awuye‑o a bo̱rɔ Yudaa awuye si nya ŋyure ne̱ ŋ ya le̱e̱ so̱so̱‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ neŋfo a bware fe̱yɛ bo̱ be̱e̱ sa bamo̱ kaye̱ mɔ‑rɔ atɔ ne̱ Wuribware̱ a bo̱ yure bamo̱‑ɔ ako̱.
27 Isto lhes pareceu bem, como devedores que são para com eles. Porque, se os gentios foram participantes dos seus bens espirituais, devem também ministrar-lhes os temporais.
28 Mo̱ ya ŋu fe̱yɛ atanne̱‑ɔ a lwee bamo̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ, na ŋkee, n kya se̱ yɔ Spaniya swe̱e̱re̱ se̱. Amaa mo̱ e̱ yɔ, mo̱ e̱ bo̱rɔ a ŋ ka mo̱ne̱ kanɔ.
28 Assim que, concluído isto, e havendo-lhes consignado este fruto, de lá, passando por vós, irei à Espanha.
29 Ŋ nyi fe̱yɛ mo̱ ya bo̱ ka mo̱ne̱ kanɔ, a waa dɛɛ n de Kristoo ŋyure pɛɛɛ a m baa mo̱ne̱.
29 E bem sei que, indo ter convosco, chegarei com a plenitude da bênção do evangelho de Cristo.
30 Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱ne̱ a gya ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu Kristoo ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a sa ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa mo̱ ase̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ se̱‑ɔ, mo̱ e̱ ko̱re̱ mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ de̱e̱ kya mo̱‑rɔ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ keŋkeŋ sa mo̱.
30 E rogo-vos, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e pelo amor do Espírito, que combatais comigo nas vossas orações por mim a Deus,
31 Mo̱nꞌ gye̱ ŋkpɛɛ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ fe̱yɛ Wuribware̱ lee mo̱ le̱e̱ bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ Yude̱ya swe̱e̱re̱ se̱, ne̱ bo̱ maa kɔɔre̱ Kristoo ba gyi‑o ke̱sare̱e̱‑rɔ. Na mo̱nꞌ ko̱re̱ nyɔse̱po̱ fe̱yɛ Yɛro̱salɛm asɔre̱e̱ ase̱sɛ‑ɔ kɔɔre̱ atanne̱ ne̱ n de mo̱ e̱ yaa bamo̱‑ɔ.
31 para que seja livre dos rebeldes que estão na Judeia, e que esta minha administração, que em Jerusalém faço, seja bem-aceita pelos santos;
32 Mo̱ ya waa amo̱‑ɔ pɛɛɛ lo̱we̱, mo̱ mfɛɛre̱ i di mo̱. Na Wuribware̱ ya sure, m ba mo̱ne̱ ase̱ bo̱ ka mo̱ne̱ kanɔ kyɛɛkyɛɛ, na ane̱ waa abɛɛ wɔre̱.
32 a fim de que, pela vontade de Deus, chegue a vós com alegria e possa recrear-me convosco.
33 Mbe̱yɔmɔ, mo̱ e̱ ko̱re̱ kaye̱e̱yuri sapo̱‑ɔ Wuribware̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ɔ gya mo̱ne̱ pɛɛɛ kamɛɛ. Amɛye̱.
33 E o Deus de paz seja com todos vós. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.