Mateus 27

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kaye̱ ŋke gye̱gyaye̱ tututu‑o, ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ na maŋ abre̱sɛ pɛɛɛ a gyaŋŋe̱ da kikpuni fe̱yɛ bo̱ mɔɔ Yeesuu.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Ne̱ baa ba agbarabi bo̱ da mò̱ asare̱e̱‑rɔ, ne̱ baa yaa mò̱ Romanyi gominaa ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Pilat‑o akatɔ‑rɔ, na ɔ sa bamo̱ kpa fe̱yɛ bo̱ mɔɔ mò̱.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Amɔ Yudas odiburopo̱‑ɔ a ŋu fe̱yɛ baa bu Yeesuu ke̱pɔ tɔwe̱ fe̱yɛ ba mɔɔ mò̱‑ɔ, ne̱ oo nu mò̱ e̱ye̱e̱, ne̱ ɔɔ yɔ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ na maŋ abre̱sɛ‑ɔ ase̱ ya kiŋŋaa atanne̱ fufuri agyi adusa ne̱ baa sa mò̱‑ɔ sa bamo̱.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ a waa bɔye̱ fe̱yɛ mo̱ a gyi ɔnyare̱ timaa amo̱ kidiburo.”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Ne̱ Yudas a ya twe̱e̱ atanne̱‑ɔ bo̱ be̱ya swe̱e̱re̱ Wuribware̱ suŋkpa. Ne̱ ɔɔ le̱e̱ mfe̱ŋ ya kya mò̱ e̱ye̱e̱ fe, ne̱ oo wu.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ a ŋu atanne̱‑ɔ da swe̱e̱re̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ bo̱ yɛ, “Atanne̱ ne̱ ane̱ a bo̱ ka ɔnyare̱ ko̱ lowi ko̱kɔ‑ɔ ne̱e̱. Mbo̱gya atanne̱ ne̱e̱, ane̱ŋ se̱‑ɔ a de iyisi. Amo̱se̱‑ɔ a kye ane̱ mbraa fe̱yɛ ane̱ taa waa Wuribware̱ suŋkpa a atanne̱ ne̱ a da‑ɔ‑rɔ.”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Bamo̱ a fa atanne̱ amo̱ ase̱ŋ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ baa waa kanɔ ba atanne̱‑ɔ bo̱ sɔɔ swe̱e̱re̱ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Ɔpwɛɛpo̱ a swe̱e̱re̱‑ɔ, na bo̱ nya pure afɔ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ, ne̱ ba wu‑o swe̱e̱re̱ amo̱ se̱.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ ba te̱e̱ swe̱e̱re̱ amo̱ fe̱yɛ, “Mbo̱gya a swe̱e̱re̱‑ɔ” bo̱ fo̱ ndɔɔ.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 — ausente —
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 — ausente —
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Bamo̱ a yaa Yeesuu Romanyi gominaa‑o akatɔ‑rɔ‑ɔ, ne̱ gominaa‑o a bise mò̱ fe̱yɛ, “Baa po̱rɔ fo̱ fe̱yɛ fo̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ fo̱ e̱ gye̱ Yudaa awuye owure‑o. E̱me̱ne̱ ne̱ fo̱ i lee kanɔ?”
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Amaa Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ na maŋ abre̱sɛ a mpo̱rɔ‑ɔ, Yeesuu mo̱ŋ lee mmo̱ kanɔ.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Mfe̱ŋ ne̱ gominaa‑o a bise mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ maa nu ase̱ŋ mɔ ne̱ baa po̱rɔ fo̱ amo̱ se̱‑ɔ ɔɔɔ?”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Amaa Yeesuu mo̱ŋ be̱ŋŋaa mò̱. Ɔ mo̱ŋ lee mpo̱rɔ ne̱ baa po̱rɔ mò̱‑ɔ ŋko̱ŋko̱ gbaa kanɔ. Ane̱ŋ se̱‑ɔ ne̱ gominaa‑o e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ mò̱.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Amɔ saŋ ke̱maa mɔ, Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ a ateese kigyi‑o‑ro, Romanyi gominaa i lee bamo̱ ne̱ oo tii bamo̱ tiikpa‑ɔ ɔko̱ ne̱ lamaŋ e̱ kpa‑ɔ na ɔ nare̱ ya kyure.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Saŋ amo̱‑ɔ ne̱ oo tii ɔnyare̱ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Bar‑Abas‑ɔ ne̱ ɔke̱maa nyi mò̱ asuŋ bɔye̱ ne̱ ɔɔ waa‑ɔ.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Amo̱se̱‑ɔ lamaŋ‑ɔ a gyaŋŋe̱ gominaa‑o akatɔ‑rɔ bo̱ ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ o lee bamo̱ ne̱ oo tii‑o ɔko̱ sa bamo̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “To, mmo̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ n lee mò̱ le̱e̱ tiikpa sa mo̱ne̱, Bar‑Abas bɛɛɛ Yeesuu ne̱ bo̱ko̱ e̱ te̱e̱ mò̱ ɛ Kristoo ne̱ Wuribware̱ a suŋ‑o ooo?”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Amɔ gominaa‑o nyi dame̱naŋsɛ fe̱yɛ ko̱kwe̱e̱ se̱ ne̱ baa kra Yeesuu baa mò̱ ase̱.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Gominaa‑o a te mò̱ se̱ŋgyikpa a kagya‑ɔ se̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ mò̱ ka a kra bo̱ kyo̱ŋwe̱ mò̱ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ ko̱re̱ fo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ fo̱ ma waa ɔnyare̱ timaa amo̱ sɛye̱. Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ndee kanye mo̱ a ku mò̱ dee, ne̱ aa waa mo̱ gya bwe̱e̱tɔ.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ na maŋ abre̱sɛ‑ɔ a da lamaŋ‑ɔ kanɔ se̱ fe̱yɛ bo̱ tɔwe̱ gywii gominaa‑o fe̱yɛ ɔ yɔwe̱ Bar‑Abas bo̱ sa bamo̱, na ɔ mɔɔ Yeesuu.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Amo̱se̱‑ɔ gominaa‑o a be̱e̱ bise bamo̱ fe̱yɛ, “Abɛɛ anyɔ mɔ‑rɔ, mmo̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ ŋ yɔwe̱ mò̱ a m bo̱ sa mo̱ne̱?” Ne̱ baa lee kanɔ fe̱yɛ, “Bar‑Abas.”
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Ne̱ gominaa‑o yɛ, “Ne̱ nte̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ yɛ ŋ waa Yeesuu ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Kristoo‑o?”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Ne̱ gominaa‑o yɛ, “Nte̱tɔ bɔye̱ gbaa ne̱ ɔɔ waa?”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Ne̱ lamaŋ‑ɔ a le̱e̱ ba fɛɛ‑rɔ, ne̱ baa fɛɛ‑rɔ ane̱ŋ‑aaa. Gominaa‑o a ŋu fe̱yɛ ɔ maa lɛɛ taare̱ a ɔ waa sɛye̱ bo̱ kɔɔre̱ Yeesuu‑o, ne̱ ŋkee ase̱ŋ e̱ kpa a a be̱e̱ ba maŋ‑ɔ‑rɔ‑ɔ, ne̱ ɔɔ sa kanɔ, ne̱ baa baa mò̱ kyaŋse̱ na nkyu. Ne̱ ɔɔ fwe̱e̱ mò̱ asare̱e̱ lamaŋ‑ɔ akatɔ‑rɔ. Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ŋ gye̱ mo̱ne̱ ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱ ɔnyare̱ mɔ lowi‑ro. Mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ awaasɛ ne̱e̱.”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Ne̱ lamaŋ‑ɔ pɛɛɛ yɛ, “Sa a ɔnyare̱ mɔ ke̱se̱bɔgyiiri ne̱ ane̱ e̱ sa mò̱‑ɔ kiŋŋi gya ane̱ aa ane̱ agyi si.”
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Mfe̱ŋ ne̱ gominaa‑o a yɔwe̱ Bar‑Abas bo̱ sa bamo̱. Ne̱ ɔɔ sa ne̱ mò̱ asoogyaa awuye‑o ɔko̱ a da Yeesuu paara, ne̱ ɔɔ taa mò̱ sa bamo̱ fe̱yɛ asoogyaa awuye‑o ya da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱.
26 — ausente —
27 Ne̱ gominaa a asoogyaa awuye‑o a taa Yeesuu yaa gominaa a lɔŋ‑ɔ‑rɔ, ne̱ baa te̱e̱ bamo̱ bɛɛko̱‑ana bo̱ gyaŋŋe̱ ye̱re̱ muruwaa mò̱.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Ne̱ baa buŋŋi mò̱ atɔ buŋsɛ, ne̱ baa taa waagya pipee bo̱ buŋ mò̱ fe̱yɛ mò̱ a gye̱ owure‑o.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Ne̱ baa ba iwu bo̱ lo̱ kuwurepa bo̱ buŋ mò̱. Ne̱ baa taa kayii nare̱se̱sɛ bo̱ waa mò̱ kigyisesare̱e̱‑rɔ. Ne̱ baa le̱e̱ ba gyɔŋŋɔ mò̱ ayaa‑rɔ ba waa mò̱ ŋwaagyise̱ŋŋe̱ fe̱yɛ, “Aŋsuma, nana, Yudaa awuye owure.”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Ne̱ baa twe̱e̱ akyɔne̱ we̱e̱ mò̱ se̱, ne̱ baa ba kayii‑o bo̱ daye̱ mò̱ kuŋu‑ro ane̱ŋ‑aaa.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Saŋ ne̱ baa waa mò̱ ŋwaagyise̱ŋŋe̱ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ baa lee waagya‑ɔ, ne̱ baa ba mò̱ fɔŋfɔŋ atɔ bo̱ buŋ mò̱. Ne̱ baa taa mò̱ ba yɔ a bo̱ ya da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Saŋ ne̱ asoogyaa awuye‑o de Yeesuu ba yɔ‑ɔ, ne̱ baa gyaŋŋaa ɔnyare̱ ko̱ ne̱ ɔɔ le̱e̱ Kireenee maŋ‑nɔ, ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Simɔŋ‑ɔ. Ne̱ asoogyaa awuye‑o a ye̱re̱ mò̱ waa‑rɔ fe̱yɛ ɔ so̱rɔ Yeesuu a kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Ne̱ baa yaa Yeesuu mfe̱ŋ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Gologotaa‑o (kaase̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ Ko̱lɔŋko̱rɔŋgyi-Swe̱e̱re̱).
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Ne̱ baa bo̱ sa Yeesuu nta ne̱ baa ba kadwii bo̱ waa‑rɔ‑ɔ na mò̱ kayo̱wɔre̱‑rɔ ma lɛɛ duŋwi mò̱. Mò̱ a da ke̱e̱‑ɔ, ne̱ oo kine kunuu.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Ne̱ asoogyaa awuye‑o a ba ndangyii bo̱ da mò̱ bo̱ me̱ra mò̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ se̱. Mfe̱ŋ ne̱ baa waa mpini mpini bo̱ ke mò̱ atɔ buŋsɛ‑rɔ taa‑ɔ.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Amo̱ kamɛɛ‑rɔ ne̱ baa kye̱na mfe̱ŋ de̱e̱re̱ mò̱ se̱.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Ne̱ baa taa kawo̱re̱taa ko̱ bo̱ me̱ra Yeesuu aŋu si. Gominaa‑o a kyo̱rɛɛ kamo̱ se̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ ke̱e̱ Yeesuu, Yudaa awuye owure‑o.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Ne̱ baa be̱e̱ da ayu ko̱, ɔko̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ ko̱ se̱ Yeesuu kigyise si, ne̱ baa be̱e̱ da ɔko̱‑ɔ bo̱ me̱ra ko̱ko̱ se̱ mò̱ ke̱be̱na se̱.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ase̱sɛ ne̱ ba kyo̱ŋ mfe̱ŋ‑ɔ e̱ da abaa‑rɔ ne̱e̱,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 na ba saare̱ Yeesuu fe̱yɛ, “Mboo. Ne̱e̱ fo̱ yɛ fo̱ i bwee Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ na ŋke nsa kamɛɛ fo̱ be̱e̱ pwɛɛ mo̱ bo̱ ye̱ra ɛ? Mbe̱yɔmɔ, fo̱ i nyi fe̱yɛ fo̱ gye̱ Wuribware̱ mò̱ gyi‑o, kpo̱ro̱we̱ le̱e̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ mɔ se̱ ba swe̱e̱re̱ bo̱ mo̱rɔwe̱ fo̱ e̱ye̱e̱.”
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ na Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱‑ɔ na maŋ abre̱sɛ‑ɔ a mii nnɔ kyɔ mò̱, na ba mɔse̱ mò̱.
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 Na ba tɔwe̱ ba gywii abɛɛ fe̱yɛ, “Ɔɔ mo̱rɔwe̱ bo̱ko̱, amaa ɔ maa taare̱ a ɔ mo̱rɔwe̱ mò̱ e̱ye̱e̱. Mo̱nꞌ sa a ane̱ ke̱e̱ fe̱yɛ, mò̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ ɔ gye̱ ane̱ Isireelii awuye a owure‑o ne̱e̱‑ɔ, ɔ taare̱ a ɔ le̱e̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ mɔ se̱ ba swe̱e̱re̱ aaa. Ne̱ mò̱ ya taare̱ fe̱raa, ane̱ e̱ kɔɔre̱ mò̱ a ane̱ gyi.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Ɔ yɛ ɔɔ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi, ne̱ ɔ be̱e̱ ɔ yɛ ɔ gye̱ Wuribware̱ mò̱ gyi‑o ne̱e̱. Amo̱se̱‑ɔ mo̱nꞌ sa a ane̱ ke̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ kpa a ɔ mo̱rɔwe̱ mò̱ mbe̱yɔmɔ ne̱e̱ e̱e̱e̱.”
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ayu ne̱ baa da bamo̱ ayii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱ mò̱ ase̱ mfe̱ŋ‑ɔ a saare̱ mò̱.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Saŋ ne̱ mpase̱ a fo̱‑ɔ, ne̱ kyɔwe̱ a yɔwe̱ ke̱da, ne̱ kibugyii a da swe̱e̱re̱ amo̱ se̱ pɛɛɛ. Ne̱ kaa gyi e̱dɔŋhwe̱re̱e̱ e̱sa.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Saŋ amo̱ a kpa a ɔ gye̱ kɛɛ‑ɔ, ne̱ Yeesuu a faa‑rɔ keŋkeŋ mò̱ aye̱‑rɔ Heebrii fe̱yɛ, “Ili, Ili, lama sabakatani,” kaase̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ, “O Wuribware̱, O Wuribware̱, nte̱tɔ se̱ ne̱ fo̱ a kine mo̱?”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ mo̱ŋ nu mò̱ ase̱ŋ‑ɔ kaase̱, ne̱ bo̱ko̱ yɛ, “Mo̱nꞌ nu, Wuribware̱ kyaamɛɛ Iliya, ne̱ ɔ te̱e̱.”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Ne̱ bamo̱‑rɔ ɔko̱ a ŋwɛɛnaŋ ya ba ikyikyee bo̱ da nta‑rɔ, ne̱ ɔɔ taa bo̱ kye̱na kayii si. Ne̱ oo teyi bo̱ waa Yeesuu kanɔ‑rɔ na ɔ nya kyo̱kywe̱e̱.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Bamo̱ ne̱ baa saŋ‑ɔ yɛ, “Yɔwe̱. Mo̱nꞌ sa a ane̱ ye̱re̱ na ane̱ ke̱e̱ fe̱yɛ Iliya e̱ ba a ɔ bo̱ mo̱rɔwe̱ mò̱ aaa.”
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a faa‑rɔ keŋkeŋ, ne̱ oo kii E̱bware̱ lee.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Puri amo̱‑rɔ ne̱ waagya ne̱ baa bo̱ kuŋ Wuribware̱ suŋkpa a do̱dɔ‑rɔ a ke̱kyaŋ‑ɔ a kyaŋ‑nɔ le̱e̱ so̱so̱ ya bo̱ da kaase̱. Ne̱ swe̱e̱re̱ a le̱ŋkpaŋ, ne̱ afo̱re̱ a bweebwee‑ro.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Ne̱ agye̱raŋta ko̱ a gyɛɛ buŋŋi si, ne̱ Wuribware̱ ase̱sɛ timaa ne̱ baa wu‑o bwe̱e̱tɔ a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Yeesuu a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro‑o amo̱ kamɛɛ‑rɔ‑ɔ, ne̱ ase̱sɛ amo̱ a le̱e̱ bamo̱ agye̱raŋta‑ɔ‑rɔ lwee Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ, mfe̱ŋ ne̱ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ a ŋu bamo̱.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Saŋ ne̱ soogyaa ɔbre̱sɛ na mò̱ asoogyaa awuye ne̱ ba de̱e̱re̱ Yeesuu si‑o a ŋu swe̱e̱re̱ ke̱le̱ŋkpaŋ‑ɔ na ke̱tɔ ke̱maa ne̱ kaa ba‑ɔ, ne̱ kufu a nya bamo̱ bwe̱e̱tɔ. Ne̱ bo̱ yɛ, “Ɔnyare̱ mɔ gye̱ Wuribware̱ mò̱ gyi ne̱e̱ kase̱ŋtiŋ.”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Amɔ saŋ amo̱ akye̱e̱ bwe̱e̱tɔ mɔ ye̱re̱ ke̱fɔ ba de̱e̱re̱ ba kyo̱ŋwe̱. Bamo̱ ne̱ baa gya Yeesuu si le̱e̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱ yɔ Yɛro̱salɛm mfe̱ŋ‑ɔ gye̱ bamo̱ ne̱ bo̱ dɛɛ ba de̱e̱re̱ mò̱ se̱‑ɔ.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Akye̱e̱ amo̱ bo̱ko̱ e̱ gye̱ Mariya Magadalanyi, na Mariya ne̱ ɔ gye̱ Yakubu na Yo̱sɛf bamo̱ nyi‑o, na Sibidii agyi nyaŋsɛ anyɔ‑ɔ bamo̱ nyi.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 — ausente —
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 — ausente —
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Ne̱ Yo̱sɛf a ya maye̱ Yeesuu kifuniŋ‑o le̱e̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ se̱. Ne̱ ɔɔ ba kyefuri po̱pwɛɛ bo̱ miri mò̱.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Ne̱ ɔɔ taa mò̱ waa ke̱gye̱raŋta‑rɔ. Ke̱gye̱raŋta amo̱ ɔɔ kyɔ ŋeri ke̱fo̱re̱ ko̱ lee bɔ fe̱yɛ ke̱kyaŋ‑ɔ sa mò̱ e̱ye̱e̱, na mò̱ ya wu na bo̱ pure mò̱ mfe̱ŋ. Mò̱ a taa kifuniŋ‑o bo̱ waa‑rɔ‑ɔ, ne̱ oo kuroŋ ke̱fo̱re̱ dabe̱ ko̱ bo̱ kpuse tii ke̱gye̱raŋta‑ɔ kanɔ fe̱yɛ po̱ne̱‑ɔ. Ne̱ ɔɔ nare̱ o yii.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Mò̱ a waa amo̱‑ɔ pɛɛɛ‑ɔ, na Mariya Magadalanyi na Mariya ko̱‑ɔ te na bamo̱ akatɔ ko̱re̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ se̱ ba de̱e̱re̱ mò̱.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Amo̱ pɛɛɛ a waa Ifiyara, kake ne̱ baa waa Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ a ateese‑o siraa‑o. Ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o, ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ na Farisii awuye‑o bo̱ko̱ a yɔ gominaa‑o ase̱.
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 Ne̱ bo̱ yɛ, “Ɔbre̱sɛ, ane̱ a nyiŋŋi si fe̱yɛ, saŋ ne̱ ɔpe̱nnapo̱ Yeesuu te‑o, ɔɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, mò̱ lowi kamɛɛ, amo̱ ya fo̱ ŋke nsa‑ɔ, o kyiŋŋi a ɔ ba ŋkpa‑rɔ.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Amo̱se̱‑ɔ ane̱ e̱ ko̱re̱ fo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ fo̱ sa kanɔ na bo̱ de̱e̱re̱ mò̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ se̱ bo̱ fo̱ ŋke nsa. N gye̱ ane̱ŋ, ane̱ se̱re̱ kufu, ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ e̱ yɔ a bo̱ ya ywii mò̱ kifuniŋ‑o taa yaa bo̱ kwe̱e̱rɔ, na ŋkee bo̱ tɔwe̱ gywii lamaŋ fe̱yɛ Wuribware̱ a kyiŋŋi mò̱ le̱e̱ lowi‑ro. Amo̱ ya ba ane̱ŋ, kaye̱ba lalalo̱we̱ mɔ e̱ kyo̱ŋ ke̱gye̱ŋkpɛɛ lee‑o.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Ne̱ gominaa‑o a be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ de kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ lee asoogyaa awuye na mo̱nꞌ sa a bo̱ ya de̱e̱re̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ se̱ nɛɛnɛɛ ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ taare̱‑ɔ.”
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Ne̱ baa taa asoogyaa awuye ko̱ yaa ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱. Ne̱ baa kye̱ra ke̱fo̱re̱ dabe̱ ne̱ ki i tii ke̱gye̱raŋta‑ɔ kanɔ e̱kɛɛkɛɛ se̱, na ɔko̱ ma nya kuroŋ ke̱fo̱re̱‑ɔ le̱e̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ kanɔ se̱. Ne̱ baa yɔwe̱ asoogyaa awuye‑o wo̱re̱ fe̱yɛ bo̱ de̱e̱re̱ se̱.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.