Mateus 14

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Saŋ amo̱‑ɔ, ne̱ Hɛrɔd ne̱ ɔ gye̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱ owure‑o a nu Yeesuu ase̱ŋ na ane̱ŋ ne̱ ɔɔ waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ bwe̱e̱tɔ‑ɔ.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ ayaafɔre̱‑ɔ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ kɔɔre̱ a n gyi fe̱yɛ ɔnyare̱ mɔ e̱ gye̱ Yohanee Osuubɔpo̱ ne̱ mo̱ a mɔɔ mò̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ be̱e̱ kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro. Amo̱ e̱ mo̱ŋ gye̱ ane̱ŋ fe̱raa, ɔ maa taare̱ a ɔ waa ane̱ŋ a akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ mɔ.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 — ausente —
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Mfaanɛɛ se̱‑ɔ, ne̱ Hɛrɔd a yo̱rɔwe̱ fe̱yɛ ɔ mɔɔ Yohanee. Amaa ɔ se̱re̱ lamaŋ ne̱ bo̱ yɛ Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ ɔko̱ e̱ gye̱ Yohanee‑o. Amo̱ fe̱raa ke̱tɔ ne̱ owure‑o a waa‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔɔ sa ne̱ baa kra Yohanee, ne̱ baa ba agbarabi bo̱ ŋure mò̱, ne̱ baa tii mò̱.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Owure‑o ko̱ko̱we̱ kasu kanɔ kigyi a fo̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ te̱e̱ ase̱sɛ dabe̱ ko̱ bo̱ gyaŋŋe̱ fe̱yɛ bo̱ bo̱ gyi ateese mò̱ aye̱, na bo̱ gyi akatɔ. Ngyaŋŋe̱ amo̱‑rɔ, ne̱ owure‑o mò̱ ka Hɛrɔde̱ya mò̱ gyi kabregyii a lwee bo̱ŋ‑nɔ ɔ kyaa. Mò̱ a kyaa‑ɔ, ne̱ aa gyi owure‑o akatɔ bwe̱e̱tɔ.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ waa e̱taŋ fe̱yɛ ɔ sa kabregyii‑o ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ɔ tɔwe̱ a o gywii mò̱ ɛ ɔ kpa‑ɔ.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Ne̱ kabregyii‑o a ya bise mò̱ nyi Hɛrɔde̱ya ke̱tɔ ne̱ ɔ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ ɔ kpa‑ɔ. Ne̱ ɔɔ be̱ŋŋaa ɛ, “Tɔwe̱ gywii mò̱ ɛ Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ kuŋu ne̱ fo̱ e̱ kpa kyaŋse̱‑rɔ mbe̱yɔmɔ.” Ne̱ kabregyii‑o a ya tɔwe̱ ane̱ŋ dɛɛ gywii owure‑o.
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 — ausente —
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 — ausente —
10 João foi decapitado na prisão,
11 — ausente —
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Ne̱ Yohanee a agyase̱po̱‑ɔ bo̱ko̱ a bo̱ so̱rɔ mò̱ kifuniŋ‑o yaa pure. Mfe̱ŋ ne̱ baa ya tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ kaa waa Yohanee‑o gywii Yeesuu.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Yeesuu a nu ane̱ŋ ne̱ baa mɔɔ Yohanee‑o, ne̱ ɔɔ fa mfɛɛre̱ fe̱yɛ mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ yɔ mfe̱ŋ ne̱ ase̱sɛ mo̱ŋ bo̱‑rɔ‑ɔ ya kyure kafwe̱e̱. Ne̱ mò̱ aa bamo̱ a lwee ko̱re̱e̱‑rɔ ba kpa a bo̱ pare̱ yɔ mfe̱ŋ ne̱ a du diŋŋ‑o. Amaa bo̱ko̱ a kyɔ ŋu mfe̱ŋ ne̱ ɔ kpa a ɔ yɔ‑ɔ, ne̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ ase̱sɛ biribiri a le̱e̱ mfe̱ŋ a e̱maŋ‑ɔ‑rɔ me̱raa se̱ bo̱ bo̱rɔ nkyu e̱kɛɛkɛɛ se̱ bo̱ gya mò̱ se̱. Ne̱ baa se̱re̱ gye̱ mò̱ ŋkpɛɛ ya fo̱ mfe̱ŋ ne̱ ɔ kpa a ɔ yɔ‑ɔ.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Ko̱re̱e̱‑ɔ a bo̱ daŋ, ne̱ Yeesuu a le̱e̱‑ɔ, ne̱ oo ŋu ase̱sɛ biribiri amo̱, na bo̱ gywii mò̱. Ɔ mo̱ŋ lɛɛ kpa a ɔ kwaye̱ bamo̱, a le̱e̱ fe̱yɛ oo ŋu ane̱ŋ ne̱ baa pee akatɔ ba kpa a bo̱ ŋu mò̱‑ɔ. Ne̱ bamo̱ ase̱ŋ a waa mò̱ e̱wɛɛ. Ane̱ŋ se̱‑ɔ, alɔpo̱ ke̱maa ne̱ baa baa mò̱ ase̱‑ɔ, ɔɔ kya bamo̱.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Amɔ kyɔwe̱ a kpa a ɔ twɛɛ‑ɔ, ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a bo̱ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Kyɔwe̱ a lo̱we̱. Amo̱ a gye̱ e̱fa‑rɔ se̱‑ɔ, sa a ase̱sɛ‑ɔ yɔ e̱maŋ ne̱ e̱ maa mfe̱e̱‑ɔ‑rɔ, na bo̱ nya ya sɔɔ ko̱tɔko̱ gyi.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “A mo̱ŋ bware fe̱yɛ bo̱ yɔ. Mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ, mo̱nꞌ sa bamo̱ ko̱tɔko̱ a bo̱ gyi.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Ne̱ baa lee kanɔ fe̱yɛ, “Bodobodoo akuri anuu na ŋkiŋgyi ŋnyɔ wo̱re̱ kpeŋ ne̱ ane̱ de mfe̱e̱.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ bo̱ taa baa mò̱ a ɔ ke̱e̱.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Ne̱ ɔ yɛ ase̱sɛ‑ɔ kye̱na e̱fa se̱ swe̱e̱re̱ mfe̱ŋ. Ne̱ ɔɔ taa bodobodoo akuri anuu‑o na ŋkiŋgyi ŋnyɔ‑ɔ waa mò̱ asare̱e̱‑rɔ, ne̱ ɔɔ de̱e̱re̱ so̱so̱, ne̱ ɔɔ sa Wuribware̱ aŋsɛ. Ne̱ ŋkee ɔɔ te̱ŋŋe̱‑rɔ bo̱ sa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ, ne̱ baa ke‑ro sa ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Bamo̱ pɛɛɛ a gyi bodobodoo‑o kpo̱ne̱, ne̱ baa wo̱ ŋkiŋgyi‑o kpo̱ne̱. Ne̱ ŋkee mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a taa ake kudu anyɔ swii bodobodoo na ŋkiŋgyi mpupuriase̱e̱ ne̱ ŋ ya saŋ‑ɔ bo̱ bo̱rɔ.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Akye̱e̱ na ŋyaagyi ne̱ baa gyi ateese‑o e̱ mo̱ŋ tii si, anyare̱‑ɔ wo̱re̱ bo̱ ŋkpe̱ŋ nnuu.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Amo̱‑ɔ kamɛɛ‑rɔ, ne̱ Yeesuu a sa ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ gye̱ mò̱ ŋkpɛɛ yɔ nkyu‑o nno̱ŋ a bo̱ŋbe̱‑ɔ se̱, ne̱ mò̱‑ɔ mò̱ a sii a ɔ sa lamaŋ‑ɔ kpa a bo̱ yɔ pe̱.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Mò̱ a brawe̱ bamo̱‑rɔ pɛɛɛ bo̱ kyo̱ŋwe̱ bamo̱ e̱pe̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ yɔ ke̱be̱e̱ ko̱ se̱ ya ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ mò̱ wo̱re̱ kpeŋ.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Na mò̱ agyase̱po̱ a ko̱re̱e̱‑ɔ a fo̱ ke̱fɔ. Amɔ bo̱ mo̱ŋ lɛɛ ba taare̱ bo̱ pare̱ yɔ akatɔ‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ a pare̱ ba gyaŋŋaa afwii‑o si‑o, alaŋkpare̱ e̱ da bamo̱ a kiŋŋi.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Bo̱ fo̱ gye̱gyaye̱ kese‑ro, ne̱ Yeesuu a nare̱ nkyu‑o si fe̱yɛ mò̱ a naa swe̱e̱re̱‑ɔ ya to̱ bamo̱.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a ŋu mò̱ a naa nkyu‑o si‑o, bo̱ mo̱ŋ pini mò̱, amo̱se̱‑ɔ kufu a nya bamo̱ pɛɛɛ, ne̱ baa fɛɛ‑rɔ fe̱yɛ, “Kye̱ŋaŋpo̱ ne̱e̱!”
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱ ne̱e̱. Mo̱nꞌ nya kakpo̱nɔ. Mo̱ne̱ ma sa a kufu nya mo̱ne̱.”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Ne̱ Peetroo yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, amo̱ e̱ gye̱ fo̱ kase̱ŋtiŋ si, amo̱ fe̱raa sa kanɔ na n nare̱ nkyu‑o si ba fo̱ ase̱.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Ba!”
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Amaa afwii‑o a da mò̱ nkyu si mfe̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, kufu a nya mò̱, ne̱ ɔɔ le̱e̱ o kirewi. Ne̱ ɔɔ faa‑rɔ tɔwe̱ ɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, mo̱rɔwe̱ mo̱!”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Puri amo̱‑rɔ, ne̱ Yeesuu a fo̱ mò̱ ase̱, ne̱ ɔɔ twe̱e̱ kra mò̱‑rɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Fo̱ ko̱kɔɔre̱gyi ne̱ fo̱ de‑o mo̱ŋ kyɔ pɛɛɛ! E̱me̱ne̱ se̱ ne̱ fo̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ gyi?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Saŋ ne̱ Yeesuu na Peetroo a lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ, ne̱ afwii‑o a yɔwe̱.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a gyɔŋŋɔ suŋ mò̱ ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ mfe̱ŋ. Ne̱ bo̱ yɛ, “Kase̱ŋtiŋ si, Wuribware̱ mò̱ gyi‑o e̱ gye̱ fo̱.”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Ne̱ baa me̱raa se̱ ba yɔ nkyu‑o si. Ne̱ ŋkee bamo̱ ko̱re̱e̱‑ɔ a bo̱ daŋ Ginɛsarɛt ifuri si.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Mfe̱ŋ a ase̱sɛ‑ɔ a de̱ŋ ŋu Yeesuu‑o, ne̱ baa da kiboŋboŋ mmaŋgyii na e̱maŋ ne̱ e̱ maa mfe̱ŋ‑ɔ‑rɔ. Ne̱ ifuri‑o si a ase̱sɛ‑ɔ a taa bamo̱ alɔpo̱ pɛɛɛ baa Yeesuu ase̱.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Ne̱ baa ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ dabo̱rɔ bamo̱ na bo̱ kpaare̱, bɛɛɛ ɔ sa alɔpo̱‑ɔ kpa na bo̱ dabo̱rɔ mò̱ waagya kanɔ gbaa. Bamo̱ ne̱ baa dabo̱rɔ mò̱ waagya‑ɔ pɛɛɛ a kpaare̱.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.