Mateus 14

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Saŋ amo̱‑ɔ, ne̱ Hɛrɔd ne̱ ɔ gye̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱ owure‑o a nu Yeesuu ase̱ŋ na ane̱ŋ ne̱ ɔɔ waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ bwe̱e̱tɔ‑ɔ.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ ayaafɔre̱‑ɔ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ kɔɔre̱ a n gyi fe̱yɛ ɔnyare̱ mɔ e̱ gye̱ Yohanee Osuubɔpo̱ ne̱ mo̱ a mɔɔ mò̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ be̱e̱ kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro. Amo̱ e̱ mo̱ŋ gye̱ ane̱ŋ fe̱raa, ɔ maa taare̱ a ɔ waa ane̱ŋ a akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ mɔ.”
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 — ausente —
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Mfaanɛɛ se̱‑ɔ, ne̱ Hɛrɔd a yo̱rɔwe̱ fe̱yɛ ɔ mɔɔ Yohanee. Amaa ɔ se̱re̱ lamaŋ ne̱ bo̱ yɛ Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ ɔko̱ e̱ gye̱ Yohanee‑o. Amo̱ fe̱raa ke̱tɔ ne̱ owure‑o a waa‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔɔ sa ne̱ baa kra Yohanee, ne̱ baa ba agbarabi bo̱ ŋure mò̱, ne̱ baa tii mò̱.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Owure‑o ko̱ko̱we̱ kasu kanɔ kigyi a fo̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ te̱e̱ ase̱sɛ dabe̱ ko̱ bo̱ gyaŋŋe̱ fe̱yɛ bo̱ bo̱ gyi ateese mò̱ aye̱, na bo̱ gyi akatɔ. Ngyaŋŋe̱ amo̱‑rɔ, ne̱ owure‑o mò̱ ka Hɛrɔde̱ya mò̱ gyi kabregyii a lwee bo̱ŋ‑nɔ ɔ kyaa. Mò̱ a kyaa‑ɔ, ne̱ aa gyi owure‑o akatɔ bwe̱e̱tɔ.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ waa e̱taŋ fe̱yɛ ɔ sa kabregyii‑o ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ɔ tɔwe̱ a o gywii mò̱ ɛ ɔ kpa‑ɔ.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Ne̱ kabregyii‑o a ya bise mò̱ nyi Hɛrɔde̱ya ke̱tɔ ne̱ ɔ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ ɔ kpa‑ɔ. Ne̱ ɔɔ be̱ŋŋaa ɛ, “Tɔwe̱ gywii mò̱ ɛ Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ kuŋu ne̱ fo̱ e̱ kpa kyaŋse̱‑rɔ mbe̱yɔmɔ.” Ne̱ kabregyii‑o a ya tɔwe̱ ane̱ŋ dɛɛ gywii owure‑o.
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 — ausente —
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 — ausente —
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 — ausente —
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Ne̱ Yohanee a agyase̱po̱‑ɔ bo̱ko̱ a bo̱ so̱rɔ mò̱ kifuniŋ‑o yaa pure. Mfe̱ŋ ne̱ baa ya tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ kaa waa Yohanee‑o gywii Yeesuu.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Yeesuu a nu ane̱ŋ ne̱ baa mɔɔ Yohanee‑o, ne̱ ɔɔ fa mfɛɛre̱ fe̱yɛ mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ yɔ mfe̱ŋ ne̱ ase̱sɛ mo̱ŋ bo̱‑rɔ‑ɔ ya kyure kafwe̱e̱. Ne̱ mò̱ aa bamo̱ a lwee ko̱re̱e̱‑rɔ ba kpa a bo̱ pare̱ yɔ mfe̱ŋ ne̱ a du diŋŋ‑o. Amaa bo̱ko̱ a kyɔ ŋu mfe̱ŋ ne̱ ɔ kpa a ɔ yɔ‑ɔ, ne̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ ase̱sɛ biribiri a le̱e̱ mfe̱ŋ a e̱maŋ‑ɔ‑rɔ me̱raa se̱ bo̱ bo̱rɔ nkyu e̱kɛɛkɛɛ se̱ bo̱ gya mò̱ se̱. Ne̱ baa se̱re̱ gye̱ mò̱ ŋkpɛɛ ya fo̱ mfe̱ŋ ne̱ ɔ kpa a ɔ yɔ‑ɔ.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Ko̱re̱e̱‑ɔ a bo̱ daŋ, ne̱ Yeesuu a le̱e̱‑ɔ, ne̱ oo ŋu ase̱sɛ biribiri amo̱, na bo̱ gywii mò̱. Ɔ mo̱ŋ lɛɛ kpa a ɔ kwaye̱ bamo̱, a le̱e̱ fe̱yɛ oo ŋu ane̱ŋ ne̱ baa pee akatɔ ba kpa a bo̱ ŋu mò̱‑ɔ. Ne̱ bamo̱ ase̱ŋ a waa mò̱ e̱wɛɛ. Ane̱ŋ se̱‑ɔ, alɔpo̱ ke̱maa ne̱ baa baa mò̱ ase̱‑ɔ, ɔɔ kya bamo̱.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Amɔ kyɔwe̱ a kpa a ɔ twɛɛ‑ɔ, ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a bo̱ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Kyɔwe̱ a lo̱we̱. Amo̱ a gye̱ e̱fa‑rɔ se̱‑ɔ, sa a ase̱sɛ‑ɔ yɔ e̱maŋ ne̱ e̱ maa mfe̱e̱‑ɔ‑rɔ, na bo̱ nya ya sɔɔ ko̱tɔko̱ gyi.”
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “A mo̱ŋ bware fe̱yɛ bo̱ yɔ. Mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ, mo̱nꞌ sa bamo̱ ko̱tɔko̱ a bo̱ gyi.”
16 Mas Jesus respondeu:
17 Ne̱ baa lee kanɔ fe̱yɛ, “Bodobodoo akuri anuu na ŋkiŋgyi ŋnyɔ wo̱re̱ kpeŋ ne̱ ane̱ de mfe̱e̱.”
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ bo̱ taa baa mò̱ a ɔ ke̱e̱.
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Ne̱ ɔ yɛ ase̱sɛ‑ɔ kye̱na e̱fa se̱ swe̱e̱re̱ mfe̱ŋ. Ne̱ ɔɔ taa bodobodoo akuri anuu‑o na ŋkiŋgyi ŋnyɔ‑ɔ waa mò̱ asare̱e̱‑rɔ, ne̱ ɔɔ de̱e̱re̱ so̱so̱, ne̱ ɔɔ sa Wuribware̱ aŋsɛ. Ne̱ ŋkee ɔɔ te̱ŋŋe̱‑rɔ bo̱ sa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ, ne̱ baa ke‑ro sa ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Bamo̱ pɛɛɛ a gyi bodobodoo‑o kpo̱ne̱, ne̱ baa wo̱ ŋkiŋgyi‑o kpo̱ne̱. Ne̱ ŋkee mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a taa ake kudu anyɔ swii bodobodoo na ŋkiŋgyi mpupuriase̱e̱ ne̱ ŋ ya saŋ‑ɔ bo̱ bo̱rɔ.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Akye̱e̱ na ŋyaagyi ne̱ baa gyi ateese‑o e̱ mo̱ŋ tii si, anyare̱‑ɔ wo̱re̱ bo̱ ŋkpe̱ŋ nnuu.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Amo̱‑ɔ kamɛɛ‑rɔ, ne̱ Yeesuu a sa ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ gye̱ mò̱ ŋkpɛɛ yɔ nkyu‑o nno̱ŋ a bo̱ŋbe̱‑ɔ se̱, ne̱ mò̱‑ɔ mò̱ a sii a ɔ sa lamaŋ‑ɔ kpa a bo̱ yɔ pe̱.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Mò̱ a brawe̱ bamo̱‑rɔ pɛɛɛ bo̱ kyo̱ŋwe̱ bamo̱ e̱pe̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ yɔ ke̱be̱e̱ ko̱ se̱ ya ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ mò̱ wo̱re̱ kpeŋ.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Na mò̱ agyase̱po̱ a ko̱re̱e̱‑ɔ a fo̱ ke̱fɔ. Amɔ bo̱ mo̱ŋ lɛɛ ba taare̱ bo̱ pare̱ yɔ akatɔ‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ a pare̱ ba gyaŋŋaa afwii‑o si‑o, alaŋkpare̱ e̱ da bamo̱ a kiŋŋi.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Bo̱ fo̱ gye̱gyaye̱ kese‑ro, ne̱ Yeesuu a nare̱ nkyu‑o si fe̱yɛ mò̱ a naa swe̱e̱re̱‑ɔ ya to̱ bamo̱.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a ŋu mò̱ a naa nkyu‑o si‑o, bo̱ mo̱ŋ pini mò̱, amo̱se̱‑ɔ kufu a nya bamo̱ pɛɛɛ, ne̱ baa fɛɛ‑rɔ fe̱yɛ, “Kye̱ŋaŋpo̱ ne̱e̱!”
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱ ne̱e̱. Mo̱nꞌ nya kakpo̱nɔ. Mo̱ne̱ ma sa a kufu nya mo̱ne̱.”
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Ne̱ Peetroo yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, amo̱ e̱ gye̱ fo̱ kase̱ŋtiŋ si, amo̱ fe̱raa sa kanɔ na n nare̱ nkyu‑o si ba fo̱ ase̱.”
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Ba!”
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Amaa afwii‑o a da mò̱ nkyu si mfe̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, kufu a nya mò̱, ne̱ ɔɔ le̱e̱ o kirewi. Ne̱ ɔɔ faa‑rɔ tɔwe̱ ɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, mo̱rɔwe̱ mo̱!”
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Puri amo̱‑rɔ, ne̱ Yeesuu a fo̱ mò̱ ase̱, ne̱ ɔɔ twe̱e̱ kra mò̱‑rɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Fo̱ ko̱kɔɔre̱gyi ne̱ fo̱ de‑o mo̱ŋ kyɔ pɛɛɛ! E̱me̱ne̱ se̱ ne̱ fo̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ gyi?”
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Saŋ ne̱ Yeesuu na Peetroo a lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ, ne̱ afwii‑o a yɔwe̱.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a gyɔŋŋɔ suŋ mò̱ ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ mfe̱ŋ. Ne̱ bo̱ yɛ, “Kase̱ŋtiŋ si, Wuribware̱ mò̱ gyi‑o e̱ gye̱ fo̱.”
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Ne̱ baa me̱raa se̱ ba yɔ nkyu‑o si. Ne̱ ŋkee bamo̱ ko̱re̱e̱‑ɔ a bo̱ daŋ Ginɛsarɛt ifuri si.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Mfe̱ŋ a ase̱sɛ‑ɔ a de̱ŋ ŋu Yeesuu‑o, ne̱ baa da kiboŋboŋ mmaŋgyii na e̱maŋ ne̱ e̱ maa mfe̱ŋ‑ɔ‑rɔ. Ne̱ ifuri‑o si a ase̱sɛ‑ɔ a taa bamo̱ alɔpo̱ pɛɛɛ baa Yeesuu ase̱.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Ne̱ baa ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ dabo̱rɔ bamo̱ na bo̱ kpaare̱, bɛɛɛ ɔ sa alɔpo̱‑ɔ kpa na bo̱ dabo̱rɔ mò̱ waagya kanɔ gbaa. Bamo̱ ne̱ baa dabo̱rɔ mò̱ waagya‑ɔ pɛɛɛ a kpaare̱.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.