Mateus 14
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB
1 Saŋ amo̱‑ɔ, ne̱ Hɛrɔd ne̱ ɔ gye̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱ owure‑o a nu Yeesuu ase̱ŋ na ane̱ŋ ne̱ ɔɔ waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ bwe̱e̱tɔ‑ɔ.
1 Naquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu a fama de Jesus,
2 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ ayaafɔre̱‑ɔ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ kɔɔre̱ a n gyi fe̱yɛ ɔnyare̱ mɔ e̱ gye̱ Yohanee Osuubɔpo̱ ne̱ mo̱ a mɔɔ mò̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ be̱e̱ kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro. Amo̱ e̱ mo̱ŋ gye̱ ane̱ŋ fe̱raa, ɔ maa taare̱ a ɔ waa ane̱ŋ a akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ mɔ.”
2 e disse aos seus cortesãos: Este é João, o Batista; ele ressuscitou dentre os mortos, e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
3 — ausente —
3 Pois Herodes havia prendido a João, e, maniatando-o, o guardara no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Felipe;
4 — ausente —
4 porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Mfaanɛɛ se̱‑ɔ, ne̱ Hɛrɔd a yo̱rɔwe̱ fe̱yɛ ɔ mɔɔ Yohanee. Amaa ɔ se̱re̱ lamaŋ ne̱ bo̱ yɛ Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ ɔko̱ e̱ gye̱ Yohanee‑o. Amo̱ fe̱raa ke̱tɔ ne̱ owure‑o a waa‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔɔ sa ne̱ baa kra Yohanee, ne̱ baa ba agbarabi bo̱ ŋure mò̱, ne̱ baa tii mò̱.
5 E queria matá-lo, mas temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Owure‑o ko̱ko̱we̱ kasu kanɔ kigyi a fo̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ te̱e̱ ase̱sɛ dabe̱ ko̱ bo̱ gyaŋŋe̱ fe̱yɛ bo̱ bo̱ gyi ateese mò̱ aye̱, na bo̱ gyi akatɔ. Ngyaŋŋe̱ amo̱‑rɔ, ne̱ owure‑o mò̱ ka Hɛrɔde̱ya mò̱ gyi kabregyii a lwee bo̱ŋ‑nɔ ɔ kyaa. Mò̱ a kyaa‑ɔ, ne̱ aa gyi owure‑o akatɔ bwe̱e̱tɔ.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, a filha de Herodias dançou no meio dos convivas, e agradou a Herodes,
7 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ waa e̱taŋ fe̱yɛ ɔ sa kabregyii‑o ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ɔ tɔwe̱ a o gywii mò̱ ɛ ɔ kpa‑ɔ.
7 pelo que este prometeu com juramento dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Ne̱ kabregyii‑o a ya bise mò̱ nyi Hɛrɔde̱ya ke̱tɔ ne̱ ɔ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ ɔ kpa‑ɔ. Ne̱ ɔɔ be̱ŋŋaa ɛ, “Tɔwe̱ gywii mò̱ ɛ Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ kuŋu ne̱ fo̱ e̱ kpa kyaŋse̱‑rɔ mbe̱yɔmɔ.” Ne̱ kabregyii‑o a ya tɔwe̱ ane̱ŋ dɛɛ gywii owure‑o.
8 E instigada por sua mãe, disse ela: Dá-me aqui num prato a cabeça de João, o Batista.
9 — ausente —
9 Entristeceu-se, então, o rei; mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse,
10 — ausente —
10 e mandou degolar a João no cárcere;
11 — ausente —
11 e a cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou para a sua mãe.
12 Ne̱ Yohanee a agyase̱po̱‑ɔ bo̱ko̱ a bo̱ so̱rɔ mò̱ kifuniŋ‑o yaa pure. Mfe̱ŋ ne̱ baa ya tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ kaa waa Yohanee‑o gywii Yeesuu.
12 Então vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Yeesuu a nu ane̱ŋ ne̱ baa mɔɔ Yohanee‑o, ne̱ ɔɔ fa mfɛɛre̱ fe̱yɛ mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ yɔ mfe̱ŋ ne̱ ase̱sɛ mo̱ŋ bo̱‑rɔ‑ɔ ya kyure kafwe̱e̱. Ne̱ mò̱ aa bamo̱ a lwee ko̱re̱e̱‑rɔ ba kpa a bo̱ pare̱ yɔ mfe̱ŋ ne̱ a du diŋŋ‑o. Amaa bo̱ko̱ a kyɔ ŋu mfe̱ŋ ne̱ ɔ kpa a ɔ yɔ‑ɔ, ne̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ ase̱sɛ biribiri a le̱e̱ mfe̱ŋ a e̱maŋ‑ɔ‑rɔ me̱raa se̱ bo̱ bo̱rɔ nkyu e̱kɛɛkɛɛ se̱ bo̱ gya mò̱ se̱. Ne̱ baa se̱re̱ gye̱ mò̱ ŋkpɛɛ ya fo̱ mfe̱ŋ ne̱ ɔ kpa a ɔ yɔ‑ɔ.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um, lugar deserto, à parte; e quando as multidões o souberam, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Ko̱re̱e̱‑ɔ a bo̱ daŋ, ne̱ Yeesuu a le̱e̱‑ɔ, ne̱ oo ŋu ase̱sɛ biribiri amo̱, na bo̱ gywii mò̱. Ɔ mo̱ŋ lɛɛ kpa a ɔ kwaye̱ bamo̱, a le̱e̱ fe̱yɛ oo ŋu ane̱ŋ ne̱ baa pee akatɔ ba kpa a bo̱ ŋu mò̱‑ɔ. Ne̱ bamo̱ ase̱ŋ a waa mò̱ e̱wɛɛ. Ane̱ŋ se̱‑ɔ, alɔpo̱ ke̱maa ne̱ baa baa mò̱ ase̱‑ɔ, ɔɔ kya bamo̱.
14 E ele, ao desembarcar, viu uma grande multidão; e, compadecendo-se dela, curou os seus enfermos.
15 Amɔ kyɔwe̱ a kpa a ɔ twɛɛ‑ɔ, ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a bo̱ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Kyɔwe̱ a lo̱we̱. Amo̱ a gye̱ e̱fa‑rɔ se̱‑ɔ, sa a ase̱sɛ‑ɔ yɔ e̱maŋ ne̱ e̱ maa mfe̱e̱‑ɔ‑rɔ, na bo̱ nya ya sɔɔ ko̱tɔko̱ gyi.”
15 Chegada a tarde, aproximaram-se dele os discípulos, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já passada; despede as multidões, para que vão às aldeias, e comprem o que comer.
16 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “A mo̱ŋ bware fe̱yɛ bo̱ yɔ. Mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ, mo̱nꞌ sa bamo̱ ko̱tɔko̱ a bo̱ gyi.”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam ir embora; dai-lhes vós de comer.
17 Ne̱ baa lee kanɔ fe̱yɛ, “Bodobodoo akuri anuu na ŋkiŋgyi ŋnyɔ wo̱re̱ kpeŋ ne̱ ane̱ de mfe̱e̱.”
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ bo̱ taa baa mò̱ a ɔ ke̱e̱.
18 E ele disse: trazei-mos aqui.
19 Ne̱ ɔ yɛ ase̱sɛ‑ɔ kye̱na e̱fa se̱ swe̱e̱re̱ mfe̱ŋ. Ne̱ ɔɔ taa bodobodoo akuri anuu‑o na ŋkiŋgyi ŋnyɔ‑ɔ waa mò̱ asare̱e̱‑rɔ, ne̱ ɔɔ de̱e̱re̱ so̱so̱, ne̱ ɔɔ sa Wuribware̱ aŋsɛ. Ne̱ ŋkee ɔɔ te̱ŋŋe̱‑rɔ bo̱ sa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ, ne̱ baa ke‑ro sa ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ.
19 Tendo mandado às multidões que se reclinassem sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos às multidões.
20 Bamo̱ pɛɛɛ a gyi bodobodoo‑o kpo̱ne̱, ne̱ baa wo̱ ŋkiŋgyi‑o kpo̱ne̱. Ne̱ ŋkee mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a taa ake kudu anyɔ swii bodobodoo na ŋkiŋgyi mpupuriase̱e̱ ne̱ ŋ ya saŋ‑ɔ bo̱ bo̱rɔ.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram levantaram doze cestos cheios.
21 Akye̱e̱ na ŋyaagyi ne̱ baa gyi ateese‑o e̱ mo̱ŋ tii si, anyare̱‑ɔ wo̱re̱ bo̱ ŋkpe̱ŋ nnuu.
21 Ora, os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Amo̱‑ɔ kamɛɛ‑rɔ, ne̱ Yeesuu a sa ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ gye̱ mò̱ ŋkpɛɛ yɔ nkyu‑o nno̱ŋ a bo̱ŋbe̱‑ɔ se̱, ne̱ mò̱‑ɔ mò̱ a sii a ɔ sa lamaŋ‑ɔ kpa a bo̱ yɔ pe̱.
22 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Mò̱ a brawe̱ bamo̱‑rɔ pɛɛɛ bo̱ kyo̱ŋwe̱ bamo̱ e̱pe̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ yɔ ke̱be̱e̱ ko̱ se̱ ya ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ mò̱ wo̱re̱ kpeŋ.
23 Tendo-as despedido, subiu ao monte para orar à parte. Ao anoitecer, estava ali sozinho.
24 Na mò̱ agyase̱po̱ a ko̱re̱e̱‑ɔ a fo̱ ke̱fɔ. Amɔ bo̱ mo̱ŋ lɛɛ ba taare̱ bo̱ pare̱ yɔ akatɔ‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ a pare̱ ba gyaŋŋaa afwii‑o si‑o, alaŋkpare̱ e̱ da bamo̱ a kiŋŋi.
24 Entrementes, o barco já estava a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Bo̱ fo̱ gye̱gyaye̱ kese‑ro, ne̱ Yeesuu a nare̱ nkyu‑o si fe̱yɛ mò̱ a naa swe̱e̱re̱‑ɔ ya to̱ bamo̱.
25 À quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando sobre o mar.
26 Mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a ŋu mò̱ a naa nkyu‑o si‑o, bo̱ mo̱ŋ pini mò̱, amo̱se̱‑ɔ kufu a nya bamo̱ pɛɛɛ, ne̱ baa fɛɛ‑rɔ fe̱yɛ, “Kye̱ŋaŋpo̱ ne̱e̱!”
26 Os discípulos, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, assustaram-se e disseram: É um fantasma. E gritaram de medo.
27 Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱ ne̱e̱. Mo̱nꞌ nya kakpo̱nɔ. Mo̱ne̱ ma sa a kufu nya mo̱ne̱.”
27 Jesus, porém, imediatamente lhes falou, dizendo: Tende ânimo; sou eu; não temais.
28 Ne̱ Peetroo yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, amo̱ e̱ gye̱ fo̱ kase̱ŋtiŋ si, amo̱ fe̱raa sa kanɔ na n nare̱ nkyu‑o si ba fo̱ ase̱.”
28 Respondeu-lhe Pedro: Senhor! se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Ba!”
29 Disse-lhe ele: Vem. Pedro, descendo do barco, e andando sobre as águas, foi ao encontro de Jesus.
30 Amaa afwii‑o a da mò̱ nkyu si mfe̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, kufu a nya mò̱, ne̱ ɔɔ le̱e̱ o kirewi. Ne̱ ɔɔ faa‑rɔ tɔwe̱ ɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, mo̱rɔwe̱ mo̱!”
30 Mas, sentindo o vento, teve medo; e, começando a submergir, clamou: Senhor, salva-me.
31 Puri amo̱‑rɔ, ne̱ Yeesuu a fo̱ mò̱ ase̱, ne̱ ɔɔ twe̱e̱ kra mò̱‑rɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Fo̱ ko̱kɔɔre̱gyi ne̱ fo̱ de‑o mo̱ŋ kyɔ pɛɛɛ! E̱me̱ne̱ se̱ ne̱ fo̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ gyi?”
31 Imediatamente estendeu Jesus a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Saŋ ne̱ Yeesuu na Peetroo a lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ, ne̱ afwii‑o a yɔwe̱.
32 E logo que subiram para o barco, o vento cessou.
33 Ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a gyɔŋŋɔ suŋ mò̱ ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ mfe̱ŋ. Ne̱ bo̱ yɛ, “Kase̱ŋtiŋ si, Wuribware̱ mò̱ gyi‑o e̱ gye̱ fo̱.”
33 Então os que estavam no barco adoraram-no, dizendo: Verdadeiramente tu és Filho de Deus.
34 Ne̱ baa me̱raa se̱ ba yɔ nkyu‑o si. Ne̱ ŋkee bamo̱ ko̱re̱e̱‑ɔ a bo̱ daŋ Ginɛsarɛt ifuri si.
34 Ora, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré.
35 Mfe̱ŋ a ase̱sɛ‑ɔ a de̱ŋ ŋu Yeesuu‑o, ne̱ baa da kiboŋboŋ mmaŋgyii na e̱maŋ ne̱ e̱ maa mfe̱ŋ‑ɔ‑rɔ. Ne̱ ifuri‑o si a ase̱sɛ‑ɔ a taa bamo̱ alɔpo̱ pɛɛɛ baa Yeesuu ase̱.
35 Quando os homens daquele lugar o reconheceram, mandaram por toda aquela circunvizinhança, e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 Ne̱ baa ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ dabo̱rɔ bamo̱ na bo̱ kpaare̱, bɛɛɛ ɔ sa alɔpo̱‑ɔ kpa na bo̱ dabo̱rɔ mò̱ waagya kanɔ gbaa. Bamo̱ ne̱ baa dabo̱rɔ mò̱ waagya‑ɔ pɛɛɛ a kpaare̱.
36 e rogaram-lhe que apenas os deixasse tocar a orla do seu manto; e todos os que a tocaram ficaram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.