João 20
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVT
1 Kosiyara gye̱gyaye̱ kese‑ro‑o, kaye̱ a mo̱ŋ tɛɛ ke nɛɛnɛɛ‑ɔ, ne̱ Mariya Magadalanyi a yɔ ke̱gye̱raŋta‑ɔ se̱. Mò̱ a fo̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ oo ŋu fe̱yɛ ke̱fo̱re̱ ne̱ baa kuroŋ bo̱ kpuse ke̱gye̱raŋta‑ɔ kanɔ‑ɔ se̱ fe̱yɛ po̱ne̱‑ɔ, baa kyɔ kuroŋ le̱e̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ kanɔ‑ɔ‑rɔ.Akye̱e̱‑ɔ a fo̱ Yeesuu a ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱|src="CN01850b.tif" size="span" ref="Yohanee 20.1–18"
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Ane̱ŋ se̱‑ɔ, ne̱ oo kiŋŋi ɔ se̱re̱ ɔ yɔ Simɔŋ Peetroo na ɔgyase̱po̱ ne̱ Yeesuu a kpa mò̱ ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ‑ɔ ase̱, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Baa taa ane̱ nyaŋpe̱ le̱e̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ, ane̱ mɔ ane̱ mo̱ŋ nyi mfe̱ŋ ne̱ baa taa mò̱ yaa bo̱ be̱ya‑ɔ.”
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Amo̱se̱ ne̱ Peetroo na ɔgyase̱po̱ ko̱ amo̱‑ɔ a yɔ ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 Agyase̱po̱ anyɔ mɔ se̱re̱ ne̱e̱, amaa ɔko̱ŋko̱‑ɔ se̱re̱ keŋkeŋ ɔ kyo̱ŋ Peetroo. Ane̱ŋ se̱‑ɔ ɔɔ fo̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱ pwɛɛ ne̱ Peetroo a dɛɛ fo̱.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Mò̱ a fo̱‑ɔ, ne̱ oo buŋŋe de̱e̱re̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ ke̱e̱, ne̱ oo ŋu kyefuri ne̱ baa bo̱ miri Yeesuu kifuniŋ‑o da mfe̱ŋ, amaa ɔ mo̱ŋ lwee ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Ne̱ Simɔŋ Peetroo mɔ a sii kamɛɛ ba, ne̱ oo lwee ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ, ne̱ oo ŋu kyefuri‑o da mfe̱ŋ,
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 na kaprakɛɛ ne̱ baa bo̱ ŋure Yeesuu kuŋu‑o. Kaprakɛɛ ne̱ baa bo̱ ŋure Yeesuu kuŋu‑o na kyefuri‑o mo̱ŋ da to̱ŋ ko̱ŋko̱ ne̱e̱. Kaprakɛɛ‑ɔ a bɔɔ ka da kamo̱ ko̱kwe̱e̱.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Ne̱ ɔgyase̱po̱ ne̱ ɔɔ gye̱ ŋkpɛɛ fo̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱‑ɔ mɔ a lweero, ne̱ oo ŋu ke̱tɔ ke̱maa. Amo̱se̱ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Mariya a tɔwe̱ gywii bamo̱‑ɔ gyi.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 Amo̱‑ɔ pɛɛɛ gbaa bo̱ mo̱ŋ tɛɛ nu ane̱ŋ ne̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ a tɔwe̱‑ɔ fe̱yɛ o kyiŋŋi a ɔ le̱e̱ lowi‑ro‑o kaase̱.
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Ne̱ agyase̱po̱‑ɔ a kiŋŋi bo̱ yii pe̱.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Mariya mɔ ye̱re̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ kawu si o su. Mò̱ a saŋ ɔ maa se̱ o su‑o, ne̱ oo buŋŋe de̱e̱re̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ.
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 Ne̱ oo ŋu Wuribware̱ mbɔɔ ŋnyɔ ko̱ ne̱ bo̱ buŋ atɔ fufuri‑o te mfe̱ŋ ne̱ baa pure Yeesuu‑o, ɔko̱ŋko̱ bo̱ ayaa se̱, ne̱ ɔko̱ mɔ bo̱ aŋu si. Amaa saŋ amo̱, Yeesuu kifuniŋ‑o mo̱ŋ lɛɛ ɔ bo̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Ne̱ baa bise mò̱ fe̱yɛ, “Ɔpe̱kye̱e̱, nte̱tɔ ne̱e̱ ne̱ fo̱ i su?”
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 Ne̱ oo buruwaa, ne̱ oo ŋu Yeesuu a ye̱re̱ mfe̱ŋ, amaa ɔ mo̱ŋ nyi fe̱yɛ Yeesuu ne̱e̱.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Ne̱ Yeesuu a bise mò̱ fe̱yɛ, “Ɔpe̱kye̱e̱, nte̱tɔ ne̱e̱ ne̱ fo̱ i su? Nsɛ ne̱ fo̱ i buwi fo̱ e̱ kpa?”
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Ne̱ Yeesuu a te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ, “Mariya!”
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ ma kaŋ kra mo̱‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ŋ tɛɛ yɔ so̱so̱ n se̱ ase̱. Amo̱se̱ se̱‑ɔ, nare̱ mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana ase̱ ya tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ mo̱ i kiŋŋi mo̱ e̱ yɔ mò̱ ne̱ ɔ gye̱ n se̱ na mo̱ nyaŋpe̱ Wuribware̱‑ɔ ase̱. Na fo̱ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ ŋkee fe̱raa ɔ gye̱ bamo̱ se̱ na bamo̱ nyaŋpe̱ Wuribware̱ bo̱ tii si.”
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Puri amo̱‑rɔ, ne̱ Mariya Magadalanyi a yɔ ya tɔwe̱ gywii agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Mo̱ a ŋu ane̱ nyaŋpe̱,” ne̱ ɔɔ tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱‑ɔ gywii bamo̱.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Kake nsi amo̱ gye̱ Kosiyara. Amo̱ ke̱de̱e̱pwɛta‑ɔ, ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a gyaŋŋe̱ twe̱e̱ ke̱kyaŋ‑nɔ bo̱ bo̱‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ kufu de bamo̱ bo̱ le̱e̱ Yudaa awuye abre̱sɛ‑ɔ se̱. Ne̱ Yeesuu a bo̱ ye̱re̱ bamo̱ nse̱na‑rɔ. Ne̱ ɔɔ ka bamo̱ kanɔ fe̱yɛ, “E̱ye̱e̱ yure mo̱ne̱.”
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Mò̱ a tɔwe̱ amo̱‑ɔ kyo̱ŋ‑ɔ, ne̱ ɔɔ ba mò̱ asare̱e̱ na mò̱ keri‑ro bo̱ kaapo̱ bamo̱. Ne̱ agyase̱po̱‑ɔ akatɔ a gyi bwe̱e̱tɔ fe̱yɛ bamo̱ a ŋu Yeesuu.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “E̱ye̱e̱ yure mo̱ne̱. To, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ n se̱ a suŋ mo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱‑ɔ, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱ i suŋ mo̱ne̱ mo̱ e̱ kyo̱ŋwe̱.”
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Ne̱ oo fwii ŋe waa bamo̱‑rɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ kɔɔre̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o.
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Mo̱ne̱ ya taa bo̱ko̱ e̱bɔye̱ bo̱ ke bamo̱, amo̱ fe̱raa Wuribware̱ gbaa e̱ ba bamo̱ e̱bɔye̱ a ɔ bo̱ ke bamo̱. Ne̱ mo̱ne̱ e̱ mo̱ŋ ba bo̱ ke bamo̱, amo̱ fe̱raa Wuribware̱ gbaa maa ba a ɔ bo̱ ke bamo̱.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Agyase̱po̱ kudu anyɔ‑ɔ ɔko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Tomas ne̱ ɔ gye̱ ke̱le̱ŋba‑ɔ mo̱ŋ bo̱ bamo̱ ase̱ nsaŋ ne̱ Yeesuu a ba‑ɔ.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ agyase̱po̱ ko̱‑ɔ a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ane̱ a ŋu ane̱ nyaŋpe̱.” Amaa Tomas a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Amɔ mo̱ a ŋu mfe̱ŋ ne̱ baa da mò̱ ndangyii asare̱e̱‑rɔ na n taa mo̱ asare̱e̱gyi bo̱ dabo̱rɔ mfe̱ŋ, na n neŋ mo̱ ke̱sare̱e̱ bo̱ waa mò̱ keri‑ro pwɛɛ na n dɛɛ kɔɔre̱ gyi.”
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Kadaawɔkywe̱e̱ be̱e̱ bo̱ fo̱‑ɔ, ne̱ agyase̱po̱‑ɔ a be̱e̱ bo̱ gyaŋŋe̱ ke̱kyaŋ‑nɔ twe̱e̱ po̱ne̱‑rɔ. Ŋkee fe̱raa Tomas bo̱ bamo̱ ase̱. Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ bo̱ ye̱re̱ bamo̱ nse̱na‑rɔ ka bamo̱ kanɔ fe̱yɛ, “E̱ye̱e̱ yure mo̱ne̱.”
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii Tomas fe̱yɛ, “Taa fo̱ ke̱sare̱e̱gyi bo̱ dɔŋŋɔ se̱ mfe̱e̱, na fo̱ de̱e̱re̱ mo̱ asare̱e̱‑rɔ. Na fo̱ neŋ fo̱ ke̱sare̱e̱ bo̱ waa mo̱ keri‑ro, na fo̱ yɔwe̱ fo̱ ko̱kɔɔre̱gyi ke̱‑mo̱ŋ‑de‑o, na fo̱ kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ mo̱ a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro.”
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Ne̱ Tomas a lee kanɔ fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱ na Wuribware̱ e̱ gye̱ fo̱!”
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ane̱ŋ ne̱ fo̱ a ŋu mo̱‑ɔ se̱ ne̱ fo̱ e̱ kɔɔre̱ fo̱ i gyi aaa? Bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ ke̱e̱ mo̱, ne̱ baa kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ mo̱ a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro‑o de ŋyure.”
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Yeesuu a waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ bwe̱e̱tɔ ko̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ akatɔ‑rɔ ne̱ mo̱ŋ kyo̱rɛɛ waa wo̱re̱ mɔ‑rɔ‑ɔ.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Amaa mo̱ a kyo̱rɛɛ amo̱‑ɔ ne̱e̱ a mo̱nꞌ de̱e̱ kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ Yeesuu e̱ gye̱ Kristoo‑o, Wuribware̱ mò̱ gyi‑o, na bo̱ le̱e̱ mo̱ne̱ ko̱kɔɔre̱ mò̱ gyi si na mò̱ ke̱nyare̱ na ke̱yaale̱ŋ se̱, mo̱nꞌ de̱e̱ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.