João 20
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB
1 Kosiyara gye̱gyaye̱ kese‑ro‑o, kaye̱ a mo̱ŋ tɛɛ ke nɛɛnɛɛ‑ɔ, ne̱ Mariya Magadalanyi a yɔ ke̱gye̱raŋta‑ɔ se̱. Mò̱ a fo̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ oo ŋu fe̱yɛ ke̱fo̱re̱ ne̱ baa kuroŋ bo̱ kpuse ke̱gye̱raŋta‑ɔ kanɔ‑ɔ se̱ fe̱yɛ po̱ne̱‑ɔ, baa kyɔ kuroŋ le̱e̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ kanɔ‑ɔ‑rɔ.Akye̱e̱‑ɔ a fo̱ Yeesuu a ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱|src="CN01850b.tif" size="span" ref="Yohanee 20.1–18"
1 No primeiro dia da semana Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora removida do sepulcro.
2 Ane̱ŋ se̱‑ɔ, ne̱ oo kiŋŋi ɔ se̱re̱ ɔ yɔ Simɔŋ Peetroo na ɔgyase̱po̱ ne̱ Yeesuu a kpa mò̱ ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ‑ɔ ase̱, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Baa taa ane̱ nyaŋpe̱ le̱e̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ, ane̱ mɔ ane̱ mo̱ŋ nyi mfe̱ŋ ne̱ baa taa mò̱ yaa bo̱ be̱ya‑ɔ.”
2 Correu, pois, e foi ter com Simão Pedro, e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Amo̱se̱ ne̱ Peetroo na ɔgyase̱po̱ ko̱ amo̱‑ɔ a yɔ ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱.
3 Saíram então Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Agyase̱po̱ anyɔ mɔ se̱re̱ ne̱e̱, amaa ɔko̱ŋko̱‑ɔ se̱re̱ keŋkeŋ ɔ kyo̱ŋ Peetroo. Ane̱ŋ se̱‑ɔ ɔɔ fo̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱ pwɛɛ ne̱ Peetroo a dɛɛ fo̱.
4 Corriam os dois juntos, mas o outro discípulo correu mais ligeiro do que Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Mò̱ a fo̱‑ɔ, ne̱ oo buŋŋe de̱e̱re̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ ke̱e̱, ne̱ oo ŋu kyefuri ne̱ baa bo̱ miri Yeesuu kifuniŋ‑o da mfe̱ŋ, amaa ɔ mo̱ŋ lwee ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ.
5 e, abaixando-se viu os panos de linho ali deixados, todavia não entrou.
6 Ne̱ Simɔŋ Peetroo mɔ a sii kamɛɛ ba, ne̱ oo lwee ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ, ne̱ oo ŋu kyefuri‑o da mfe̱ŋ,
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro e viu os panos de linho ali deixados,
7 na kaprakɛɛ ne̱ baa bo̱ ŋure Yeesuu kuŋu‑o. Kaprakɛɛ ne̱ baa bo̱ ŋure Yeesuu kuŋu‑o na kyefuri‑o mo̱ŋ da to̱ŋ ko̱ŋko̱ ne̱e̱. Kaprakɛɛ‑ɔ a bɔɔ ka da kamo̱ ko̱kwe̱e̱.
7 e que o lenço, que estivera sobre a cabeça de Jesus, não estava com os panos, mas enrolado num lugar à parte.
8 Ne̱ ɔgyase̱po̱ ne̱ ɔɔ gye̱ ŋkpɛɛ fo̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱‑ɔ mɔ a lweero, ne̱ oo ŋu ke̱tɔ ke̱maa. Amo̱se̱ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Mariya a tɔwe̱ gywii bamo̱‑ɔ gyi.
8 Então entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu e creu.
9 Amo̱‑ɔ pɛɛɛ gbaa bo̱ mo̱ŋ tɛɛ nu ane̱ŋ ne̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ a tɔwe̱‑ɔ fe̱yɛ o kyiŋŋi a ɔ le̱e̱ lowi‑ro‑o kaase̱.
9 Porque ainda não entendiam a escritura, que era necessário que ele ressurgisse dentre os mortos.
10 Ne̱ agyase̱po̱‑ɔ a kiŋŋi bo̱ yii pe̱.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Mariya mɔ ye̱re̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ kawu si o su. Mò̱ a saŋ ɔ maa se̱ o su‑o, ne̱ oo buŋŋe de̱e̱re̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ.
11 Maria, porém, estava em pé, diante do sepulcro, a chorar. Enquanto chorava, abaixou-se a olhar para dentro do sepulcro,
12 Ne̱ oo ŋu Wuribware̱ mbɔɔ ŋnyɔ ko̱ ne̱ bo̱ buŋ atɔ fufuri‑o te mfe̱ŋ ne̱ baa pure Yeesuu‑o, ɔko̱ŋko̱ bo̱ ayaa se̱, ne̱ ɔko̱ mɔ bo̱ aŋu si. Amaa saŋ amo̱, Yeesuu kifuniŋ‑o mo̱ŋ lɛɛ ɔ bo̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ.
12 e viu dois anjos vestidos de branco sentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ne̱ baa bise mò̱ fe̱yɛ, “Ɔpe̱kye̱e̱, nte̱tɔ ne̱e̱ ne̱ fo̱ i su?”
13 E perguntaram-lhe eles: Mulher, por que choras? Respondeu-lhes: Porque tiraram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Ne̱ oo buruwaa, ne̱ oo ŋu Yeesuu a ye̱re̱ mfe̱ŋ, amaa ɔ mo̱ŋ nyi fe̱yɛ Yeesuu ne̱e̱.
14 Ao dizer isso, voltou-se para trás, e viu a Jesus ali em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Ne̱ Yeesuu a bise mò̱ fe̱yɛ, “Ɔpe̱kye̱e̱, nte̱tɔ ne̱e̱ ne̱ fo̱ i su? Nsɛ ne̱ fo̱ i buwi fo̱ e̱ kpa?”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, julgando que fosse o jardineiro, respondeu-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Ne̱ Yeesuu a te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ, “Mariya!”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, virando-se, disse-lhe em hebraico: Raboni!-que quer dizer, Mestre.
17 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ ma kaŋ kra mo̱‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ŋ tɛɛ yɔ so̱so̱ n se̱ ase̱. Amo̱se̱ se̱‑ɔ, nare̱ mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana ase̱ ya tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ mo̱ i kiŋŋi mo̱ e̱ yɔ mò̱ ne̱ ɔ gye̱ n se̱ na mo̱ nyaŋpe̱ Wuribware̱‑ɔ ase̱. Na fo̱ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ ŋkee fe̱raa ɔ gye̱ bamo̱ se̱ na bamo̱ nyaŋpe̱ Wuribware̱ bo̱ tii si.”
17 Disse-lhe Jesus: Deixa de me tocar, porque ainda não subi ao Pai; mas vai a meus irmãos e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Puri amo̱‑rɔ, ne̱ Mariya Magadalanyi a yɔ ya tɔwe̱ gywii agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Mo̱ a ŋu ane̱ nyaŋpe̱,” ne̱ ɔɔ tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱‑ɔ gywii bamo̱.
18 E foi Maria Madalena anunciar aos discípulos: Vi o Senhor!-e que ele lhe dissera estas coisas.
19 Kake nsi amo̱ gye̱ Kosiyara. Amo̱ ke̱de̱e̱pwɛta‑ɔ, ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a gyaŋŋe̱ twe̱e̱ ke̱kyaŋ‑nɔ bo̱ bo̱‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ kufu de bamo̱ bo̱ le̱e̱ Yudaa awuye abre̱sɛ‑ɔ se̱. Ne̱ Yeesuu a bo̱ ye̱re̱ bamo̱ nse̱na‑rɔ. Ne̱ ɔɔ ka bamo̱ kanɔ fe̱yɛ, “E̱ye̱e̱ yure mo̱ne̱.”
19 Chegada, pois, a tarde, naquele dia, o primeiro da semana, e estando os discípulos reunidos com as portas cerradas por medo dos judeus, chegou Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Mò̱ a tɔwe̱ amo̱‑ɔ kyo̱ŋ‑ɔ, ne̱ ɔɔ ba mò̱ asare̱e̱ na mò̱ keri‑ro bo̱ kaapo̱ bamo̱. Ne̱ agyase̱po̱‑ɔ akatɔ a gyi bwe̱e̱tɔ fe̱yɛ bamo̱ a ŋu Yeesuu.
20 Dito isto, mostrou-lhes as mãos e o lado. Alegraram-se, pois, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “E̱ye̱e̱ yure mo̱ne̱. To, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ n se̱ a suŋ mo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱‑ɔ, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱ i suŋ mo̱ne̱ mo̱ e̱ kyo̱ŋwe̱.”
21 Disse-lhes, então, Jesus segunda vez: Paz seja convosco; assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 Ne̱ oo fwii ŋe waa bamo̱‑rɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ kɔɔre̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o.
22 E havendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Mo̱ne̱ ya taa bo̱ko̱ e̱bɔye̱ bo̱ ke bamo̱, amo̱ fe̱raa Wuribware̱ gbaa e̱ ba bamo̱ e̱bɔye̱ a ɔ bo̱ ke bamo̱. Ne̱ mo̱ne̱ e̱ mo̱ŋ ba bo̱ ke bamo̱, amo̱ fe̱raa Wuribware̱ gbaa maa ba a ɔ bo̱ ke bamo̱.”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; e àqueles a quem os retiverdes, são-lhes retidos.
24 Agyase̱po̱ kudu anyɔ‑ɔ ɔko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Tomas ne̱ ɔ gye̱ ke̱le̱ŋba‑ɔ mo̱ŋ bo̱ bamo̱ ase̱ nsaŋ ne̱ Yeesuu a ba‑ɔ.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ agyase̱po̱ ko̱‑ɔ a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ane̱ a ŋu ane̱ nyaŋpe̱.” Amaa Tomas a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Amɔ mo̱ a ŋu mfe̱ŋ ne̱ baa da mò̱ ndangyii asare̱e̱‑rɔ na n taa mo̱ asare̱e̱gyi bo̱ dabo̱rɔ mfe̱ŋ, na n neŋ mo̱ ke̱sare̱e̱ bo̱ waa mò̱ keri‑ro pwɛɛ na n dɛɛ kɔɔre̱ gyi.”
25 Diziam-lhe, pois, ou outros discípulos: Vimos o Senhor. Ele, porém, lhes respondeu: Se eu não vir o sinal dos cravos nas mãos, e não meter a mão no seu lado, de maneira nenhuma crerei.
26 Kadaawɔkywe̱e̱ be̱e̱ bo̱ fo̱‑ɔ, ne̱ agyase̱po̱‑ɔ a be̱e̱ bo̱ gyaŋŋe̱ ke̱kyaŋ‑nɔ twe̱e̱ po̱ne̱‑rɔ. Ŋkee fe̱raa Tomas bo̱ bamo̱ ase̱. Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ bo̱ ye̱re̱ bamo̱ nse̱na‑rɔ ka bamo̱ kanɔ fe̱yɛ, “E̱ye̱e̱ yure mo̱ne̱.”
26 Oito dias depois estavam os discípulos outra vez ali reunidos, e Tomé com eles. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, pôs-se no meio deles e disse: Paz seja convosco.
27 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii Tomas fe̱yɛ, “Taa fo̱ ke̱sare̱e̱gyi bo̱ dɔŋŋɔ se̱ mfe̱e̱, na fo̱ de̱e̱re̱ mo̱ asare̱e̱‑rɔ. Na fo̱ neŋ fo̱ ke̱sare̱e̱ bo̱ waa mo̱ keri‑ro, na fo̱ yɔwe̱ fo̱ ko̱kɔɔre̱gyi ke̱‑mo̱ŋ‑de‑o, na fo̱ kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ mo̱ a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro.”
27 Depois disse a Tomé: Chega aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; chega a tua mão, e mete-a no meu lado; e não mais sejas incrédulo, mas crente.
28 Ne̱ Tomas a lee kanɔ fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱ na Wuribware̱ e̱ gye̱ fo̱!”
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu, e Deus meu!
29 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ane̱ŋ ne̱ fo̱ a ŋu mo̱‑ɔ se̱ ne̱ fo̱ e̱ kɔɔre̱ fo̱ i gyi aaa? Bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ ke̱e̱ mo̱, ne̱ baa kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ mo̱ a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro‑o de ŋyure.”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Yeesuu a waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ bwe̱e̱tɔ ko̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ akatɔ‑rɔ ne̱ mo̱ŋ kyo̱rɛɛ waa wo̱re̱ mɔ‑rɔ‑ɔ.
30 Jesus, na verdade, operou na presença de seus discípulos ainda muitos outros sinais que não estão escritos neste livro;
31 Amaa mo̱ a kyo̱rɛɛ amo̱‑ɔ ne̱e̱ a mo̱nꞌ de̱e̱ kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ Yeesuu e̱ gye̱ Kristoo‑o, Wuribware̱ mò̱ gyi‑o, na bo̱ le̱e̱ mo̱ne̱ ko̱kɔɔre̱ mò̱ gyi si na mò̱ ke̱nyare̱ na ke̱yaale̱ŋ se̱, mo̱nꞌ de̱e̱ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ.
31 estes, porém, estão escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.