João 20
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH
1 Kosiyara gye̱gyaye̱ kese‑ro‑o, kaye̱ a mo̱ŋ tɛɛ ke nɛɛnɛɛ‑ɔ, ne̱ Mariya Magadalanyi a yɔ ke̱gye̱raŋta‑ɔ se̱. Mò̱ a fo̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ oo ŋu fe̱yɛ ke̱fo̱re̱ ne̱ baa kuroŋ bo̱ kpuse ke̱gye̱raŋta‑ɔ kanɔ‑ɔ se̱ fe̱yɛ po̱ne̱‑ɔ, baa kyɔ kuroŋ le̱e̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ kanɔ‑ɔ‑rɔ.Akye̱e̱‑ɔ a fo̱ Yeesuu a ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱|src="CN01850b.tif" size="span" ref="Yohanee 20.1–18"
1 Domingo bem cedo, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi até o túmulo e viu que a pedra que tapava a entrada tinha sido tirada.
2 Ane̱ŋ se̱‑ɔ, ne̱ oo kiŋŋi ɔ se̱re̱ ɔ yɔ Simɔŋ Peetroo na ɔgyase̱po̱ ne̱ Yeesuu a kpa mò̱ ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ‑ɔ ase̱, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Baa taa ane̱ nyaŋpe̱ le̱e̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ, ane̱ mɔ ane̱ mo̱ŋ nyi mfe̱ŋ ne̱ baa taa mò̱ yaa bo̱ be̱ya‑ɔ.”
2 Então foi correndo até o lugar onde estavam Simão Pedro e outro discípulo, aquele que Jesus amava, e disse: — Tiraram o Senhor Jesus do túmulo, e não sabemos onde o puseram!
3 Amo̱se̱ ne̱ Peetroo na ɔgyase̱po̱ ko̱ amo̱‑ɔ a yɔ ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱.
3 Então Pedro e o outro discípulo foram até o túmulo.
4 Agyase̱po̱ anyɔ mɔ se̱re̱ ne̱e̱, amaa ɔko̱ŋko̱‑ɔ se̱re̱ keŋkeŋ ɔ kyo̱ŋ Peetroo. Ane̱ŋ se̱‑ɔ ɔɔ fo̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱ pwɛɛ ne̱ Peetroo a dɛɛ fo̱.
4 Os dois saíram correndo juntos, mas o outro correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro.
5 Mò̱ a fo̱‑ɔ, ne̱ oo buŋŋe de̱e̱re̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ ke̱e̱, ne̱ oo ŋu kyefuri ne̱ baa bo̱ miri Yeesuu kifuniŋ‑o da mfe̱ŋ, amaa ɔ mo̱ŋ lwee ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ.
5 Ele se abaixou para olhar lá dentro e viu os lençóis de linho; porém não entrou no túmulo.
6 Ne̱ Simɔŋ Peetroo mɔ a sii kamɛɛ ba, ne̱ oo lwee ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ, ne̱ oo ŋu kyefuri‑o da mfe̱ŋ,
6 Mas Pedro, que chegou logo depois, entrou. Ele também viu os lençóis colocados ali
7 na kaprakɛɛ ne̱ baa bo̱ ŋure Yeesuu kuŋu‑o. Kaprakɛɛ ne̱ baa bo̱ ŋure Yeesuu kuŋu‑o na kyefuri‑o mo̱ŋ da to̱ŋ ko̱ŋko̱ ne̱e̱. Kaprakɛɛ‑ɔ a bɔɔ ka da kamo̱ ko̱kwe̱e̱.
7 e a faixa que tinham posto em volta da cabeça de Jesus. A faixa não estava junto com os lençóis, mas estava enrolada ali ao lado.
8 Ne̱ ɔgyase̱po̱ ne̱ ɔɔ gye̱ ŋkpɛɛ fo̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ ase̱‑ɔ mɔ a lweero, ne̱ oo ŋu ke̱tɔ ke̱maa. Amo̱se̱ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Mariya a tɔwe̱ gywii bamo̱‑ɔ gyi.
8 Aí o outro discípulo, que havia chegado primeiro, também entrou no túmulo. Ele viu e creu.
9 Amo̱‑ɔ pɛɛɛ gbaa bo̱ mo̱ŋ tɛɛ nu ane̱ŋ ne̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ a tɔwe̱‑ɔ fe̱yɛ o kyiŋŋi a ɔ le̱e̱ lowi‑ro‑o kaase̱.
9 (Eles ainda não tinham entendido as Escrituras Sagradas , que dizem que era preciso que Jesus ressuscitasse.)
10 Ne̱ agyase̱po̱‑ɔ a kiŋŋi bo̱ yii pe̱.
10 E os dois voltaram para casa.
11 Mariya mɔ ye̱re̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ kawu si o su. Mò̱ a saŋ ɔ maa se̱ o su‑o, ne̱ oo buŋŋe de̱e̱re̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ.
11 Maria Madalena tinha ficado perto da entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, ela se abaixou, olhou para dentro
12 Ne̱ oo ŋu Wuribware̱ mbɔɔ ŋnyɔ ko̱ ne̱ bo̱ buŋ atɔ fufuri‑o te mfe̱ŋ ne̱ baa pure Yeesuu‑o, ɔko̱ŋko̱ bo̱ ayaa se̱, ne̱ ɔko̱ mɔ bo̱ aŋu si. Amaa saŋ amo̱, Yeesuu kifuniŋ‑o mo̱ŋ lɛɛ ɔ bo̱ ke̱gye̱raŋta‑ɔ‑rɔ.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde tinha sido posto o corpo de Jesus. Um estava na cabeceira, e o outro, nos pés.
13 Ne̱ baa bise mò̱ fe̱yɛ, “Ɔpe̱kye̱e̱, nte̱tɔ ne̱e̱ ne̱ fo̱ i su?”
13 Os anjos perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Levaram embora o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram!
14 Ne̱ oo buruwaa, ne̱ oo ŋu Yeesuu a ye̱re̱ mfe̱ŋ, amaa ɔ mo̱ŋ nyi fe̱yɛ Yeesuu ne̱e̱.
14 Depois de dizer isso, ela virou para trás e viu Jesus ali de pé, mas não o reconheceu.
15 Ne̱ Yeesuu a bise mò̱ fe̱yɛ, “Ɔpe̱kye̱e̱, nte̱tɔ ne̱e̱ ne̱ fo̱ i su? Nsɛ ne̱ fo̱ i buwi fo̱ e̱ kpa?”
15 Então Jesus perguntou: Ela pensou que ele era o jardineiro e por isso respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga onde o colocou, e eu irei buscá-lo.
16 Ne̱ Yeesuu a te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ, “Mariya!”
16 — Maria! — disse Jesus. Ela virou e respondeu em — “Rabôni!” (Esta palavra quer dizer “Mestre”.)
17 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ ma kaŋ kra mo̱‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ŋ tɛɛ yɔ so̱so̱ n se̱ ase̱. Amo̱se̱ se̱‑ɔ, nare̱ mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana ase̱ ya tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ mo̱ i kiŋŋi mo̱ e̱ yɔ mò̱ ne̱ ɔ gye̱ n se̱ na mo̱ nyaŋpe̱ Wuribware̱‑ɔ ase̱. Na fo̱ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ ŋkee fe̱raa ɔ gye̱ bamo̱ se̱ na bamo̱ nyaŋpe̱ Wuribware̱ bo̱ tii si.”
17 Jesus disse:
18 Puri amo̱‑rɔ, ne̱ Mariya Magadalanyi a yɔ ya tɔwe̱ gywii agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Mo̱ a ŋu ane̱ nyaŋpe̱,” ne̱ ɔɔ tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱‑ɔ gywii bamo̱.
18 Então Maria Madalena foi e disse aos discípulos de Jesus: — Eu vi o Senhor! E contou o que Jesus lhe tinha dito.
19 Kake nsi amo̱ gye̱ Kosiyara. Amo̱ ke̱de̱e̱pwɛta‑ɔ, ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a gyaŋŋe̱ twe̱e̱ ke̱kyaŋ‑nɔ bo̱ bo̱‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ kufu de bamo̱ bo̱ le̱e̱ Yudaa awuye abre̱sɛ‑ɔ se̱. Ne̱ Yeesuu a bo̱ ye̱re̱ bamo̱ nse̱na‑rɔ. Ne̱ ɔɔ ka bamo̱ kanɔ fe̱yɛ, “E̱ye̱e̱ yure mo̱ne̱.”
19 Naquele mesmo domingo, à tarde, os discípulos de Jesus estavam reunidos de portas trancadas, com medo dos líderes judeus. Então Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
20 Mò̱ a tɔwe̱ amo̱‑ɔ kyo̱ŋ‑ɔ, ne̱ ɔɔ ba mò̱ asare̱e̱ na mò̱ keri‑ro bo̱ kaapo̱ bamo̱. Ne̱ agyase̱po̱‑ɔ akatɔ a gyi bwe̱e̱tɔ fe̱yɛ bamo̱ a ŋu Yeesuu.
20 Em seguida lhes mostrou as suas mãos e o seu lado. E eles ficaram muito alegres ao verem o Senhor.
21 Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “E̱ye̱e̱ yure mo̱ne̱. To, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ n se̱ a suŋ mo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱‑ɔ, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱ i suŋ mo̱ne̱ mo̱ e̱ kyo̱ŋwe̱.”
21 Então Jesus disse de novo:
22 Ne̱ oo fwii ŋe waa bamo̱‑rɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ kɔɔre̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o.
22 Depois soprou sobre eles e disse:
23 Mo̱ne̱ ya taa bo̱ko̱ e̱bɔye̱ bo̱ ke bamo̱, amo̱ fe̱raa Wuribware̱ gbaa e̱ ba bamo̱ e̱bɔye̱ a ɔ bo̱ ke bamo̱. Ne̱ mo̱ne̱ e̱ mo̱ŋ ba bo̱ ke bamo̱, amo̱ fe̱raa Wuribware̱ gbaa maa ba a ɔ bo̱ ke bamo̱.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, esses pecados são perdoados; mas, se não perdoarem, eles não são perdoados.
24 Agyase̱po̱ kudu anyɔ‑ɔ ɔko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Tomas ne̱ ɔ gye̱ ke̱le̱ŋba‑ɔ mo̱ŋ bo̱ bamo̱ ase̱ nsaŋ ne̱ Yeesuu a ba‑ɔ.
24 Acontece que Tomé, um dos discípulos, que era chamado de “o Gêmeo”, não estava com eles quando Jesus chegou.
25 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ agyase̱po̱ ko̱‑ɔ a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ane̱ a ŋu ane̱ nyaŋpe̱.” Amaa Tomas a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Amɔ mo̱ a ŋu mfe̱ŋ ne̱ baa da mò̱ ndangyii asare̱e̱‑rɔ na n taa mo̱ asare̱e̱gyi bo̱ dabo̱rɔ mfe̱ŋ, na n neŋ mo̱ ke̱sare̱e̱ bo̱ waa mò̱ keri‑ro pwɛɛ na n dɛɛ kɔɔre̱ gyi.”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Nós vimos o Senhor! Ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, e não tocar ali com o meu dedo, e também se não puser a minha mão no lado dele, não vou crer!
26 Kadaawɔkywe̱e̱ be̱e̱ bo̱ fo̱‑ɔ, ne̱ agyase̱po̱‑ɔ a be̱e̱ bo̱ gyaŋŋe̱ ke̱kyaŋ‑nɔ twe̱e̱ po̱ne̱‑rɔ. Ŋkee fe̱raa Tomas bo̱ bamo̱ ase̱. Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ bo̱ ye̱re̱ bamo̱ nse̱na‑rɔ ka bamo̱ kanɔ fe̱yɛ, “E̱ye̱e̱ yure mo̱ne̱.”
26 Uma semana depois, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos ali com as portas trancadas, e Tomé estava com eles. Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
27 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii Tomas fe̱yɛ, “Taa fo̱ ke̱sare̱e̱gyi bo̱ dɔŋŋɔ se̱ mfe̱e̱, na fo̱ de̱e̱re̱ mo̱ asare̱e̱‑rɔ. Na fo̱ neŋ fo̱ ke̱sare̱e̱ bo̱ waa mo̱ keri‑ro, na fo̱ yɔwe̱ fo̱ ko̱kɔɔre̱gyi ke̱‑mo̱ŋ‑de‑o, na fo̱ kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ mo̱ a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro.”
27 Em seguida disse a Tomé:
28 Ne̱ Tomas a lee kanɔ fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱ na Wuribware̱ e̱ gye̱ fo̱!”
28 Então Tomé exclamou: — Meu Senhor e meu Deus!
29 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ane̱ŋ ne̱ fo̱ a ŋu mo̱‑ɔ se̱ ne̱ fo̱ e̱ kɔɔre̱ fo̱ i gyi aaa? Bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ ke̱e̱ mo̱, ne̱ baa kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ mo̱ a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro‑o de ŋyure.”
29 — Você creu porque me viu? — disse Jesus. — Felizes são os que não viram, mas assim mesmo creram!
30 Yeesuu a waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ bwe̱e̱tɔ ko̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ akatɔ‑rɔ ne̱ mo̱ŋ kyo̱rɛɛ waa wo̱re̱ mɔ‑rɔ‑ɔ.
30 Jesus fez diante dos discípulos muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Amaa mo̱ a kyo̱rɛɛ amo̱‑ɔ ne̱e̱ a mo̱nꞌ de̱e̱ kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ Yeesuu e̱ gye̱ Kristoo‑o, Wuribware̱ mò̱ gyi‑o, na bo̱ le̱e̱ mo̱ne̱ ko̱kɔɔre̱ mò̱ gyi si na mò̱ ke̱nyare̱ na ke̱yaale̱ŋ se̱, mo̱nꞌ de̱e̱ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ.
31 Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Messias , o Filho de Deus. E para que, crendo, tenham vida por meio dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.