Hebreus 4
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVI
1 Mbe̱yɔmɔ, kpa a saŋ ɔ da sa ane̱ fe̱yɛ ane̱ nya Wuribware̱ a kukyure ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa ane̱‑ɔ se̱‑ɔ, mo̱ne̱‑rɔ ɔko̱ ma waa paŋ ane̱ŋ a kukyure amo̱.
1 Visto que nos foi deixada a promessa de entrarmos no descanso de Deus, temamos que algum de vocês pense que tenha falhado.
2 Ane̱ a nu ase̱ŋ timaa‑o ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ane̱ nana‑ana‑ɔ a nu amo̱‑ɔ. Amaa bamo̱ ase̱ŋ timaa ne̱ baa nu‑o mo̱ŋ baa bamo̱ kitimaa ko̱, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ mo̱ŋ kra‑rɔ nɛɛnɛɛ, kɔɔre̱ amo̱ gyi kase̱ŋtiŋ.
2 Pois as boas novas foram pregadas também a nós, tanto quanto a eles; mas a mensagem que eles ouviram de nada lhes valeu, pois não foi acompanhada de fé por aqueles que a ouviram.
3 Amaa ane̱ fe̱raa, ane̱ ya kɔɔre̱ gyi, ane̱ e̱ yɔ kyurekpa ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ mò̱ ase̱ŋ saŋ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ fe̱yɛ,
3 Pois nós, os que cremos, é que entramos naquele descanso, conforme Deus disse: "Assim jurei na minha ira: Jamais entrarão no meu descanso" — embora as suas obras estivessem concluídas desde a criação do mundo.
4 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ to̱ŋ ko̱ yɛ,
4 Pois em certo lugar ele falou sobre o sétimo dia, nestas palavras: "No sétimo dia Deus descansou de toda obra que realizara".
5 Mbe̱yɔmɔ, Wuribware̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ,
5 E de novo, na passagem citada há pouco, diz: "Jamais entrarão no meu descanso".
6 Bamo̱ ne̱ baa gye̱ ŋkpɛɛ nu ase̱ŋ timaa bo̱ le̱e̱ kyurekpa amo̱ se̱‑ɔ mo̱ŋ yɔ mfe̱ŋ, a le̱e̱ fe̱yɛ baa kine bo̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ Wuribware̱ a ase̱ŋ‑ɔ gyi. Amaa Wuribware̱ a sa bo̱ko̱ ne̱ baa ba kamɛɛ‑rɔ‑ɔ kpa fe̱yɛ bo̱ yɔ kyurekpa amo̱.
6 Entretanto, resta entrarem alguns naquele descanso, e aqueles a quem anteriormente as boas novas foram pregadas não entraram, por causa da desobediência.
7 Amo̱se̱ ne̱ ɔɔ be̱e̱ sa kake po̱pwɛɛ ne̱ ka gye̱ kaye̱ mɔ‑rɔ a ŋke‑o, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔɔ bo̱rɔ Deefid si tɔwe̱ fe̱yɛ,
7 Por isso Deus estabelece outra vez um determinado dia, chamando-o "hoje", ao declarar muito tempo depois, por meio de Davi, de acordo com o que fora dito antes: "Se hoje vocês ouvirem a sua voz, não endureçam o coração".
8 Mbe̱yɔmɔ, bamo̱ ne̱ baa kine Wuribware̱ ke̱gyase̱‑ɔ a wu kimukee‑o‑ro, ne̱ Yosuwa a gye̱ bamo̱ gyi‑ana ke̱gye̱ŋkpɛɛ ya bo̱ fo̱ swe̱e̱re̱ ne̱ Wuribware̱ a kine ke̱bo̱sa bamo̱ ne̱ baa kine mò̱‑ɔ se̱. Amaa swe̱e̱re̱ amo̱ dɛɛ ɔ gye̱ kyurekpa ne̱ Wuribware̱ a kine ke̱sa bamo̱‑ɔ ne̱e̱, weetee Wuribware̱ be̱e̱ ɔ mo̱ŋ lɛɛ bo̱rɔ Deefid si tɔwe̱ kake po̱pwɛɛ ko̱ ase̱ŋ kamɛɛ‑rɔ.
8 Porque, se Josué lhes tivesse dado descanso, Deus não teria falado posteriormente a respeito de outro dia.
9 Amo̱‑ɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ ase̱sɛ saŋ bo̱ de kukyure ko̱ ne̱ ku du fe̱yɛ, Wuribware̱ a twe̱e̱ kaye̱ mɔ ŋke nsiye‑ro‑o, kukyure ne̱ oo kyure ke̱mo̱ kake sunoose̱po̱‑ɔ.
9 Assim, ainda resta um descanso sabático para o povo de Deus;
10 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ɔke̱maa ne̱ ɔ yɔ Wuribware̱ a kyurekpa‑ɔ i kyure a ɔ le̱e̱ mò̱ fɔŋfɔŋ kusuŋ si, fe̱yɛ ane̱ŋ dɛɛ ne̱ Wuribware̱ a kyure mò̱ lee si.
10 pois todo aquele que entra no descanso de Deus, também descansa das suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Ane̱ŋ se̱‑ɔ, mo̱nꞌ sa a ane̱ le̱ŋ e̱ye̱e̱ keŋkeŋ, na ane̱ nya taare̱ yɔ Wuribware̱ a kyurekpa amo̱. Mo̱nꞌ sa a ane̱ ɔko̱ ma kaŋ kine Wuribware̱ se̱ ke̱gya, na se̱sɛ‑ɔ fo̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ane̱ nana‑ana amo̱ a waa ke̱se̱bɔrɔle̱ŋ fo̱‑ɔ.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar nesse descanso, para que ninguém venha a cair, seguindo aquele exemplo de desobediência.
12 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ abware̱se̱ŋ‑ɔ bo̱‑rɔ ne̱ amo̱‑rɔ de ke̱yaale̱ŋ. Ne̱ amo̱ ase̱ŋ i lwee se̱sɛ‑rɔ a kyo̱ŋ ane̱ŋ ne̱ gyimbee̱nyɔ se̱kaŋ i furi lwee kiyeegyi‑ro. Abware̱se̱ŋ‑ɔ e̱ taare̱ a o lwee se̱sɛ mfɛɛre̱‑rɔ yɔ mò̱ kayo̱wɔre̱‑rɔ na abowii‑ro waa kusuŋ, sa a se̱sɛ amerose̱ŋ na kudugyi le̱e̱ ifuri.
12 Pois a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais afiada que qualquer espada de dois gumes; ela penetra ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e julga os pensamentos e intenções do coração.
13 Ko̱tɔko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ Wuribware̱ a twe̱e̱, ne̱ ɔ mo̱ŋ ke̱e̱ ke̱mo̱‑rɔ. O ŋu ke̱tɔ ke̱maa, atɔ pɛɛɛ da ifuri si mò̱ ase̱ ne̱e̱. Mò̱‑ɔ mɔ akatɔ‑rɔ ne̱ ŋke ŋko̱ ane̱ pɛɛɛ i lee ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ane̱ a waa‑ɔ kanɔ.
13 Nada, em toda a criação, está oculto aos olhos de Deus. Tudo está descoberto e exposto diante dos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Amo̱se̱‑ɔ mo̱nꞌ sa a ane̱ kra ane̱ ke̱bware̱suŋ‑o‑ro keŋkeŋ, a le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ de Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ dabe̱ ne̱ ɔ gye̱ Wuribware̱ mò̱ gyi Yeesuu, ne̱ o yii so̱so̱ ɔ bo̱ Wuribware̱ ase̱ mbe̱yɔmɔ.
14 Portanto, visto que temos um grande sumo sacerdote que adentrou os céus, Jesus, o Filho de Deus, apeguemo-nos com toda a firmeza à fé que professamos,
15 Ɔ gye̱ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ dabe̱, ne̱ o ŋu ane̱ e̱wɛɛ mfe̱ŋ ne̱ ane̱ mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ ane̱ e̱ waa atɔ ane̱ ke̱bware̱suŋ‑o‑ro‑o. Kase̱ŋtiŋ si Yeesuu gye̱ se̱sɛ ne̱ Ɔbɔnsam a kyɔ‑rɔ ke̱e̱ e̱kpa ke̱maa se̱, fe̱yɛ ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ɔ kyɔ ane̱‑rɔ ɔ ke̱e̱‑ɔ ne̱e̱. Amaa ko̱kyɔrɔke̱e̱ de̱maŋte̱ pɛɛɛ‑ɔ ooo, ɔ mo̱ŋ waa bɔye̱, daa.
15 pois não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas, mas sim alguém que, como nós, passou por todo tipo de tentação, porém, sem pecado.
16 Bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ Yeesuu e̱ gye̱ ane̱ŋ a ɔlɔŋŋɔpo̱ mɔ‑ɔ se̱, kufu mo̱ŋ de ane̱ fe̱yɛ ane̱ yɔ Nyiŋkpe̱ŋ-e̱wɛɛŋupo̱ ase̱. Mo̱nꞌ sa a ane̱ yɔ mò̱ ase̱, na o ŋu ane̱ e̱wɛɛ, kya ane̱‑rɔ, sa ane̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ki tiri ane̱‑ɔ.
16 Assim sendo, aproximemo-nos do trono da graça com toda a confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça que nos ajude no momento da necessidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.