Atos 24

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 To, ke̱mo̱ ŋke nnuu kamɛɛ, ne̱ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ Ananiyas na maŋ abre̱sɛ ko̱ na lɔɔyaa ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Tɛrɛtulus‑o a le̱e̱ Yɛro̱salɛm ba Kaye̱sare̱ya mfe̱ŋ. Ne̱ baa yɔ gominaa‑o akatɔ‑rɔ ya tɔwe̱ bamo̱ kanɔ se̱ ase̱ŋ ne̱ bo̱ de bo̱ kye Pɔɔl‑ɔ.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias chegou com alguns dos líderes do povo e um advogado chamado Tértulo para exporem ao governador sua causa contra Paulo.
2 Ne̱ gominaa‑o a te̱e̱ Pɔɔl mɔ baa, ne̱ Tɛrɛtulus a le̱e̱ ase̱ŋ ne̱ bamo̱ aa Pɔɔl de‑o ko̱tɔwe̱ kaase̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Bre̱sɛ Feelis, fo̱ kanyiase̱ŋ ne̱ fo̱ de fo̱ e̱ de̱e̱re̱ ane̱ se̱‑ɔ se̱, ane̱ a nya kaye̱e̱yuri kyee, ne̱ atɔ bwe̱e̱tɔ i kyurowi a baa atɔ timaa ane̱ swe̱e̱re̱ mɔ se̱.
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou as acusações: “Excelentíssimo Félix, o senhor tem proporcionado a nós, judeus, um longo período de paz e, com perspicácia, tem realizado reformas que muito nos beneficiam.
3 Ane̱ a sure nkyurowi amo̱ se̱ to̱ŋ ke̱maa na saŋ ke̱maa, ne̱ aa waa ane̱ kɔne̱ bwe̱e̱tɔ bwe̱e̱tɔ.
3 Por todas essas coisas nós lhe somos extremamente gratos.
4 To, ma kpa a ŋ kra mo̱ne̱ bo̱ kye̱na mfe̱e̱ kyee, amaa mo̱ e̱ ko̱re̱ mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ nu ane̱ ase̱ŋ katiŋ mɔ.
4 Contudo, não desejo tomar seu tempo, por isso peço sua atenção apenas por um momento.
5 Ane̱ a ŋu ne̱e̱ fe̱yɛ ɔnyare̱ mɔ gye̱ se̱sɛ bɔye̱, ne̱ ɔɔ sa ne̱ aa fii ane̱‑ɔ. Ɔ naa ɔ baa Yudaa awuye wo̱re̱ wo̱re̱ ne̱ bo̱ bo̱ kaye̱ mɔ‑rɔ‑ɔ pɛɛɛ ase̱ŋ. Ne̱ ɔ be̱e̱ ɔ gye̱ bamo̱ ne̱ bo̱ gya Yeesuu Nasarɛte̱nyi a e̱kpa‑ɔ se̱‑ɔ agye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ ɔko̱.
5 Constatamos que este homem é um perturbador, que vive causando tumultos entre os judeus de todo o mundo. É o principal líder da seita conhecida como os Nazarenos.
6 Ne̱ ɔɔ waa Wuribware̱ suŋkpa ne̱ ɔ bo̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ iyisi, [ne̱ ane̱ a kra mò̱, ne̱ ane̱ a kra fe̱yɛ ane̱ e̱ baa ane̱ mbraa‑ɔ a ane̱ bo̱ gyi mò̱ ase̱ŋ.
6 Quando o prendemos, estava tentando profanar o templo. Nós queríamos julgá-lo de acordo com nossa lei,
7 Amaa, ne̱ Lisiyas, soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ, a ba, ne̱ ɔɔ bo̱ taa mò̱ e̱le̱ŋ se̱ le̱e̱ ane̱ ase̱. Ne̱ Lisiyas a sa kanɔ fe̱yɛ bamo̱ ne̱ mò̱ aa bamo̱ de ase̱ŋ‑ɔ ba fo̱ ase̱.]
7 mas Lísias, o comandante do regimento, usou de força e o tirou de nossas mãos,
8 Fo̱ ya bise ɔnyare̱ mɔ, fo̱ fɔŋfɔŋ i nu a fo̱ bo̱ le̱e̱ mò̱ ase̱ ke̱tɔ se̱ ne̱ ane̱ aa mò̱ de ase̱ŋ ne̱ ane̱ e̱ po̱rɔ mò̱‑ɔ.”
8 e ordenou a nós, os acusadores, que nos apresentássemos perante o senhor. Nossas acusações poderão ser confirmadas quando o senhor interrogar Paulo pessoalmente”.
9 Ne̱ Yudaa awuye ne̱ bamo̱ aa Tɛrɛtulus a ba‑ɔ a ba bamo̱ nnɔ bo̱ waa‑rɔ fe̱yɛ mpo̱rɔ‑ɔ pɛɛɛ gye̱ kase̱ŋtiŋ ne̱e̱.
9 Os outros judeus concordaram e declararam ser verdadeiro o que Tértulo tinha dito.
10 Ne̱ ŋkee gominaa‑o a sa Pɔɔl kpa fe̱yɛ ɔ tɔwe̱ mò̱ ase̱ŋ. Ne̱ Pɔɔl yɛ, “Ɔbre̱sɛ, ŋ nyi fe̱yɛ fo̱ a gyi ase̱ŋ swe̱e̱re̱ mɔ se̱ kyee. Amo̱se̱‑ɔ mo̱ akatɔ a gyi fe̱yɛ mo̱ a ye̱re̱ fo̱ akatɔ‑rɔ mfe̱e̱ mo̱ e̱ kya kanɔ.
10 Quando Paulo recebeu um sinal do governador para falar, disse: “Sei que o senhor tem julgado questões dos judeus há muitos anos e, portanto, apresento-lhe minha defesa de bom grado.
11 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ fo̱ fɔŋfɔŋ a ŋu‑o, a mo̱ŋ kyɔ ŋke kudu ŋnyɔ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ a yɔ Yɛro̱salɛm a ŋ ya suŋ Wuribware̱ mò̱ suŋkpa mfe̱ŋ.
11 O senhor poderá verificar com facilidade que cheguei a Jerusalém não mais que doze dias atrás para adorar no templo.
12 Amaa mo̱ apo̱rɔpo̱‑ɔ mo̱ŋ ŋu mo̱ mfe̱ŋ na mo̱ aa ɔko̱ i gyiiri ikii, ne̱ bo̱ mo̱ŋ ŋu mo̱ a sa ne̱ ase̱sɛ a baa ase̱ŋ ko̱ ke̱bware̱ko̱re̱ akyaŋ‑ɔ‑rɔ bɛɛɛ maŋ‑ɔ‑rɔ to̱ŋ ko̱.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem causando tumulto em nenhuma sinagoga, nem nas ruas da cidade.
13 Ne̱ bamo̱ mɔ bo̱ maa taare̱ a bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ ase̱ŋ ne̱ bo̱ yɛ mo̱ a waa‑ɔ gye̱ kase̱ŋtiŋ.
13 Eles não podem provar as acusações que fazem contra mim.
14 Amaa mo̱ a sure si fo̱ akatɔ‑rɔ mfe̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ ne̱ bo̱ gya Yeesuu Nasarɛte̱nyi a e̱kpa‑ɔ se̱‑ɔ ɔko̱ e̱ gye̱ mo̱. Hare̱e̱ gbaa bamo̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ ane̱ŋ a e̱kpa‑ɔ gye̱ kaye̱ba ne̱e̱ ooo, mo̱‑ɔ mɔ, e̱kpa amo̱ dɛɛ se̱ ne̱ m bɔ mo̱ i suŋ Wuribware̱ ne̱ ane̱ Yudaa awuye a suŋ hare̱e̱ le̱e̱ de̱daa‑ɔ. Amaa ŋ gbaa mo̱ e̱ kɔɔre̱ mbraa ne̱ ane̱ ɔde̱daapo̱ Mosis a kyo̱rɛɛ na ke̱tɔ ke̱maa ne̱ Wuribware̱ akyaamɛɛ‑ɔ a kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ mo̱ i gyi.
14 “Reconheço, porém, que sou seguidor do Caminho, que eles chamam de seita. Adoro o Deus de nossos antepassados e creio firmemente na lei judaica e em tudo que está escrito nos profetas.
15 Ke̱tɔ ne̱ mo̱ a kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi, ne̱ n gywii ke̱mo̱‑ɔ, ne̱ bo̱mo̱‑ɔ gbaa bo̱ gywii. Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ ase̱sɛ pɛɛɛ, atimaa na abɔye̱‑ɔ, i kyiŋŋi a bo̱ le̱e̱ lowi‑ro.
15 Tenho em Deus a mesma esperança destes homens, de que ele ressuscitará tanto os justos como os injustos.
16 Amo̱se̱‑ɔ saŋ ke̱maa ŋ nyi mo̱ kakpo̱nɔ‑rɔ fe̱yɛ mo̱ŋ waa bɔye̱ ko̱ bo̱ kye Wuribware̱ bɛɛɛ se̱sɛ.
16 Por isso, procuro sempre manter a consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 To, mo̱ a le̱e̱ Yɛro̱salɛm‑ɔ nsu kanɔ ŋko̱ ne̱e̱, ne̱ mo̱ a kiŋŋi yɔ mfe̱ŋ a ŋ ya taa atanne̱ sa mo̱ ase̱sɛ ne̱ ba wu kitiri‑o, na n lɔŋŋɔ Wuribware̱ mò̱ suŋkpa mfe̱ŋ.
17 “Depois de estar ausente por vários anos, voltei a Jerusalém com dinheiro para ajudar meu povo e apresentar ofertas.
18 Bamo̱ a ŋu mo̱ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ mfe̱ŋ‑ɔ, mo̱ŋ lɛɛ n de iyisi, a le̱e̱ fe̱yɛ saŋ amo̱ mo̱ a kyɔ sa ne̱ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ a kpɛɛ mo̱ iyisi‑o, ne̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ mo̱ kayo̱wɔre̱ a te̱ŋ, ne̱ kpa da sa mo̱ fe̱yɛ ŋ yɔ mfe̱ŋ. Ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ gbaa mo̱ŋ bo̱ mo̱ ase̱ hare̱e̱ ba waa e̱lawo̱.
18 Meus acusadores me viram no templo depois que completei minha cerimônia de purificação. Não havia multidão nenhuma ao meu redor e nenhum tumulto.
19 Mo̱ a bo̱ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ Yudaa awuye ko̱ ne̱ baa le̱e̱ Asiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ a ba. Bamo̱ e̱ gye̱ ne̱ weetee bo̱ ba fo̱ akatɔ‑rɔ mfe̱e̱, ne̱ mo̱ aa bamo̱ i de ase̱ŋ na bo̱ tɔwe̱.
19 Só estavam ali alguns judeus da Ásia, e são eles que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se têm algo contra mim.
20 Bɛɛɛ fo̱ sa a ase̱sɛ mɔ ne̱ bo̱ ye̱re̱ mfe̱e̱‑ɔ tɔwe̱ ke̱bɔye̱ ne̱ mo̱ a gyi ke̱mo̱ ke̱pɔ saŋ ne̱ baa yaa mo̱ maŋ abre̱sɛ‑ɔ akatɔ‑rɔ.
20 Pergunte a estes homens que aqui estão de que crimes o conselho dos líderes do povo me considerou culpado,
21 Amɔ ke̱se̱ŋ ko̱ŋko̱ kpeŋ ne̱ mo̱ a sure fe̱yɛ mo̱ a ye̱re̱ bamo̱ akatɔ‑rɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, ‘Ane̱ŋ ne̱ mo̱ a kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ ase̱sɛ ne̱ baa wu‑o i kyiŋŋi a bo̱ le̱e̱ lowi‑ro si, ne̱ ba gyi mo̱ ase̱ŋ mfe̱e̱ ndɔɔ‑ɔ.’ ”
21 exceto pela ocasião em que gritei: ‘Estou sendo julgado diante dos senhores porque creio na ressurreição dos mortos!’”.
22 Ne̱ gominaa‑o ne̱ ɔɔ kyɔ nu Yeesuu a e̱kpa‑ɔ ke̱kaapo̱‑ɔ kaase̱ nɛɛnɛɛ‑ɔ a sa ne̱ baa yɔwe̱ ase̱ŋ‑ɔ kigyi. Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Lisiyas, soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ, ya ba, mo̱ e̱ fa mo̱ne̱ ase̱ŋ‑ɔ mfɛɛre̱.”
22 Nesse momento, Félix, que tinha bastante conhecimento sobre o Caminho, interrompeu a audiência e disse: “Esperem até Lísias, o comandante do regimento, chegar. Então decidirei o caso de vocês”.
23 Ne̱ ɔɔ sa soogyaa bre̱sɛ ne̱ ɔ de̱e̱re̱ Pɔɔl se̱‑ɔ kanɔ fe̱yɛ ɔ taa mò̱ yaa de̱e̱re̱ mò̱ se̱ nɛɛnɛɛ, amaa ɔ sa a ɔ nya mò̱ e̱ye̱e̱ nare̱ kafwe̱e̱ fe̱yɛ se̱sɛ ne̱ bo̱ mo̱ŋ tii mò̱‑ɔ, na ɔ sa a mò̱ nyare̱‑ana sa mò̱ ke̱tɔ ne̱ ki tiri mò̱‑ɔ.
23 Ordenou que um oficial mantivesse Paulo sob custódia, mas lhe deu certa liberdade e permitiu que seus amigos o visitassem e providenciassem aquilo de que ele precisava.
24 Ŋke mfe̱ne̱ ko̱ kamɛɛ, ne̱ Gominaa Feelis a te̱e̱ mò̱ ka ne̱ ɔ gye̱ Yudaanyi, ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Durusiilaa‑o fe̱yɛ ɔ bo̱ nu Pɔɔl ase̱ŋ. Ne̱ oo suŋ te̱e̱ Pɔɔl baa, ne̱ ɔɔ sa mò̱ kpa fe̱yɛ ɔ sa se̱ŋsa gywii bamo̱. Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ ke̱tɔ ne̱ Kristoo Yeesuu ko̱kɔɔre̱gyi gye̱‑ɔ.
24 Alguns dias depois, Félix voltou com sua esposa, Drusila, que era judia. Mandou chamar Paulo, e os dois ouviram enquanto ele lhes falava a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Amaa Pɔɔl a maa se̱ ɔ tɔwe̱ ke̱dame̱naŋsɛ, na ane̱ŋ ne̱ se̱sɛ kra mò̱ e̱ye̱e̱, na ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ e̱ ba a ɔ bo̱ gyi ase̱sɛ ase̱ŋ ŋke ŋko̱‑ɔ ase̱ŋ‑ɔ, ne̱ kufu a nya gominaa‑o, ne̱ ɔ yɛ, “Mbe̱yɔmɔ fo̱ e̱ taare̱ a fo̱ yɔ. Mo̱ ya nya mo̱ e̱ye̱e̱, m be̱e̱ mo̱ i suŋ a n te̱e̱ fo̱.”
25 Quando Paulo passou a falar da justiça divina, do domínio próprio e do dia do juízo que estava por vir, Félix teve medo e disse: “Pode ir, por enquanto. Quando for mais conveniente, mandarei chamá-lo outra vez”.
26 Amaa ɔ fa fe̱yɛ Pɔɔl e̱ sa mò̱ atanne̱ na ɔ nya mò̱ e̱ye̱e̱ le̱e̱ tiikpa. Bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ, saŋ ke̱maa o suŋ ɔ te̱e̱ Pɔɔl na mò̱ aa mò̱ sa se̱ŋsa.
26 Félix também esperava que Paulo lhe oferecesse dinheiro, de modo que mandava buscá-lo com frequência e conversava com ele.
27 Amo̱ a fo̱ nsu ŋnyɔ‑ɔ, ne̱ ɔnyare̱ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Prakiyus Feesitus‑o a bo̱ teere Feelis gyi kigominaa. Feelis a yɔ‑ɔ, bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔ kpa fe̱yɛ Yudaa awuye‑o kpa mò̱ ase̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, ɔ mo̱ŋ sa a bo̱ lee Pɔɔl le̱e̱ mfe̱ŋ ne̱ baa tii mò̱‑ɔ.
27 Assim se passaram dois anos, e Félix foi sucedido por Pórcio Festo. E, uma vez que Félix desejava obter a simpatia dos judeus, manteve Paulo na prisão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.