Atos 24

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 To, ke̱mo̱ ŋke nnuu kamɛɛ, ne̱ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ Ananiyas na maŋ abre̱sɛ ko̱ na lɔɔyaa ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Tɛrɛtulus‑o a le̱e̱ Yɛro̱salɛm ba Kaye̱sare̱ya mfe̱ŋ. Ne̱ baa yɔ gominaa‑o akatɔ‑rɔ ya tɔwe̱ bamo̱ kanɔ se̱ ase̱ŋ ne̱ bo̱ de bo̱ kye Pɔɔl‑ɔ.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador a sua acusação contra Paulo.
2 Ne̱ gominaa‑o a te̱e̱ Pɔɔl mɔ baa, ne̱ Tɛrɛtulus a le̱e̱ ase̱ŋ ne̱ bamo̱ aa Pɔɔl de‑o ko̱tɔwe̱ kaase̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Bre̱sɛ Feelis, fo̱ kanyiase̱ŋ ne̱ fo̱ de fo̱ e̱ de̱e̱re̱ ane̱ se̱‑ɔ se̱, ane̱ a nya kaye̱e̱yuri kyee, ne̱ atɔ bwe̱e̱tɔ i kyurowi a baa atɔ timaa ane̱ swe̱e̱re̱ mɔ se̱.
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo passou a acusá-lo, dizendo: — Excelentíssimo Félix, tendo nós desfrutado de paz perene por meio do senhor e tendo sido feitas, por seu providente cuidado, notáveis reformas em benefício deste povo,
3 Ane̱ a sure nkyurowi amo̱ se̱ to̱ŋ ke̱maa na saŋ ke̱maa, ne̱ aa waa ane̱ kɔne̱ bwe̱e̱tɔ bwe̱e̱tɔ.
3 sempre e em todos os lugares, reconhecemos isto com profunda gratidão.
4 To, ma kpa a ŋ kra mo̱ne̱ bo̱ kye̱na mfe̱e̱ kyee, amaa mo̱ e̱ ko̱re̱ mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ nu ane̱ ase̱ŋ katiŋ mɔ.
4 Entretanto, para não deter o senhor por muito tempo, peço que, de acordo com a sua clemência, nos ouça por alguns instantes.
5 Ane̱ a ŋu ne̱e̱ fe̱yɛ ɔnyare̱ mɔ gye̱ se̱sɛ bɔye̱, ne̱ ɔɔ sa ne̱ aa fii ane̱‑ɔ. Ɔ naa ɔ baa Yudaa awuye wo̱re̱ wo̱re̱ ne̱ bo̱ bo̱ kaye̱ mɔ‑rɔ‑ɔ pɛɛɛ ase̱ŋ. Ne̱ ɔ be̱e̱ ɔ gye̱ bamo̱ ne̱ bo̱ gya Yeesuu Nasarɛte̱nyi a e̱kpa‑ɔ se̱‑ɔ agye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ ɔko̱.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove desordens entre os judeus do mundo inteiro, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 Ne̱ ɔɔ waa Wuribware̱ suŋkpa ne̱ ɔ bo̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ iyisi, [ne̱ ane̱ a kra mò̱, ne̱ ane̱ a kra fe̱yɛ ane̱ e̱ baa ane̱ mbraa‑ɔ a ane̱ bo̱ gyi mò̱ ase̱ŋ.
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos com o intuito de julgá-lo segundo a nossa Lei.
7 Amaa, ne̱ Lisiyas, soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ, a ba, ne̱ ɔɔ bo̱ taa mò̱ e̱le̱ŋ se̱ le̱e̱ ane̱ ase̱. Ne̱ Lisiyas a sa kanɔ fe̱yɛ bamo̱ ne̱ mò̱ aa bamo̱ de ase̱ŋ‑ɔ ba fo̱ ase̱.]
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 Fo̱ ya bise ɔnyare̱ mɔ, fo̱ fɔŋfɔŋ i nu a fo̱ bo̱ le̱e̱ mò̱ ase̱ ke̱tɔ se̱ ne̱ ane̱ aa mò̱ de ase̱ŋ ne̱ ane̱ e̱ po̱rɔ mò̱‑ɔ.”
8 ordenando que os seus acusadores viessem à presença do senhor. Se o interrogar, o senhor mesmo poderá tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 Ne̱ Yudaa awuye ne̱ bamo̱ aa Tɛrɛtulus a ba‑ɔ a ba bamo̱ nnɔ bo̱ waa‑rɔ fe̱yɛ mpo̱rɔ‑ɔ pɛɛɛ gye̱ kase̱ŋtiŋ ne̱e̱.
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Ne̱ ŋkee gominaa‑o a sa Pɔɔl kpa fe̱yɛ ɔ tɔwe̱ mò̱ ase̱ŋ. Ne̱ Pɔɔl yɛ, “Ɔbre̱sɛ, ŋ nyi fe̱yɛ fo̱ a gyi ase̱ŋ swe̱e̱re̱ mɔ se̱ kyee. Amo̱se̱‑ɔ mo̱ akatɔ a gyi fe̱yɛ mo̱ a ye̱re̱ fo̱ akatɔ‑rɔ mfe̱e̱ mo̱ e̱ kya kanɔ.
10 Quando o governador fez sinal para que Paulo falasse, ele disse: — Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender.
11 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ fo̱ fɔŋfɔŋ a ŋu‑o, a mo̱ŋ kyɔ ŋke kudu ŋnyɔ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ a yɔ Yɛro̱salɛm a ŋ ya suŋ Wuribware̱ mò̱ suŋkpa mfe̱ŋ.
11 O senhor mesmo pode verificar que não se passaram mais de doze dias desde que fui a Jerusalém para adorar a Deus;
12 Amaa mo̱ apo̱rɔpo̱‑ɔ mo̱ŋ ŋu mo̱ mfe̱ŋ na mo̱ aa ɔko̱ i gyiiri ikii, ne̱ bo̱ mo̱ŋ ŋu mo̱ a sa ne̱ ase̱sɛ a baa ase̱ŋ ko̱ ke̱bware̱ko̱re̱ akyaŋ‑ɔ‑rɔ bɛɛɛ maŋ‑ɔ‑rɔ to̱ŋ ko̱.
12 e que não me acharam no templo discutindo com ninguém, nem agitando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 Ne̱ bamo̱ mɔ bo̱ maa taare̱ a bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ ase̱ŋ ne̱ bo̱ yɛ mo̱ a waa‑ɔ gye̱ kase̱ŋtiŋ.
13 nem podem provar diante do senhor as acusações que agora fazem contra mim.
14 Amaa mo̱ a sure si fo̱ akatɔ‑rɔ mfe̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ ne̱ bo̱ gya Yeesuu Nasarɛte̱nyi a e̱kpa‑ɔ se̱‑ɔ ɔko̱ e̱ gye̱ mo̱. Hare̱e̱ gbaa bamo̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ ane̱ŋ a e̱kpa‑ɔ gye̱ kaye̱ba ne̱e̱ ooo, mo̱‑ɔ mɔ, e̱kpa amo̱ dɛɛ se̱ ne̱ m bɔ mo̱ i suŋ Wuribware̱ ne̱ ane̱ Yudaa awuye a suŋ hare̱e̱ le̱e̱ de̱daa‑ɔ. Amaa ŋ gbaa mo̱ e̱ kɔɔre̱ mbraa ne̱ ane̱ ɔde̱daapo̱ Mosis a kyo̱rɛɛ na ke̱tɔ ke̱maa ne̱ Wuribware̱ akyaamɛɛ‑ɔ a kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ mo̱ i gyi.
14 Porém confesso ao senhor que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que concordam com a lei e os escritos dos profetas,
15 Ke̱tɔ ne̱ mo̱ a kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi, ne̱ n gywii ke̱mo̱‑ɔ, ne̱ bo̱mo̱‑ɔ gbaa bo̱ gywii. Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ ase̱sɛ pɛɛɛ, atimaa na abɔye̱‑ɔ, i kyiŋŋi a bo̱ le̱e̱ lowi‑ro.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 Amo̱se̱‑ɔ saŋ ke̱maa ŋ nyi mo̱ kakpo̱nɔ‑rɔ fe̱yɛ mo̱ŋ waa bɔye̱ ko̱ bo̱ kye Wuribware̱ bɛɛɛ se̱sɛ.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre uma consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 To, mo̱ a le̱e̱ Yɛro̱salɛm‑ɔ nsu kanɔ ŋko̱ ne̱e̱, ne̱ mo̱ a kiŋŋi yɔ mfe̱ŋ a ŋ ya taa atanne̱ sa mo̱ ase̱sɛ ne̱ ba wu kitiri‑o, na n lɔŋŋɔ Wuribware̱ mò̱ suŋkpa mfe̱ŋ.
17 — Depois de anos, vim trazer donativos para o meu povo e também fazer oferendas,
18 Bamo̱ a ŋu mo̱ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ mfe̱ŋ‑ɔ, mo̱ŋ lɛɛ n de iyisi, a le̱e̱ fe̱yɛ saŋ amo̱ mo̱ a kyɔ sa ne̱ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ a kpɛɛ mo̱ iyisi‑o, ne̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ mo̱ kayo̱wɔre̱ a te̱ŋ, ne̱ kpa da sa mo̱ fe̱yɛ ŋ yɔ mfe̱ŋ. Ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ gbaa mo̱ŋ bo̱ mo̱ ase̱ hare̱e̱ ba waa e̱lawo̱.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da província da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento de povo e sem tumulto,
19 Mo̱ a bo̱ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ Yudaa awuye ko̱ ne̱ baa le̱e̱ Asiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ a ba. Bamo̱ e̱ gye̱ ne̱ weetee bo̱ ba fo̱ akatɔ‑rɔ mfe̱e̱, ne̱ mo̱ aa bamo̱ i de ase̱ŋ na bo̱ tɔwe̱.
19 os quais deviam comparecer diante do senhor e fazer as acusações, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 Bɛɛɛ fo̱ sa a ase̱sɛ mɔ ne̱ bo̱ ye̱re̱ mfe̱e̱‑ɔ tɔwe̱ ke̱bɔye̱ ne̱ mo̱ a gyi ke̱mo̱ ke̱pɔ saŋ ne̱ baa yaa mo̱ maŋ abre̱sɛ‑ɔ akatɔ‑rɔ.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam que crime acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento diante do Sinédrio,
21 Amɔ ke̱se̱ŋ ko̱ŋko̱ kpeŋ ne̱ mo̱ a sure fe̱yɛ mo̱ a ye̱re̱ bamo̱ akatɔ‑rɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, ‘Ane̱ŋ ne̱ mo̱ a kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ ase̱sɛ ne̱ baa wu‑o i kyiŋŋi a bo̱ le̱e̱ lowi‑ro si, ne̱ ba gyi mo̱ ase̱ŋ mfe̱e̱ ndɔɔ‑ɔ.’ ”
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: “Hoje estou sendo julgado por vocês por causa da ressurreição dos mortos.”
22 Ne̱ gominaa‑o ne̱ ɔɔ kyɔ nu Yeesuu a e̱kpa‑ɔ ke̱kaapo̱‑ɔ kaase̱ nɛɛnɛɛ‑ɔ a sa ne̱ baa yɔwe̱ ase̱ŋ‑ɔ kigyi. Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Lisiyas, soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ, ya ba, mo̱ e̱ fa mo̱ne̱ ase̱ŋ‑ɔ mfɛɛre̱.”
22 Então Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas relacionadas com o Caminho, adiou a causa, dizendo: — Quando chegar o comandante Lísias, tomarei uma decisão a respeito do caso de vocês.
23 Ne̱ ɔɔ sa soogyaa bre̱sɛ ne̱ ɔ de̱e̱re̱ Pɔɔl se̱‑ɔ kanɔ fe̱yɛ ɔ taa mò̱ yaa de̱e̱re̱ mò̱ se̱ nɛɛnɛɛ, amaa ɔ sa a ɔ nya mò̱ e̱ye̱e̱ nare̱ kafwe̱e̱ fe̱yɛ se̱sɛ ne̱ bo̱ mo̱ŋ tii mò̱‑ɔ, na ɔ sa a mò̱ nyare̱‑ana sa mò̱ ke̱tɔ ne̱ ki tiri mò̱‑ɔ.
23 E ordenou ao centurião que conservasse Paulo na prisão, tratando-o com tolerância e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 Ŋke mfe̱ne̱ ko̱ kamɛɛ, ne̱ Gominaa Feelis a te̱e̱ mò̱ ka ne̱ ɔ gye̱ Yudaanyi, ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Durusiilaa‑o fe̱yɛ ɔ bo̱ nu Pɔɔl ase̱ŋ. Ne̱ oo suŋ te̱e̱ Pɔɔl baa, ne̱ ɔɔ sa mò̱ kpa fe̱yɛ ɔ sa se̱ŋsa gywii bamo̱. Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ ke̱tɔ ne̱ Kristoo Yeesuu ko̱kɔɔre̱gyi gye̱‑ɔ.
24 Passados alguns dias, Félix veio com Drusila, sua mulher, que era judia. Mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Amaa Pɔɔl a maa se̱ ɔ tɔwe̱ ke̱dame̱naŋsɛ, na ane̱ŋ ne̱ se̱sɛ kra mò̱ e̱ye̱e̱, na ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ e̱ ba a ɔ bo̱ gyi ase̱sɛ ase̱ŋ ŋke ŋko̱‑ɔ ase̱ŋ‑ɔ, ne̱ kufu a nya gominaa‑o, ne̱ ɔ yɛ, “Mbe̱yɔmɔ fo̱ e̱ taare̱ a fo̱ yɔ. Mo̱ ya nya mo̱ e̱ye̱e̱, m be̱e̱ mo̱ i suŋ a n te̱e̱ fo̱.”
25 Quando Paulo começou a falar sobre a justiça, o domínio próprio e o Juízo vindouro, Félix ficou amedrontado e disse: — Por agora, você pode retirar-se, e, quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.
26 Amaa ɔ fa fe̱yɛ Pɔɔl e̱ sa mò̱ atanne̱ na ɔ nya mò̱ e̱ye̱e̱ le̱e̱ tiikpa. Bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ, saŋ ke̱maa o suŋ ɔ te̱e̱ Pɔɔl na mò̱ aa mò̱ sa se̱ŋsa.
26 Ao mesmo tempo, esperava que Paulo lhe desse dinheiro. Por isso, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 Amo̱ a fo̱ nsu ŋnyɔ‑ɔ, ne̱ ɔnyare̱ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Prakiyus Feesitus‑o a bo̱ teere Feelis gyi kigominaa. Feelis a yɔ‑ɔ, bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔ kpa fe̱yɛ Yudaa awuye‑o kpa mò̱ ase̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, ɔ mo̱ŋ sa a bo̱ lee Pɔɔl le̱e̱ mfe̱ŋ ne̱ baa tii mò̱‑ɔ.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo. E, como Félix queria assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.