Atos 21

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ne̱ ŋkee ane̱ aa bamo̱ a gyi ŋkra, na ane̱ i su akyukyu preepreesɛ. Ne̱ ane̱ a lwee ko̱re̱e̱ ko̱‑rɔ te̱ŋ ɔpo̱o̱‑rɔ yɔ Kos maŋ ne̱ ɔ bo̱ kwii ko̱ se̱‑ɔ. Le̱e̱ mfe̱ŋ ne̱ ane̱ a be̱e̱ yɔ ya fo̱ Rodos maŋ ne̱ ɔ bo̱ kwii ko̱ se̱‑ɔ. Ne̱ ane̱ a le̱e̱ mfe̱ŋ yɔ Patara maŋ ne̱ ɔ bo̱ Likiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ‑rɔ.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Mfe̱ŋ ne̱ ane̱ a nya ko̱re̱e̱ ne̱ ɔ yɔ Fonikiya swe̱e̱re̱ se̱ (ne̱ ɔ bo̱ Siriya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ), ne̱ ane̱ a lwee mò̱‑rɔ.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Ne̱ ane̱ a fo̱ mfe̱ŋ ne̱ ane̱ ke̱e̱ Kiprus kwii‑o, ne̱ ane̱ a bo̱rɔ kigyise si yɔ Siriya swe̱e̱re̱ se̱. Ne̱ ane̱ a ya daŋ Tiro maŋ‑nɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ mfe̱ŋ ne̱ ko̱re̱e̱ amo̱ i lee mò̱ tɔso̱rɔ.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Ne̱ ane̱ a ŋu bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o bo̱ko̱ mfe̱ŋ, ne̱ ane̱ a kye̱na bamo̱ ase̱ kadaawɔkywe̱e̱ ko̱ŋko̱. Ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a lee bo̱ kaapo̱ bamo̱ bo̱ko̱ fe̱yɛ Pɔɔl ya yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ, ɔ nya ase̱ŋ. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ baa ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ ma yɔ mfe̱ŋ.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Amaa ane̱ saŋ ne̱ ane̱ i gyi bamo̱ ase̱‑ɔ a fo̱‑ɔ, ne̱ ane̱ a be̱e̱ me̱raa ane̱ kpa se̱. Ne̱ bamo̱ aa bamo̱ aka na bamo̱ gyi‑ana pɛɛɛ mɔ a yaa ane̱ kpa‑rɔ ya bo̱ fo̱ nkyu‑o kanɔ, ne̱ ane̱ pɛɛɛ mɔ a kpuni aŋurii mfe̱ŋ, ne̱ ane̱ a ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Ne̱ ane̱ aa bamo̱ a gyi ŋkra, ne̱ ane̱ a be̱e̱ ya lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ bamo̱ mɔ baa kiŋŋi yɔ pe̱.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Ne̱ ane̱ a be̱e̱ kya ane̱ kpa‑ɔ se̱ bo̱rɔ nkyu si le̱e̱ Tiro ya fo̱ Tolomayis maŋ‑nɔ. Ne̱ ane̱ a ka bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi mfe̱ŋ‑ɔ kanɔ, ne̱ ane̱ a kye̱na bamo̱ ase̱ kake ko̱ŋko̱.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ne̱ ŋkee lalalo̱we̱‑ɔ, ane̱ a be̱e̱ lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ le̱e̱ mfe̱ŋ, ne̱ ane̱ a ya daŋ Kaye̱sare̱ya maŋ‑nɔ, Samariya swe̱e̱re̱ se̱. Ne̱ ane̱ a kye̱na Yeesuu ase̱ŋ timaa‑o ɔtɔwe̱po̱ Filipo ase̱ mfe̱ŋ. Filipo gye̱ akyarɔpo̱ asunoo‑o ɔko̱ ne̱ saŋ‑ɔ baa lee bamo̱ Yɛro̱salɛm fe̱yɛ bo̱ de̱e̱re̱ ateese na atanne̱ kike‑ro si‑o.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 O de mò̱ gyi‑ana mbregyii ana ne̱ Wuribware̱ a lee fe̱yɛ bo̱ kii mò̱ akyaamɛɛ bo̱ko̱, na bo̱ de̱e̱ tɔwe̱ ase̱ŋ ne̱ o lee ɔ kaapo̱ bamo̱‑ɔ gywii ase̱sɛ‑ɔ.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Ane̱ a gyi mfe̱ŋ ŋke bwe̱e̱tɔ‑ɔ, ne̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Agabus‑o a le̱e̱ Yude̱ya swe̱e̱re̱ se̱ ba.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Ne̱ ɔɔ ba ane̱ ase̱, ne̱ ɔɔ taa Pɔɔl a laare̱‑rɔ ke̱re̱se̱sɛ‑ɔ bo̱ ŋure mò̱ fɔŋfɔŋ ayaa na asare̱e̱ bo̱ kya abɛɛ, ne̱ ɔ yɛ, “Ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a tɔwe̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ mfaanɛɛ dɛɛ ne̱ Yudaa awuye i ŋure ke̱re̱se̱sɛ mɔ wuye Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ, na bo̱ taa mò̱ bo̱ waa Roma awuye‑o ke̱sare̱e̱‑rɔ.”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Saŋ ne̱ ane̱ a nu amo̱‑ɔ, ne̱ ane̱ aa bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ a ko̱re̱ Pɔɔl fe̱yɛ ɔ ma yɔ mfe̱ŋ.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Amaa ɔɔ be̱ŋŋaa ane̱ ne̱e̱ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ waa‑ɔ ne̱e̱, mo̱ne̱ i su mfaanɛɛ na mo̱ne̱ e̱ nye̱ra mo̱ kakpo̱nɔ‑rɔ ne̱e̱ e̱e̱e̱? N gye̱ bamo̱ kuŋure mo̱ wo̱re̱ siraa ne̱ mo̱ a waa a ŋ yɔ Yɛro̱salɛm, amo̱ aa lowi, na ŋ kperi ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu si, na ŋ wu mfe̱ŋ.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ane̱ mo̱ŋ taare̱ tɔwe̱ a o sure si fe̱yɛ ɔ ma yɔ Yɛro̱salɛm. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ane̱ a yɔwe̱ mò̱, ne̱ ane̱ yɛ, “Ane̱ nyaŋpe̱ a ke̱pre̱‑ɔ waa.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ane̱ a kye̱na mfe̱ŋ bo̱ fo̱ saŋ ko̱‑ɔ, ne̱ ane̱ a so̱rɔ ane̱ e̱tɔso̱rɔ, ne̱ ane̱ a kya ane̱ kpa se̱ yɔ Yɛro̱salɛm.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ane̱ aa bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi, ne̱ baa le̱e̱ Kaye̱sare̱ya mfe̱ŋ‑ɔ bo̱ko̱ ya yɔ, ne̱ baa yaa ane̱ ɔnyare̱ ne̱ ane̱ e̱ ya so̱we̱ mò̱ lɔŋ‑nɔ‑ɔ aye̱. Ba te̱e̱ mò̱ ɛ Menasɔŋ. Ɔɔ le̱e̱ Kiprus kwii si ne̱e̱, ne̱ ɔ gye̱ bamo̱ ne̱ baa wuree kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o ɔko̱.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Saŋ ne̱ ane̱ a fo̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ, bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o a sa ane̱ aŋsɛ dame̱naŋsɛ.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o, ne̱ ane̱ aa Pɔɔl a yɔ a ɔ ya ka Yakubu kanɔ. Mò̱ a yɔ‑ɔ, asɔre̱e̱ abre̱sɛ‑ɔ bo̱ mfe̱ŋ.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Ne̱ Pɔɔl a ka bamo̱ kanɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ Wuribware̱ a bo̱rɔ mò̱ se̱ waa sa nde̱ se̱ awuye bwe̱e̱tɔ‑ɔ gywii bamo̱.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Bamo̱ a nu mò̱ ase̱ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ baa kyo̱rɔ Wuribware̱. Ne̱ bo̱ yɛ, “Ane̱ ko̱so̱bɛɛ Pɔɔl, fo̱ a ŋu ane̱ŋ ne̱ ane̱ Yudaa awuye ŋkpe̱ŋ ŋkpe̱ŋ mfe̱e̱ a kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o, na ane̱ŋ ne̱ baa le̱ŋ bamo̱ e̱ye̱e̱ bo̱ gya ane̱ mbraa ne̱ ane̱ ɔde̱daapo̱ Mosis a sa ane̱‑ɔ se̱ nɛɛnɛɛ‑ɔ ɔɔɔ?
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Baa nu fe̱yɛ fo̱ e̱ kaapo̱ Yudaa awuye ne̱ bo̱ te nde̱ se̱ awuye‑o‑ro ne̱e̱ fe̱yɛ bo̱ yɔwe̱ mbraa ne̱ Mosis a sa ane̱‑ɔ dɛɛ ke̱gya se̱, na fo̱ e̱ tɔwe̱ fo̱ i gywii bamo̱ fe̱yɛ bo̱ ma lɛɛ te̱ŋŋe̱ bamo̱ gyi‑ana atwe̱e̱tu, na bo̱ ma lɛɛ gya ane̱ ade̱daase̱ŋ se̱.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 A waa dɛɛ ba nu fe̱yɛ fo̱ a ba. Ne̱ e̱me̱ne̱ ne̱ ane̱ e̱ waa a ane̱ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ baa tɔwe̱ bo̱ le̱e̱ fo̱ kuŋu si‑o gye̱ aye̱ba‑ɔ ne̱e̱?
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 — ausente —
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 — ausente —
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Amaa bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye, ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o fe̱raa, ane̱ a kyɔ kyo̱rɛɛ bo̱ kyo̱ŋwe̱ bamo̱‑ɔ fe̱yɛ bo̱ ma kaŋ gyi ateese bɛɛɛ wo̱ kabo̱ ne̱ baa mɔɔ we̱e̱ ikisi si‑o, na bo̱ ma kaŋ gyi mbo̱gya, na bo̱ ma kaŋ wo̱ kabo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ te̱ŋ kamo̱ ke̱bɔ‑rɔ, na bo̱ ma waa kakye̱e̱kpa na kanyare̱kpa. Ane̱ŋ a mbraa mɔ baare sa bamo̱.”
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Amo̱se̱‑ɔ kaye̱ ŋke‑o, ne̱ Pɔɔl a yaa anyare̱‑ɔ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ ase̱, ne̱ bamo̱ aa Pɔɔl a ya kpɛɛ bamo̱ iyisi, na bo̱ nya fo̱ Wuribware̱ suŋkpa kulweero. Ne̱ ɔɔ yɔ Wuribware̱ suŋkpa ya tɔwe̱ ŋke ne̱ e̱taŋ i gyi‑o, na saŋ ne̱ ba ba a bo̱ lɔŋŋɔ Wuribware̱‑ɔ.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Amaa ŋke nsunoo amo̱ a kpa a m fo̱‑ɔ, ne̱ Yudaa awuye ko̱ ne̱ baa le̱e̱ Asiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ a ŋu Pɔɔl Wuribware̱ suŋkpa kabuno Yɛro̱salɛm mfe̱ŋ. Ne̱ baa wure ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ‑rɔ, ne̱ baa kra Pɔɔl.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Ne̱ baa faa‑rɔ fe̱yɛ, “Isireelii awuye, mo̱nꞌ kya ane̱‑rɔ! Ɔnyare̱ mɔ e̱ gye̱ ne̱ ɔ naa to̱ŋ ke̱maa ɔ kaapo̱ ase̱ŋ o kye ane̱ Isireelii awuye na ane̱ mbraa‑ɔ, na ɔ tɔwe̱ ase̱ŋ bɔye̱ bo̱ le̱e̱ Wuribware̱ suŋkpa mɔ se̱. Ne̱ mbe̱yɔmɔ ɔɔ baa bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o baa Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ‑rɔ mfe̱e̱ baa bo̱ waa mò̱ iyisi!”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Baa tɔwe̱ ane̱ŋ bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ baa ŋu Trofimus ne̱ ɔɔ le̱e̱ Ifisus maŋ‑nɔ‑ɔ na Pɔɔl a nare̱ maŋ‑nɔ, ne̱ baa fa fe̱yɛ Pɔɔl a yaa mò̱ Wuribware̱ suŋkpa mɔ‑rɔ ne̱e̱.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Ne̱ ase̱ŋ dabe̱ a ba maŋ‑ɔ‑rɔ, ne̱ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ a ŋwɛɛnaŋ le̱e̱ to̱ŋ ke̱maa bo̱ gyaŋŋe̱, ne̱ baa ya kra Pɔɔl, ne̱ baa gyiiri mò̱ le̱e̱ Wuribware̱ suŋkpa a kabuno‑o. Puri amo̱‑rɔ, ne̱ Wuribware̱ suŋkpa ade̱e̱re̱se̱po̱‑ɔ a tii e̱po̱ne̱‑ɔ na ase̱sɛ‑ɔ ma be̱e̱ taa ase̱ŋ‑ɔ lweero mfe̱ŋ.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Ase̱sɛ‑ɔ a kpa a bo̱ mɔɔ Pɔɔl‑ɔ, ne̱ ɔko̱ a ya tɔwe̱ gywii Roma asoogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ fe̱yɛ Yɛro̱salɛm awuye pɛɛɛ a baa ase̱ŋ dabe̱ maŋ‑nɔ.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Puri amo̱‑rɔ mfe̱ŋ ne̱ ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱ amo̱ a taa asoogyaa awuye ko̱ na bamo̱ abre̱sɛ, ne̱ baa waa me̱naŋ yɔ ase̱sɛ kukwii‑o amo̱ ase̱. Saŋ ne̱ baa ŋu asoogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ na asoogyaa awuye‑o, ne̱ baa yɔwe̱ Pɔɔl ke̱da.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Ne̱ asoogyaa bre̱sɛ‑ɔ a ya kra Pɔɔl, ne̱ ɔɔ sa kanɔ fe̱yɛ bo̱ ba agbarabi anyɔ bo̱ ŋure mò̱. Ne̱ ŋkee oo bise fe̱yɛ, “Nsɛ e̱ gye̱ ɔnyare̱ mɔ, ne̱ nte̱tɔ ne̱ ɔɔ waa?”
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Ne̱ ase̱sɛ‑ɔ bo̱ko̱ a faa‑rɔ ba be̱ŋŋaa ase̱ŋ ko̱, na bo̱ko̱ mɔ e̱ be̱ŋŋaa ako̱, na a kwe̱e̱. Mfaanɛɛ se̱‑ɔ, asoogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ mo̱ŋ taare̱ ŋu ke̱tɔ ne̱ kaa baa ase̱ŋ‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ sa kanɔ fe̱yɛ bo̱ taa Pɔɔl de̱e̱ yaa bo̱ be̱ya asoogyaa awuye kwatase̱‑rɔ.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Ne̱ lamaŋ‑ɔ a gya asoogyaa awuye‑o si ya fo̱ abe̱ŋbe̱re̱e̱ ne̱ ba kyikye si baa lwee asoogyaa awuye kwatase̱‑ɔ‑rɔ ase̱, ne̱ asoogyaa awuye‑o a yase̱ Pɔɔl so̱rɔ so̱so̱, a le̱e̱ fe̱yɛ ase̱sɛ‑ɔ iduŋ a fwii mò̱ se̱ bwe̱e̱tɔ.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Saŋ ne̱ bo̱ gya se̱‑ɔ, na ba fɛɛ‑rɔ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ mɔɔ mò̱.”
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Saŋ ne̱ asoogyaa awuye‑o e̱ kpa a bo̱ taa Pɔɔl waa kwatase̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ oo bise asoogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ Griiki‑ro fe̱yɛ, “Ɔbre̱sɛ, mo̱ e̱ taare̱ a n sa se̱ŋsa gywii fo̱ aaa?”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Amo̱ fe̱raa n gye̱ fo̱ e̱ gye̱ Igyipitinyi ne̱ saŋ ko̱ ɔɔ dɛɛ baa ase̱ŋ maŋ‑nɔ, ne̱ ɔɔ gye̱ anaapo̱ ŋkpe̱ŋ nna ke̱gye̱ŋkpɛɛ yɔ kimukee‑ro‑o bɛɛɛ?”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Ne̱ Pɔɔl a be̱ŋŋaa fe̱yɛ, “N gye̱ Yudaanyi ne̱e̱. Baa ko̱we̱ mo̱ Taasus maŋ ne̱ ɔ bo̱ Kilikiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ‑rɔ ne̱e̱, n gye̱ maŋ dabe̱ kigyi ne̱e̱. Mo̱ e̱ ko̱re̱ fo̱ ne̱e̱ a fo̱ sa a n sa se̱ŋsa gywii ase̱sɛ‑ɔ.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Ne̱ asoogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ a sa mò̱ kpa. Ne̱ Pɔɔl a ye̱re̱ mfe̱ŋ ne̱ ba kyikye ba lwee kwatase̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ se̱, ne̱ ɔɔ ya mò̱ ke̱sare̱e̱ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ ase̱sɛ‑ɔ laatɔ. Saŋ ne̱ baa laatɔ‑ɔ, ne̱ Pɔɔl a sa bamo̱ aye̱‑rɔ Heebrii se̱ŋsa gywii bamo̱.
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.