Atos 21
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH
1 Ne̱ ŋkee ane̱ aa bamo̱ a gyi ŋkra, na ane̱ i su akyukyu preepreesɛ. Ne̱ ane̱ a lwee ko̱re̱e̱ ko̱‑rɔ te̱ŋ ɔpo̱o̱‑rɔ yɔ Kos maŋ ne̱ ɔ bo̱ kwii ko̱ se̱‑ɔ. Le̱e̱ mfe̱ŋ ne̱ ane̱ a be̱e̱ yɔ ya fo̱ Rodos maŋ ne̱ ɔ bo̱ kwii ko̱ se̱‑ɔ. Ne̱ ane̱ a le̱e̱ mfe̱ŋ yɔ Patara maŋ ne̱ ɔ bo̱ Likiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ‑rɔ.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Mfe̱ŋ ne̱ ane̱ a nya ko̱re̱e̱ ne̱ ɔ yɔ Fonikiya swe̱e̱re̱ se̱ (ne̱ ɔ bo̱ Siriya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ), ne̱ ane̱ a lwee mò̱‑rɔ.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Ne̱ ane̱ a fo̱ mfe̱ŋ ne̱ ane̱ ke̱e̱ Kiprus kwii‑o, ne̱ ane̱ a bo̱rɔ kigyise si yɔ Siriya swe̱e̱re̱ se̱. Ne̱ ane̱ a ya daŋ Tiro maŋ‑nɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ mfe̱ŋ ne̱ ko̱re̱e̱ amo̱ i lee mò̱ tɔso̱rɔ.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ne̱ ane̱ a ŋu bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o bo̱ko̱ mfe̱ŋ, ne̱ ane̱ a kye̱na bamo̱ ase̱ kadaawɔkywe̱e̱ ko̱ŋko̱. Ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a lee bo̱ kaapo̱ bamo̱ bo̱ko̱ fe̱yɛ Pɔɔl ya yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ, ɔ nya ase̱ŋ. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ baa ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ ma yɔ mfe̱ŋ.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Amaa ane̱ saŋ ne̱ ane̱ i gyi bamo̱ ase̱‑ɔ a fo̱‑ɔ, ne̱ ane̱ a be̱e̱ me̱raa ane̱ kpa se̱. Ne̱ bamo̱ aa bamo̱ aka na bamo̱ gyi‑ana pɛɛɛ mɔ a yaa ane̱ kpa‑rɔ ya bo̱ fo̱ nkyu‑o kanɔ, ne̱ ane̱ pɛɛɛ mɔ a kpuni aŋurii mfe̱ŋ, ne̱ ane̱ a ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Ne̱ ane̱ aa bamo̱ a gyi ŋkra, ne̱ ane̱ a be̱e̱ ya lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ bamo̱ mɔ baa kiŋŋi yɔ pe̱.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ne̱ ane̱ a be̱e̱ kya ane̱ kpa‑ɔ se̱ bo̱rɔ nkyu si le̱e̱ Tiro ya fo̱ Tolomayis maŋ‑nɔ. Ne̱ ane̱ a ka bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi mfe̱ŋ‑ɔ kanɔ, ne̱ ane̱ a kye̱na bamo̱ ase̱ kake ko̱ŋko̱.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ne̱ ŋkee lalalo̱we̱‑ɔ, ane̱ a be̱e̱ lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ le̱e̱ mfe̱ŋ, ne̱ ane̱ a ya daŋ Kaye̱sare̱ya maŋ‑nɔ, Samariya swe̱e̱re̱ se̱. Ne̱ ane̱ a kye̱na Yeesuu ase̱ŋ timaa‑o ɔtɔwe̱po̱ Filipo ase̱ mfe̱ŋ. Filipo gye̱ akyarɔpo̱ asunoo‑o ɔko̱ ne̱ saŋ‑ɔ baa lee bamo̱ Yɛro̱salɛm fe̱yɛ bo̱ de̱e̱re̱ ateese na atanne̱ kike‑ro si‑o.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 O de mò̱ gyi‑ana mbregyii ana ne̱ Wuribware̱ a lee fe̱yɛ bo̱ kii mò̱ akyaamɛɛ bo̱ko̱, na bo̱ de̱e̱ tɔwe̱ ase̱ŋ ne̱ o lee ɔ kaapo̱ bamo̱‑ɔ gywii ase̱sɛ‑ɔ.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ane̱ a gyi mfe̱ŋ ŋke bwe̱e̱tɔ‑ɔ, ne̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Agabus‑o a le̱e̱ Yude̱ya swe̱e̱re̱ se̱ ba.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ne̱ ɔɔ ba ane̱ ase̱, ne̱ ɔɔ taa Pɔɔl a laare̱‑rɔ ke̱re̱se̱sɛ‑ɔ bo̱ ŋure mò̱ fɔŋfɔŋ ayaa na asare̱e̱ bo̱ kya abɛɛ, ne̱ ɔ yɛ, “Ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a tɔwe̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ mfaanɛɛ dɛɛ ne̱ Yudaa awuye i ŋure ke̱re̱se̱sɛ mɔ wuye Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ, na bo̱ taa mò̱ bo̱ waa Roma awuye‑o ke̱sare̱e̱‑rɔ.”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Saŋ ne̱ ane̱ a nu amo̱‑ɔ, ne̱ ane̱ aa bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ a ko̱re̱ Pɔɔl fe̱yɛ ɔ ma yɔ mfe̱ŋ.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Amaa ɔɔ be̱ŋŋaa ane̱ ne̱e̱ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ waa‑ɔ ne̱e̱, mo̱ne̱ i su mfaanɛɛ na mo̱ne̱ e̱ nye̱ra mo̱ kakpo̱nɔ‑rɔ ne̱e̱ e̱e̱e̱? N gye̱ bamo̱ kuŋure mo̱ wo̱re̱ siraa ne̱ mo̱ a waa a ŋ yɔ Yɛro̱salɛm, amo̱ aa lowi, na ŋ kperi ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu si, na ŋ wu mfe̱ŋ.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ane̱ mo̱ŋ taare̱ tɔwe̱ a o sure si fe̱yɛ ɔ ma yɔ Yɛro̱salɛm. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ane̱ a yɔwe̱ mò̱, ne̱ ane̱ yɛ, “Ane̱ nyaŋpe̱ a ke̱pre̱‑ɔ waa.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ane̱ a kye̱na mfe̱ŋ bo̱ fo̱ saŋ ko̱‑ɔ, ne̱ ane̱ a so̱rɔ ane̱ e̱tɔso̱rɔ, ne̱ ane̱ a kya ane̱ kpa se̱ yɔ Yɛro̱salɛm.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Ane̱ aa bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi, ne̱ baa le̱e̱ Kaye̱sare̱ya mfe̱ŋ‑ɔ bo̱ko̱ ya yɔ, ne̱ baa yaa ane̱ ɔnyare̱ ne̱ ane̱ e̱ ya so̱we̱ mò̱ lɔŋ‑nɔ‑ɔ aye̱. Ba te̱e̱ mò̱ ɛ Menasɔŋ. Ɔɔ le̱e̱ Kiprus kwii si ne̱e̱, ne̱ ɔ gye̱ bamo̱ ne̱ baa wuree kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o ɔko̱.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Saŋ ne̱ ane̱ a fo̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ, bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o a sa ane̱ aŋsɛ dame̱naŋsɛ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o, ne̱ ane̱ aa Pɔɔl a yɔ a ɔ ya ka Yakubu kanɔ. Mò̱ a yɔ‑ɔ, asɔre̱e̱ abre̱sɛ‑ɔ bo̱ mfe̱ŋ.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Ne̱ Pɔɔl a ka bamo̱ kanɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ Wuribware̱ a bo̱rɔ mò̱ se̱ waa sa nde̱ se̱ awuye bwe̱e̱tɔ‑ɔ gywii bamo̱.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Bamo̱ a nu mò̱ ase̱ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ baa kyo̱rɔ Wuribware̱. Ne̱ bo̱ yɛ, “Ane̱ ko̱so̱bɛɛ Pɔɔl, fo̱ a ŋu ane̱ŋ ne̱ ane̱ Yudaa awuye ŋkpe̱ŋ ŋkpe̱ŋ mfe̱e̱ a kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o, na ane̱ŋ ne̱ baa le̱ŋ bamo̱ e̱ye̱e̱ bo̱ gya ane̱ mbraa ne̱ ane̱ ɔde̱daapo̱ Mosis a sa ane̱‑ɔ se̱ nɛɛnɛɛ‑ɔ ɔɔɔ?
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Baa nu fe̱yɛ fo̱ e̱ kaapo̱ Yudaa awuye ne̱ bo̱ te nde̱ se̱ awuye‑o‑ro ne̱e̱ fe̱yɛ bo̱ yɔwe̱ mbraa ne̱ Mosis a sa ane̱‑ɔ dɛɛ ke̱gya se̱, na fo̱ e̱ tɔwe̱ fo̱ i gywii bamo̱ fe̱yɛ bo̱ ma lɛɛ te̱ŋŋe̱ bamo̱ gyi‑ana atwe̱e̱tu, na bo̱ ma lɛɛ gya ane̱ ade̱daase̱ŋ se̱.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 A waa dɛɛ ba nu fe̱yɛ fo̱ a ba. Ne̱ e̱me̱ne̱ ne̱ ane̱ e̱ waa a ane̱ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ baa tɔwe̱ bo̱ le̱e̱ fo̱ kuŋu si‑o gye̱ aye̱ba‑ɔ ne̱e̱?
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 — ausente —
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 — ausente —
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Amaa bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye, ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o fe̱raa, ane̱ a kyɔ kyo̱rɛɛ bo̱ kyo̱ŋwe̱ bamo̱‑ɔ fe̱yɛ bo̱ ma kaŋ gyi ateese bɛɛɛ wo̱ kabo̱ ne̱ baa mɔɔ we̱e̱ ikisi si‑o, na bo̱ ma kaŋ gyi mbo̱gya, na bo̱ ma kaŋ wo̱ kabo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ te̱ŋ kamo̱ ke̱bɔ‑rɔ, na bo̱ ma waa kakye̱e̱kpa na kanyare̱kpa. Ane̱ŋ a mbraa mɔ baare sa bamo̱.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Amo̱se̱‑ɔ kaye̱ ŋke‑o, ne̱ Pɔɔl a yaa anyare̱‑ɔ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ ase̱, ne̱ bamo̱ aa Pɔɔl a ya kpɛɛ bamo̱ iyisi, na bo̱ nya fo̱ Wuribware̱ suŋkpa kulweero. Ne̱ ɔɔ yɔ Wuribware̱ suŋkpa ya tɔwe̱ ŋke ne̱ e̱taŋ i gyi‑o, na saŋ ne̱ ba ba a bo̱ lɔŋŋɔ Wuribware̱‑ɔ.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Amaa ŋke nsunoo amo̱ a kpa a m fo̱‑ɔ, ne̱ Yudaa awuye ko̱ ne̱ baa le̱e̱ Asiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ a ŋu Pɔɔl Wuribware̱ suŋkpa kabuno Yɛro̱salɛm mfe̱ŋ. Ne̱ baa wure ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ‑rɔ, ne̱ baa kra Pɔɔl.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Ne̱ baa faa‑rɔ fe̱yɛ, “Isireelii awuye, mo̱nꞌ kya ane̱‑rɔ! Ɔnyare̱ mɔ e̱ gye̱ ne̱ ɔ naa to̱ŋ ke̱maa ɔ kaapo̱ ase̱ŋ o kye ane̱ Isireelii awuye na ane̱ mbraa‑ɔ, na ɔ tɔwe̱ ase̱ŋ bɔye̱ bo̱ le̱e̱ Wuribware̱ suŋkpa mɔ se̱. Ne̱ mbe̱yɔmɔ ɔɔ baa bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o baa Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ‑rɔ mfe̱e̱ baa bo̱ waa mò̱ iyisi!”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Baa tɔwe̱ ane̱ŋ bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ baa ŋu Trofimus ne̱ ɔɔ le̱e̱ Ifisus maŋ‑nɔ‑ɔ na Pɔɔl a nare̱ maŋ‑nɔ, ne̱ baa fa fe̱yɛ Pɔɔl a yaa mò̱ Wuribware̱ suŋkpa mɔ‑rɔ ne̱e̱.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Ne̱ ase̱ŋ dabe̱ a ba maŋ‑ɔ‑rɔ, ne̱ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ a ŋwɛɛnaŋ le̱e̱ to̱ŋ ke̱maa bo̱ gyaŋŋe̱, ne̱ baa ya kra Pɔɔl, ne̱ baa gyiiri mò̱ le̱e̱ Wuribware̱ suŋkpa a kabuno‑o. Puri amo̱‑rɔ, ne̱ Wuribware̱ suŋkpa ade̱e̱re̱se̱po̱‑ɔ a tii e̱po̱ne̱‑ɔ na ase̱sɛ‑ɔ ma be̱e̱ taa ase̱ŋ‑ɔ lweero mfe̱ŋ.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ase̱sɛ‑ɔ a kpa a bo̱ mɔɔ Pɔɔl‑ɔ, ne̱ ɔko̱ a ya tɔwe̱ gywii Roma asoogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ fe̱yɛ Yɛro̱salɛm awuye pɛɛɛ a baa ase̱ŋ dabe̱ maŋ‑nɔ.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Puri amo̱‑rɔ mfe̱ŋ ne̱ ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱ amo̱ a taa asoogyaa awuye ko̱ na bamo̱ abre̱sɛ, ne̱ baa waa me̱naŋ yɔ ase̱sɛ kukwii‑o amo̱ ase̱. Saŋ ne̱ baa ŋu asoogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ na asoogyaa awuye‑o, ne̱ baa yɔwe̱ Pɔɔl ke̱da.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ne̱ asoogyaa bre̱sɛ‑ɔ a ya kra Pɔɔl, ne̱ ɔɔ sa kanɔ fe̱yɛ bo̱ ba agbarabi anyɔ bo̱ ŋure mò̱. Ne̱ ŋkee oo bise fe̱yɛ, “Nsɛ e̱ gye̱ ɔnyare̱ mɔ, ne̱ nte̱tɔ ne̱ ɔɔ waa?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Ne̱ ase̱sɛ‑ɔ bo̱ko̱ a faa‑rɔ ba be̱ŋŋaa ase̱ŋ ko̱, na bo̱ko̱ mɔ e̱ be̱ŋŋaa ako̱, na a kwe̱e̱. Mfaanɛɛ se̱‑ɔ, asoogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ mo̱ŋ taare̱ ŋu ke̱tɔ ne̱ kaa baa ase̱ŋ‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ sa kanɔ fe̱yɛ bo̱ taa Pɔɔl de̱e̱ yaa bo̱ be̱ya asoogyaa awuye kwatase̱‑rɔ.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Ne̱ lamaŋ‑ɔ a gya asoogyaa awuye‑o si ya fo̱ abe̱ŋbe̱re̱e̱ ne̱ ba kyikye si baa lwee asoogyaa awuye kwatase̱‑ɔ‑rɔ ase̱, ne̱ asoogyaa awuye‑o a yase̱ Pɔɔl so̱rɔ so̱so̱, a le̱e̱ fe̱yɛ ase̱sɛ‑ɔ iduŋ a fwii mò̱ se̱ bwe̱e̱tɔ.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Saŋ ne̱ bo̱ gya se̱‑ɔ, na ba fɛɛ‑rɔ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ mɔɔ mò̱.”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Saŋ ne̱ asoogyaa awuye‑o e̱ kpa a bo̱ taa Pɔɔl waa kwatase̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ oo bise asoogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ Griiki‑ro fe̱yɛ, “Ɔbre̱sɛ, mo̱ e̱ taare̱ a n sa se̱ŋsa gywii fo̱ aaa?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Amo̱ fe̱raa n gye̱ fo̱ e̱ gye̱ Igyipitinyi ne̱ saŋ ko̱ ɔɔ dɛɛ baa ase̱ŋ maŋ‑nɔ, ne̱ ɔɔ gye̱ anaapo̱ ŋkpe̱ŋ nna ke̱gye̱ŋkpɛɛ yɔ kimukee‑ro‑o bɛɛɛ?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Ne̱ Pɔɔl a be̱ŋŋaa fe̱yɛ, “N gye̱ Yudaanyi ne̱e̱. Baa ko̱we̱ mo̱ Taasus maŋ ne̱ ɔ bo̱ Kilikiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ‑rɔ ne̱e̱, n gye̱ maŋ dabe̱ kigyi ne̱e̱. Mo̱ e̱ ko̱re̱ fo̱ ne̱e̱ a fo̱ sa a n sa se̱ŋsa gywii ase̱sɛ‑ɔ.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Ne̱ asoogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ a sa mò̱ kpa. Ne̱ Pɔɔl a ye̱re̱ mfe̱ŋ ne̱ ba kyikye ba lwee kwatase̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ se̱, ne̱ ɔɔ ya mò̱ ke̱sare̱e̱ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ ase̱sɛ‑ɔ laatɔ. Saŋ ne̱ baa laatɔ‑ɔ, ne̱ Pɔɔl a sa bamo̱ aye̱‑rɔ Heebrii se̱ŋsa gywii bamo̱.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.