Atos 21

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ne̱ ŋkee ane̱ aa bamo̱ a gyi ŋkra, na ane̱ i su akyukyu preepreesɛ. Ne̱ ane̱ a lwee ko̱re̱e̱ ko̱‑rɔ te̱ŋ ɔpo̱o̱‑rɔ yɔ Kos maŋ ne̱ ɔ bo̱ kwii ko̱ se̱‑ɔ. Le̱e̱ mfe̱ŋ ne̱ ane̱ a be̱e̱ yɔ ya fo̱ Rodos maŋ ne̱ ɔ bo̱ kwii ko̱ se̱‑ɔ. Ne̱ ane̱ a le̱e̱ mfe̱ŋ yɔ Patara maŋ ne̱ ɔ bo̱ Likiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ‑rɔ.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Mfe̱ŋ ne̱ ane̱ a nya ko̱re̱e̱ ne̱ ɔ yɔ Fonikiya swe̱e̱re̱ se̱ (ne̱ ɔ bo̱ Siriya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ), ne̱ ane̱ a lwee mò̱‑rɔ.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Ne̱ ane̱ a fo̱ mfe̱ŋ ne̱ ane̱ ke̱e̱ Kiprus kwii‑o, ne̱ ane̱ a bo̱rɔ kigyise si yɔ Siriya swe̱e̱re̱ se̱. Ne̱ ane̱ a ya daŋ Tiro maŋ‑nɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ mfe̱ŋ ne̱ ko̱re̱e̱ amo̱ i lee mò̱ tɔso̱rɔ.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Ne̱ ane̱ a ŋu bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o bo̱ko̱ mfe̱ŋ, ne̱ ane̱ a kye̱na bamo̱ ase̱ kadaawɔkywe̱e̱ ko̱ŋko̱. Ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a lee bo̱ kaapo̱ bamo̱ bo̱ko̱ fe̱yɛ Pɔɔl ya yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ, ɔ nya ase̱ŋ. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ baa ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ ma yɔ mfe̱ŋ.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Amaa ane̱ saŋ ne̱ ane̱ i gyi bamo̱ ase̱‑ɔ a fo̱‑ɔ, ne̱ ane̱ a be̱e̱ me̱raa ane̱ kpa se̱. Ne̱ bamo̱ aa bamo̱ aka na bamo̱ gyi‑ana pɛɛɛ mɔ a yaa ane̱ kpa‑rɔ ya bo̱ fo̱ nkyu‑o kanɔ, ne̱ ane̱ pɛɛɛ mɔ a kpuni aŋurii mfe̱ŋ, ne̱ ane̱ a ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Ne̱ ane̱ aa bamo̱ a gyi ŋkra, ne̱ ane̱ a be̱e̱ ya lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ bamo̱ mɔ baa kiŋŋi yɔ pe̱.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Ne̱ ane̱ a be̱e̱ kya ane̱ kpa‑ɔ se̱ bo̱rɔ nkyu si le̱e̱ Tiro ya fo̱ Tolomayis maŋ‑nɔ. Ne̱ ane̱ a ka bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi mfe̱ŋ‑ɔ kanɔ, ne̱ ane̱ a kye̱na bamo̱ ase̱ kake ko̱ŋko̱.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Ne̱ ŋkee lalalo̱we̱‑ɔ, ane̱ a be̱e̱ lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ le̱e̱ mfe̱ŋ, ne̱ ane̱ a ya daŋ Kaye̱sare̱ya maŋ‑nɔ, Samariya swe̱e̱re̱ se̱. Ne̱ ane̱ a kye̱na Yeesuu ase̱ŋ timaa‑o ɔtɔwe̱po̱ Filipo ase̱ mfe̱ŋ. Filipo gye̱ akyarɔpo̱ asunoo‑o ɔko̱ ne̱ saŋ‑ɔ baa lee bamo̱ Yɛro̱salɛm fe̱yɛ bo̱ de̱e̱re̱ ateese na atanne̱ kike‑ro si‑o.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 O de mò̱ gyi‑ana mbregyii ana ne̱ Wuribware̱ a lee fe̱yɛ bo̱ kii mò̱ akyaamɛɛ bo̱ko̱, na bo̱ de̱e̱ tɔwe̱ ase̱ŋ ne̱ o lee ɔ kaapo̱ bamo̱‑ɔ gywii ase̱sɛ‑ɔ.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ane̱ a gyi mfe̱ŋ ŋke bwe̱e̱tɔ‑ɔ, ne̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Agabus‑o a le̱e̱ Yude̱ya swe̱e̱re̱ se̱ ba.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Ne̱ ɔɔ ba ane̱ ase̱, ne̱ ɔɔ taa Pɔɔl a laare̱‑rɔ ke̱re̱se̱sɛ‑ɔ bo̱ ŋure mò̱ fɔŋfɔŋ ayaa na asare̱e̱ bo̱ kya abɛɛ, ne̱ ɔ yɛ, “Ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a tɔwe̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ mfaanɛɛ dɛɛ ne̱ Yudaa awuye i ŋure ke̱re̱se̱sɛ mɔ wuye Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ, na bo̱ taa mò̱ bo̱ waa Roma awuye‑o ke̱sare̱e̱‑rɔ.”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Saŋ ne̱ ane̱ a nu amo̱‑ɔ, ne̱ ane̱ aa bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ a ko̱re̱ Pɔɔl fe̱yɛ ɔ ma yɔ mfe̱ŋ.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Amaa ɔɔ be̱ŋŋaa ane̱ ne̱e̱ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ waa‑ɔ ne̱e̱, mo̱ne̱ i su mfaanɛɛ na mo̱ne̱ e̱ nye̱ra mo̱ kakpo̱nɔ‑rɔ ne̱e̱ e̱e̱e̱? N gye̱ bamo̱ kuŋure mo̱ wo̱re̱ siraa ne̱ mo̱ a waa a ŋ yɔ Yɛro̱salɛm, amo̱ aa lowi, na ŋ kperi ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu si, na ŋ wu mfe̱ŋ.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Ane̱ mo̱ŋ taare̱ tɔwe̱ a o sure si fe̱yɛ ɔ ma yɔ Yɛro̱salɛm. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ane̱ a yɔwe̱ mò̱, ne̱ ane̱ yɛ, “Ane̱ nyaŋpe̱ a ke̱pre̱‑ɔ waa.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Ane̱ a kye̱na mfe̱ŋ bo̱ fo̱ saŋ ko̱‑ɔ, ne̱ ane̱ a so̱rɔ ane̱ e̱tɔso̱rɔ, ne̱ ane̱ a kya ane̱ kpa se̱ yɔ Yɛro̱salɛm.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Ane̱ aa bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi, ne̱ baa le̱e̱ Kaye̱sare̱ya mfe̱ŋ‑ɔ bo̱ko̱ ya yɔ, ne̱ baa yaa ane̱ ɔnyare̱ ne̱ ane̱ e̱ ya so̱we̱ mò̱ lɔŋ‑nɔ‑ɔ aye̱. Ba te̱e̱ mò̱ ɛ Menasɔŋ. Ɔɔ le̱e̱ Kiprus kwii si ne̱e̱, ne̱ ɔ gye̱ bamo̱ ne̱ baa wuree kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o ɔko̱.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Saŋ ne̱ ane̱ a fo̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ, bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o a sa ane̱ aŋsɛ dame̱naŋsɛ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o, ne̱ ane̱ aa Pɔɔl a yɔ a ɔ ya ka Yakubu kanɔ. Mò̱ a yɔ‑ɔ, asɔre̱e̱ abre̱sɛ‑ɔ bo̱ mfe̱ŋ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Ne̱ Pɔɔl a ka bamo̱ kanɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ Wuribware̱ a bo̱rɔ mò̱ se̱ waa sa nde̱ se̱ awuye bwe̱e̱tɔ‑ɔ gywii bamo̱.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Bamo̱ a nu mò̱ ase̱ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ baa kyo̱rɔ Wuribware̱. Ne̱ bo̱ yɛ, “Ane̱ ko̱so̱bɛɛ Pɔɔl, fo̱ a ŋu ane̱ŋ ne̱ ane̱ Yudaa awuye ŋkpe̱ŋ ŋkpe̱ŋ mfe̱e̱ a kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o, na ane̱ŋ ne̱ baa le̱ŋ bamo̱ e̱ye̱e̱ bo̱ gya ane̱ mbraa ne̱ ane̱ ɔde̱daapo̱ Mosis a sa ane̱‑ɔ se̱ nɛɛnɛɛ‑ɔ ɔɔɔ?
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Baa nu fe̱yɛ fo̱ e̱ kaapo̱ Yudaa awuye ne̱ bo̱ te nde̱ se̱ awuye‑o‑ro ne̱e̱ fe̱yɛ bo̱ yɔwe̱ mbraa ne̱ Mosis a sa ane̱‑ɔ dɛɛ ke̱gya se̱, na fo̱ e̱ tɔwe̱ fo̱ i gywii bamo̱ fe̱yɛ bo̱ ma lɛɛ te̱ŋŋe̱ bamo̱ gyi‑ana atwe̱e̱tu, na bo̱ ma lɛɛ gya ane̱ ade̱daase̱ŋ se̱.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 A waa dɛɛ ba nu fe̱yɛ fo̱ a ba. Ne̱ e̱me̱ne̱ ne̱ ane̱ e̱ waa a ane̱ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ baa tɔwe̱ bo̱ le̱e̱ fo̱ kuŋu si‑o gye̱ aye̱ba‑ɔ ne̱e̱?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 — ausente —
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 — ausente —
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Amaa bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye, ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o fe̱raa, ane̱ a kyɔ kyo̱rɛɛ bo̱ kyo̱ŋwe̱ bamo̱‑ɔ fe̱yɛ bo̱ ma kaŋ gyi ateese bɛɛɛ wo̱ kabo̱ ne̱ baa mɔɔ we̱e̱ ikisi si‑o, na bo̱ ma kaŋ gyi mbo̱gya, na bo̱ ma kaŋ wo̱ kabo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ te̱ŋ kamo̱ ke̱bɔ‑rɔ, na bo̱ ma waa kakye̱e̱kpa na kanyare̱kpa. Ane̱ŋ a mbraa mɔ baare sa bamo̱.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Amo̱se̱‑ɔ kaye̱ ŋke‑o, ne̱ Pɔɔl a yaa anyare̱‑ɔ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ ase̱, ne̱ bamo̱ aa Pɔɔl a ya kpɛɛ bamo̱ iyisi, na bo̱ nya fo̱ Wuribware̱ suŋkpa kulweero. Ne̱ ɔɔ yɔ Wuribware̱ suŋkpa ya tɔwe̱ ŋke ne̱ e̱taŋ i gyi‑o, na saŋ ne̱ ba ba a bo̱ lɔŋŋɔ Wuribware̱‑ɔ.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Amaa ŋke nsunoo amo̱ a kpa a m fo̱‑ɔ, ne̱ Yudaa awuye ko̱ ne̱ baa le̱e̱ Asiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ a ŋu Pɔɔl Wuribware̱ suŋkpa kabuno Yɛro̱salɛm mfe̱ŋ. Ne̱ baa wure ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ‑rɔ, ne̱ baa kra Pɔɔl.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Ne̱ baa faa‑rɔ fe̱yɛ, “Isireelii awuye, mo̱nꞌ kya ane̱‑rɔ! Ɔnyare̱ mɔ e̱ gye̱ ne̱ ɔ naa to̱ŋ ke̱maa ɔ kaapo̱ ase̱ŋ o kye ane̱ Isireelii awuye na ane̱ mbraa‑ɔ, na ɔ tɔwe̱ ase̱ŋ bɔye̱ bo̱ le̱e̱ Wuribware̱ suŋkpa mɔ se̱. Ne̱ mbe̱yɔmɔ ɔɔ baa bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o baa Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ‑rɔ mfe̱e̱ baa bo̱ waa mò̱ iyisi!”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Baa tɔwe̱ ane̱ŋ bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ baa ŋu Trofimus ne̱ ɔɔ le̱e̱ Ifisus maŋ‑nɔ‑ɔ na Pɔɔl a nare̱ maŋ‑nɔ, ne̱ baa fa fe̱yɛ Pɔɔl a yaa mò̱ Wuribware̱ suŋkpa mɔ‑rɔ ne̱e̱.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ne̱ ase̱ŋ dabe̱ a ba maŋ‑ɔ‑rɔ, ne̱ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ a ŋwɛɛnaŋ le̱e̱ to̱ŋ ke̱maa bo̱ gyaŋŋe̱, ne̱ baa ya kra Pɔɔl, ne̱ baa gyiiri mò̱ le̱e̱ Wuribware̱ suŋkpa a kabuno‑o. Puri amo̱‑rɔ, ne̱ Wuribware̱ suŋkpa ade̱e̱re̱se̱po̱‑ɔ a tii e̱po̱ne̱‑ɔ na ase̱sɛ‑ɔ ma be̱e̱ taa ase̱ŋ‑ɔ lweero mfe̱ŋ.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ase̱sɛ‑ɔ a kpa a bo̱ mɔɔ Pɔɔl‑ɔ, ne̱ ɔko̱ a ya tɔwe̱ gywii Roma asoogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ fe̱yɛ Yɛro̱salɛm awuye pɛɛɛ a baa ase̱ŋ dabe̱ maŋ‑nɔ.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Puri amo̱‑rɔ mfe̱ŋ ne̱ ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱ amo̱ a taa asoogyaa awuye ko̱ na bamo̱ abre̱sɛ, ne̱ baa waa me̱naŋ yɔ ase̱sɛ kukwii‑o amo̱ ase̱. Saŋ ne̱ baa ŋu asoogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ na asoogyaa awuye‑o, ne̱ baa yɔwe̱ Pɔɔl ke̱da.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Ne̱ asoogyaa bre̱sɛ‑ɔ a ya kra Pɔɔl, ne̱ ɔɔ sa kanɔ fe̱yɛ bo̱ ba agbarabi anyɔ bo̱ ŋure mò̱. Ne̱ ŋkee oo bise fe̱yɛ, “Nsɛ e̱ gye̱ ɔnyare̱ mɔ, ne̱ nte̱tɔ ne̱ ɔɔ waa?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Ne̱ ase̱sɛ‑ɔ bo̱ko̱ a faa‑rɔ ba be̱ŋŋaa ase̱ŋ ko̱, na bo̱ko̱ mɔ e̱ be̱ŋŋaa ako̱, na a kwe̱e̱. Mfaanɛɛ se̱‑ɔ, asoogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ mo̱ŋ taare̱ ŋu ke̱tɔ ne̱ kaa baa ase̱ŋ‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ sa kanɔ fe̱yɛ bo̱ taa Pɔɔl de̱e̱ yaa bo̱ be̱ya asoogyaa awuye kwatase̱‑rɔ.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Ne̱ lamaŋ‑ɔ a gya asoogyaa awuye‑o si ya fo̱ abe̱ŋbe̱re̱e̱ ne̱ ba kyikye si baa lwee asoogyaa awuye kwatase̱‑ɔ‑rɔ ase̱, ne̱ asoogyaa awuye‑o a yase̱ Pɔɔl so̱rɔ so̱so̱, a le̱e̱ fe̱yɛ ase̱sɛ‑ɔ iduŋ a fwii mò̱ se̱ bwe̱e̱tɔ.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Saŋ ne̱ bo̱ gya se̱‑ɔ, na ba fɛɛ‑rɔ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ mɔɔ mò̱.”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Saŋ ne̱ asoogyaa awuye‑o e̱ kpa a bo̱ taa Pɔɔl waa kwatase̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ oo bise asoogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ Griiki‑ro fe̱yɛ, “Ɔbre̱sɛ, mo̱ e̱ taare̱ a n sa se̱ŋsa gywii fo̱ aaa?”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Amo̱ fe̱raa n gye̱ fo̱ e̱ gye̱ Igyipitinyi ne̱ saŋ ko̱ ɔɔ dɛɛ baa ase̱ŋ maŋ‑nɔ, ne̱ ɔɔ gye̱ anaapo̱ ŋkpe̱ŋ nna ke̱gye̱ŋkpɛɛ yɔ kimukee‑ro‑o bɛɛɛ?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Ne̱ Pɔɔl a be̱ŋŋaa fe̱yɛ, “N gye̱ Yudaanyi ne̱e̱. Baa ko̱we̱ mo̱ Taasus maŋ ne̱ ɔ bo̱ Kilikiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ‑rɔ ne̱e̱, n gye̱ maŋ dabe̱ kigyi ne̱e̱. Mo̱ e̱ ko̱re̱ fo̱ ne̱e̱ a fo̱ sa a n sa se̱ŋsa gywii ase̱sɛ‑ɔ.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Ne̱ asoogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ a sa mò̱ kpa. Ne̱ Pɔɔl a ye̱re̱ mfe̱ŋ ne̱ ba kyikye ba lwee kwatase̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ se̱, ne̱ ɔɔ ya mò̱ ke̱sare̱e̱ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ ase̱sɛ‑ɔ laatɔ. Saŋ ne̱ baa laatɔ‑ɔ, ne̱ Pɔɔl a sa bamo̱ aye̱‑rɔ Heebrii se̱ŋsa gywii bamo̱.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.