Atos 20
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVT
1 To, e̱lawo̱ amo̱ a yɔwe̱‑ɔ kamɛɛ‑rɔ, ne̱ Pɔɔl a te̱e̱ bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o pɛɛɛ bo̱ gyaŋŋe̱, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ ase̱ŋ bo̱ sa bamo̱ wɔre̱, ne̱ ɔɔ kra bamo̱ fe̱yɛ ɔ yɔ ne̱e̱. Ne̱ ɔɔ le̱e̱ mfe̱ŋ yɔ Makedoniya swe̱e̱re̱ se̱.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ne̱ ɔɔ nare̱ swe̱e̱re̱ amo̱ se̱ e̱maŋ se̱ waa bamo̱ wɔre̱ bo̱ le̱e̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ se̱. Ne̱ ɔɔ fo̱ Akaya swe̱e̱re̱ se̱.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Ne̱ ɔɔ kye̱na mfe̱ŋ aferi asa. Ɔɔ waa siraa fe̱yɛ ɔ taa ko̱re̱e̱ na o kiŋŋi yɔ Siriya swe̱e̱re̱ se̱, ne̱ oo ŋu fe̱yɛ Yudaa awuye‑o e̱ kpa a bo̱ baa mò̱ ase̱ŋ, amo̱se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ waa mò̱ mfɛɛre̱ fe̱yɛ o kiŋŋi a ɔ bo̱rɔ Makedoniya be̱e̱.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Mò̱ aa Pirus mò̱ gyi Sopata ne̱ ɔɔ le̱e̱ Beroya maŋ‑nɔ‑ɔ, na Aristaakus na Sikundus ne̱ baa le̱e̱ Tisalonikaa maŋ‑nɔ‑ɔ, na Gayus ne̱ ɔɔ le̱e̱ De̱re̱be̱e̱ maŋ‑nɔ‑ɔ, na Tikikus na Trofimus ne̱ baa le̱e̱ Asiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ, na Timotii ya yɔ.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ne̱ baa gye̱ ane̱ ŋkpɛɛ ɔpo̱o̱ se̱ ya gywii ane̱ Trowas maŋ‑nɔ.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ a ateese‑o kigyi a kyo̱ŋ‑ɔ, ne̱ ane̱ a le̱e̱ Filipii maŋ‑nɔ bo̱rɔ nkyu si. Bo̱ fo̱ ŋke nnuu‑o, ne̱ ane̱ a to̱ bamo̱ Trowas, ne̱ ane̱ a gyi kadaawɔkywe̱e̱ ko̱ŋko̱ mfe̱ŋ.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 To, Me̱me̱ne̱da amo̱ ke̱de̱e̱pwɛta‑ɔ, ne̱ ane̱ aa bamo̱ ne̱ ba kɔɔre̱ Yeesuu ba gyi mfe̱ŋ‑ɔ a gyaŋŋe̱ a ane̱ gyi ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu a ateese‑o. Ne̱ Pɔɔl a tɔwe̱ abware̱se̱ŋ gywii bamo̱. Ne̱ ɔɔ sa se̱ŋsa gywii bamo̱ ane̱ŋ‑aaa bo̱ fo̱ kaye̱ nse̱na, a le̱e̱ fe̱yɛ ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o, ɔ yɔ a ɔ yɔwe̱ bamo̱.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Na ifetiri bwe̱e̱tɔ e̱ laŋŋe̱ ke̱baŋso̱ro̱o̱ ke̱kyaŋ ne̱ ane̱ te ke̱mo̱‑rɔ‑ɔ.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Ne̱ ke̱yaafɔre̱ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Yutikus‑o te mfaŋse̱re̱e̱ se̱ saŋ ne̱ Pɔɔl e̱ sa se̱ŋsa‑ɔ, na idi de mò̱ kafwe̱e̱, ne̱ lalalo̱we̱‑ɔ ɔɔ bo̱ di idi. Ne̱ ɔɔ le̱e̱ akyaŋ asa ke̱baŋso̱ro̱o̱ lalalo̱we̱ a ke̱kyaŋ ne̱ ane̱ te ke̱mo̱‑rɔ‑ɔ a mfaŋse̱re̱e̱‑ɔ se̱ le̱e̱ da‑rɔ swe̱e̱re̱. Bamo̱ a ya yase̱ mò̱‑ɔ, ɔɔ kyɔ wu.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Amaa Pɔɔl a yɔ swe̱e̱re̱ mfe̱ŋ, ne̱ ɔɔ ya di ke̱yaafɔre̱ amo̱ se̱, ne̱ oo powi mò̱, ne̱ ɔ yɛ, “Mo̱ne̱ ma sa a a tiri mo̱ne̱ na ɔ ke̱e̱!”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Ne̱ Pɔɔl a kiŋŋi yɔ so̱so̱ a ke̱kyaŋ ne̱ ane̱ te ke̱mo̱‑rɔ‑ɔ be̱e̱ ya gyi bodobodoo. Pɔɔl a sa se̱ŋsa gywii bamo̱ kyee bo̱ fo̱ kyɔwe̱ ke̱le̱e̱be̱e̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ yɔwe̱ bamo̱ o yii.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Ne̱ baa taa ke̱yaafɔre̱ amo̱ yaa pe̱ na ɔ ke̱e̱, ne̱ bamo̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ a yuri bamo̱ bwe̱e̱tɔ.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Ne̱ ane̱ a yɔ akatɔ‑rɔ ya taa ko̱re̱e̱ bo̱rɔ nkyu si yɔ Asos maŋ‑nɔ, mfe̱ŋ ne̱ Pɔɔl e̱ ya lwee ane̱ ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ. Mò̱ ya tɔwe̱ fe̱yɛ ane̱ waa ane̱ŋ, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ fe̱raa naa swe̱e̱re̱ ne̱e̱.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Saŋ ne̱ ane̱ a fo̱ Asos‑o, ne̱ ane̱ a taa Pɔɔl ane̱ ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ ane̱ a yɔ Mitileenee maŋ‑nɔ.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o, ne̱ ane̱ a be̱e̱ bo̱rɔ nkyu si le̱e̱ mfe̱ŋ ya kyo̱ŋ Kiyos kwii si, ne̱ ane̱ a be̱e̱ bo̱rɔ nkyu si, ne̱ ane̱ a ya fo̱ Samus kwii si. Ne̱ ane̱ a bo̱ fo̱ Mileetus maŋ‑nɔ.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Ne̱ Pɔɔl a waa mò̱ mfɛɛre̱ fe̱yɛ ɔ bo̱rɔ nkyu si na ɔ kyo̱ŋ Ifisus si ane̱ŋ ne̱ ɔ maa nya a ɔ nye̱ra saŋ Asiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ. Ɔɔ kpa me̱naŋ a ɔ fo̱ Yɛro̱salɛm, mò̱ e̱ taare̱ de, na ɔ fo̱ Yɛro̱salɛm pwɛɛ na Pentikos kake‑o dɛɛ fo̱.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Ne̱ Pɔɔl a sa ŋkra le̱e̱ Mileetus bo̱ kyo̱ŋwe̱ Ifisus asɔre̱e̱ abre̱sɛ‑ɔ fe̱yɛ bo̱ ba a bo̱ gyaŋŋaa mò̱.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Saŋ ne̱ baa fo̱ Mileetus‑o, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ nyi ke̱tɔ ke̱maa ne̱ mo̱ a waa ke̱mo̱ saŋ ne̱ m bo̱ mo̱ne̱ ase̱‑ɔ, hare̱e̱ le̱e̱ mo̱ kake gye̱ŋkpɛɛsɛ ne̱ mo̱ a ba Asiya swe̱e̱re̱ mɔ se̱‑ɔ.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Mo̱ne̱ nyi fe̱yɛ hare̱e̱ Yudaa awuye a ye̱re̱ bo̱ kye mo̱, ne̱ baa sa ne̱ mo̱ a gyi awo̱re̱fɔɔ, ne̱ mo̱ a ba akyukyu bo̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ sa bamo̱ ooo, mo̱ŋ waa mo̱ e̱ye̱e̱ fe̱yɛ se̱sɛ dabe̱‑ɔ mo̱ne̱ ase̱. Amaa mo̱ a suŋ kusuŋ ne̱e̱ fe̱yɛ ke̱nya‑ɔ sa ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Mo̱ne̱ nyi fe̱yɛ mo̱ŋ ba ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ke̱ e̱ kya mo̱ne̱‑rɔ bo̱ kwe̱e̱rɔ mo̱ne̱ se̱ saŋ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ na mo̱ e̱ kaapo̱ abware̱se̱ŋ lamaŋ‑nɔ na mo̱ne̱ e̱lɔŋ‑nɔ‑ɔ.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Mo̱ a yii Yudaa awuye na bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o pɛɛɛ se̱ saŋ ke̱maa fe̱yɛ bo̱ nu bamo̱ e̱ye̱e̱, na bo̱ kiŋŋi le̱e̱ bamo̱ e̱bɔye̱‑rɔ, na bo̱ ba Wuribware̱ ase̱, na bo̱ kɔɔre̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu gyi.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Amaa mbe̱yɔmɔ, Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o e̱ tɔwe̱ o gywii mo̱ fe̱yɛ ŋ yɔ Yɛro̱salɛm, amaa mo̱ŋ nyi ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ ya waa mo̱ mfe̱ŋ‑ɔ.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Ke̱tɔ ne̱ ŋ nyi‑o e̱ gye̱ fe̱yɛ to̱ŋ ke̱maa ne̱ mo̱ e̱ yɔ‑ɔ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a yii mo̱ se̱ saŋ ke̱maa fe̱yɛ ba tii mo̱ Yɛro̱salɛm, na bo̱ sa a n gyi awo̱re̱fɔɔ.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Amaa ŋkpa bɛɛɛ lowi‑o, ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ kpa‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱ e̱ lo̱we̱ mo̱ kusuŋ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu a sa mo̱ fe̱yɛ n tɔwe̱ ase̱ŋ timaa‑o bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a ŋu ane̱ e̱wɛɛ se̱‑ɔ.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Mo̱ a nare̱ laa mo̱ne̱ pɛɛɛ mɔ, na mo̱ e̱ tɔwe̱ Wuribware̱ a kuwure‑o‑ro ase̱ŋ mo̱ i gywii mo̱ne̱. Na mbe̱yɔmɔ ŋ nyi fe̱yɛ mo̱ne̱ ɔko̱ maa lɛɛ ŋu mo̱.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Amo̱se̱‑ɔ mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ kakatɔpee‑ro fe̱yɛ ndɔɔ a kake mɔ mo̱ne̱‑rɔ ɔko̱ bo̱‑rɔ ne̱ mò̱ e̱ mo̱ŋ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ, a mo̱ŋ le̱e̱ mo̱ ase̱.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ŋ ba ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ ɔɔ waa‑ɔ bo̱ kwe̱e̱rɔ mo̱ne̱ se̱.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Amo̱se̱‑ɔ mo̱nꞌ de̱e̱re̱ mo̱ne̱ e̱ye̱e̱ se̱ na ase̱sɛ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a taa bo̱ waa mo̱ne̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ se̱ nɛɛnɛɛ. Na mo̱nꞌ de̱e̱re̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu asɔre̱e̱ ase̱sɛ se̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ e̱sanne̱ ɔde̱e̱re̱se̱po̱ e̱ de̱e̱re̱ mò̱ e̱sanne̱ se̱ nɛɛnɛɛ‑ɔ. A le̱e̱ fe̱yɛ Yeesuu a ba mò̱ fɔŋfɔŋ lowi bo̱ lee bamo̱ le̱e̱ Ɔbɔnsam ke̱sare̱e̱‑rɔ sa ne̱ baa kii mò̱ fɔŋfɔŋ ase̱sɛ.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Ŋ nyi fe̱yɛ mo̱ a yɔwe̱ mo̱ne̱ mɔ‑ɔ, ase̱sɛ i lwee mo̱ne̱‑rɔ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ kwaare̱ i lwee e̱sanne̱‑rɔ, ne̱ mò̱ ya nya bamo̱, ne̱ ɔ mɔɔ a ɔ wo̱‑ɔ.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Saŋ ko̱ e̱ ba na mo̱ne̱‑rɔ bo̱ko̱ ba aye̱ba na a sa a bamo̱ bɛɛko̱‑ana ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o kii bo̱ gya bamo̱ se̱.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Amo̱se̱‑ɔ mo̱nꞌ sa se̱ na mo̱nꞌ nyiŋŋi si ane̱ŋ ne̱ mo̱ a kye̱na mo̱ne̱ ase̱ nsu nsa‑ɔ. Na mo̱nꞌ nyiŋŋi si fe̱yɛ kanye na mpase̱, mo̱ a ba akyukyu bo̱ nyiŋŋi mo̱ne̱ Wuribware̱ a e̱kpa‑ɔ se̱.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Na mbe̱yɔmɔ, n de mo̱ne̱ mo̱ e̱ waa Wuribware̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ. Ne̱ mo̱ne̱ ya kya se̱ gya Wuribware̱ ase̱ŋ‑ɔ se̱, ase̱ŋ amo̱ ne̱ a kaapo̱ mo̱ne̱ ane̱ŋ ne̱ ɔ kpa mo̱ne̱ bwe̱e̱tɔ‑ɔ e̱ taare̱ a a mo̱rɔwe̱ mo̱ne̱. Na a sa a mo̱nꞌ nya ke̱yaale̱ŋ na Wuribware̱ a ŋyure ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa mò̱ ase̱sɛ‑ɔ.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Saŋ ne̱ m bo̱ mo̱ne̱ ase̱‑ɔ, mo̱ŋ yo̱rɔwe̱ ko̱tɔko̱, hare̱e̱ atanne̱ pipee bɛɛɛ afufuri bɛɛɛ awaagya.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ nyi fe̱yɛ asare̱e̱ mɔ ne̱ mo̱ a bo̱ waa kusuŋ bo̱ nya ke̱tɔ ke̱maa ne̱ mo̱ aa mo̱ anare̱bɛɛpo̱ e̱ kpa‑ɔ.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Mo̱ a waa kusuŋ mɔ keŋkeŋ bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ a tiri fe̱yɛ ane̱ kya bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ‑ɔ‑rɔ, na ane̱ nyiŋŋi ase̱ŋ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu fɔŋfɔŋ a tɔwe̱‑ɔ se̱, ɔ yɛ, ‘Ɔko̱ ne̱ o ke atɔ‑ɔ de ŋyure ɔ kyɔ ɔko̱ ne̱ ba ke mò̱‑ɔ.’ ”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Pɔɔl a sa se̱ŋsa gywii bamo̱ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ mò̱ aa bamo̱ a kpuni aŋurii, ne̱ baa ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Ne̱ bamo̱ ɔke̱maa i su, na o powi mò̱, na ɔke̱maa e̱ kyo̱kywe̱e̱ mò̱ ke̱daabɔŋ o de ɔ waa mò̱ nare̱ dame̱naŋsɛ.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Ke̱tɔ se̱ ne̱ a mo̱ŋ waa bamo̱ kɔne̱ pɛɛɛ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ mò̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ bo̱ maa lɛɛ ŋu mò̱‑ɔ. Ne̱ baa yaa mò̱ ya bo̱ fo̱ mò̱ ko̱re̱e̱ ase̱.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.