Apocalipse 14
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC
1 Ne̱ mo̱ a de̱e̱re̱, ne̱ mo̱ a ŋu kasanne̱gyii‑o ye̱re̱ Siyɔŋ ke̱be̱e̱‑ɔ se̱. Mò̱ aa anyare̱ ŋkpe̱ŋ ke̱lafa na aduna na ana (144,000) ne̱ baa kyo̱rɛɛ mò̱ aa mò̱ se̱ anyare̱ bo̱ dɔŋŋɔ bamo̱ nsɛkpe̱e̱nɔ se̱‑ɔ e̱ ye̱re̱ mfe̱ŋ.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ne̱ mo̱ a nu bo̱re̱ ko̱ a su le̱e̱ so̱so̱ fe̱yɛ awuriwuri‑o, bɛɛɛ fe̱yɛ bware̱ a su‑ro gburi gburi‑o. Bo̱re̱ amo̱ a be̱e̱ su ne̱e̱ fe̱yɛ kwaŋgyi adapo̱ ko̱ a da ikwaŋgyi ba soori‑o.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Ne̱ anyare̱ ŋkpe̱ŋ ke̱lafa na aduna na ana amo̱ ye̱re̱ kuwuregya‑ɔ na mbo̱ nna‑ɔ na abre̱sɛ‑ɔ akatɔ‑rɔ ba waa kiliŋ po̱pwɛɛ ko̱ ne̱ ɔko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ ɔ taare̱ a o suye‑o, amɔ anyare̱ ŋkpe̱ŋ ke̱lafa na aduna na ana amo̱ ne̱ kasanne̱gyii‑o a mo̱rɔwe̱ bamo̱ le̱e̱ kaye̱‑rɔ ase̱sɛ pɛɛɛ‑rɔ‑ɔ wo̱re̱.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Bamo̱ a gye̱ anyare̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ nyi akye̱e̱‑ɔ se̱‑ɔ, bamo̱ mfaanɛɛ‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ bo̱ gya kasanne̱gyii‑o se̱ to̱ŋ ke̱maa ne̱ ɔ yɔ‑ɔ. Bamo̱ ne̱ ɔɔ gye̱ ŋkpɛɛ mo̱rɔwe̱, ne̱ ɔɔ taa bamo̱ bo̱ waa Wuribware̱ na mò̱ fɔŋfɔŋ ke̱sare̱e̱‑rɔ‑ɔ ne̱e̱.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Bo̱ mo̱ŋ tɛɛ ba aye̱ba kake ŋko̱ se̱. Ne̱ bo̱ be̱e̱ bo̱ mo̱ŋ de ke̱bɔye̱ ko̱.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Ne̱ mo̱ a be̱e̱ ŋu Wuribware̱ kabɔɔ ko̱, na o fuwi afwii‑ro, ne̱ baa suŋ mò̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱ fe̱yɛ ɔ tɔwe̱ ase̱ŋ timaa bo̱ le̱e̱ ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ se̱ gywii ase̱sɛ ne̱ baa le̱e̱ kasuro ke̱maa‑rɔ na maŋ ke̱maa‑rɔ na kade̱ ke̱maa se̱, ne̱ ba sa e̱se̱ŋsa ke̱maa‑ɔ.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ne̱ ɔɔ faa‑rɔ tɔwe̱ fe̱yɛ,
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ne̱ Wuribware̱ kabɔɔ nyɔse̱po̱ a gya kabɔɔ gye̱ŋkpɛɛsɛ‑ɔ se̱, na ɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Baa kpuri opurimakye̱e̱ dabe̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Babilɔŋ‑ɔ. Mò̱ ya sa ne̱ kaye̱‑rɔ ase̱sɛ pɛɛɛ kpa mò̱ ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ, na bo̱ mo̱ŋ taare̱ kine mò̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔtabwe̱e̱po̱ maa taare̱ a o kine nta‑ɔ.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Ne̱ Wuribware̱ kabɔɔ sase̱po̱ a gya kabɔɔ gye̱ŋkpɛɛsɛ‑ɔ na kanyɔse̱po̱‑ɔ se̱, na ɔ tɔwe̱ keŋkeŋ fe̱yɛ, “A waa le̱ŋ a sa ɔke̱maa ne̱ o suŋ mpase̱ wuye‑o na ke̱fo̱re̱ serisɛ ne̱ kaa le̱e̱ mò̱‑ɔ, na mò̱ ne̱ baa kyaŋ kabo̱‑ɔ kakyane̱e̱‑ɔ bo̱ dɔŋŋɔ mò̱ kasɛkpe̱e̱nɔ bɛɛɛ mò̱ kigyiselɔkwɛɛ‑rɔ se̱‑ɔ.
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 Wuribware̱ duŋ a fwii bamo̱ se̱, ne̱ o gyiiri bamo̱ ke̱se̱bɔ. A du ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ a se̱sɛ‑ɔ a nuu nta le̱ŋle̱ŋsɛ‑ɔ. Ane̱ŋ a nta‑ɔ e̱ waa preepree mò̱ kame‑ro. Ba ba kafirewuta a bo̱ de̱e̱ bo̱ kywɛɛ bamo̱, na ka ma duŋ, Wuribware̱ a mbɔɔ‑ɔ na kasanne̱gyii‑o akatɔ‑rɔ, na bo̱ gyi awo̱re̱fɔɔ bwe̱e̱tɔ.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 De̱e̱kpa amo̱ ne̱ ɔ kywɛɛ bamo̱‑ɔ e̱bɔɔre̱e̱ e̱ yɔ so̱so̱, na e̱ maa yɔwe̱ kake ŋko̱ se̱ daa. Ɔke̱maa ne̱ o suŋ kabo̱‑ɔ na ke̱tɔ serisɛ ne̱ kaa le̱e̱ mò̱‑ɔ, bɛɛɛ ɔke̱maa ne̱ baa kyaŋ kabo̱‑ɔ kakyane̱e̱ bo̱ dɔŋŋɔ mò̱ se̱‑ɔ maa nya mò̱ e̱ye̱e̱ a ɔ le̱e̱ de̱e̱kpa‑ɔ‑rɔ kanye na mpase̱ pɛɛɛ.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Amo̱‑ɔ se̱‑ɔ, Wuribware̱ ase̱sɛ pɛɛɛ ne̱ bo̱ gya mò̱ mbraa se̱‑ɔ, ne̱ ba kya se̱ ba kɔɔre̱ Yeesuu ba gyi‑o, ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ bo̱ nyite gyi awo̱re̱fɔɔ.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ne̱ mo̱ a nu bo̱re̱ ko̱ a le̱e̱ so̱so̱ tɔwe̱ fe̱yɛ,
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ne̱ mo̱ a de̱e̱re̱, ne̱ mo̱ a ŋu ko̱wo̱re̱ fufuri. Ɔko̱ te ko̱wo̱re̱‑ɔ se̱, na o du fe̱yɛ ane̱ dimaadi‑o, na o buŋ atanne̱ pipee kuwurepa, na o de loogyi yayasɛ ko̱ mò̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ne̱ Wuribware̱ kabɔɔ ko̱ a le̱e̱ Wuribware̱ suŋkpa so̱so̱ mfe̱ŋ, ne̱ ɔɔ faa‑rɔ keŋkeŋ bo̱ kyo̱ŋwe̱ mò̱ ne̱ o te ko̱wo̱re̱‑ɔ se̱‑ɔ fe̱yɛ, “Taa fo̱ loogyi‑o bo̱ te̱ŋŋe̱ fo̱ adɔɔrɔtɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ adɔɔrɔtɔ‑ɔ ke̱kpabe̱e̱ a fo̱, ne̱ swe̱e̱re̱ se̱ a atɔ‑ɔ pɛɛɛ mɔ a pee, ne̱ aa fo̱ fe̱yɛ fo̱ kpa amo̱.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ mò̱ ne̱ o te ko̱wo̱re̱‑ɔ se̱‑ɔ a teyi mò̱ loogyi‑o bo̱ kyo̱ŋwe̱ swe̱e̱re̱ se̱, ne̱ ɔɔ te̱ŋŋe̱ mò̱ se̱ a atɔ‑ɔ pɛɛɛ.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ne̱ mo̱ a be̱e̱ ŋu Wuribware̱ kabɔɔ ko̱ a le̱e̱ Wuribware̱ suŋkpa mfe̱ŋ, na mò̱‑ɔ mɔ de loogyi yayasɛ ane̱ŋ dɛɛ.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ne̱ Wuribware̱ kabɔɔ ko̱ ne̱ mò̱‑ɔ mɔ mò̱ e̱ de̱e̱re̱ lɔŋŋɔkpa a de̱e̱kpa‑ɔ se̱‑ɔ a le̱e̱ lɔŋŋɔkpa‑ɔ ase̱ ba, ne̱ ɔɔ faa‑rɔ keŋkeŋ bo̱ kyo̱ŋwe̱ Wuribware̱ kabɔɔ ne̱ o de loogyi yayasɛ‑ɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ba fo̱ loogyi‑o bo̱ tee kaye̱‑rɔ a bobe ayii agyi‑o, a le̱e̱ fe̱yɛ aa pee.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ Wuribware̱ kabɔɔ‑ɔ a teyi mò̱ ke̱sare̱e̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱ swe̱e̱re̱ se̱, ne̱ oo tee bobe agyi‑o, ne̱ ɔɔ twe̱e̱ amo̱ waa ke̱maŋtaŋ dabe̱ ne̱ ke̱ bo̱ Yɛro̱salɛm nlaŋbɛɛ‑ɔ‑rɔ, na Wuribware̱ nya sa a bo̱ kyikye amo̱ se̱, na ke̱tɔ kaapo̱ fe̱yɛ mò̱ duŋ a fwii abɔye̱waapo̱ se̱.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ baa kyikye kyikye bobe agyi amo̱ se̱ ke̱maŋtaŋ dabe̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ mbo̱gya a le̱e̱ bwe̱e̱tɔ bo̱ waa fe̱yɛ kufwiiri‑o, ne̱ ke̱mo̱ e̱swe̱e̱ a fo̱ e̱maye̱re̱ alafa anyɔ, ne̱ ke̱mo̱ keŋ i mwiire se̱sɛ so̱swe̱e̱ ke̱maa mɔ.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.