2 Coríntios 2
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC
1 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱ a waa mo̱ mfɛɛre̱ fe̱yɛ ma ba mo̱ne̱ ase̱ saŋ amo̱, a le̱e̱ fe̱yɛ a sa a mo̱ne̱ akatɔ ma gyi.
1 Eu decidi, pois, comigo mesmo não tornar a visitar-vos, para não vos contristar;
2 Mo̱ ya sa ne̱ mo̱ne̱ akatɔ mo̱ŋ gyi, ne̱ ŋkee nsɛ e̱ gye̱ ne̱ ɔ sa a mo̱‑ɔ mo̱ akatɔ gyi? Amɔ mo̱ne̱ ne̱ mo̱ a sa ne̱ mo̱ne̱ akatɔ mo̱ŋ gyi‑o dooo.
2 porque, se eu vos entristeço, como poderia esperar alegria daqueles que por mim foram entristecidos?
3 Amo̱se̱ se̱ ne̱ mo̱ a kyo̱rɛɛ wo̱re̱ ko̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱ tɔwe̱ ke̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ŋ ba‑ɔ gywii mo̱ne̱. Ne̱ mo̱ a be̱e̱ tɔwe̱ ase̱ŋ ne̱ mo̱ aa mo̱ne̱ de‑o na, m bo̱ ba‑ɔ, mo̱ne̱ a kyɔ lɔŋŋɔ ke̱tɔ ke̱maa. Mo̱ a nyi ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ du‑o si‑o, ne̱ mo̱ a kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ, mo̱ akatɔ ya gyi, mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ akatɔ mɔ i gyi dɛɛ.
3 Se vos escrevi estas coisas foi para que, quando eu chegar, não sinta tristeza precisamente da parte dos que me deviam alegrar. Confio em todos vós que a minha alegria seja a de todos.
4 Mo̱ a kyo̱rɛɛ mo̱ne̱ wo̱re̱ amo̱‑ɔ, aa tɔɔraa mo̱, ne̱ mo̱ kakpo̱nɔ‑rɔ a nye̱ra. Mo̱ a kyo̱rɛɛ wo̱re̱ amo̱‑ɔ na akyukyu e̱ gyaa. N gye̱ sa ne̱ mo̱ŋ kpa fe̱yɛ mo̱ne̱ akatɔ gyi. Amaa mo̱ a kpa ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ gyii ane̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ kpa mo̱ne̱ pɛɛɛ mɔ ase̱ŋ‑ɔ ne̱e̱.
4 Foi numa grande aflição, com o coração despedaçado e lágrimas nos olhos, que vos escrevi, não com o propósito de vos contristar, mas para vos fazer conhecer o amor todo particular que vos tenho.
5 Wo̱re̱ amo̱‑rɔ ne̱ mo̱ a kyo̱rɛɛ mo̱ne̱ ɔko̱ ne̱ ɔɔ waa bɔye̱‑ɔ ase̱ŋ. Ane̱ŋ a bɔye̱ ne̱ ɔɔ waa‑ɔ a sa ne̱ mo̱ akyukyu a gyaa. Amaa n gye̱ mo̱ fɔŋfɔŋ ne̱ ɔɔ waa bɔye̱ bo̱ kye. Mo̱ e̱ fa fe̱yɛ mo̱ne̱ asɔre̱e̱ awuye ne̱ ɔɔ sa ne̱ ipeere a mɔɔ, ne̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ, mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ a nye̱ra. Amaa mbe̱yɔmɔ ma kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ pee akatɔ we̱e̱ mò̱ se̱, na a mo̱ŋ de kɛɛ.
5 Se alguém causou tristeza, não me contristou a mim, mas de certo modo - para não exagerar - a todos vós.
6 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ bwe̱e̱tɔ a fa mfɛɛre̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ gyiiri mò̱ ke̱se̱bɔ, ne̱ mo̱ne̱ a gya mò̱ le̱e̱ mo̱ne̱ asɔre̱e̱‑ɔ‑rɔ. Ne̱ mbe̱yɔmɔ mo̱ a ŋu fe̱yɛ mò̱ ke̱se̱bɔgyiiri ne̱ mo̱ne̱ a gyiiri mò̱‑ɔ a baare.
6 Basta a esse homem o castigo que a maioria dentre vós lhe infligiu.
7 Amo̱se̱‑ɔ, saŋ a fo̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ taa bo̱ ke mò̱, na mo̱nꞌ yuri mò̱ kakpo̱nɔ. N gye̱ ane̱ŋ, mò̱ ase̱ŋ e̱ waa e̱wɛɛ, na mò̱ te̱maa pɛɛɛ lo̱we̱.
7 Assim deveis agora perdoar-lhe e consolá-lo para que não sucumba por demasiada tristeza.
8 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱ e̱ ko̱re̱ mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ kaapo̱ mò̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ e̱ kpa mò̱ bwe̱e̱tɔ.
8 Peço-vos que tenhais caridade para com ele,
9 Ke̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ a kyo̱rɛɛ wo̱re̱ amo̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱ e̱ kyɔ mo̱ne̱‑rɔ mo̱ e̱ ke̱e̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ i bu mo̱ ke̱tɔ ke̱maa‑rɔ, bɛɛɛ mo̱ne̱ maa bu mo̱.
9 Quando vos escrevi, a minha intenção era submeter-vos à prova para ver se éreis totalmente obedientes.
10 Mo̱ne̱ ya taa ɔko̱ e̱bɔye̱ bo̱ ke mò̱, amo̱ fe̱raa mo̱‑ɔ mo̱ e̱ taa mò̱ e̱bɔye̱ a m bo̱ ke mò̱. Ne̱ ko̱tɔko̱ e̱ bo̱‑rɔ ne̱ a tiri fe̱yɛ mo̱ fɔŋfɔŋ taa bo̱ ke, mo̱ne̱ se̱‑ɔ mo̱ a taa bo̱ ke mò̱ Kristoo akatɔ‑rɔ,
10 A quem vós perdoais, também eu perdôo. Com efeito, o que perdoei - se alguma coisa tenho perdoado - foi por amor de vós, sob o olhar de Cristo.
11 na a taare̱ kuŋ Ɔbɔnsam, na ɔ ma taare̱ nya ane̱ se̱ ke̱yaale̱ŋ. Ane̱ nyi nɛɛnɛɛ ane̱ŋ ne̱ Ɔbɔnsam e̱ kpa a ɔ pe̱nna ane̱‑ɔ.
11 Não quero que sejamos vencidos por Satanás, pois não ignoramos as suas maquinações.
12 Saŋ ne̱ mo̱ a yɔ Trowas maŋ‑nɔ fe̱yɛ mo̱ e̱ ya tɔwe̱ Kristoo kuŋu si ase̱ŋ timaa‑o, mo̱ a ŋu fe̱yɛ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu a buŋŋi kpa sa mo̱ fe̱yɛ ŋ waa mò̱ kusuŋ.
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o Evangelho de Cristo, apesar da porta que o Senhor me abriu,
13 Amaa na mo̱ mfɛɛre̱ mo̱ŋ da, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ŋ ŋu ane̱ ko̱so̱bɛɛ Tiitus. Amo̱se̱‑ɔ, ne̱ mo̱ a kra ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ mo̱ a me̱raa se̱ yɔ Makedoniya swe̱e̱re̱ se̱.
13 o meu espírito não teve sossego, porque não achei o meu irmão Tito. Despedi-me deles e parti para a Macedônia.
14 Mo̱nꞌ sa a ane̱ sa Wuribware̱ aŋsɛ, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔ naa ɔ kaa ɔ kaapo̱ fe̱yɛ Kristoo a kɔ gyi Ɔbɔnsam se̱. Mò̱ e̱ gye̱ ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱, ne̱ ane̱ gye̱ mò̱ kamɛɛ‑rɔ awuye. O de ane̱ ɔ tɔwe̱ mò̱ kuŋu si ase̱ŋ to̱ŋ ke̱maa. Mò̱ kuŋu si ase̱ŋ mɔ du ne̱e̱ fe̱yɛ sɔ kɔne̱kɔne̱sɛ‑ɔ.
14 Mas graças sejam dadas a Deus, que nos concede sempre triunfar em Cristo, e que por nosso meio difunde o perfume do seu conhecimento em todo lugar.
15 — ausente —
15 Somos para Deus o perfume de Cristo entre os que se salvam e entre os que se perdem.
16 — ausente —
16 Para estes, na verdade, odor de morte e que dá a morte; para os primeiros, porém, odor de vida e que dá a vida. E qual o homem capaz de uma tal obra?
17 Amaa ane̱ ne̱ Wuribware̱ a ba ane̱ŋ a kusuŋ‑o bo̱ bɔɔrɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ gye̱ kase̱ŋtiŋ awuye. Ase̱sɛ ko̱ bo̱‑rɔ ne̱ baa ba mo̱ne̱‑rɔ, ne̱ ba fe Wuribware̱ ase̱ŋ fe̱yɛ bamo̱ a gye̱ ayawo̱gyipo̱‑ɔ. Ane̱ mɔ ane̱ mo̱ŋ du ane̱ŋ. Ane̱ a tɛɛ ane̱ ye̱re̱ Wuribware̱ ayaa‑rɔ‑ɔ se̱‑ɔ, Kristoo ke̱nyare̱‑rɔ, ane̱ e̱ tɔwe̱ mò̱ ase̱ŋ kase̱ŋtiŋ‑no ne̱e̱, na ane̱ nyi fe̱yɛ ɔ ke̱e̱ ke̱tɔ ne̱ ane̱ e̱ waa‑ɔ, ne̱ o nu ke̱tɔ ne̱ ane̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ.
17 É que, de fato, não somos, como tantos outros, falsificadores da palavra de Deus. Mas é na sua integridade, tal como procede de Deus, que nós a pregamos em Cristo, sob os olhares de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.