2 Coríntios 2

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱ a waa mo̱ mfɛɛre̱ fe̱yɛ ma ba mo̱ne̱ ase̱ saŋ amo̱, a le̱e̱ fe̱yɛ a sa a mo̱ne̱ akatɔ ma gyi.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 Mo̱ ya sa ne̱ mo̱ne̱ akatɔ mo̱ŋ gyi, ne̱ ŋkee nsɛ e̱ gye̱ ne̱ ɔ sa a mo̱‑ɔ mo̱ akatɔ gyi? Amɔ mo̱ne̱ ne̱ mo̱ a sa ne̱ mo̱ne̱ akatɔ mo̱ŋ gyi‑o dooo.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é, pois, o que me alegra, senão aquele que por mim é entristecido?
3 Amo̱se̱ se̱ ne̱ mo̱ a kyo̱rɛɛ wo̱re̱ ko̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱ tɔwe̱ ke̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ŋ ba‑ɔ gywii mo̱ne̱. Ne̱ mo̱ a be̱e̱ tɔwe̱ ase̱ŋ ne̱ mo̱ aa mo̱ne̱ de‑o na, m bo̱ ba‑ɔ, mo̱ne̱ a kyɔ lɔŋŋɔ ke̱tɔ ke̱maa. Mo̱ a nyi ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ du‑o si‑o, ne̱ mo̱ a kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ, mo̱ akatɔ ya gyi, mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ akatɔ mɔ i gyi dɛɛ.
3 E escrevi isto mesmo, para que, chegando, eu não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 Mo̱ a kyo̱rɛɛ mo̱ne̱ wo̱re̱ amo̱‑ɔ, aa tɔɔraa mo̱, ne̱ mo̱ kakpo̱nɔ‑rɔ a nye̱ra. Mo̱ a kyo̱rɛɛ wo̱re̱ amo̱‑ɔ na akyukyu e̱ gyaa. N gye̱ sa ne̱ mo̱ŋ kpa fe̱yɛ mo̱ne̱ akatɔ gyi. Amaa mo̱ a kpa ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ gyii ane̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ kpa mo̱ne̱ pɛɛɛ mɔ ase̱ŋ‑ɔ ne̱e̱.
4 Porque em muita tribulação e angústia de coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Wo̱re̱ amo̱‑rɔ ne̱ mo̱ a kyo̱rɛɛ mo̱ne̱ ɔko̱ ne̱ ɔɔ waa bɔye̱‑ɔ ase̱ŋ. Ane̱ŋ a bɔye̱ ne̱ ɔɔ waa‑ɔ a sa ne̱ mo̱ akyukyu a gyaa. Amaa n gye̱ mo̱ fɔŋfɔŋ ne̱ ɔɔ waa bɔye̱ bo̱ kye. Mo̱ e̱ fa fe̱yɛ mo̱ne̱ asɔre̱e̱ awuye ne̱ ɔɔ sa ne̱ ipeere a mɔɔ, ne̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ, mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ a nye̱ra. Amaa mbe̱yɔmɔ ma kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ pee akatɔ we̱e̱ mò̱ se̱, na a mo̱ŋ de kɛɛ.
5 Ora, se alguém tem causado tristeza, não me tem contristado a mim, mas em parte {para não ser por demais severo} a todos vós.
6 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ bwe̱e̱tɔ a fa mfɛɛre̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ gyiiri mò̱ ke̱se̱bɔ, ne̱ mo̱ne̱ a gya mò̱ le̱e̱ mo̱ne̱ asɔre̱e̱‑ɔ‑rɔ. Ne̱ mbe̱yɔmɔ mo̱ a ŋu fe̱yɛ mò̱ ke̱se̱bɔgyiiri ne̱ mo̱ne̱ a gyiiri mò̱‑ɔ a baare.
6 Basta a esse tal esta repreensão feita pela maioria.
7 Amo̱se̱‑ɔ, saŋ a fo̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ taa bo̱ ke mò̱, na mo̱nꞌ yuri mò̱ kakpo̱nɔ. N gye̱ ane̱ŋ, mò̱ ase̱ŋ e̱ waa e̱wɛɛ, na mò̱ te̱maa pɛɛɛ lo̱we̱.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja devorado por excessiva tristeza.
8 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱ e̱ ko̱re̱ mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ kaapo̱ mò̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ e̱ kpa mò̱ bwe̱e̱tɔ.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Ke̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ a kyo̱rɛɛ wo̱re̱ amo̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱ e̱ kyɔ mo̱ne̱‑rɔ mo̱ e̱ ke̱e̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ i bu mo̱ ke̱tɔ ke̱maa‑rɔ, bɛɛɛ mo̱ne̱ maa bu mo̱.
9 É pois para isso também que escrevi, para, por esta prova, saber se sois obedientes em tudo.
10 Mo̱ne̱ ya taa ɔko̱ e̱bɔye̱ bo̱ ke mò̱, amo̱ fe̱raa mo̱‑ɔ mo̱ e̱ taa mò̱ e̱bɔye̱ a m bo̱ ke mò̱. Ne̱ ko̱tɔko̱ e̱ bo̱‑rɔ ne̱ a tiri fe̱yɛ mo̱ fɔŋfɔŋ taa bo̱ ke, mo̱ne̱ se̱‑ɔ mo̱ a taa bo̱ ke mò̱ Kristoo akatɔ‑rɔ,
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; pois, o que eu também perdoei, se é que alguma coisa tenho perdoado, por causa de vós o fiz na presença de Cristo, para que Satanás não leve vantagem sobre nós;
11 na a taare̱ kuŋ Ɔbɔnsam, na ɔ ma taare̱ nya ane̱ se̱ ke̱yaale̱ŋ. Ane̱ nyi nɛɛnɛɛ ane̱ŋ ne̱ Ɔbɔnsam e̱ kpa a ɔ pe̱nna ane̱‑ɔ.
11 porque não ignoramos as suas maquinações.
12 Saŋ ne̱ mo̱ a yɔ Trowas maŋ‑nɔ fe̱yɛ mo̱ e̱ ya tɔwe̱ Kristoo kuŋu si ase̱ŋ timaa‑o, mo̱ a ŋu fe̱yɛ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu a buŋŋi kpa sa mo̱ fe̱yɛ ŋ waa mò̱ kusuŋ.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e quando se me abriu uma porta no Senhor,
13 Amaa na mo̱ mfɛɛre̱ mo̱ŋ da, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ŋ ŋu ane̱ ko̱so̱bɛɛ Tiitus. Amo̱se̱‑ɔ, ne̱ mo̱ a kra ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ mo̱ a me̱raa se̱ yɔ Makedoniya swe̱e̱re̱ se̱.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Mo̱nꞌ sa a ane̱ sa Wuribware̱ aŋsɛ, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔ naa ɔ kaa ɔ kaapo̱ fe̱yɛ Kristoo a kɔ gyi Ɔbɔnsam se̱. Mò̱ e̱ gye̱ ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱, ne̱ ane̱ gye̱ mò̱ kamɛɛ‑rɔ awuye. O de ane̱ ɔ tɔwe̱ mò̱ kuŋu si ase̱ŋ to̱ŋ ke̱maa. Mò̱ kuŋu si ase̱ŋ mɔ du ne̱e̱ fe̱yɛ sɔ kɔne̱kɔne̱sɛ‑ɔ.
14 Graças, porém, a Deus que em Cristo sempre nos conduz em triunfo, e por meio de nós difunde em todo lugar o cheiro do seu conhecimento;
15 — ausente —
15 porque para Deus somos um aroma de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 — ausente —
16 Para uns, na verdade, cheiro de morte para morte; mas para outros cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 Amaa ane̱ ne̱ Wuribware̱ a ba ane̱ŋ a kusuŋ‑o bo̱ bɔɔrɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ gye̱ kase̱ŋtiŋ awuye. Ase̱sɛ ko̱ bo̱‑rɔ ne̱ baa ba mo̱ne̱‑rɔ, ne̱ ba fe Wuribware̱ ase̱ŋ fe̱yɛ bamo̱ a gye̱ ayawo̱gyipo̱‑ɔ. Ane̱ mɔ ane̱ mo̱ŋ du ane̱ŋ. Ane̱ a tɛɛ ane̱ ye̱re̱ Wuribware̱ ayaa‑rɔ‑ɔ se̱‑ɔ, Kristoo ke̱nyare̱‑rɔ, ane̱ e̱ tɔwe̱ mò̱ ase̱ŋ kase̱ŋtiŋ‑no ne̱e̱, na ane̱ nyi fe̱yɛ ɔ ke̱e̱ ke̱tɔ ne̱ ane̱ e̱ waa‑ɔ, ne̱ o nu ke̱tɔ ne̱ ane̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ.
17 Porque nós não somos falsificadores da palavra de Deus, como tantos outros; mas é com sinceridade, é da parte de Deus e na presença do próprio Deus que, em Cristo, falamos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.