2 Coríntios 10

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 — ausente —
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 A bo̱‑rɔ fe̱yɛ ane̱ te kaye̱ mɔ‑rɔ fe̱raa, amaa ane̱ mɔ ane̱ mfɛɛre̱ mo̱ŋ du fe̱yɛ kaye̱ mɔ‑rɔ ase̱sɛ lee‑o. Ane̱ kakye̱na‑rɔ du ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ a kɔ ke̱naa‑ɔ.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Amaa ado̱ŋtɔ ne̱ ane̱ de ane̱ e̱ kɔ ke̱naa amo̱‑ɔ mo̱ŋ gye̱ kaye̱ mɔ‑rɔ a amo̱‑ɔ. Ane̱ŋ a ado̱ŋtɔ ne̱ ane̱ de ane̱ e̱ kɔ‑ɔ bo̱ le̱ŋ, ne̱ a taare̱ a a kɔ kaye̱ mɔ‑rɔ a bo̱ro̱kɔɔne̱‑ɔ gyi si, a le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ ya bo̱ sa ane̱.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Ane̱ i kpuri aye̱ba ke̱kaapo̱. Na ane̱ sa a ɔke̱maa ne̱ ɔ kaapo̱ e̱ye̱e̱, ne̱ ɔ sa se̱ŋsa o kye Wuribware̱ a kanyiase̱ŋ‑ɔ pɔɔ. Ne̱ ane̱ i kyurowi ase̱sɛ mfɛɛre̱, ne̱ ane̱ e̱ sa ne̱ ba bu Wuribware̱.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ane̱ ya ba mo̱ne̱ ase̱, ne̱ mo̱ne̱ bwe̱e̱tɔ a bu ane̱ ke̱tɔ ke̱maa‑rɔ, amo̱ fe̱raa ane̱ e̱ taare̱ a ane̱ gyiiri bamo̱ ne̱ baa saŋ, ne̱ bo̱ maa bu ane̱‑ɔ ke̱se̱bɔ.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 A gye̱ fe̱yɛ akatɔ se̱ wo̱re̱ kpeŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ de̱e̱re̱ mo̱ne̱ i gyi ɔko̱ ase̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, mo̱nꞌ sa a ɔko̱ ne̱ ɔ tɔwe̱ fe̱yɛ Kristoo e̱ bo̱ mò̱‑ɔ ŋu fe̱yɛ ane̱ mɔ Kristoo e̱ bo̱ ane̱ fe̱yɛ mò̱ a bo̱ se̱sɛ amo̱‑ɔ.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Kase̱ŋtiŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ mo̱ e̱ kaapo̱ mo̱ e̱ye̱e̱ bwe̱e̱tɔ ke̱yaale̱ŋ ne̱ ane̱ de mo̱ne̱ se̱‑ɔ se̱. Amaa ane̱ nyaŋpe̱ mo̱ŋ sa ane̱ ane̱ŋ a ke̱yaale̱ŋ‑ɔ ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ bo̱ lee mo̱ne̱ ko̱kɔɔre̱gyi si, amaa ɔɔ sa ane̱ ne̱e̱ a ane̱ taare̱ sa a mo̱ne̱ ko̱kɔɔre̱gyi tii si. Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ipeere mo̱ŋ de mo̱ ke̱yaale̱ŋ‑ɔ se̱.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Mo̱ e̱ tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱e̱ na mo̱nꞌ nya ŋu fe̱yɛ mo̱ŋ de mo̱ e̱wo̱re̱ mo̱ i fuŋte mo̱ne̱ ne̱e̱.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Mo̱ne̱ bo̱ko̱ e̱ tɔwe̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ e̱wo̱re̱ ne̱ mo̱ a bo̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱‑ɔ e̱mo̱‑rɔ bo̱ le̱ŋle̱ŋ, amaa mo̱ fɔŋfɔŋ e̱ bo̱ mo̱ne̱ ase̱, mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ, ne̱ mo̱ se̱ŋsa maa kaapo̱ sɛye̱.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Mo̱ i yii ane̱ŋ a ase̱sɛ ne̱ ba tɔwe̱ ane̱ŋ‑ɔ se̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ e̱wo̱re̱‑rɔ mo̱ e̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱ na mo̱ŋ bo̱ mo̱ne̱ ase̱‑ɔ, mo̱ ya ba, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱ e̱ waa.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Kase̱ŋtiŋ ne̱e̱ fe̱yɛ kufu de ane̱, fe̱yɛ ane̱ taa ane̱ e̱ye̱e̱ bo̱ biri bamo̱ ne̱ ba fa fe̱yɛ bo̱ gye̱ ase̱sɛ dabe̱‑ɔ. Ba bu bamo̱ e̱ye̱e̱ na abɛɛ, amaa bo̱ maa bise a bo̱ ke̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ ba waa‑ɔ i gyi Wuribware̱ akatɔ. Amo̱‑ɔ gye̱ ase̱ŋ ke̱‑mo̱ŋ‑nyi ne̱e̱.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 — ausente —
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 — ausente —
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ane̱ maa kaapo̱ ane̱ e̱ye̱e̱ ke̱tɔ ne̱ bo̱ko̱ a waa‑ɔ se̱, na ane̱ ŋaye̱ ke̱tɔ ne̱ ki bware‑o si. Te̱maa ne̱ ane̱ de‑o e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ ko̱kɔɔre̱gyi a maa se̱ ke̱ e̱ daŋ‑ɔ, ane̱ e̱ taare̱ a ane̱ waa asuŋ mo̱ne̱‑rɔ kyo̱ŋ ane̱ŋ ne̱ ane̱ a kyɔ waa‑ɔ.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Na ane̱ nya tɔwe̱ ase̱ŋ timaa‑o e̱maŋ ne̱ e̱ bo̱ mo̱ne̱ aye̱ kamɛɛ‑rɔ‑ɔ. Mfaanɛɛ ne̱ ane̱ maa nya a ane̱ kaapo̱ ane̱ e̱ye̱e̱ ko̱tɔko̱ ne̱ ɔko̱ a waa, ne̱ ke̱ gye̱ mò̱ wo̱re̱ lee‑o si.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Se̱sɛ e̱ kaapo̱ mò̱ e̱ye̱e̱ mò̱ awaasɛ se̱, amaa ane̱ nyaŋpe̱ Wuribware̱ dooo e̱ de̱ŋ o nyi fe̱yɛ ɔɔ waa atɔ, bɛɛɛ ɔ mo̱ŋ waa.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.