2 Coríntios 10
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora eu mesmo, Paulo, vos rogo pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde, mas quando ausente, ousado para convosco;
2 — ausente —
2 sim, eu vos rogo que, quando estiver presente, não me veja obrigado a usar, com confiança, da ousadia que espero ter para com alguns que nos julgam como se andássemos segundo a carne.
3 A bo̱‑rɔ fe̱yɛ ane̱ te kaye̱ mɔ‑rɔ fe̱raa, amaa ane̱ mɔ ane̱ mfɛɛre̱ mo̱ŋ du fe̱yɛ kaye̱ mɔ‑rɔ ase̱sɛ lee‑o. Ane̱ kakye̱na‑rɔ du ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ a kɔ ke̱naa‑ɔ.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne,
4 Amaa ado̱ŋtɔ ne̱ ane̱ de ane̱ e̱ kɔ ke̱naa amo̱‑ɔ mo̱ŋ gye̱ kaye̱ mɔ‑rɔ a amo̱‑ɔ. Ane̱ŋ a ado̱ŋtɔ ne̱ ane̱ de ane̱ e̱ kɔ‑ɔ bo̱ le̱ŋ, ne̱ a taare̱ a a kɔ kaye̱ mɔ‑rɔ a bo̱ro̱kɔɔne̱‑ɔ gyi si, a le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ ya bo̱ sa ane̱.
4 pois as armas da nossa milícia não são carnais, mas poderosas em Deus, para demolição de fortalezas;
5 Ane̱ i kpuri aye̱ba ke̱kaapo̱. Na ane̱ sa a ɔke̱maa ne̱ ɔ kaapo̱ e̱ye̱e̱, ne̱ ɔ sa se̱ŋsa o kye Wuribware̱ a kanyiase̱ŋ‑ɔ pɔɔ. Ne̱ ane̱ i kyurowi ase̱sɛ mfɛɛre̱, ne̱ ane̱ e̱ sa ne̱ ba bu Wuribware̱.
5 derribando raciocínios e todo baluarte que se ergue contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência a Cristo;
6 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ane̱ ya ba mo̱ne̱ ase̱, ne̱ mo̱ne̱ bwe̱e̱tɔ a bu ane̱ ke̱tɔ ke̱maa‑rɔ, amo̱ fe̱raa ane̱ e̱ taare̱ a ane̱ gyiiri bamo̱ ne̱ baa saŋ, ne̱ bo̱ maa bu ane̱‑ɔ ke̱se̱bɔ.
6 e estando prontos para vingar toda desobediência, quando for cumprida a vossa obediência.
7 A gye̱ fe̱yɛ akatɔ se̱ wo̱re̱ kpeŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ de̱e̱re̱ mo̱ne̱ i gyi ɔko̱ ase̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, mo̱nꞌ sa a ɔko̱ ne̱ ɔ tɔwe̱ fe̱yɛ Kristoo e̱ bo̱ mò̱‑ɔ ŋu fe̱yɛ ane̱ mɔ Kristoo e̱ bo̱ ane̱ fe̱yɛ mò̱ a bo̱ se̱sɛ amo̱‑ɔ.
7 Olhais para as coisas segundo a aparência. Se alguém confia de si mesmo que é de Cristo, pense outra vez isto consigo, que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Kase̱ŋtiŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ mo̱ e̱ kaapo̱ mo̱ e̱ye̱e̱ bwe̱e̱tɔ ke̱yaale̱ŋ ne̱ ane̱ de mo̱ne̱ se̱‑ɔ se̱. Amaa ane̱ nyaŋpe̱ mo̱ŋ sa ane̱ ane̱ŋ a ke̱yaale̱ŋ‑ɔ ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ bo̱ lee mo̱ne̱ ko̱kɔɔre̱gyi si, amaa ɔɔ sa ane̱ ne̱e̱ a ane̱ taare̱ sa a mo̱ne̱ ko̱kɔɔre̱gyi tii si. Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ipeere mo̱ŋ de mo̱ ke̱yaale̱ŋ‑ɔ se̱.
8 Pois, ainda que eu me glorie um tanto mais da nossa autoridade, a qual o Senhor nos deu para edificação, e não para vossa destruição, não me envergonharei;
9 Mo̱ e̱ tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱e̱ na mo̱nꞌ nya ŋu fe̱yɛ mo̱ŋ de mo̱ e̱wo̱re̱ mo̱ i fuŋte mo̱ne̱ ne̱e̱.
9 para que eu não pareça como se quisera intimidar-vos por cartas.
10 Mo̱ne̱ bo̱ko̱ e̱ tɔwe̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ e̱wo̱re̱ ne̱ mo̱ a bo̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱‑ɔ e̱mo̱‑rɔ bo̱ le̱ŋle̱ŋ, amaa mo̱ fɔŋfɔŋ e̱ bo̱ mo̱ne̱ ase̱, mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ, ne̱ mo̱ se̱ŋsa maa kaapo̱ sɛye̱.
10 Porque eles dizem: As cartas dele são graves e fortes, mas a sua presença corporal é fraca, e a sua palavra desprezível.
11 Mo̱ i yii ane̱ŋ a ase̱sɛ ne̱ ba tɔwe̱ ane̱ŋ‑ɔ se̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ e̱wo̱re̱‑rɔ mo̱ e̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱ na mo̱ŋ bo̱ mo̱ne̱ ase̱‑ɔ, mo̱ ya ba, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱ e̱ waa.
11 Considere o tal isto, que, quais somos no falar por cartas, estando ausentes, tais seremos também no fazer, estando presentes,
12 Kase̱ŋtiŋ ne̱e̱ fe̱yɛ kufu de ane̱, fe̱yɛ ane̱ taa ane̱ e̱ye̱e̱ bo̱ biri bamo̱ ne̱ ba fa fe̱yɛ bo̱ gye̱ ase̱sɛ dabe̱‑ɔ. Ba bu bamo̱ e̱ye̱e̱ na abɛɛ, amaa bo̱ maa bise a bo̱ ke̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ ba waa‑ɔ i gyi Wuribware̱ akatɔ. Amo̱‑ɔ gye̱ ase̱ŋ ke̱‑mo̱ŋ‑nyi ne̱e̱.
12 pois não ousamos contar-nos, ou comparar-nos com alguns, que se louvam a si mesmos; mas estes, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, estão sem entendimento.
13 — ausente —
13 Nós, porém, não nos gloriaremos além da medida, mas conforme o padrão da medida que Deus nos designou para chegarmos mesmo até vós;
14 — ausente —
14 porque não nos estendemos além do que convém, como se não chegássemos a vós, pois já chegamos também até vós no evangelho de Cristo,
15 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ane̱ maa kaapo̱ ane̱ e̱ye̱e̱ ke̱tɔ ne̱ bo̱ko̱ a waa‑ɔ se̱, na ane̱ ŋaye̱ ke̱tɔ ne̱ ki bware‑o si. Te̱maa ne̱ ane̱ de‑o e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ ko̱kɔɔre̱gyi a maa se̱ ke̱ e̱ daŋ‑ɔ, ane̱ e̱ taare̱ a ane̱ waa asuŋ mo̱ne̱‑rɔ kyo̱ŋ ane̱ŋ ne̱ ane̱ a kyɔ waa‑ɔ.
15 não nos gloriando além da medida em trabalhos alheios; antes tendo esperança de que, à proporção que cresce a vossa fé, seremos nós cada vez mais engrandecidos entre vós, conforme a nossa medida,
16 Na ane̱ nya tɔwe̱ ase̱ŋ timaa‑o e̱maŋ ne̱ e̱ bo̱ mo̱ne̱ aye̱ kamɛɛ‑rɔ‑ɔ. Mfaanɛɛ ne̱ ane̱ maa nya a ane̱ kaapo̱ ane̱ e̱ye̱e̱ ko̱tɔko̱ ne̱ ɔko̱ a waa, ne̱ ke̱ gye̱ mò̱ wo̱re̱ lee‑o si.
16 para anunciar o evangelho nos lugares que estão além de vós, e não em campo de outrem, para não nos gloriarmos no que estava já preparado.
17 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Se̱sɛ e̱ kaapo̱ mò̱ e̱ye̱e̱ mò̱ awaasɛ se̱, amaa ane̱ nyaŋpe̱ Wuribware̱ dooo e̱ de̱ŋ o nyi fe̱yɛ ɔɔ waa atɔ, bɛɛɛ ɔ mo̱ŋ waa.
18 Porque não é aprovado aquele que se recomenda a si mesmo, mas sim aquele a quem o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.